מרה

וּבֶן־עֶזְרָ֔ה יֶ֥תֶר וּמֶ֖רֶד וְעֵ֣פֶר וְיָל֑וֹן וַתַּ֨הַר֙ אֶת־מִרְיָ֣ם וְאֶת־שַׁמַּ֔י וְאֶת־יִשְׁבָּ֖ח אֲבִ֥י אֶשְׁתְּמֹֽעַ

Ve Ezra'nın oğlu: Yeter ve Mered ve Efer ve Yalon; ve o, Meryem'e ve Şammay'a ve Eştemoa'nın babası Yişbah'a gebe kaldı.

וַתְּדַבֵּ֨ר מִרְיָ֤ם וְאַהֲרֹן֙ בְּמֹשֶׁ֔ה עַל־אֹד֛וֹת הָאִשָּׁ֥ה הַכֻּשִׁ֖ית אֲשֶׁ֣ר לָקָ֑ח כִּֽי־אִשָּׁ֥ה כֻשִׁ֖ית לָקָֽח

Meryem ve Harun, aldığı Kuşlu kadın yüzünden Musa'ya karşı konuştular; çünkü Kuşlu bir kadın almıştı.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה פִּתְאֹ֗ם אֶל־מֹשֶׁ֤ה וְאֶֽל־אַהֲרֹן֙ וְאֶל־מִרְיָ֔ם צְא֥וּ שְׁלָשְׁתְּכֶ֖ם אֶל־אֹ֣הֶל מוֹעֵ֑ד וַיֵּצְא֖וּ שְׁלָשְׁתָּֽם

Yahve aniden Musa'ya, Harun'a ve Meryem'e dedi: 'Üçünüz Buluşma Çadırı'na çıkın.' Böylece üçü çıktılar.

וְהֶעָנָ֗ן סָ֚ר מֵעַ֣ל הָאֹ֔הֶל וְהִנֵּ֥ה מִרְיָ֖ם מְצֹרַ֣עַת כַּשָּׁ֑לֶג וַיִּ֧פֶן אַהֲרֹ֛ן אֶל־מִרְיָ֖ם וְהִנֵּ֥ה מְצֹרָֽעַת

Bulut çadırın üzerinden çekildi ve işte Meryem kar gibi cüzamlıydı. Harun Meryem'e döndü ve işte o cüzamlıydı.

כִּ֤י הֶעֱלִתִ֨יךָ֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם וּמִבֵּ֥ית עֲבָדִ֖ים פְּדִיתִ֑יךָ וָאֶשְׁלַ֣ח לְפָנֶ֔יךָ אֶת־מֹשֶׁ֖ה אַהֲרֹ֥ן וּמִרְיָֽם

Çünkü seni Mısır diyarından çıkardım ve kölelik evinden seni fidyeyle kurtardım; ve senin önünden Musa'yı, Harun'u ve Meryem'i gönderdim.

וּבְנֵ֣י עַמְרָ֔ם אַהֲרֹ֥ן וּמֹשֶׁ֖ה וּמִרְיָ֑ם וּבְנֵ֣י אַהֲרֹ֔ן נָדָב֙ וַאֲבִיה֔וּא אֶלְעָזָ֖ר וְאִיתָמָֽר

Ve Amram'ın oğulları: Harun ve Musa ve Meryem. Ve Harun'un oğulları: Nadav ve Avihu, Elazar ve İtamar.

וַיֵּ֤רֶד יְהוָה֙ בְּעַמּ֣וּד עָנָ֔ן וַֽיַּעֲמֹ֖ד פֶּ֣תַח הָאֹ֑הֶל וַיִּקְרָא֙ אַהֲרֹ֣ן וּמִרְיָ֔ם וַיֵּצְא֖וּ שְׁנֵיהֶֽם

Yahve bulut sütununda indi ve çadırın girişinde durdu. Harun'u ve Meryem'i çağırdı, ikisi çıktılar.

זָכ֕וֹר אֵ֧ת אֲשֶׁר־עָשָׂ֛ה יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ לְמִרְיָ֑ם בַּדֶּ֖רֶךְ בְּצֵאתְכֶ֥ם מִמִּצְרָֽיִם

Mısır'dan çıkışınızda yolda Yahve Tanrın'ın Meryem'e yaptığını hatırla.

וַיַּמְרוּ־בִ֗י וְלֹ֤א אָבוּ֙ לִּשְׁמֹ֣עַ אֵלַ֔י אִ֣ישׁ אֶת־שִׁקּוּצֵ֤י עֵֽינֵיהֶם֙ לֹ֣א הִשְׁלִ֔יכוּ וְאֶת־גִּלּוּלֵ֥י מִצְרַ֖יִם לֹ֣א עָזָ֑בוּ וָאֹמַ֞ר לִשְׁפֹּ֧ךְ חֲמָתִ֣י עֲלֵיהֶ֗ם לְכַלּ֤וֹת אַפִּי֙ בָּהֶ֔ם בְּת֖וֹךְ אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

Ve bana isyan ettiler ve beni dinlemek istemediler; her adam gözlerinin iğrençliklerini atmadı ve Mısır'ın putlarını bırakmadılar; ve Mısır diyarının içinde onlarda öfkemi tüketmek için, onların üzerine öfkemi dökmeyi dedim.

וַיַּמְרוּ־בִ֨י בֵֽית־יִשְׂרָאֵ֜ל בַּמִּדְבָּ֗ר בְּחֻקּוֹתַ֨י לֹא־הָלָ֜כוּ וְאֶת־מִשְׁפָּטַ֣י מָאָ֗סוּ אֲשֶׁר֩ יַעֲשֶׂ֨ה אֹתָ֤ם הָֽאָדָם֙ וָחַ֣י בָּהֶ֔ם וְאֶת־שַׁבְּתֹתַ֖י חִלְּל֣וּ מְאֹ֑ד וָאֹמַ֞ר לִשְׁפֹּ֨ךְ חֲמָתִ֧י עֲלֵיהֶ֛ם בַּמִּדְבָּ֖ר לְכַלּוֹתָֽם

Ve İsrail evi çölde bana isyan etti; kurallarımda yürümediler ve hükümlerimi reddettiler, ki insan onları yaparsa onlarla yaşar; ve Şabatlarımı çok bozdular; ve onları tüketmek için çölde onların üzerine öfkemi dökmeyi dedim.

וַיַּמְרוּ־בִ֣י הַבָּנִ֗ים בְּחֻקּוֹתַ֣י לֹֽא־הָ֠לָכוּ וְאֶת־מִשְׁפָּטַ֨י לֹא־שָׁמְר֜וּ לַעֲשׂ֣וֹת אוֹתָ֗ם אֲשֶׁר֩ יַעֲשֶׂ֨ה אוֹתָ֤ם הָֽאָדָם֙ וָחַ֣י בָּהֶ֔ם אֶת־שַׁבְּתוֹתַ֖י חִלֵּ֑לוּ וָאֹמַ֞ר לִשְׁפֹּ֧ךְ חֲמָתִ֣י עֲלֵיהֶ֗ם לְכַלּ֥וֹת אַפִּ֛י בָּ֖ם בַּמִּדְבָּֽר

Ve oğullar bana isyan ettiler; kurallarımda yürümediler ve onları yapmak için hükümlerimi tutmadılar, ki insan onları yaparsa onlarla yaşar; Şabatlarımı bozdular; ve çölde onlarda öfkemi tüketmek için, onların üzerine öfkemi dökmeyi dedim.

וַיְנַסּ֣וּ וַ֭יַּמְרוּ אֶת־אֱלֹהִ֣ים עֶלְי֑וֹן וְ֝עֵדוֹתָ֗יו לֹ֣א שָׁמָֽרוּ

Ve Yüce Tanrı'yı sınadılar ve O'na isyan ettiler, O'nun tanıklıklarını tutmadılar.

אֲב֘וֹתֵ֤ינוּ בְמִצְרַ֨יִם לֹא־הִשְׂכִּ֬ילוּ נִפְלְאוֹתֶ֗יךָ לֹ֣א זָ֭כְרוּ אֶת־רֹ֣ב חֲסָדֶ֑יךָ וַיַּמְר֖וּ עַל־יָ֣ם בְּיַם־סֽוּף

Babalarımız Mısır'da harikalarını anlamadılar, merhametlerinin çokluğunu hatırlamadılar ve denizde, Saz Denizi'nde isyan ettiler.

וְהֵ֛מָּה מָר֥וּ וְעִצְּב֖וּ אֶת־ר֣וּחַ קָדְשׁ֑וֹ וַיֵּהָפֵ֥ךְ לָהֶ֛ם לְאוֹיֵ֖ב ה֥וּא נִלְחַם־בָּֽם

Ama onlar isyan ettiler ve onun kutsal ruhunu incittiler; böylece onlara düşmana dönüştü, o onlara karşı savaştı.

הַֽאֲשִׁימֵ֨ם אֱֽלֹהִ֗ים יִפְּלוּ֮ מִֽמֹּעֲצ֪וֹתֵ֫יהֶ֥ם בְּרֹ֣ב פִּ֭שְׁעֵיהֶם הַדִּיחֵ֑מוֹ כִּי־מָ֥רוּ בָֽךְ

Onları suçlu çıkar Tanrı! Kendi öğütlerinden düşsünler; isyanlarının çokluğuyla onları kov, çünkü sana başkaldırdılar.

שָׁ֣לַֽח חֹ֭שֶׁךְ וַיַּחְשִׁ֑ךְ וְלֹֽא־מָ֝ר֗וּ אֶת־דְּבָרֽוֹ

Karanlık gönderdi ve kararttı; ve onun sözüne isyan etmediler.

רְאֵ֨ה יְהוָ֤ה כִּֽי־צַר־לִי֙ מֵעַ֣י חֳמַרְמָ֔רוּ נֶהְפַּ֤ךְ לִבִּי֙ בְּקִרְבִּ֔י כִּ֥י מָר֖וֹ מָרִ֑יתִי מִח֥וּץ שִׁכְּלָה־חֶ֖רֶב בַּבַּ֥יִת כַּמָּֽוֶת

Gör Yahve çünkü bana darlıktır; bağırsaklarım kaynıyor, kalbim içimde döndü, çünkü kesinlikle isyan ettim; dışarıda kılıç çocuksuz bıraktı, evde ölüm gibidir.

וְלֹ֥א אֲבִיתֶ֖ם לַעֲלֹ֑ת וַתַּמְר֕וּ אֶת־פִּ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם

Ama çıkmak istemediniz ve Tanrınız Yahve'nin ağzına isyan ettiniz.

וָאֲדַבֵּ֥ר אֲלֵיכֶ֖ם וְלֹ֣א שְׁמַעְתֶּ֑ם וַתַּמְרוּ֙ אֶת־פִּ֣י יְהוָ֔ה וַתָּזִ֖דוּ וַתַּעֲל֥וּ הָהָֽרָה

Size konuştum ama dinlemediniz; Yahve'nin sözüne isyan ettiniz, küstahlık ettiniz ve dağa çıktınız.

וּבִשְׁלֹ֨חַ יְהוָ֜ה אֶתְכֶ֗ם מִקָּדֵ֤שׁ בַּרְנֵ֨עַ֙ לֵאמֹ֔ר עֲלוּ֙ וּרְשׁ֣וּ אֶת־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לָכֶ֑ם וַתַּמְר֗וּ אֶת־פִּ֤י יְהוָה֙ אֱלֹ֣הֵיכֶ֔ם וְלֹ֤א הֶֽאֱמַנְתֶּם֙ ל֔וֹ וְלֹ֥א שְׁמַעְתֶּ֖ם בְּקֹלֽוֹ

Ve Yahve sizi Kadeş-Barnea'dan, 'Çıkın ve size verdiğim yeri mülk edinin' diyerek gönderdiğinde, Tanrınız Yahve'nin ağzına isyan ettiniz; ve O'na inanmadınız ve O'nun sesini işitmediniz.

זְכֹר֙ אַל־תִּשְׁכַּ֔ח אֵ֧ת אֲשֶׁר־הִקְצַ֛פְתָּ אֶת־יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ בַּמִּדְבָּ֑ר לְמִן־הַיּ֞וֹם אֲשֶׁר־יָצָ֣אתָ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֗יִם עַד־בֹּֽאֲכֶם֙ עַד־הַמָּק֣וֹם הַזֶּ֔ה מַמְרִ֥ים הֱיִיתֶ֖ם עִם־יְהוָֽה

Çölde Tanrın Yahve'yi nasıl öfkelendirdiğini hatırla, unutma; Mısır diyarından çıktığın günden bu yere gelene kadar Yahve'ye karşı isyankar oldunuz.

מַמְרִ֥ים הֱיִיתֶ֖ם עִם־יְהוָ֑ה מִיּ֖וֹם דַּעְתִּ֥י אֶתְכֶֽם

Sizi bildiğim günden beri Yahve'ye isyan ediyordunuz.

כִּ֣י אָנֹכִ֤י יָדַ֨עְתִּי֙ אֶֽת־מֶרְיְךָ֔ וְאֶֽת־עָרְפְּךָ֖ הַקָּשֶׁ֑ה הֵ֣ן בְּעוֹדֶנִּי֩ חַ֨י עִמָּכֶ֜ם הַיּ֗וֹם מַמְרִ֤ים הֱיִתֶם֙ עִם־יְהֹוָ֔ה וְאַ֖ף כִּי־אַחֲרֵ֥י מוֹתִֽי

'Çünkü ben senin isyanını ve sert enseni biliyorum; işte bugün ben henüz sizinle yaşarken Yahve'ye karşı isyan edenler oldunuz, ölümümden sonra ne kadar daha fazla!'

אֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ פָּתַֽח־לִ֣י אֹ֔זֶן וְאָנֹכִ֖י לֹ֣א מָרִ֑יתִי אָח֖וֹר לֹ֥א נְסוּגֹֽתִי

Efendi Yahve kulağımı açtı ve ben isyan etmedim, geriye dönmedim.

צַדִּ֥יק ה֛וּא יְהוָ֖ה כִּ֣י פִ֣יהוּ מָרִ֑יתִי שִׁמְעוּ־נָ֣א כָל־הָֽעַמִּ֗ים וּרְאוּ֙ מַכְאֹבִ֔י בְּתוּלֹתַ֥י וּבַחוּרַ֖י הָלְכ֥וּ בַשֶּֽׁבִי

Yahve doğru kişidir, çünkü onun ağzına isyan ettim; lütfen dinleyin tüm halklar ve acımı görün; bakirelerim ve gençlerim esarete gittiler.

רְאֵ֨ה יְהוָ֤ה כִּֽי־צַר־לִי֙ מֵעַ֣י חֳמַרְמָ֔רוּ נֶהְפַּ֤ךְ לִבִּי֙ בְּקִרְבִּ֔י כִּ֥י מָר֖וֹ מָרִ֑יתִי מִח֥וּץ שִׁכְּלָה־חֶ֖רֶב בַּבַּ֥יִת כַּמָּֽוֶת

Gör Yahve çünkü bana darlıktır; bağırsaklarım kaynıyor, kalbim içimde döndü, çünkü kesinlikle isyan ettim; dışarıda kılıç çocuksuz bıraktı, evde ölüm gibidir.

וְלָעָ֤ם הַזֶּה֙ הָיָ֔ה לֵ֖ב סוֹרֵ֣ר וּמוֹרֶ֑ה סָ֖רוּ וַיֵּלֵֽכוּ

Ve bu halkın inatçı ve isyankar bir kalbi vardı; saptılar ve gittiler.

כִּֽי־יִהְיֶ֣ה לְאִ֗ישׁ בֵּ֚ן סוֹרֵ֣ר וּמוֹרֶ֔ה אֵינֶ֣נּוּ שֹׁמֵ֔עַ בְּק֥וֹל אָבִ֖יו וּבְק֣וֹל אִמּ֑וֹ וְיסְּר֣וּ אֹת֔וֹ וְלֹ֥א יִשְׁמַ֖ע אֲלֵיהֶֽם

Bir adamın, babasının sesini ve annesinin sesini dinlemeyen inatçı ve isyankâr bir oğlu olduğunda ve onu terbiye ettiklerinde ve o onları dinlemediğinde,

וְלֹ֤א יִהְי֨וּ כַּאֲבוֹתָ֗ם דּוֹר֮ סוֹרֵ֪ר וּמֹ֫רֶ֥ה דּ֭וֹר לֹא־הֵכִ֣ין לִבּ֑וֹ וְלֹא־נֶאֶמְנָ֖ה אֶת־אֵ֣ל רוּחֽוֹ

Ve babaları gibi inatçı ve isyankar bir nesil, kalbini hazırlamamış ve ruhu Tanrı'ya sadık kalmamış bir nesil olmasınlar.

וְאָמְר֞וּ אֶל־זִקְנֵ֣י עִיר֗וֹ בְּנֵ֤נוּ זֶה֙ סוֹרֵ֣ר וּמֹרֶ֔ה אֵינֶ֥נּוּ שֹׁמֵ֖עַ בְּקֹלֵ֑נוּ זוֹלֵ֖ל וְסֹבֵֽא

Ve şehrinin ihtiyarlarına diyecekler: 'Bu oğlumuz inatçı ve isyankârdır, sesimizi dinlemiyor; obur ve ayyaştır.'

יֵאָסֵ֤ף אַהֲרֹן֙ אֶל־עַמָּ֔יו כִּ֣י לֹ֤א יָבֹא֙ אֶל־הָאָ֔רֶץ אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל עַ֛ל אֲשֶׁר־מְרִיתֶ֥ם אֶת־פִּ֖י לְמֵ֥י מְרִיבָֽה

'Harun halkına toplanacak; çünkü Meriba sularında sözüme isyan ettiğinizden dolayı, İsrail oğullarına verdiğim diyara girmeyecek.'

כַּאֲשֶׁר֩ מְרִיתֶ֨ם פִּ֜י בְּמִדְבַּר־צִ֗ן בִּמְרִיבַת֙ הָֽעֵדָ֔ה לְהַקְדִּישֵׁ֥נִי בַמַּ֖יִם לְעֵינֵיהֶ֑ם הֵ֛ם מֵֽי־מְרִיבַ֥ת קָדֵ֖שׁ מִדְבַּר־צִֽן

Çünkü Tsin çölünde topluluğun çekişmesinde, onların gözleri önünde sularda beni kutsal kılmak için ağzıma karşı direttiniz.' Bunlar Tsin çölündeki Kadeş'in Meriva sularıdır.

וַתֵּ֨צֶר לְדָוִ֜ד מְאֹ֗ד כִּֽי־אָמְר֤וּ הָעָם֙ לְסָקְל֔וֹ כִּֽי־מָ֨רָה֙ נֶ֣פֶשׁ כָּל־הָעָ֔ם אִ֖ישׁ עַל־בָּנָ֣יו וְעַל־בְּנֹתָ֑יו וַיִּתְחַזֵּ֣ק דָּוִ֔ד בַּיהוָ֖ה אֱלֹהָֽיו

Davut çok sıkıntıdaydı; çünkü halk onu taşlamaktan söz ediyordu, çünkü her adam oğulları ve kızları yüzünden bütün halkın canı acı içindeydi. Ancak Davut Tanrısı Yahve'de güçlendi.

וַיִּשְׁמַ֣ע הַנָּבִיא֮ אֲשֶׁ֣ר הֱשִׁיב֣וֹ מִן־הַדֶּרֶךְ֒ וַיֹּ֨אמֶר֙ אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֣ים ה֔וּא אֲשֶׁ֥ר מָרָ֖ה אֶת־פִּ֣י יְהוָ֑ה וַיִּתְּנֵ֨הוּ יְהוָ֜ה לָאַרְיֵ֗ה וַֽיִּשְׁבְּרֵ֨הוּ֙ וַיְמִתֵ֔הוּ כִּדְבַ֥ר יְהוָ֖ה אֲשֶׁ֥ר דִּבֶּר־לֽוֹ

Onu yoldan geri getiren peygamber bunu duyunca dedi: 'O, Yahve'nin ağzına karşı gelen Tanrı adamıdır; Yahve onu aslana verdi, aslan onu parçaladı ve öldürdü, Yahve'nin ona söylediği sözüne göre.'

כִּֽי־הִמְר֥וּ אֶת־רוּח֑וֹ וַ֝יְבַטֵּ֗א בִּשְׂפָתָֽיו

Çünkü onun ruhuna isyan ettiler; ve o dudaklarıyla düşüncesizce konuştu.

כִּֽי־הִמְר֥וּ אִמְרֵי־אֵ֑ל וַעֲצַ֖ת עֶלְי֣וֹן נָאָֽצוּ

Çünkü Tanrı'nın sözlerine isyan ettiler ve Yüce Olan'ın öğüdünü hor gördüler.

כִּ֤י כָשְׁלָה֙ יְר֣וּשָׁלִַ֔ם וִיהוּדָ֖ה נָפָ֑ל כִּֽי־לְשׁוֹנָ֤ם וּמַֽעַלְלֵיהֶם֙ אֶל־יְהוָ֔ה לַמְר֖וֹת עֵנֵ֥י כְבוֹדֽוֹ

Çünkü Yeruşalim tökezledi ve Yahuda düştü; çünkü onların dilleri ve eylemleri Yahve'ye karşıdır, O'nun yüceliğinin gözlerine isyan etmek içindir.

וַיּוֹסִ֣יפוּ ע֭וֹד לַחֲטֹא־ל֑וֹ לַֽמְר֥וֹת עֶ֝לְי֗וֹן בַּצִּיָּֽה

Ama ona karşı günah işlemeye devam ettiler; kurak yerde Yüce Olan'a isyan ettiler.

וְאִם־לֹ֤א תִשְׁמְעוּ֙ בְּק֣וֹל יְהוָ֔ה וּמְרִיתֶ֖ם אֶת־פִּ֣י יְהוָ֑ה וְהָיְתָ֧ה יַד־יְהוָ֛ה בָּכֶ֖ם וּבַאֲבֹתֵיכֶֽם

Fakat Yahve'nin sesini işitmezseniz ve Yahve'nin ağzına isyan ederseniz, Yahve'nin eli size ve atalarınıza karşı olacaktır.

וְאִם־תְּמָאֲנ֖וּ וּמְרִיתֶ֑ם חֶ֣רֶב תְּאֻכְּל֔וּ כִּ֛י פִּ֥י יְהוָ֖ה דִּבֵּֽר

Ve eğer reddederseniz ve isyan ederseniz, kılıç sizi yiyecek; çünkü Yahve'nin ağzı konuştu.

כַּ֭מָּה יַמְר֣וּהוּ בַמִּדְבָּ֑ר יַ֝עֲצִיב֗וּהוּ בִּֽישִׁימֽוֹן

Çölde kaç kez O'na isyan ettiler, ıssız yerde O'nu kederlendirdiler.

וַיִּקְרָ֞א אֶל־אִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֗ים אֲשֶׁר־בָּ֤א מִֽיהוּדָה֙ לֵאמֹ֔ר כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה יַ֗עַן כִּ֤י מָרִ֨יתָ֙ פִּ֣י יְהוָ֔ה וְלֹ֤א שָׁמַ֨רְתָּ֙ אֶת־הַמִּצְוָ֔ה אֲשֶׁ֥ר צִוְּךָ֖ יְהוָ֥ה אֱלֹהֶֽיךָ

Yahuda'dan gelen Tanrı adamına seslenerek dedi: 'Yahve şöyle diyor: Yahve'nin ağzına karşı geldiğin ve Tanrın Yahve'nin sana buyurduğu buyruğu tutmadığın için,'

אִם־לֹ֣א הֲ֭תֻלִים עִמָּדִ֑י וּ֝בְהַמְּרוֹתָ֗ם תָּלַ֥ן עֵינִֽי

Eğer benimle alay edenler yoksa; ve gözüm onların kışkırtmasında geceliyor.

תֶּאְשַׁם֙ שֹֽׁמְר֔וֹן כִּ֥י מָרְתָ֖ה בֵּֽאלֹהֶ֑יהָ בַּחֶ֣רֶב יִפֹּ֔לוּ עֹלְלֵיהֶ֣ם יְרֻטָּ֔שׁוּ וְהָרִיּוֹתָ֖יו יְבֻקָּֽעוּ

Samiriye suçlu olacak, çünkü Tanrısına isyan etti; kılıçla düşecekler, onların yavruları parçalanacak ve onun hamile kadınları yarılacak.

נַ֤חְנוּ פָשַׁ֨עְנוּ֙ וּמָרִ֔ינוּ אַתָּ֖ה לֹ֥א סָלָֽחְתָּ

Biz isyan ettik ve başkaldırdık, sen bağışlamadın.