נדב

וְעַל־יָדוֹ֙ עֲמַסְיָ֣ה בֶן־זִכְרִ֔י הַמִּתְנַדֵּ֖ב לַיהוָ֑ה וְעִמּ֛וֹ מָאתַ֥יִם אֶ֖לֶף גִּבּ֥וֹר חָֽיִל

Onun yanında Yahve'ye gönüllü olan Zikri oğlu Amasya ve onunla birlikte iki yüz bin güçlü yiğit;

וְכָל־סְבִיבֹֽתֵיהֶם֙ חִזְּק֣וּ בִֽידֵיהֶ֔ם בִּכְלֵי־כֶ֧סֶף בַּזָּהָ֛ב בָּרְכ֥וּשׁ וּבַבְּהֵמָ֖ה וּבַמִּגְדָּנ֑וֹת לְבַ֖ד עַל־כָּל־הִתְנַדֵּֽב

Ve etraflarındaki herkes, gönüllü sunulan her şeyin dışında, gümüş eşyalarla, altınla, malla, hayvanla ve değerli şeylerle onların ellerini güçlendirdiler.

וַיִּשְׂמְח֤וּ הָעָם֙ עַל־הִֽתְנַדְּבָ֔ם כִּ֚י בְּלֵ֣ב שָׁלֵ֔ם הִֽתְנַדְּב֖וּ לַיהוָ֑ה וְגַם֙ דָּוִ֣יד הַמֶּ֔לֶךְ שָׂמַ֖ח שִׂמְחָ֥ה גְדוֹלָֽה

Halk gönüllü olmalarına sevindi, çünkü tam bir kalple Yahve'ye gönüllü oldular; ve ayrıca Kral Davut büyük bir sevinçle sevindi.

בִּפְרֹ֤עַ פְּרָעוֹת֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל בְּהִתְנַדֵּ֖ב עָ֑ם בָּרֲכ֖וּ יְהוָֽה

İsrail'de saçlar çözüldüğünde, halk gönüllü olduğunda, Yahve'yi bereketleyin.

וְיָדַ֣עְתִּי אֱלֹהַ֔י כִּ֤י אַתָּה֙ בֹּחֵ֣ן לֵבָ֔ב וּמֵישָׁרִ֖ים תִּרְצֶ֑ה אֲנִ֗י בְּיֹ֤שֶׁר לְבָבִי֙ הִתְנַדַּ֣בְתִּי כָל־אֵ֔לֶּה וְעַתָּ֗ה עַמְּךָ֙ הַנִּמְצְאוּ־פֹ֔ה רָאִ֥יתִי בְשִׂמְחָ֖ה לְהִֽתְנַדֶּב־לָֽךְ

Ve biliyorum ey Tanrım, sen kalbi sınarsın ve doğruluktan hoşlanırsın. Ben kalbimin doğruluğuyla bütün bunları gönülden verdim ve şimdi burada bulunan halkının sana sevinçle gönülden verdiklerini gördüm.

וְנָדִ֖יב נְדִיב֣וֹת יָעָ֑ץ וְה֖וּא עַל־נְדִיב֥וֹת יָקֽוּם

Ve soylu soylu şeyler tasarlar; ve o soylu şeyler üzerinde durur.

לֹֽא־יִקָּרֵ֥א ע֛וֹד לְנָבָ֖ל נָדִ֑יב וּלְכִילַ֕י לֹ֥א יֵֽאָמֵ֖ר שֽׁוֹעַ

Ahmağa artık soylu diye çağrılmayacak ve alçağa saygın denilmeyecek.

וְהִנֵּ֗ה מַחְלְקוֹת֙ הַכֹּהֲנִ֣ים וְהַלְוִיִּ֔ם לְכָל־עֲבוֹדַ֖ת בֵּ֣ית הָאֱלֹהִ֑ים וְעִמְּךָ֙ בְכָל־מְלָאכָ֜ה לְכָל־נָדִ֤יב בַּֽחָכְמָה֙ לְכָל־עֲבוֹדָ֔ה וְהַשָּׂרִ֥ים וְכָל־הָעָ֖ם לְכָל־דְּבָרֶֽיךָ

Ve işte Tanrı'nın evinin bütün hizmeti için kâhinlerin ve Levililerin bölükleri; ve bütün hizmet için bilgelikle bütün gönüllüler bütün işte seninledir; ve yöneticiler ve bütün halk bütün sözlerin içindir.'

לֹ֣א יָדַ֔עְתִּי נַפְשִׁ֣י שָׂמַ֔תְנִי מַרְכְּב֖וֹת עַמִּי־נָדִֽיב

Bilmedim; canım beni soylu halkımın savaş arabalarına koydu.

מַה־יָּפ֧וּ פְעָמַ֛יִךְ בַּנְּעָלִ֖ים בַּת־נָדִ֑יב חַמּוּקֵ֣י יְרֵכַ֔יִךְ כְּמ֣וֹ חֲלָאִ֔ים מַעֲשֵׂ֖ה יְדֵ֥י אָמָּֽן

Çarıklar içinde adımların ne güzel, ey soylu kızı! Uyluklarının kıvrımları bir ustanın ellerinin işi olan mücevherler gibidir.

רַ֭בִּים יְחַלּ֣וּ פְנֵֽי־נָדִ֑יב וְכָל־הָ֝רֵ֗עַ לְאִ֣ישׁ מַתָּֽן

Birçoğu soylunun yüzüne yalvarır, ve herkes armağan adamının dostudur.

מֵקִ֨ים מֵעָפָ֜ר דָּ֗ל מֵֽאַשְׁפֹּת֙ יָרִ֣ים אֶבְי֔וֹן לְהוֹשִׁיב֙ עִם־נְדִיבִ֔ים וְכִסֵּ֥א כָב֖וֹד יַנְחִלֵ֑ם כִּ֤י לַֽיהוָה֙ מְצֻ֣קֵי אֶ֔רֶץ וַיָּ֥שֶׁת עֲלֵיהֶ֖ם תֵּבֵֽל

Düşkünü topraktan kaldırır, yoksulu çöplükten yükseltir; soylularla oturtmak ve onlara yücelik tahtını miras bırakmak için. Çünkü yerin sütunları Yahve'nindir ve dünyayı onların üzerine koydu.

עַ֤ל הַר־נִשְׁפֶּה֙ שְֽׂאוּ־נֵ֔ס הָרִ֥ימוּ ק֖וֹל לָהֶ֑ם הָנִ֣יפוּ יָ֔ד וְיָבֹ֖אוּ פִּתְחֵ֥י נְדִיבִֽים

Çıplak dağ üzerinde bir sancak kaldırın, onlara sesinizi yükseltin; el sallayın ki soyluların kapılarından girsinler.

שֹׁפֵ֣ךְ בּ֭וּז עַל־נְדִיבִ֑ים וַ֝יַּתְעֵ֗ם בְּתֹ֣הוּ לֹא־דָֽרֶךְ

Soylular üzerine horgörü döker ve onları yol olmayan boşlukta dolaştırır.

לְהוֹשִׁיבִ֥י עִם־נְדִיבִ֑ים עִ֝֗ם נְדִיבֵ֥י עַמּֽוֹ

Soylularla, halkının soylularıyla oturtmak için.

גַּ֤ם עֲנ֣וֹשׁ לַצַּדִּ֣יק לֹא־ט֑וֹב לְהַכּ֖וֹת נְדִיבִ֣ים עַל־יֹֽשֶׁר

Doğru kişiyi cezalandırmak da iyi değildir, soyluları doğruluk için vurmak da.

נְדִ֘יבֵ֤י עַמִּ֨ים נֶאֱסָ֗פוּ עַם֮ אֱלֹהֵ֪י אַבְרָ֫הָ֥ם כִּ֣י לֵֽ֭אלֹהִים מָֽגִנֵּי־אֶ֗רֶץ מְאֹ֣ד נַעֲלָֽה

Halkların soyluları, İbrahim'in Tanrısı'nın halkı olarak toplandılar; çünkü yerin kalkanları Tanrı'nındır, o çok yücelmiştir.

לְהוֹשִׁיבִ֥י עִם־נְדִיבִ֑ים עִ֝֗ם נְדִיבֵ֥י עַמּֽוֹ

Soylularla, halkının soylularıyla oturtmak için.

בְּאֵ֞ר חֲפָר֣וּהָ שָׂרִ֗ים כָּר֨וּהָ֙ נְדִיבֵ֣י הָעָ֔ם בִּמְחֹקֵ֖ק בְּמִשְׁעֲנֹתָ֑ם וּמִמִּדְבָּ֖ר מַתָּנָֽה

Önderler o kuyuyu kazdılar, halkın soyluları asayla, değnekleriyle onu oydular.' Ve çölden Mattana'ya,

ט֗וֹב לַחֲס֥וֹת בַּיהוָ֑ה מִ֝בְּטֹ֗חַ בִּנְדִיבִֽים

Yahweh'e sığınmak, soylulara güvenmekten iyidir.

אַל־תִּבְטְח֥וּ בִנְדִיבִ֑ים בְּבֶן־אָדָ֓ם שֶׁ֤אֵֽין ל֥וֹ תְשׁוּעָֽה

Soylulara, onda kurtuluş olmayan insanın oğluna güvenmeyin.

בִּ֭י שָׂרִ֣ים יָשֹׂ֑רוּ וּ֝נְדִיבִ֗ים כָּל־שֹׁ֥פְטֵי צֶֽדֶק

Önderler ve soylular, bütün doğruluk hakimleri benimle yönetirler.

וְנָדִ֖יב נְדִיב֣וֹת יָעָ֑ץ וְה֖וּא עַל־נְדִיב֥וֹת יָקֽוּם

Ve soylu soylu şeyler tasarlar; ve o soylu şeyler üzerinde durur.

לֹא־נָאוָ֣ה לְנָבָ֣ל שְׂפַת־יֶ֑תֶר אַ֝֗ף כִּֽי־לְנָדִ֥יב שְׂפַת־שָֽׁקֶר

Akılsıza aşırı dudak uygun değildir, soyluya yalan dudağı ne kadar az!

הָשִׁ֣יבָה לִּ֭י שְׂשׂ֣וֹן יִשְׁעֶ֑ךָ וְר֖וּחַ נְדִיבָ֣ה תִסְמְכֵֽנִי

Kurtuluşunun sevincini bana geri ver ve istekli bir ruhla beni destekle.

שִׁיתֵ֣מוֹ נְ֭דִיבֵמוֹ כְּעֹרֵ֣ב וְכִזְאֵ֑ב וּֽכְזֶ֥בַח וּ֝כְצַלְמֻנָּ֗ע כָּל־נְסִיכֵֽמוֹ

Onların soylularını Orev gibi ve Zev gibi, onların bütün beylerini Zevah gibi ve Tsalmunna gibi yap.

וַיַּעֲשׂ֥וּ מִלְחָמָ֖ה עִם־הַֽהַגְרִיאִ֑ים וִיט֥וּר וְנָפִ֖ישׁ וְנוֹדָֽב

Ve Hagrililerle ve Yetur ve Nafiş ve Nodav ile savaş yaptılar.

וּמַלְכִּירָ֥ם וּפְדָיָ֖ה וְשֶׁנְאַצַּ֑ר יְקַמְיָ֥ה הוֹשָׁמָ֖ע וּנְדַבְיָֽה

ve Malkiram ve Pedaya ve Şenatsar, Yekamya, Hoşama ve Nedabya.

הָהְפַּ֥ךְ עָלַ֗י בַּלָּ֫ה֥וֹת תִּרְדֹּ֣ף כָּ֭רוּחַ נְדִבָתִ֑י וּ֝כְעָ֗ב עָבְרָ֥ה יְשֻׁעָתִֽי

Üzerime dehşetler döndürüldü; saygınlığımı rüzgar gibi kovalar ve kurtuluşum bir bulut gibi geçti.

מִנִּי֮ שִׂ֣ים טְעֵם֒ דִּ֣י כָל־מִתְנַדַּ֣ב בְּמַלְכוּתִי֩ מִן־עַמָּ֨ה יִשְׂרָאֵ֜ל וְכָהֲנ֣וֹהִי וְלֵוָיֵ֗א לִמְהָ֧ךְ לִֽירוּשְׁלֶ֛ם עִמָּ֖ךְ יְהָֽךְ

Benim tarafımdan buyruk verildi ki, krallığımda İsrail halkından, kâhinlerinden ve Levililerden Yeruşalim'e gitmeye gönüllü olan herkes seninle gitsin.

וּלְהֵיבָלָ֖ה כְּסַ֣ף וּדְהַ֑ב דִּֽי־מַלְכָּ֣א וְיָעֲט֗וֹהִי הִתְנַדַּ֨בוּ֙ לֶאֱלָ֣הּ יִשְׂרָאֵ֔ל דִּ֥י בִֽירוּשְׁלֶ֖ם מִשְׁכְּנֵֽהּ

ve kralın ve danışmanlarının, meskeni Yeruşalim'de olan İsrail'in Tanrısı'na gönülden verdikleri gümüşü ve altını götürmek için;