עקב

שִׁמְע֥וּ וְהָעִ֖ידוּ בְּבֵ֣ית יַֽעֲקֹ֑ב נְאֻם־אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה אֱלֹהֵ֥י הַצְּבָאֽוֹת

'Dinleyin ve Yakup evine tanıklık edin,' Ordular Tanrısı Efendi Yahve'nin bildirisidir.

נִשְׁבַּע֩ אֲדֹנָ֨י יְהוִ֜ה בְּנַפְשׁ֗וֹ נְאֻם־יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י צְבָא֔וֹת מְתָאֵ֤ב אָֽנֹכִי֙ אֶת־גְּא֣וֹן יַֽעֲקֹ֔ב וְאַרְמְנֹתָ֖יו שָׂנֵ֑אתִי וְהִסְגַּרְתִּ֖י עִ֥יר וּמְלֹאָֽהּ

Efendi Yahve kendi canı üzerine yemin etti, Ordular Tanrısı Yahve'nin bildirisidir: Yakup'un gururundan iğreniyorum ve onun saraylarından nefret ediyorum; ve şehri ve onun doluluğunu teslim edeceğim.

וְהָיָ֗ה אִם־כִּלָּה֙ לֶֽאֱכוֹל֙ אֶת־עֵ֣שֶׂב הָאָ֔רֶץ וָאֹמַ֗ר אֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ סְֽלַֽח־נָ֔א מִ֥י יָק֖וּם יַֽעֲקֹ֑ב כִּ֥י קָטֹ֖ן הֽוּא

Ve yerin otunu yemeyi bitirdiğinde dedim: 'Efendi Yahve, lütfen bağışla! Yakup nasıl ayakta kalacak? Çünkü o küçüktür.'

וָאֹמַ֗ר אֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ חֲדַל־נָ֔א מִ֥י יָק֖וּם יַעֲקֹ֑ב כִּ֥י קָטֹ֖ן הֽוּא

Ve dedim: 'Efendi Yahve, lütfen dur! Yakup nasıl ayakta kalacak? Çünkü o küçüktür.'

נִשְׁבַּ֥ע יְהוָ֖ה בִּגְא֣וֹן יַעֲקֹ֑ב אִם־אֶשְׁכַּ֥ח לָנֶ֖צַח כָּל־מַעֲשֵׂיהֶֽם

Yahve Yakup'un gururu üzerine ant içti: 'Eğer onların bütün işlerini sonsuza dek unutursam.'

כֹּֽה־אָמַר֮ אֲדֹנָ֣י יְהוִה֒ בְּקַבְּצִ֣י אֶת־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל מִן־הָֽעַמִּים֙ אֲשֶׁ֣ר נָפֹ֣צוּ בָ֔ם וְנִקְדַּ֥שְׁתִּי בָ֖ם לְעֵינֵ֣י הַגּוֹיִ֑ם וְיָֽשְׁבוּ֙ עַל־אַדְמָתָ֔ם אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לְעַבְדִּ֥י לְיַעֲקֹֽב

Efendi Yahve şöyle dedi: İsrail evini aralarına dağıldıkları halklardan topladığımda ve ulusların gözleri önünde onlarda kutsal kılındığımda, kulum Yakup'a verdiğim toprakları üzerinde oturacaklar.

וְיָשְׁב֣וּ עַל־הָאָ֗רֶץ אֲשֶׁ֤ר נָתַ֨תִּי֙ לְעַבְדִּ֣י לְיַֽעֲקֹ֔ב אֲשֶׁ֥ר יָֽשְׁבוּ־בָ֖הּ אֲבֽוֹתֵיכֶ֑ם וְיָשְׁב֣וּ עָלֶ֡יהָ הֵ֠מָּה וּבְנֵיהֶ֞ם וּבְנֵ֤י בְנֵיהֶם֙ עַד־עוֹלָ֔ם וְדָוִ֣ד עַבְדִּ֔י נָשִׂ֥יא לָהֶ֖ם לְעוֹלָֽם

Ve atalarınızın onda oturduğu, kulum Yakup'a verdiğim toprağın üzerinde oturacaklar; ve onlar, oğulları ve oğullarının oğulları sonsuza dek onun üzerinde oturacaklar, ve kulum Davut sonsuza dek onlara önder olacak.

ה֗וֹי כִּ֥י גָד֛וֹל הַיּ֥וֹם הַה֖וּא מֵאַ֣יִן כָּמֹ֑הוּ וְעֵֽת־צָרָ֥ה הִיא֙ לְיַֽעֲקֹ֔ב וּמִמֶּ֖נָּה יִוָּשֵֽׁעַ

Vay! Çünkü o gün büyüktür, onun gibi yok; ve o Yakup için sıkıntı zamanıdır ve ondan kurtulacak.

כִּי־כֹ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה רָנּ֤וּ לְיַֽעֲקֹב֙ שִׂמְחָ֔ה וְצַהֲל֖וּ בְּרֹ֣אשׁ הַגּוֹיִ֑ם הַשְׁמִ֤יעוּ הַֽלְלוּ֙ וְאִמְר֔וּ הוֹשַׁ֤ע יְהוָה֙ אֶֽת־עַמְּךָ֔ אֵ֖ת שְׁאֵרִ֥ית יִשְׂרָאֵֽל

Çünkü Yahve şöyle dedi: Yakup için sevinçle bağırın ve ulusların başında haykırın; duyurun, yüceltin ve deyin: Yahve, senin halkını, İsrail'in kalanını kurtar.

אָהַ֤בְתִּי אֶתְכֶם֙ אָמַ֣ר יְהוָ֔ה וַאֲמַרְתֶּ֖ם בַּמָּ֣ה אֲהַבְתָּ֑נוּ הֲלוֹא־אָ֨ח עֵשָׂ֤ו לְיַֽעֲקֹב֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וָאֹהַ֖ב אֶֽת־יַעֲקֹֽב

Yahve dedi: 'Sizi sevdim.' Ve dediniz: 'Bizi neyle sevdin?' Yahve'nin bildirisidir: 'Esav Yakup'a kardeş değil mi? Ve Yakup'u sevdim.'

גַּם־זֶ֣רַע יַעֲקוֹב֩ וְדָוִ֨ד עַבְדִּ֜י אֶמְאַ֗ס מִקַּ֤חַת מִזַּרְעוֹ֙ מֹֽשְׁלִ֔ים אֶל־זֶ֥רַע אַבְרָהָ֖ם יִשְׂחָ֣ק וְיַעֲקֹ֑ב כִּֽי־אָשִׁ֥יב אֶת־שְׁבוּתָ֖ם וְרִחַמְתִּֽים

Yakup'un ve kulum Davut'un soyunu da reddederim, onun soyundan İbrahim'in, İshak'ın ve Yakup'un soyuna egemen olacaklar almam; çünkü onların sürgünlerini geri getireceğim ve onlara merhamet edeceğim."

וַיָּחָן֩ יְהוָ֨ה אֹתָ֤ם וַֽיְרַחֲמֵם֙ וַיִּ֣פֶן אֲלֵיהֶ֔ם לְמַ֣עַן בְּרִית֔וֹ אֶת־אַבְרָהָ֖ם יִצְחָ֣ק וְיַֽעֲקֹ֑ב וְלֹ֤א אָבָה֙ הַשְׁחִיתָ֔ם וְלֹֽא־הִשְׁלִיכָ֥ם מֵֽעַל־פָּנָ֖יו עַד־עָֽתָּה

Yahve onlara lütfetti ve onlara merhamet etti; İbrahim, İshak ve Yakup ile antlaşması uğruna onlara döndü. Onları yok etmeyi istemedi ve şimdiye kadar onları yüzünün üzerinden atmadı.

וָאֶתֵּ֣ן לְיִצְחָ֔ק אֶֽת־יַעֲקֹ֖ב וְאֶת־עֵשָׂ֑ו וָאֶתֵּ֨ן לְעֵשָׂ֜ו אֶת־הַ֤ר שֵׂעִיר֙ לָרֶ֣שֶׁת אוֹת֔וֹ וְיַעֲקֹ֥ב וּבָנָ֖יו יָרְד֥וּ מִצְרָֽיִם

Ve İshak'a Yakup'u ve Esav'ı verdim; ve Esav'a mülk edinmesi için Seir dağını verdim; ama Yakup ve oğulları Mısır'a indiler.

וַיָּבֹ֣א יִשְׂרָאֵ֣ל מִצְרָ֑יִם וְ֝יַעֲקֹ֗ב גָּ֣ר בְּאֶֽרֶץ־חָֽם

Ve İsrail Mısır'a geldi ve Yakup Ham diyarında yabancı olarak yaşadı.

וַֽיִּגְדְּלוּ֙ הַנְּעָרִ֔ים וַיְהִ֣י עֵשָׂ֗ו אִ֛ישׁ יֹדֵ֥עַ צַ֖יִד אִ֣ישׁ שָׂדֶ֑ה וְיַעֲקֹב֙ אִ֣ישׁ תָּ֔ם יֹשֵׁ֖ב אֹהָלִֽים

Gençler büyüdü; Esav avı bilen bir adam, kır adamı oldu; Yakup ise çadırlarda oturan kusursuz bir adamdı.

וַיֹּ֤אמֶר יוֹסֵף֙ אֶל־אֶחָ֔יו אָנֹכִ֖י מֵ֑ת וֵֽאלֹהִ֞ים פָּקֹ֧ד יִפְקֹ֣ד אֶתְכֶ֗ם וְהֶעֱלָ֤ה אֶתְכֶם֙ מִן־הָאָ֣רֶץ הַזֹּ֔את אֶל־הָאָ֕רֶץ אֲשֶׁ֥ר נִשְׁבַּ֛ע לְאַבְרָהָ֥ם לְיִצְחָ֖ק וּֽלְיַעֲקֹֽב

Yusuf kardeşlerine dedi: 'Ben ölüyorum ve Tanrı sizi kesinlikle yoklayacak ve sizi bu diyardan İbrahim'e, İshak'a ve Yakup'a yemin ettiği diyara çıkaracak.'

רְאֵ֛ה נָתַ֥תִּי לִפְנֵיכֶ֖ם אֶת־הָאָ֑רֶץ בֹּ֚אוּ וּרְשׁ֣וּ אֶת־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֣ר נִשְׁבַּ֣ע יְ֠הוָה לַאֲבֹ֨תֵיכֶ֜ם לְאַבְרָהָ֨ם לְיִצְחָ֤ק וּֽלְיַעֲקֹב֙ לָתֵ֣ת לָהֶ֔ם וּלְזַרְעָ֖ם אַחֲרֵיהֶֽם

Görün, diyarı önünüze verdim. Girin ve Yahve'nin babalarınıza, İbrahim'e, İshak'a ve Yakup'a, onlara ve onlardan sonra soylarına vermek için yemin ettiği diyarı mülk edinin.

וְהָיָ֞ה כִּ֥י יְבִיאֲךָ֣ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֗יךָ אֶל־הָאָ֜רֶץ אֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֧ע לַאֲבֹתֶ֛יךָ לְאַבְרָהָ֛ם לְיִצְחָ֥ק וּֽלְיַעֲקֹ֖ב לָ֣תֶת לָ֑ךְ עָרִ֛ים גְּדֹלֹ֥ת וְטֹבֹ֖ת אֲשֶׁ֥ר לֹא־בָנִֽיתָ

Ve Tanrın Yahve, atalarına, İbrahim'e, İshak'a ve Yakup'a sana vermek için ant içtiği yere, senin inşa etmediğin büyük ve iyi şehirlere seni getirdiğinde,

לֹ֣א בְצִדְקָתְךָ֗ וּבְיֹ֨שֶׁר֙ לְבָ֣בְךָ֔ אַתָּ֥ה בָ֖א לָרֶ֣שֶׁת אֶת־אַרְצָ֑ם כִּ֞י בְּרִשְׁעַ֣ת הַגּוֹיִ֣ם הָאֵ֗לֶּה יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֨יךָ֙ מוֹרִישָׁ֣ם מִפָּנֶ֔יךָ וּלְמַ֜עַן הָקִ֣ים אֶת־הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁ֨ר נִשְׁבַּ֤ע יְהוָה֙ לַאֲבֹתֶ֔יךָ לְאַבְרָהָ֥ם לְיִצְחָ֖ק וּֽלְיַעֲקֹֽב

Onların yerini mülk edinmek için girmen senin doğruluğundan ve kalbinin dürüstlüğünden dolayı değildir; ancak Tanrın Yahve bu ulusları kötülüklerinden dolayı senin yüzünden kovmaktadır ve Yahve'nin atalarına, İbrahim'e, İshak'a ve Yakup'a yemin ettiği sözü pekiştirmek içindir.

זְכֹר֙ לַעֲבָדֶ֔יךָ לְאַבְרָהָ֥ם לְיִצְחָ֖ק וּֽלְיַעֲקֹ֑ב אַל־תֵּ֗פֶן אֶל־קְשִׁי֙ הָעָ֣ם הַזֶּ֔ה וְאֶל־רִשְׁע֖וֹ וְאֶל־חַטָּאתֽוֹ

Kulların İbrahim'i, İshak'ı ve Yakup'u hatırla; bu halkın sertliğine, ve kötülüğüne, ve günahına dönme.

דָּבָ֛ר שָׁלַ֥ח אֲדֹנָ֖י בְּיַעֲקֹ֑ב וְנָפַ֖ל בְּיִשְׂרָאֵֽל

Efendi Yakup'a bir söz gönderdi ve İsrail'e düştü.

וּבָ֤א לְצִיּוֹן֙ גּוֹאֵ֔ל וּלְשָׁבֵ֥י פֶ֖שַׁע בְּיַֽעֲקֹ֑ב נְאֻ֖ם יְהוָֽה

Ve Siyon'a ve Yakup'ta isyandan dönenlere kurtaran gelecek, Yahve'nin bildirisidir.

כַּלֵּ֥ה בְחֵמָה֮ כַּלֵּ֪ה וְֽאֵ֫ינֵ֥מוֹ וְֽיֵדְע֗וּ כִּֽי־אֱ֭לֹהִים מֹשֵׁ֣ל בְּיַעֲקֹ֑ב לְאַפְסֵ֖י הָאָ֣רֶץ סֶֽלָה

Öfkeyle tüket, tüket ve yok olsunlar; ve bilsinler ki Tanrı Yakup'ta yerin uçlarına kadar yönetir. Sela.

וַיָּ֤קֶם עֵד֨וּת בְּֽיַעֲקֹ֗ב וְתוֹרָה֮ שָׂ֤ם בְּיִשְׂרָ֫אֵ֥ל אֲשֶׁ֣ר צִ֭וָּה אֶת־אֲבוֹתֵ֑ינוּ לְ֝הוֹדִיעָ֗ם לִבְנֵיהֶֽם

Ve Yakup'ta tanıklık dikti, ve İsrail'de yasa koydu; ki babalarımıza onları oğullarına bildirmelerini buyurdu.

לָכֵ֤ן שָׁמַ֥ע יְהוָ֗ה וַֽיִּתְעַבָּ֥ר וְ֭אֵשׁ נִשְּׂקָ֣ה בְיַעֲקֹ֑ב וְגַם־אַ֝֗ף עָלָ֥ה בְיִשְׂרָאֵֽל

Bu yüzden Yahve duydu ve öfkelendi; ve Yakup'ta ateş tutuştu, ve İsrail'e de öfke yükseldi.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה הִנְנִי־שָׁב֙ שְׁבוּת֙ אָהֳלֵ֣י יַֽעֲק֔וֹב וּמִשְׁכְּנֹתָ֖יו אֲרַחֵ֑ם וְנִבְנְתָ֥ה עִיר֙ עַל־תִּלָּ֔הּ וְאַרְמ֖וֹן עַל־מִשְׁפָּט֥וֹ יֵשֵֽׁב

Yahve şöyle dedi: İşte ben Yakup'un çadırlarının sürgününü döndürüyorum ve onun meskenlerine merhamet edeceğim; şehir kendi höyüğünün üzerine inşa edilecek ve saray kendi yerine oturacak.

גַּם־זֶ֣רַע יַעֲקוֹב֩ וְדָוִ֨ד עַבְדִּ֜י אֶמְאַ֗ס מִקַּ֤חַת מִזַּרְעוֹ֙ מֹֽשְׁלִ֔ים אֶל־זֶ֥רַע אַבְרָהָ֖ם יִשְׂחָ֣ק וְיַעֲקֹ֑ב כִּֽי־אָשִׁ֥יב אֶת־שְׁבוּתָ֖ם וְרִחַמְתִּֽים

Yakup'un ve kulum Davut'un soyunu da reddederim, onun soyundan İbrahim'in, İshak'ın ve Yakup'un soyuna egemen olacaklar almam; çünkü onların sürgünlerini geri getireceğim ve onlara merhamet edeceğim."

וְ֠אַתָּה אַל־תִּירָ֞א עַבְדִּ֤י יַֽעֲקֹב֙ וְאַל־תֵּחַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל כִּ֠י הִנְנִ֤י מוֹשִֽׁעֲךָ֙ מֵֽרָח֔וֹק וְאֶֽת־זַרְעֲךָ֖ מֵאֶ֣רֶץ שִׁבְיָ֑ם וְשָׁ֧ב יַעֲק֛וֹב וְשָׁקַ֥ט וְשַׁאֲנַ֖ן וְאֵ֥ין מַחֲרִֽיד

Ve sen korkma, kulum Yakup, ve dehşete düşme, İsrail; çünkü işte ben seni uzaktan, ve soyunu onların sürgün diyarından kurtarıyorum; ve Yakup dönecek ve sakin olacak ve rahat edecek ve korkutan olmayacak.

לֹֽא־כְאֵ֜לֶּה חֵ֣לֶק יַעֲק֗וֹב כִּֽי־יוֹצֵ֤ר הַכֹּל֙ ה֔וּא וְשֵׁ֖בֶט נַחֲלָת֑וֹ יְהוָ֥ה צְבָא֖וֹת שְׁמֽוֹ

Yakup'un payı bunlar gibi değildir; çünkü o her şeye şekil verendir ve onun mirasının oymağıdır, onun adı Orduların Yahvesi'dir.

וְזָכַרְתִּ֖י אֶת־בְּרִיתִ֣י יַעֲק֑וֹב וְאַף֩ אֶת־בְּרִיתִ֨י יִצְחָ֜ק וְאַ֨ף אֶת־בְּרִיתִ֧י אַבְרָהָ֛ם אֶזְכֹּ֖ר וְהָאָ֥רֶץ אֶזְכֹּֽר

Yakup'la antlaşmamı hatırlayacağım; ayrıca İshak'la antlaşmamı ve ayrıca İbrahim'le antlaşmamı hatırlayacağım ve yeri hatırlayacağım.

וְהוֹצֵאתִ֤י מִֽיַּעֲקֹב֙ זֶ֔רַע וּמִיהוּדָ֖ה יוֹרֵ֣שׁ הָרָ֑י וִירֵשׁ֣וּהָ בְחִירַ֔י וַעֲבָדַ֖י יִשְׁכְּנוּ־שָֽׁמָּה

Ve Yakup'tan soy ve Yahuda'dan dağlarıma mirasçı çıkaracağım; ve seçtiklerim onu miras alacaklar ve kullarım orada oturacaklar.

אֶרְאֶ֨נּוּ֙ וְלֹ֣א עַתָּ֔ה אֲשׁוּרֶ֖נּוּ וְלֹ֣א קָר֑וֹב דָּרַ֨ךְ כּוֹכָ֜ב מִֽיַּעֲקֹ֗ב וְקָ֥ם שֵׁ֨בֶט֙ מִיִּשְׂרָאֵ֔ל וּמָחַץ֙ פַּאֲתֵ֣י מוֹאָ֔ב וְקַרְקַ֖ר כָּל־בְּנֵי־שֵֽׁת

Onu görüyorum ama şimdi değil, ona bakıyorum ama yakından değil; Yakup'tan bir yıldız çıktı ve İsrail'den bir asa kalktı, Moab'ın köşelerini ezdi ve Şet'in bütün oğullarını yıktı.

וְיֵ֖רְדְּ מִֽיַּעֲקֹ֑ב וְהֶֽאֱבִ֥יד שָׂרִ֖יד מֵעִֽיר

Yakup'tan biri egemen oldu ve şehirden sağ kalanı yok etti.

גַּם־אִ֤ישׁ שְׁלוֹמִ֨י אֲשֶׁר־בָּטַ֣חְתִּי ב֭וֹ אוֹכֵ֣ל לַחְמִ֑י הִגְדִּ֖יל עָלַ֣י עָקֵֽב

Kendisine güvendiğim, ekmeğimi yiyen barışımın adamı bile bana karşı topuk kaldırdı.

וְאֵיבָ֣ה אָשִׁ֗ית בֵּֽינְךָ֙ וּבֵ֣ין הָֽאִשָּׁ֔ה וּבֵ֥ין זַרְעֲךָ֖ וּבֵ֣ין זַרְעָ֑הּ ה֚וּא יְשׁוּפְךָ֣ רֹ֔אשׁ וְאַתָּ֖ה תְּשׁוּפֶ֥נּוּ עָקֵֽב

Seninle kadının arasına, senin soyunla onun soyunun arasına düşmanlık koyacağım; o senin başını ezecek, sen onun topuğunu ezeceksin.

גָּ֖ד גְּד֣וּד יְגוּדֶ֑נּוּ וְה֖וּא יָגֻ֥ד עָקֵֽב

Gad, bir akıncı birliği ona akın edecek; ve o arkadan akın edecek.

אָ֥ז הָלְמ֖וּ עִקְּבֵי־ס֑וּס מִֽדַּהֲר֖וֹת דַּהֲר֥וֹת אַבִּירָֽיו

O zaman at toynakları vurdu, güçlülerinin dörtnala koşmasından, dörtnala koşmasından.

יָג֤וּרוּ יִצְפּ֗וֹנוּ הֵ֭מָּה עֲקֵבַ֣י יִשְׁמֹ֑רוּ כַּ֝אֲשֶׁ֗ר קִוּ֥וּ נַפְשִֽׁי

Toplanıyorlar, pusu kuruyorlar; canımı bekledikleri gibi onlar adımlarımı gözlüyorlar.

יְהִי־דָן֙ נָחָ֣שׁ עֲלֵי־דֶ֔רֶךְ שְׁפִיפֹ֖ן עֲלֵי־אֹ֑רַח הַנֹּשֵׁךְ֙ עִקְּבֵי־ס֔וּס וַיִּפֹּ֥ל רֹכְב֖וֹ אָחֽוֹר

Dan yol üzerinde bir yılan, patika üzerinde atın topuklarını ısıran bir engerek olsun; ve onun binicisi arkaya düşer.

יֹאחֵ֣ז בְּעָקֵ֣ב פָּ֑ח יַחֲזֵ֖ק עָלָ֣יו צַמִּֽים

Tuzak topuğundan tutacak, kapan onun üzerinde güçlenecek.

וְאַֽחֲרֵי־כֵ֞ן יָצָ֣א אָחִ֗יו וְיָד֤וֹ אֹחֶ֨זֶת֙ בַּעֲקֵ֣ב עֵשָׂ֔ו וַיִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ יַעֲקֹ֑ב וְיִצְחָ֛ק בֶּן־שִׁשִּׁ֥ים שָׁנָ֖ה בְּלֶ֥דֶת אֹתָֽם

Ondan sonra kardeşi çıktı ve eli Esav'ın topuğunu tutuyordu; onun adını Yakup koydu; onları doğurduğunda İshak altmış yaşındaydı.

בַּיָּ֤ם דַּרְכֶּ֗ךָ וּֽ֭שְׁבִֽילְךָ בְּמַ֣יִם רַבִּ֑ים וְ֝עִקְּבוֹתֶ֗יךָ לֹ֣א נֹדָֽעוּ

Yolun denizdeydi, ve izin engin sulardaydı; ve ayak izlerin bilinmedi.

וְכִ֤י תֹאמְרִי֙ בִּלְבָבֵ֔ךְ מַדּ֖וּעַ קְרָאֻ֣נִי אֵ֑לֶּה בְּרֹ֧ב עֲוֺנֵ֛ךְ נִגְל֥וּ שׁוּלַ֖יִךְ נֶחְמְס֥וּ עֲקֵבָֽיִךְ

Ve eğer kalbinde, 'Bunlar neden başıma geldi?' dersen; suçunun çokluğuyla eteklerin açıldı, topukların şiddet gördü.

אֲשֶׁ֤ר חֵרְפ֖וּ אוֹיְבֶ֥יךָ יְהוָ֑ה אֲשֶׁ֥ר חֵ֝רְפ֗וּ עִקְּב֥וֹת מְשִׁיחֶֽךָ

Ki düşmanların aşağıladılar, ey Yahve; ki meshedilmişinin izlerini aşağıladılar.

אִם־לֹ֤א תֵדְעִי֙ לָ֔ךְ הַיָּפָ֖ה בַּנָּשִׁ֑ים צְֽאִי־לָ֞ךְ בְּעִקְבֵ֣י הַצֹּ֗אן וּרְעִי֙ אֶת־גְּדִיֹּתַ֔יִךְ עַ֖ל מִשְׁכְּנ֥וֹת הָרֹעִֽים

Eğer kendin bilmezsen, kadınlar arasında güzel olan; sürünün izlerinde çık ve oğlaklarını çobanların çadırlarının yanında otlat.

וַיָּשִׂ֨ימוּ הָעָ֜ם אֶת־כָּל־הַֽמַּחֲנֶ֗ה אֲשֶׁר֙ מִצְּפ֣וֹן לָעִ֔יר וְאֶת־עֲקֵב֖וֹ מִיָּ֣ם לָעִ֑יר וַיֵּ֧לֶךְ יְהוֹשֻׁ֛עַ בַּלַּ֥יְלָה הַה֖וּא בְּת֥וֹךְ הָעֵֽמֶק

Halk şehrin kuzeyindeki bütün ordugahı ve şehrin batısına artçısını koydular; Yeşu o gecede vadinin içine gitti.

לָכֵ֕ן כֹּ֥ה אֶעֱשֶׂה־לְּךָ֖ יִשְׂרָאֵ֑ל עֵ֚קֶב כִּֽי־זֹ֣את אֶֽעֱשֶׂה־לָּ֔ךְ הִכּ֥וֹן לִקְרַאת־אֱלֹהֶ֖יךָ יִשְׂרָאֵֽל

Bu yüzden sana böyle yapacağım ey İsrail; madem sana bunu yapacağım, Tanrını karşılamaya hazırlan ey İsrail.

וְאֶת־הַכִּבְשָׂ֖ה יְשַׁלֵּ֣ם אַרְבַּעְתָּ֑יִם עֵ֗קֶב אֲשֶׁ֤ר עָשָׂה֙ אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה וְעַ֖ל אֲשֶׁ֥ר לֹֽא־חָמָֽל

Bu şeyi yaptığı için ve esirgemediği için kuzuyu dört kat ödeyecektir.'

וְעַתָּ֗ה לֹא־תָס֥וּר חֶ֛רֶב מִבֵּיתְךָ֖ עַד־עוֹלָ֑ם עֵ֚קֶב כִּ֣י בְזִתָ֔נִי וַתִּקַּ֗ח אֶת־אֵ֨שֶׁת֙ אוּרִיָּ֣ה הַחִתִּ֔י לִהְי֥וֹת לְךָ֖ לְאִשָּֽׁה

Şimdi, beni hor gördüğün ve Hititli Uriya'nın karısını sana karı olması için aldığın için, kılıç sonsuza dek evinden ayrılmayacaktır.

מַצְדִּיקֵ֥י רָשָׁ֖ע עֵ֣קֶב שֹׁ֑חַד וְצִדְקַ֥ת צַדִּיקִ֖ים יָסִ֥ירוּ מִמֶּֽנּוּ

Rüşvet karşılığında kötüyü doğru çıkaranlara; ve doğru kişilerin doğruluğunu ondan uzaklaştırırlar.

גַּֽם־עַ֭בְדְּךָ נִזְהָ֣ר בָּהֶ֑ם בְּ֝שָׁמְרָ֗ם עֵ֣קֶב רָֽב

Ayrıca kulun onlarla uyarılır; onları tutmakta çok ödül vardır.

הוֹרֵ֣נִי יְ֭הוָה דֶּ֥רֶךְ חֻקֶּ֗יךָ וְאֶצְּרֶ֥נָּה עֵֽקֶב

Bana kurallarının yolunu öğret Yahve ve onu sonuna kadar tutacağım.

נָטִ֣יתִי לִ֭בִּי לַעֲשׂ֥וֹת חֻקֶּ֗יךָ לְעוֹלָ֥ם עֵֽקֶב

Kurallarını sonsuza dek, sonuna kadar yapmak için kalbimi eğdim.

בְּנֵ֣י הַשֹּֽׁעֲרִ֗ים בְּנֵי־שַׁלּ֤וּם בְּנֵֽי־אָטֵר֙ בְּנֵי־טַלְמ֣וֹן בְּנֵי־עַקּ֔וּב בְּנֵ֥י חֲטִיטָ֖א בְּנֵ֣י שֹׁבָ֑י הַכֹּ֕ל מֵאָ֖ה שְׁלֹשִׁ֥ים וְתִשְׁעָֽה

Kapı nöbetçilerinin oğulları: Şallum oğulları, Ater oğulları, Talmon oğulları, Akkub oğulları, Hatita oğulları, Şovay oğulları; hepsi yüz otuz dokuz.

בְּנֵי־לְבָנָ֥ה בְנֵי־חֲגָבָ֖ה בְּנֵ֥י עַקּֽוּב

Levana oğulları, Hagava oğulları, Akkub oğulları,

הַשֹּֽׁעֲרִ֗ים בְּנֵֽי־שַׁלּ֤וּם בְּנֵֽי־אָטֵר֙ בְּנֵֽי־טַלְמֹ֣ן בְּנֵֽי־עַקּ֔וּב בְּנֵ֥י חֲטִיטָ֖א בְּנֵ֣י שֹׁבָ֑י מֵאָ֖ה שְׁלֹשִׁ֥ים וּשְׁמֹנָֽה

Kapı nöbetçileri: Şallum oğulları, Ater oğulları, Talmon oğulları, Akkuv oğulları, Hatita oğulları, Şovay oğulları: yüz otuz sekiz.

וְיֵשׁ֡וּעַ וּבָנִ֡י וְשֵׁרֵ֥בְיָ֣ה יָמִ֡ין עַקּ֡וּב שַׁבְּתַ֣י הֽוֹדִיָּ֡ה מַעֲשֵׂיָ֡ה קְלִיטָ֣א עֲזַרְיָה֩ יוֹזָבָ֨ד חָנָ֤ן פְּלָאיָה֙ וְהַלְוִיִּ֔ם מְבִינִ֥ים אֶת־הָעָ֖ם לַתּוֹרָ֑ה וְהָעָ֖ם עַל־עָמְדָֽם

Ve Yeşu, Bani, Şerevya, Yamin, Akkuv, Şabtay, Hodiya, Maaseya, Kelita, Azarya, Yozavad, Hanan, Pelaya ve Levililer halkın yasayı anlamasını sağlıyorlardı; ve halk yerinde duruyordu.

וְהַשּֽׁוֹעֲרִים֙ עַקּ֣וּב טַלְמ֔וֹן וַאֲחֵיהֶ֖ם הַשֹּׁמְרִ֣ים בַּשְּׁעָרִ֑ים מֵאָ֖ה שִׁבְעִ֥ים וּשְׁנָֽיִם

Ve kapı nöbetçileri: Akkuv, Talmon ve kapılarda bekleyen kardeşleri yüz yetmiş iki kişiydi.

וּבְנֵ֣י אֶלְיוֹעֵינַ֗י הוֹדַוְיָ֡הוּ וְאֶלְיָשִׁ֡יב וּפְלָיָ֡ה וְ֠עַקּוּב וְיוֹחָנָ֧ן וּדְלָיָ֛ה וַעֲנָ֖נִי שִׁבְעָֽה

Ve Elyoenay'ın oğulları: Hodavyahu ve Elyaşiv ve Pelaya ve Akkub ve Yohanan ve Delaya ve Anani, yedi.

וְהַשֹּׁעֲרִים֙ שַׁלּ֣וּם וְעַקּ֔וּב וְטַלְמֹ֖ן וַאֲחִימָ֑ן וַאֲחִיהֶ֥ם שַׁלּ֖וּם הָרֹֽאשׁ

Ve kapı nöbetçileri Şallum, Akkuv, Talmon, Ahiman ve kardeşleriydi; Şallum baştı.

אִ֤ישׁ מֵרֵעֵ֨הוּ֙ הִשָּׁמֵ֔רוּ וְעַל־כָּל־אָ֖ח אַל־תִּבְטָ֑חוּ כִּ֤י כָל־אָח֙ עָק֣וֹב יַעְקֹ֔ב וְכָל־רֵ֖עַ רָכִ֥יל יַהֲלֹֽךְ

Herkes komşusundan sakınsın ve hiçbir kardeşe güvenmeyin; çünkü her kardeş kesinlikle aldatacak ve her komşu iftiracı olarak yürüyecek.