מקה

מִקְוֵה֙ יִשְׂרָאֵ֔ל מֽוֹשִׁיע֖וֹ בְּעֵ֣ת צָרָ֑ה לָ֤מָּה תִֽהְיֶה֙ כְּגֵ֣ר בָּאָ֔רֶץ וּכְאֹרֵ֖חַ נָטָ֥ה לָלֽוּן

İsrail'in umudu, sıkıntı zamanında onun kurtarıcısı, neden yerde yabancı gibi ve gecelemek için sapan yolcu gibi olasın?

מִקְוֵ֤ה יִשְׂרָאֵל֙ יְהוָ֔ה כָּל־עֹזְבֶ֖יךָ יֵבֹ֑שׁוּ וְסוּרַי֙ בָּאָ֣רֶץ יִכָּתֵ֔בוּ כִּ֥י עָזְב֛וּ מְק֥וֹר מַֽיִם־חַיִּ֖ים אֶת־יְהוָֽה

İsrail'in umudu Yahve, seni terk edenlerin hepsi utanacak; ve benden sapanlar toprağa yazılacaklar, çünkü yaşam sularının kaynağı Yahve'yi terk ettiler.

וּמוֹצָ֧א הַסּוּסִ֛ים אֲשֶׁ֥ר לִשְׁלֹמֹ֖ה מִמִּצְרָ֑יִם וּמִקְוֵ֕ה סֹחֲרֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ יִקְח֥וּ מִקְוֵ֖ה בִּמְחִֽיר

Süleyman'ın atlarının çıkışı Mısır'dan ve Keve'dendi; kralın tüccarları onları Keve'den bir bedel karşılığında alıyorlardı.

כִּֽי־גֵרִ֨ים אֲנַ֧חְנוּ לְפָנֶ֛יךָ וְתוֹשָׁבִ֖ים כְּכָל־אֲבֹתֵ֑ינוּ כַּצֵּ֧ל יָמֵ֛ינוּ עַל־הָאָ֖רֶץ וְאֵ֥ין מִקְוֶֽה

Çünkü biz senin önünde bütün babalarımız gibi yabancılarız ve konuklarız. Yerin üzerindeki günlerimiz gölge gibidir ve umut yoktur.

וַיַּעַן֩ שְׁכַנְיָ֨ה בֶן־יְחִיאֵ֜ל מִבְּנֵ֤י עֵילָם֙ וַיֹּ֣אמֶר לְעֶזְרָ֔א אֲנַ֨חְנוּ֙ מָעַ֣לְנוּ בֵאלֹהֵ֔ינוּ וַנֹּ֛שֶׁב נָשִׁ֥ים נָכְרִיּ֖וֹת מֵעַמֵּ֣י הָאָ֑רֶץ וְעַתָּ֛ה יֵשׁ־מִקְוֶ֥ה לְיִשְׂרָאֵ֖ל עַל־זֹֽאת

Ve Elam oğullarından Yehiel oğlu Şekanya yanıtladı ve Ezra'ya dedi: 'Biz Tanrımıza sadakatsizlik ettik ve yerin halklarından yabancı kadınlar oturttuk; ve şimdi bu konuda İsrail için umut vardır.

כָּל־מוֹצְאֵיהֶ֣ם אֲכָל֔וּם וְצָרֵיהֶ֥ם אָמְר֖וּ לֹ֣א נֶאְשָׁ֑ם תַּ֗חַת אֲשֶׁ֨ר חָטְא֤וּ לַֽיהוָה֙ נְוֵה־צֶ֔דֶק וּמִקְוֵ֥ה אֲבֽוֹתֵיהֶ֖ם יְהוָֽה

Onları her bulan onları yedi ve düşmanları dedi: Biz suçlu değiliz; çünkü onlar doğruluğun otlağı Yahve'ye ve atalarının umudu Yahve'ye karşı günah işlediler.

וּמוֹצָ֧א הַסּוּסִ֛ים אֲשֶׁ֥ר לִשְׁלֹמֹ֖ה מִמִּצְרָ֑יִם וּמִקְוֵ֕ה סֹחֲרֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ יִקְח֥וּ מִקְוֵ֖ה בִּמְחִֽיר

Süleyman'ın atlarının çıkışı Mısır'dan ve Keve'dendi; kralın tüccarları onları Keve'den bir bedel karşılığında alıyorlardı.

וּמוֹצָ֧א הַסּוּסִ֛ים אֲשֶׁ֥ר לִשְׁלֹמֹ֖ה מִמִּצְרָ֑יִם וּמִקְוֵ֕א סֹחֲרֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ מִקְוֵ֥א יִקְח֖וּ בִּמְחִֽיר

Süleyman'a ait atların getirilişi Mısır'dan ve Kuve'dendi; kralın tüccarları Kuve'den bir fiyata alırlardı.

וּמוֹצָ֧א הַסּוּסִ֛ים אֲשֶׁ֥ר לִשְׁלֹמֹ֖ה מִמִּצְרָ֑יִם וּמִקְוֵ֕א סֹחֲרֵ֣י הַמֶּ֔לֶךְ מִקְוֵ֥א יִקְח֖וּ בִּמְחִֽיר

Süleyman'a ait atların getirilişi Mısır'dan ve Kuve'dendi; kralın tüccarları Kuve'den bir fiyata alırlardı.

וּמִקְוָ֣ה עֲשִׂיתֶ֗ם בֵּ֚ין הַחֹ֣מֹתַ֔יִם לְמֵ֖י הַבְּרֵכָ֣ה הַיְשָׁנָ֑ה וְלֹ֤א הִבַּטְתֶּם֙ אֶל־עֹשֶׂ֔יהָ וְיֹצְרָ֥הּ מֵֽרָח֖וֹק לֹ֥א רְאִיתֶֽם

Ve eski havuzun suları için iki duvar arasında bir depo yaptınız; ama onu yapana bakmadınız ve onu uzaktan şekillendireni görmediniz.

וַיִּקְרָ֨א אֱלֹהִ֤ים לַיַּבָּשָׁה֙ אֶ֔רֶץ וּלְמִקְוֵ֥ה הַמַּ֖יִם קָרָ֣א יַמִּ֑ים וַיַּ֥רְא אֱלֹהִ֖ים כִּי־טֽוֹב

Tanrı kuru toprağa yer diye seslendi ve suların toplanma yerine denizler diye seslendi; Tanrı iyi olduğunu gördü.