עני

הִנֵּה־זֶ֣ה הָיָ֔ה עֲוֺ֖ן סְדֹ֣ם אֲחוֹתֵ֑ךְ גָּא֨וֹן שִׂבְעַת־לֶ֜חֶם וְשַׁלְוַ֣ת הַשְׁקֵ֗ט הָ֤יָה לָהּ֙ וְלִבְנוֹתֶ֔יהָ וְיַד־עָנִ֥י וְאֶבְי֖וֹן לֹ֥א הֶחֱזִֽיקָה

İşte kız kardeşin Sodom'un suçu buydu: Onda ve kızlarında gurur, ekmek tokluğu ve rahatlık huzuru vardı; ve düşkünün ve yoksulun elini güçlendirmedi.

עָנִ֤י וְאֶבְיוֹן֙ הוֹנָ֔ה גְּזֵל֣וֹת גָּזָ֔ל חֲבֹ֖ל לֹ֣א יָשִׁ֑יב וְאֶל־הַגִּלּוּלִים֙ נָשָׂ֣א עֵינָ֔יו תּוֹעֵבָ֖ה עָשָֽׂה

Düşküne ve yoksula baskı yaptı, soygunlarla soydu, rehini geri vermedi ve gözlerini putlara kaldırdı, iğrençlik yaptı;

וְאֶת־עַ֥ם עָנִ֖י תּוֹשִׁ֑יעַ וְעֵינֶ֖יךָ עַל־רָמִ֥ים תַּשְׁפִּֽיל

Düşkün halkı kurtarırsın ve gözlerin kibirlilerin üzerindedir, onları alçaltırsın.

דָּ֛ן דִּין־עָנִ֥י וְאֶבְי֖וֹן אָ֣ז ט֑וֹב הֲלוֹא־הִ֛יא הַדַּ֥עַת אֹתִ֖י נְאֻם־יְהוָֽה

Düşkünün ve yoksulun davasını yargıladı, o zaman iyiydi; beni bilmek bu değil mi? Yahve'nin bildirisidir.

תִּרְמְסֶ֖נָּה רָ֑גֶל רַגְלֵ֥י עָנִ֖י פַּעֲמֵ֥י דַלִּֽים

Ayak onu çiğneyecek, düşkünün ayakları, yoksulların adımları.

מַה־לָּכֶם֙ תְּדַכְּא֣וּ עַמִּ֔י וּפְנֵ֥י עֲנִיִּ֖ים תִּטְחָ֑נוּ נְאֻם־אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה צְבָאֽוֹת

Size ne oluyor ki halkımı eziyorsunuz ve düşkünlerin yüzlerini öğütüyorsunuz? Ordular Yahvesi Efendi'nin bildirisidir.

וְכֵלַ֖י כֵּלָ֣יו רָעִ֑ים ה֚וּא זִמּ֣וֹת יָעָ֔ץ לְחַבֵּ֤ל עֲנִיִּים֙ בְּאִמְרֵי־שֶׁ֔קֶר וּבְדַבֵּ֥ר אֶבְי֖וֹן מִשְׁפָּֽט

Ve alçağın araçları kötüdür; o, yalan sözleriyle mazlumları yok etmek için ve yoksul adalet konuştuğunda entrikalar tasarlar.

כִּ֤י לֹ֣א לָ֭נֶצַח יִשָּׁכַ֣ח אֶבְי֑וֹן תִּקְוַ֥ת עֲ֝נִיִּ֗ים תֹּאבַ֥ד לָעַֽד

Çünkü yoksul sonsuza dek unutulmayacak, düşkünlerin umudu sonsuza dek yok olmayacak.

מִשֹּׁ֥ד עֲנִיִּים֮ מֵאַנְקַ֪ת אֶבְי֫וֹנִ֥ים עַתָּ֣ה אָ֭קוּם יֹאמַ֣ר יְהוָ֑ה אָשִׁ֥ית בְּ֝יֵ֗שַׁע יָפִ֥יחַֽ לֽוֹ

Düşkünlerin yıkımından, yoksulların iniltisinden dolayı şimdi kalkacağım, der Yahve; onu soluduğu kurtuluşa koyacağım.

דּ֤וֹר חֲרָב֣וֹת שִׁנָּיו֮ וּֽמַאֲכָל֪וֹת מְֽתַלְּעֹ֫תָ֥יו לֶאֱכֹ֣ל עֲנִיִּ֣ים מֵאֶ֑רֶץ וְ֝אֶבְיוֹנִ֗ים מֵאָדָֽם

Bir kuşak, dişleri kılıçlardır ve çeneleri bıçaklardır; düşkünleri yerden ve yoksulları insanlar arasından yemek için.

חַיָּתְךָ֥ יָֽשְׁבוּ־בָ֑הּ תָּ֤כִ֥ין בְּטוֹבָתְךָ֖ לֶעָנִ֣י אֱלֹהִֽים

Topluluğun orada oturdu; ey Tanrı, iyiliğinle yoksul için hazırladın.

תְּ֭פִלָּה לְעָנִ֣י כִֽי־יַעֲטֹ֑ף וְלִפְנֵ֥י יְ֝הוָ֗ה יִשְׁפֹּ֥ךְ שִׂיחֽוֹ

Düşkünün duası; zayıf düştüğü ve Yahve'nin önünde derdini döktüğü zaman.

כַּ֭פָּהּ פָּרְשָׂ֣ה לֶעָנִ֑י וְ֝יָדֶ֗יהָ שִׁלְּחָ֥ה לָֽאֶבְיֽוֹן

Avucunu düşküne açar; ve ellerini yoksula uzatır.

כִּ֛י מַה־יּוֹתֵ֥ר לֶחָכָ֖ם מִֽן־הַכְּסִ֑יל מַה־לֶּעָנִ֣י יוֹדֵ֔עַ לַהֲלֹ֖ךְ נֶ֥גֶד הַחַיִּֽים

Çünkü bilgenin akılsızdan ne fazlalığı vardır? Yaşayanların önünde yürümeyi bilen yoksulun neyi vardır?

וְכַרְמְךָ֙ לֹ֣א תְעוֹלֵ֔ל וּפֶ֥רֶט כַּרְמְךָ֖ לֹ֣א תְלַקֵּ֑ט לֶֽעָנִ֤י וְלַגֵּר֙ תַּעֲזֹ֣ב אֹתָ֔ם אֲנִ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶֽם

Ve bağını sıyırmayacaksın, ve bağının döküntüsünü toplamayacaksın; onları düşküne ve garibe bırakacaksın, ben Tanrınız Yahve'yim.

שִׁמְעוּ־זֹ֕את הַשֹּׁאֲפִ֖ים אֶבְי֑וֹן וְלַשְׁבִּ֖ית עֲנִיֵּי־אָֽרֶץ

Bunu dinleyin, yoksulu ezenler ve yerin fakirlerini yok edenler.

לְהַטּ֤וֹת מִדִּין֙ דַּלִּ֔ים וְלִגְזֹ֕ל מִשְׁפַּ֖ט עֲנִיֵּ֣י עַמִּ֑י לִהְי֤וֹת אַלְמָנוֹת֙ שְׁלָלָ֔ם וְאֶת־יְתוֹמִ֖ים יָבֹֽזּוּ

Zayıfları yargıdan saptırmak ve halkımın düşkünlerinin hakkını soymak için, dulların onların ganimeti olması için ve yetimleri yağmalayacaklar.

וּמַֽה־יַּעֲנֶ֖ה מַלְאֲכֵי־ג֑וֹי כִּ֤י יְהוָה֙ יִסַּ֣ד צִיּ֔וֹן וּבָ֥הּ יֶחֱס֖וּ עֲנִיֵּ֥י עַמּֽוֹ

Ve ulusun elçilerine ne cevap verecek? Çünkü Yahve Siyon'u kurdu, ve onun halkının düşkünleri onda sığınacaklar.

וָֽאֶרְעֶה֙ אֶת־צֹ֣אן הַֽהֲרֵגָ֔ה לָכֵ֖ן עֲנִיֵּ֣י הַצֹּ֑אן וָאֶקַּֽח־לִ֞י שְׁנֵ֣י מַקְל֗וֹת לְאַחַ֞ד קָרָ֤אתִי נֹ֨עַם֙ וּלְאַחַד֙ קָרָ֣אתִי חֹֽבְלִ֔ים וָאֶרְעֶ֖ה אֶת־הַצֹּֽאן

Ve kesimlik sürüyü, böylece sürünün düşkünlerini güttüm; ve kendime iki değnek aldım, birine Lütuf adını koydum ve birine Bağlar adını koydum ve sürüyü güttüm.

וַתֻּפַ֖ר בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא וַיֵּדְע֨וּ כֵ֜ן עֲנִיֵּ֤י הַצֹּאן֙ הַשֹּׁמְרִ֣ים אֹתִ֔י כִּ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה הֽוּא

Ve o gün bozuldu; ve beni gözeten sürünün düşkünleri böylece onun Yahve'nin sözü olduğunu bildiler.

עַ֤ם הָאָ֨רֶץ֙ עָ֣שְׁקוּ עֹ֔שֶׁק וְגָזְל֖וּ גָּזֵ֑ל וְעָנִ֤י וְאֶבְיוֹן֙ הוֹנ֔וּ וְאֶת־הַגֵּ֥ר עָשְׁק֖וּ בְּלֹ֥א מִשְׁפָּֽט

Yerin halkı baskı yaptı ve gasp etti; düşkünü ve yoksulu ezdiler ve yabancıya adalet olmadan baskı yaptılar.

וְאַלְמָנָ֧ה וְיָת֛וֹם גֵּ֥ר וְעָנִ֖י אַֽל־תַּעֲשֹׁ֑קוּ וְרָעַת֙ אִ֣ישׁ אָחִ֔יו אַֽל־תַּחְשְׁב֖וּ בִּלְבַבְכֶֽם

Ve dula ve yetime, yabancıya ve fakire baskı yapmayın; ve kalbinizde adam kardeşinin kötülüğünü düşünmeyin.

פְּנֵה־אֵלַ֥י וְחָנֵּ֑נִי כִּֽי־יָחִ֖יד וְעָנִ֣י אָֽנִי

Bana dön ve bana lütfet; çünkü ben yalnız ve düşkünüm.

כָּ֥ל עַצְמוֹתַ֨י תֹּאמַרְנָה֮ יְהוָ֗ה מִ֥י כָ֫מ֥וֹךָ מַצִּ֣יל עָ֭נִי מֵחָזָ֣ק מִמֶּ֑נּוּ וְעָנִ֥י וְ֝אֶבְי֗וֹן מִגֹּזְלֽוֹ

Bütün kemiklerim diyecek: 'Yahve, kim senin gibidir, düşkünü ondan güçlüden ve düşkünü ve yoksulu onu soyandan kurtaran?'

כִּֽי־יַ֭צִּיל אֶבְי֣וֹן מְשַׁוֵּ֑עַ וְ֝עָנִ֗י וְֽאֵין־עֹזֵ֥ר לֽוֹ

Çünkü feryat eden yoksulu ve yardımcısı olmayan düşkünü kurtaracak.

צַהֲלִ֥י קוֹלֵ֖ךְ בַּת־גַּלִּ֑ים הַקְשִׁ֥יבִי לַ֖יְשָׁה עֲנִיָּ֥ה עֲנָתֽוֹת

Sesini yükselt, ey Gallim kızı! Dinle, ey Layişa! Zavallı Anatot!

לָכֵ֛ן שִׁמְעִי־נָ֥א זֹ֖את עֲנִיָּ֑ה וּשְׁכֻרַ֖ת וְלֹ֥א מִיָּֽיִן

Bu yüzden lütfen bunu işit, ey düşkün ve şaraptan değil ama sarhoş olan.

עֲנִיָּ֥ה סֹעֲרָ֖ה לֹ֣א נֻחָ֑מָה הִנֵּ֨ה אָנֹכִ֜י מַרְבִּ֤יץ בַּפּוּךְ֙ אֲבָנַ֔יִךְ וִיסַדְתִּ֖יךְ בַּסַּפִּירִֽים

Ey ezilmiş, fırtınaya tutulmuş, teselli bulmamış kadın; işte ben senin taşlarını sürmeyle döşeyeceğim ve temellerini safirlerle atacağım.

יְהוָה֙ בְּמִשְׁפָּ֣ט יָב֔וֹא עִם־זִקְנֵ֥י עַמּ֖וֹ וְשָׂרָ֑יו וְאַתֶּם֙ בִּֽעַרְתֶּ֣ם הַכֶּ֔רֶם גְּזֵלַ֥ת הֶֽעָנִ֖י בְּבָתֵּיכֶֽם

Yahve, halkının ihtiyarlarıyla ve önderleriyle yargıya girecek: Ve siz bağı yiyip bitirdiniz, düşkünün gasp edilen malı evlerinizdedir.

אִם־כֶּ֣סֶף תַּלְוֶ֣ה אֶת־עַמִּ֗י אֶת־הֶֽעָנִי֙ עִמָּ֔ךְ לֹא־תִהְיֶ֥ה ל֖וֹ כְּנֹשֶׁ֑ה לֹֽא־תְשִׂימ֥וּן עָלָ֖יו נֶֽשֶׁךְ

Eğer halkıma, seninle olan fakire gümüş ödünç verirsen, ona alacaklı gibi olmayacaksın; üzerine faiz koymayacaksınız.

אַל־תִּתֵּ֣ן לְ֭חַיַּת נֶ֣פֶשׁ תּוֹרֶ֑ךָ חַיַּ֥ת עֲ֝נִיֶּ֗יךָ אַל־תִּשְׁכַּ֥ח לָנֶֽצַח

Kumrunun canını canavara verme; düşkünlerinin yaşamını sonsuza dek unutma.

כִּ֛י לֹא־יֶחְדַּ֥ל אֶבְי֖וֹן מִקֶּ֣רֶב הָאָ֑רֶץ עַל־כֵּ֞ן אָנֹכִ֤י מְצַוְּךָ֙ לֵאמֹ֔ר פָּ֠תֹחַ תִּפְתַּ֨ח אֶת־יָדְךָ֜ לְאָחִ֧יךָ לַעֲנִיֶּ֛ךָ וּלְאֶבְיֹנְךָ֖ בְּאַרְצֶֽךָ

Çünkü yerin ortasından yoksul eksik olmayacaktır; bu yüzden ben sana buyurarak diyorum: 'Diyarında kardeşine, düşkününe ve yoksuluna elini kesinlikle açacaksın.'

יָדִ֣ין עַמְּךָ֣ בְצֶ֑דֶק וַעֲנִיֶּ֥יךָ בְמִשְׁפָּֽט

Halkını doğrulukla ve düşkünlerini adaletle yargılayacak.

מֵעָנִ֞י הֵשִׁ֣יב יָד֗וֹ נֶ֤שֶׁךְ וְתַרְבִּית֙ לֹ֣א לָקָ֔ח מִשְׁפָּטַ֣י עָשָׂ֔ה בְּחֻקּוֹתַ֖י הָלָ֑ךְ ה֗וּא לֹ֥א יָמ֛וּת בַּעֲוֺ֥ן אָבִ֖יו חָיֹ֥ה יִחְיֶֽה

Elini düşkünden geri çekti, faiz ve artış almadı, hükümlerimi yaptı, kurallarımda yürüdü; o babasının suçuyla ölmeyecek, kesinlikle yaşayacaktır.

הֲל֨וֹא פָרֹ֤ס לָֽרָעֵב֙ לַחְמֶ֔ךָ וַעֲנִיִּ֥ים מְרוּדִ֖ים תָּ֣בִיא בָ֑יִת כִּֽי־תִרְאֶ֤ה עָרֹם֙ וְכִסִּית֔וֹ וּמִבְּשָׂרְךָ֖ לֹ֥א תִתְעַלָּֽם

Ekmeğini aca bölmen ve sürgün düşkünleri eve getirmen değil mi? Çıplak gördüğünde onu örtmen ve kendi etinden gizlenmemen?

רָנּ֤וּ שָׁמַ֨יִם֙ וְגִ֣ילִי אָ֔רֶץ וּפִצְח֥וּ הָרִ֖ים רִנָּ֑ה כִּֽי־נִחַ֤ם יְהוָה֙ עַמּ֔וֹ וַעֲנִיָּ֖ו יְרַחֵֽם

Sevinçle bağırın gökler ve coş yer ve sevinçle patlayın dağlar; çünkü Yahve halkını teselli etti ve düşkünlerine merhamet edecek.

הָעֲנִיִּ֨ים וְהָאֶבְיוֹנִ֜ים מְבַקְשִׁ֥ים מַ֨יִם֙ וָאַ֔יִן לְשׁוֹנָ֖ם בַּצָּמָ֣א נָשָׁ֑תָּה אֲנִ֤י יְהוָה֙ אֶעֱנֵ֔ם אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֹ֥א אֶעֶזְבֵֽם

Düşkünler ve yoksullar su arıyorlar ve yoktur, onların dili susuzluktan kurudu; ben Yahve onlara cevap vereceğim, İsrail'in Tanrısı onları terk etmeyeceğim.

כִּי־רָאָ֧ה יְהוָ֛ה אֶת־עֳנִ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל מֹרֶ֣ה מְאֹ֑ד וְאֶ֤פֶס עָצוּר֙ וְאֶ֣פֶס עָז֔וּב וְאֵ֥ין עֹזֵ֖ר לְיִשְׂרָאֵֽל

Çünkü Yahve İsrail'in sıkıntısının çok acı olduğunu gördü; kapatılmış yoktu ve bırakılmış yoktu ve İsrail'e yardım eden yoktu.

יֹ֭שְׁבֵי חֹ֣שֶׁךְ וְצַלְמָ֑וֶת אֲסִירֵ֖י עֳנִ֣י וּבַרְזֶֽל

Karanlıkta ve ölüm gölgesinde oturanlar, sefalet ve demir esirleri;

וַתֵּ֛רֶא אֶת־עֳנִ֥י אֲבֹתֵ֖ינוּ בְּמִצְרָ֑יִם וְאֶת־זַעֲקָתָ֥ם שָׁמַ֖עְתָּ עַל־יַם־סֽוּף

Ve Mısır'da babalarımızın sıkıntısını gördün ve Saz Denizi'nde feryatlarını işittin.

אֲנִ֤י הַגֶּ֨בֶר֙ רָאָ֣ה עֳנִ֔י בְּשֵׁ֖בֶט עֶבְרָתֽוֹ

Ben O'nun gazabının değneğiyle sıkıntıyı gören adamım.

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֔ה רָאֹ֥ה רָאִ֛יתִי אֶת־עֳנִ֥י עַמִּ֖י אֲשֶׁ֣ר בְּמִצְרָ֑יִם וְאֶת־צַעֲקָתָ֤ם שָׁמַ֨עְתִּי֙ מִפְּנֵ֣י נֹֽגְשָׂ֔יו כִּ֥י יָדַ֖עְתִּי אֶת־מַכְאֹבָֽיו

Yahve dedi: 'Mısır'da olan halkımın sıkıntısını kesinlikle gördüm ve angaryacılarının yüzünden feryatlarını işittim; çünkü onun acılarını bildim.

חָֽנְנֵ֬נִי יְהוָ֗ה רְאֵ֣ה עָ֭נְיִי מִשֹּׂנְאָ֑י מְ֝רוֹמְמִ֗י מִשַּׁ֥עֲרֵי מָֽוֶת

Bana lütfet Yahve, benden nefret edenlerden sıkıntımı gör; beni ölüm kapılarından yükselten.

רְאֵ֣ה עָ֭נְיִי וַעֲמָלִ֑י וְ֝שָׂ֗א לְכָל־חַטֹּאותָֽי

Düşkünlüğümü ve zahmetimi gör ve tüm günahlarımı kaldır.

אָגִ֥ילָה וְאֶשְׂמְחָ֗ה בְּחַ֫סְדֶּ֥ךָ אֲשֶׁ֣ר רָ֭אִיתָ אֶת־עָנְיִ֑י יָ֝דַ֗עְתָּ בְּצָר֥וֹת נַפְשִֽׁי

Sadakatinle coşacağım ve sevineceğim; ki sıkıntımı gördün, canımın darlıklarında bildin.

רְאֵֽה־עָנְיִ֥י וְחַלְּצֵ֑נִי כִּי־תֽ֝וֹרָתְךָ֗ לֹ֣א שָׁכָֽחְתִּי

Sıkıntımı gör ve beni kurtar; çünkü yasanı unutmadım.

טֻמְאָתָ֣הּ בְּשׁוּלֶ֗יהָ לֹ֤א זָֽכְרָה֙ אַחֲרִיתָ֔הּ וַתֵּ֣רֶד פְּלָאִ֔ים אֵ֥ין מְנַחֵ֖ם לָ֑הּ רְאֵ֤ה יְהוָה֙ אֶת־עָנְיִ֔י כִּ֥י הִגְדִּ֖יל אוֹיֵֽב

Kirliliği eteklerindedir, sonunu hatırlamadı; ve şaşırtıcı şekilde indi, onu avutan yoktur. 'Gör Yahve acımı, çünkü düşman büyüttü.'

הִנֵּ֥ה צְרַפְתִּ֖יךָ וְלֹ֣א בְכָ֑סֶף בְּחַרְתִּ֖יךָ בְּכ֥וּר עֹֽנִי

İşte seni arıttım ve gümüşle değil; sıkıntı fırınında seni seçtim.

פֶּן־יִ֭שְׁתֶּה וְיִשְׁכַּ֣ח מְחֻקָּ֑ק וִֽ֝ישַׁנֶּה דִּ֣ין כָּל־בְּנֵי־עֹֽנִי

İçip de kuralı unutmasın; ve bütün düşkün oğullarının hakkını değiştirmesin.

וְעַתָּ֗ה עָ֭לַי תִּשְׁתַּפֵּ֣ךְ נַפְשִׁ֑י יֹ֭אחֲז֣וּנִי יְמֵי־עֹֽנִי

Ve şimdi canım üzerime dökülür; sıkıntı günleri beni tutar.

מֵעַ֖י רֻתְּח֥וּ וְלֹא־דָ֗מּוּ קִדְּמֻ֥נִי יְמֵי־עֹֽנִי

Bağırsaklarım kaynadı ve durmadı; sıkıntı günleri beni karşıladı.

וְאִם־אֲסוּרִ֥ים בַּזִּקִּ֑ים יִ֝לָּכְד֗וּן בְּחַבְלֵי־עֹֽנִי

Ve eğer zincirlerle bağlıysalar, düşkünlük ipleriyle yakalanırlarsa;

וְהִנֵּ֨ה בְעָנְיִ֜י הֲכִינ֣וֹתִי לְבֵית־יְהוָ֗ה זָהָ֞ב כִּכָּרִ֤ים מֵֽאָה־אֶ֨לֶף֙ וְכֶ֗סֶף אֶ֤לֶף אֲלָפִים֙ כִּכָּרִ֔ים וְלַנְּחֹ֤שֶׁת וְלַבַּרְזֶל֙ אֵ֣ין מִשְׁקָ֔ל כִּ֥י לָרֹ֖ב הָיָ֑ה וְעֵצִ֤ים וַאֲבָנִים֙ הֲכִינ֔וֹתִי וַעֲלֵיהֶ֖ם תּוֹסִֽיף

Ve işte, zahmetimle Yahve'nin evi için yüz bin talant (~34 kg) altın ve bir milyon talant (~34 kg) gümüş hazırladım; tunç ve demir için tartı yoktur, çünkü çoktu. Ağaçlar ve taşlar da hazırladım; sen de onların üzerine ekleyeceksin.

זֹ֣את נֶחָמָתִ֣י בְעָנְיִ֑י כִּ֖י אִמְרָתְךָ֣ חִיָּֽתְנִי

Sıkıntımda tesellim budur, çünkü sözün beni yaşattı.

לוּלֵ֣י ת֭וֹרָתְךָ שַׁעֲשֻׁעָ֑י אָ֝֗ז אָבַ֥דְתִּי בְעָנְיִֽי

Eğer yasan zevklerim olmasaydı, o zaman düşkünlüğümde yok olurdum.

וַתַּ֤הַר לֵאָה֙ וַתֵּ֣לֶד בֵּ֔ן וַתִּקְרָ֥א שְׁמ֖וֹ רְאוּבֵ֑ן כִּ֣י אָֽמְרָ֗ה כִּֽי־רָאָ֤ה יְהוָה֙ בְּעָנְיִ֔י כִּ֥י עַתָּ֖ה יֶאֱהָבַ֥נִי אִישִֽׁי

Lea hamile kaldı ve bir oğul doğurdu ve onun adını Ruben koydu; çünkü dedi: 'Çünkü Yahve düşkünlüğümü gördü, çünkü şimdi kocam beni sevecek.'

הִ֭שָּׁמֶר אַל־תֵּ֣פֶן אֶל־אָ֑וֶן כִּֽי־עַל־זֶ֝֗ה בָּחַ֥רְתָּ מֵעֹֽנִי

Sakın kötülüğe dönme; çünkü bunu düşkünlükten seçtin.

גָּֽלְתָ֨ה יְהוּדָ֤ה מֵעֹ֨נִי֙ וּמֵרֹ֣ב עֲבֹדָ֔ה הִ֚יא יָשְׁבָ֣ה בַגּוֹיִ֔ם לֹ֥א מָצְאָ֖ה מָנ֑וֹחַ כָּל־רֹדְפֶ֥יהָ הִשִּׂיג֖וּהָ בֵּ֥ין הַמְּצָרִֽים

Yahuda acıdan ve hizmetin çokluğundan sürgüne gitti; o uluslar arasında oturdu, dinlenme yeri bulmadı; tüm onu kovalayanlar darlıkların arasında ona yetiştiler.

וָאֹמַ֗ר אַעֲלֶ֣ה אֶתְכֶם֮ מֵעֳנִ֣י מִצְרַיִם֒ אֶל־אֶ֤רֶץ הַֽכְּנַעֲנִי֙ וְהַ֣חִתִּ֔י וְהָֽאֱמֹרִי֙ וְהַפְּרִזִּ֔י וְהַחִוִּ֖י וְהַיְבוּסִ֑י אֶל־אֶ֛רֶץ זָבַ֥ת חָלָ֖ב וּדְבָֽשׁ

Ve dedim: Sizi Mısır'ın sıkıntısından Kenanlının, Hititlinin, Amorlunun, Perizlinin, Hivlinin ve Yevuslunun diyarına, süt ve bal akan diyara çıkaracağım.

עֵינִ֥י דָאֲבָ֗ה מִנִּ֫י עֹ֥נִי קְרָאתִ֣יךָ יְהוָ֣ה בְּכָל־י֑וֹם שִׁטַּ֖חְתִּי אֵלֶ֣יךָ כַפָּֽי

Gözüm düşkünlükten eridi; bütün gün seni çağırdım, Yahve, avuçlarımı sana yaydım.

לֹא־תֹאכַ֤ל עָלָיו֙ חָמֵ֔ץ שִׁבְעַ֥ת יָמִ֛ים תֹּֽאכַל־עָלָ֥יו מַצּ֖וֹת לֶ֣חֶם עֹ֑נִי כִּ֣י בְחִפָּז֗וֹן יָצָ֨אתָ֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם לְמַ֣עַן תִּזְכֹּר֔ אֶת־י֤וֹם צֵֽאתְךָ֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם כֹּ֖ל יְמֵ֥י חַיֶּֽיךָ

Onunla mayalı yemeyeceksin; yedi gün onunla mayasızlar, düşkünlük ekmeği yiyeceksin; çünkü Mısır diyarından aceleyle çıktın; Mısır diyarından çıktığın günü yaşamının bütün günleri hatırlaman için.