ספק

וַיִּשְׁלַ֤ח אֵלָיו֙ בֶּן־הֲדַ֔ד וַיֹּ֕אמֶר כֹּֽה־יַעֲשׂ֥וּן לִ֛י אֱלֹהִ֖ים וְכֹ֣ה יוֹסִ֑פוּ אִם־יִשְׂפֹּק֙ עֲפַ֣ר שֹׁמְר֔וֹן לִשְׁעָלִ֕ים לְכָל־הָעָ֖ם אֲשֶׁ֥ר בְּרַגְלָֽי

Ben-Hadad ona gönderdi ve dedi: 'Eğer Samiriye'nin tozu ayaklarımdaki bütün halk için avuçlara yeterse, ilahlar bana şöyle yapsınlar ve şöyle eklesinler.'

יִשְׂפֹּ֣ק עָלֵ֣ימוֹ כַפֵּ֑ימוֹ וְיִשְׁרֹ֥ק עָ֝לָ֗יו מִמְּקֹמֽוֹ

Onun üzerine ellerini çırpacak ve yerinden ona ıslık çalacak.

בִּמְלֹ֣אות שִׂ֭פְקוֹ יֵ֣צֶר ל֑וֹ כָּל־יַ֖ד עָמֵ֣ל תְּבוֹאֶֽנּוּ

Bolluğu dolduğunda ona daralacak; sıkıntı çekenin her eli ona gelecek.

וַיִּֽחַר־אַ֤ף בָּלָק֙ אֶל־בִּלְעָ֔ם וַיִּסְפֹּ֖ק אֶת־כַּפָּ֑יו וַיֹּ֨אמֶר בָּלָ֜ק אֶל־בִּלְעָ֗ם לָקֹ֤ב אֹֽיְבַי֙ קְרָאתִ֔יךָ וְהִנֵּה֙ בֵּרַ֣כְתָּ בָרֵ֔ךְ זֶ֖ה שָׁלֹ֥שׁ פְּעָמִֽים

Balak'ın Balam'a öfkesi alevlendi ve ellerini çırptı; ve Balak Balam'a dedi: 'Düşmanlarımı lanetlemek için seni çağırdım ve işte, bu üç kez kesinlikle bereketledin.'

זְעַ֤ק וְהֵילֵל֙ בֶּן־אָדָ֔ם כִּי־הִיא֙ הָיתָ֣ה בְעַמִּ֔י הִ֖יא בְּכָל־נְשִׂיאֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל מְגוּרֵ֤י אֶל־חֶ֨רֶב֙ הָי֣וּ אֶת־עַמִּ֔י לָכֵ֖ן סְפֹ֥ק אֶל־יָרֵֽךְ

Feryat et ve ağla, insanoğlu, çünkü o halkımda oldu, o İsrail'in bütün önderlerinde oldu; halkımla kılıca teslim edilenler oldular; bu yüzden uyluğa vur.

תַּֽחַת־רְשָׁעִ֥ים סְפָקָ֗ם בִּמְק֥וֹם רֹאִֽים

Kötülerin yerine görenlerin yerinde onları tokatlar.

הַשְׁכִּירֻ֕הוּ כִּ֥י עַל־יְהוָ֖ה הִגְדִּ֑יל וְסָפַ֤ק מוֹאָב֙ בְּקִיא֔וֹ וְהָיָ֥ה לִשְׂחֹ֖ק גַּם־הֽוּא

Onu sarhoş edin, çünkü Yahve'ye karşı büyüklendi; ve Moav kendi kusmuğunda yuvarlanacak ve o da gülünç olacak.

כִּֽי־אַחֲרֵ֤י שׁוּבִי֙ נִחַ֔מְתִּי וְאַֽחֲרֵי֙ הִוָּ֣דְעִ֔י סָפַ֖קְתִּי עַל־יָרֵ֑ךְ בֹּ֚שְׁתִּי וְגַם־נִכְלַ֔מְתִּי כִּ֥י נָשָׂ֖אתִי חֶרְפַּ֥ת נְעוּרָֽי

Çünkü dönüşümden sonra pişman oldum ve anlamamdan sonra uyluğumun üzerine vurdum; utandım ve ayrıca rezil oldum, çünkü gençliğimin utancını taşıdım.

סָֽפְק֨וּ עָלַ֤יִךְ כַּפַּ֨יִם֙ כָּל־עֹ֣בְרֵי דֶ֔רֶךְ שָֽׁרְקוּ֙ וַיָּנִ֣עוּ רֹאשָׁ֔ם עַל־בַּ֖ת יְרוּשָׁלִָ֑ם הֲזֹ֣את הָעִ֗יר שֶׁיֹּֽאמְרוּ֙ כְּלִ֣ילַת יֹ֔פִי מָשׂ֖וֹשׂ לְכָל־הָאָֽרֶץ

Yoldan tüm geçenler sana ellerini çarptılar; Yeruşalim kızına ıslık çaldılar ve başlarını salladılar: 'Güzelliğin kusursuzluğu, tüm yerin sevinci dedikleri şehir bu mu?'

כִּ֥י יֹ֘סִ֤יף עַֽל־חַטָּאת֣וֹ פֶ֭שַׁע בֵּינֵ֣ינוּ יִסְפּ֑וֹק וְיֶ֖רֶב אֲמָרָ֣יו לָאֵֽל

Çünkü günahının üzerine isyan ekliyor, aramızda el çırpıyor ve Tanrı'ya karşı sözlerini çoğaltıyor.

כִּ֣י נָטַ֗שְׁתָּה עַמְּךָ֙ בֵּ֣ית יַעֲקֹ֔ב כִּ֤י מָלְאוּ֙ מִקֶּ֔דֶם וְעֹֽנְנִ֖ים כַּפְּלִשְׁתִּ֑ים וּבְיַלְדֵ֥י נָכְרִ֖ים יַשְׂפִּֽיקוּ

Çünkü halkını, Yakup evini terk ettin; çünkü doğudan ve Filistliler gibi falcılarla doldular ve yabancıların çocuklarıyla el sıkışıyorlar.

כִּֽי־חֵ֭מָה פֶּן־יְסִֽיתְךָ֣ בְסָ֑פֶק וְרָב־כֹּ֝֗פֶר אַל־יַטֶּֽךָּ

Çünkü öfke seni el çırpmaya çekmesin; ve büyük fidye seni saptırmasın.