מנע

וּבְנֵ֥י לוֹטָ֖ן חֹרִ֣י וְהוֹמָ֑ם וַאֲח֥וֹת לוֹטָ֖ן תִּמְנָֽע

Ve Lotan'ın oğulları: Hori ve Homam; ve Lotan'ın kız kardeşi Timna'ydı.

וַיָּ֖מָת הֲדָ֑ד וַיִּהְיוּ֙ אַלּוּפֵ֣י אֱד֔וֹם אַלּ֥וּף תִּמְנָ֛ע אַלּ֥וּף עַֽלְוָ֖ה אַלּ֥וּף יְתֵֽת

Hadad öldü; ve Edom beyleri şunlardı: bey Timna, bey Alva, bey Yetet,

וַיִּהְי֥וּ בְנֵי־לוֹטָ֖ן חֹרִ֣י וְהֵימָ֑ם וַאֲח֥וֹת לוֹטָ֖ן תִּמְנָֽע

Ve Lotan'ın oğulları Hori ve Hemam'dı; ve Lotan'ın kız kardeşi Timna'ydı.

וְ֠אֵלֶּה שְׁמ֞וֹת אַלּוּפֵ֤י עֵשָׂו֙ לְמִשְׁפְּחֹתָ֔ם לִמְקֹמֹתָ֖ם בִּשְׁמֹתָ֑ם אַלּ֥וּף תִּמְנָ֛ע אַלּ֥וּף עַֽלְוָ֖ה אַלּ֥וּף יְתֵֽת

Ve ailelerine, yerlerine ve adlarına göre Esav'ın beylerinin adları şunlardır: Bey Timna, Bey Alva, Bey Yetet,

בְּנֵ֖י אֱלִיפָ֑ז תֵּימָ֤ן וְאוֹמָר֙ צְפִ֣י וְגַעְתָּ֔ם קְנַ֖ז וְתִמְנָ֥ע וַעֲמָלֵֽק

Elifaz'ın oğulları: Teyman ve Omar, Tsefi ve Gatam, Kenaz ve Timna ve Amalek.

וְתִמְנַ֣ע הָיְתָ֣ה פִילֶ֗גֶשׁ לֶֽאֱלִיפַז֙ בֶּן־עֵשָׂ֔ו וַתֵּ֥לֶד לֶאֱלִיפַ֖ז אֶת־עֲמָלֵ֑ק אֵ֕לֶּה בְּנֵ֥י עָדָ֖ה אֵ֥שֶׁת עֵשָֽׂו

Ve Timna, Esav'ın oğlu Elifaz'a cariyeydi ve Elifaz'a Amalek'i doğurdu; Esav'ın karısı Ada'nın oğulları şunlardır.

אָר֗וּר עֹשֶׂ֛ה מְלֶ֥אכֶת יְהוָ֖ה רְמִיָּ֑ה וְאָר֕וּר מֹנֵ֥עַ חַרְבּ֖וֹ מִדָּֽם

Yahve'nin işini aldatmacayla yapan lanetlidir; ve kılıcını kandan esirgeyen lanetlidir.

בְּנִ֗י אַל־תֵּלֵ֣ךְ בְּדֶ֣רֶךְ אִתָּ֑ם מְנַ֥ע רַ֝גְלְךָ֗ מִנְּתִיבָתָֽם

Oğlum, onlarla yolda gitme, ayağını onların patikasından alıkoy.

מֹ֣נֵֽעַ בָּ֭ר יִקְּבֻ֣הוּ לְא֑וֹם וּ֝בְרָכָ֗ה לְרֹ֣אשׁ מַשְׁבִּֽיר

Tahılı esirgeyen kişiyi halk lanetleyecektir, satanın başına ise bereket vardır.

וַיִּֽחַר־אַ֥ף יַעֲקֹ֖ב בְּרָחֵ֑ל וַיֹּ֗אמֶר הֲתַ֤חַת אֱלֹהִים֙ אָנֹ֔כִי אֲשֶׁר־מָנַ֥ע מִמֵּ֖ךְ פְּרִי־בָֽטֶן

Yakup'un öfkesi Rahel'e alevlendi ve dedi: 'Senden karın meyvesini esirgeyen Tanrı'nın yerine miyim ben?'

וְגַ֣ם אָנֹכִי֩ מָנַ֨עְתִּי מִכֶּ֜ם אֶת־הַגֶּ֗שֶׁם בְּע֨וֹד שְׁלֹשָׁ֤ה חֳדָשִׁים֙ לַקָּצִ֔יר וְהִמְטַרְתִּי֙ עַל־עִ֣יר אֶחָ֔ת וְעַל־עִ֥יר אַחַ֖ת לֹ֣א אַמְטִ֑יר חֶלְקָ֤ה אַחַת֙ תִּמָּטֵ֔ר וְחֶלְקָ֛ה אֲשֶֽׁר־לֹֽא־תַמְטִ֥יר עָלֶ֖יהָ תִּיבָֽשׁ

Ve hasada daha üç ay varken ben sizden yağmuru esirgedim; bir şehre yağdırdım ve bir şehre yağdırmadım; bir tarla yağmur aldı ve üzerine yağmur yağmayan tarla kurudu.

וַיִּקְרָ֤א מֶֽלֶךְ־יִשְׂרָאֵל֙ לְכָל־זִקְנֵ֣י הָאָ֔רֶץ וַיֹּ֨אמֶר֙ דְּעֽוּ־נָ֣א וּרְא֔וּ כִּ֥י רָעָ֖ה זֶ֣ה מְבַקֵּ֑שׁ כִּֽי־שָׁלַ֨ח אֵלַ֜י לְנָשַׁ֤י וּלְבָנַי֙ וּלְכַסְפִּ֣י וְלִזְהָבִ֔י וְלֹ֥א מָנַ֖עְתִּי מִמֶּֽנּוּ

İsrail kralı yerin bütün ihtiyarlarını çağırdı ve dedi: 'Lütfen bilin ve görün ki bu kötülük arıyor; çünkü karılarım, oğullarım, gümüşüm ve altınım için bana gönderdi ve ondan esirgemedim.'

וְכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר שָֽׁאֲל֣וּ עֵינַ֔י לֹ֥א אָצַ֖לְתִּי מֵהֶ֑ם לֹֽא־מָנַ֨עְתִּי אֶת־לִבִּ֜י מִכָּל־שִׂמְחָ֗ה כִּֽי־לִבִּ֤י שָׂמֵ֨חַ֙ מִכָּל־עֲמָלִ֔י וְזֶֽה־הָיָ֥ה חֶלְקִ֖י מִכָּל־עֲמָלִֽי

Ve gözlerimin istediği hiçbir şeyi onlardan esirgemedim; kalbimi hiçbir sevinçten alıkoymadım, çünkü kalbim her emeğimden sevindi ve her emeğimden payım bu oldu.

אַל־תִּמְנַע־ט֥וֹב מִבְּעָלָ֑יו בִּהְי֨וֹת לְאֵ֖ל יָדְךָ֣ לַעֲשֽׂוֹת

Yapmak elinin gücünde olduğunda, iyiliği sahiplerinden esirgeme.

אַל־תִּמְנַ֣ע מִנַּ֣עַר מוּסָ֑ר כִּֽי־תַכֶּ֥נּוּ בַ֝שֵּׁ֗בֶט לֹ֣א יָמֽוּת

Çocuktan terbiyeyi esirgeme; çünkü ona değnekle vurursan ölmez.

שְׁ֭תַּיִם שָׁאַ֣לְתִּי מֵאִתָּ֑ךְ אַל־תִּמְנַ֥ע מִ֝מֶּ֗נִּי בְּטֶ֣רֶם אָמֽוּת

Senden iki şey istedim; ölmeden önce benden esirgeme:

מִנְעִ֤י רַגְלֵךְ֙ מִיָּחֵ֔ף וּגְרוֹנֵ֖ךְ מִצִּמְאָ֑ה וַתֹּאמְרִ֣י נוֹאָ֔שׁ ל֕וֹא כִּֽי־אָהַ֥בְתִּי זָרִ֖ים וְאַחֲרֵיהֶ֥ם אֵלֵֽךְ

Ayağını çıplaklıktan ve boğazını susuzluktan alıkoy; ama sen dedin: 'Umutsuz, hayır; çünkü yabancıları sevdim ve onların ardınca gideceğim.'

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה מִנְעִ֤י קוֹלֵךְ֙ מִבֶּ֔כִי וְעֵינַ֖יִךְ מִדִּמְעָ֑ה כִּי֩ יֵ֨שׁ שָׂכָ֤ר לִפְעֻלָּתֵךְ֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וְשָׁ֖בוּ מֵאֶ֥רֶץ אוֹיֵֽב

Yahve şöyle dedi: Sesini ağlamaktan ve gözlerini gözyaşından tut; çünkü senin işin için ödül var, Yahve'nin bildirisidir; düşman diyarından dönecekler.

תַּאֲוַ֣ת לִ֭בּוֹ נָתַ֣תָּה לּ֑וֹ וַאֲרֶ֥שֶׁת שְׂ֝פָתָ֗יו בַּל־מָנַ֥עְתָּ סֶּֽלָה

Ona kalbinin arzusunu verdin ve dudaklarının dileğini esirgemedin. Sela.

וְרוּחֲךָ֨ הַטּוֹבָ֔ה נָתַ֖תָּ לְהַשְׂכִּילָ֑ם וּמַנְךָ֙ לֹא־מָנַ֣עְתָּ מִפִּיהֶ֔ם וּמַ֛יִם נָתַ֥תָּה לָהֶ֖ם לִצְמָאָֽם

Ve onlara öğretmek için iyi ruhunu verdin ve ağızlarından mannanı esirgemedin ve susuzlukları için onlara su verdin.

וְעַתָּ֣ה אֲדֹנִ֗י חַי־יְהוָ֤ה וְחֵֽי־נַפְשְׁךָ֙ אֲשֶׁ֨ר מְנָעֲךָ֤ יְהוָה֙ מִבּ֣וֹא בְדָמִ֔ים וְהוֹשֵׁ֥עַ יָדְךָ֖ לָ֑ךְ וְעַתָּ֗ה יִֽהְי֤וּ כְנָבָל֙ אֹיְבֶ֔יךָ וְהַֽמְבַקְשִׁ֥ים אֶל־אֲדֹנִ֖י רָעָֽה

Ve şimdi efendim, Yahve yaşıyor ve canın yaşıyor ki Yahve seni kanlara girmekten ve kendi elinle kendini kurtarmaktan alıkoydu; ve şimdi düşmanların ve efendime kötülük arayanlar Nabal gibi olsunlar.

וְעַתָּ֖ה בְּרַח־לְךָ֣ אֶל־מְקוֹמֶ֑ךָ אָמַ֨רְתִּי֙ כַּבֵּ֣ד אֲכַבֶּדְךָ֔ וְהִנֵּ֛ה מְנָעֲךָ֥ יְהוָ֖ה מִכָּבֽוֹד

Ve şimdi yerine kaç! Seni kesinlikle onurlandıracağım demiştim, ve işte Yahve seni onurdan alıkoydu.

וַיֹּ֨אמֶר אֲלֵיהֶ֜ם יִרְמְיָ֤הוּ הַנָּבִיא֙ שָׁמַ֔עְתִּי הִנְנִ֧י מִתְפַּלֵּ֛ל אֶל־יְהוָ֥ה אֱלֹהֵיכֶ֖ם כְּדִבְרֵיכֶ֑ם וְֽהָיָ֡ה כָּֽל־הַדָּבָר֩ אֲשֶׁר־יַעֲנֶ֨ה יְהוָ֤ה אֶתְכֶם֙ אַגִּ֣יד לָכֶ֔ם לֹֽא־אֶמְנַ֥ע מִכֶּ֖ם דָּבָֽר

Peygamber Yeremya onlara dedi: 'Duydum; işte ben sözlerinize göre Tanrınıza, Yahve'ye dua ediyorum; ve Yahve'nin size cevaplayacağı bütün sözü size bildireceğim, sizden bir söz esirgemeyeceğim.'

אִם־אֶ֭מְנַע מֵחֵ֣פֶץ דַּלִּ֑ים וְעֵינֵ֖י אַלְמָנָ֣ה אֲכַלֶּֽה

Eğer yoksulları isteğinden alıkoyduysam ve dul kadının gözlerini tükettiysem,

יַחְמֹ֣ל עָ֭לֶיהָ וְלֹ֣א יַֽעַזְבֶ֑נָּה וְ֝יִמְנָעֶ֗נָּה בְּת֣וֹךְ חִכּֽוֹ

Onu esirgese ve onu bırakmasa ve onu damağının içinde tutsa da,

לֹא־מַ֭יִם עָיֵ֣ף תַּשְׁקֶ֑ה וּ֝מֵרָעֵ֗ב תִּֽמְנַֽע־לָֽחֶם

Yorgun olana su içirmezsin; ve aç olandan ekmeği esirgersin.

וַיִּמָּנְע֣וּ רְבִבִ֔ים וּמַלְק֖וֹשׁ ל֣וֹא הָיָ֑ה וּמֵ֨צַח אִשָּׁ֤ה זוֹנָה֙ הָ֣יָה לָ֔ךְ מֵאַ֖נְתְּ הִכָּלֵֽם

Böylece sağanaklar engellendi ve son yağmur olmadı; fakat sende fahişe bir kadının alnı vardı, utanmayı reddettin.

וַיָּבֹ֖אוּ אֶל־בִּלְעָ֑ם וַיֹּ֣אמְרוּ ל֗וֹ כֹּ֤ה אָמַר֙ בָּלָ֣ק בֶּן־צִפּ֔וֹר אַל־נָ֥א תִמָּנַ֖ע מֵהֲלֹ֥ךְ אֵלָֽי

Balam'a geldiler ve ona dediler: 'Tsippor oğlu Balak şöyle dedi: Lütfen bana gelmekten alıkonulma.'

וַאֲנִ֗י אָ֤נָה אוֹלִיךְ֙ אֶת־חֶרְפָּתִ֔י וְאַתָּ֗ה תִּהְיֶ֛ה כְּאַחַ֥ד הַנְּבָלִ֖ים בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וְעַתָּה֙ דַּבֶּר־נָ֣א אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ כִּ֛י לֹ֥א יִמְנָעֵ֖נִי מִמֶּֽךָּ

Ve ben utancımı nereye götürürüm? Ve sen İsrail'de akılsızlardan biri gibi olursun. Ve şimdi lütfen kralla konuş; çünkü beni senden esirgemez.

עֲוֺנוֹתֵיכֶ֖ם הִטּוּ־אֵ֑לֶּה וְחַטֹּ֣אותֵיכֶ֔ם מָנְע֥וּ הַטּ֖וֹב מִכֶּֽם

Suçlarınız bunları uzaklaştırdı ve günahlarınız iyiliği sizden alıkoydu.

כֹּֽה־אָמַ֞ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה בְּי֨וֹם רִדְתּ֤וֹ שְׁא֨וֹלָה֙ הֶאֱבַ֜לְתִּי כִּסֵּ֤תִי עָלָיו֙ אֶת־תְּה֔וֹם וָֽאֶמְנַע֙ נַהֲרוֹתֶ֔יהָ וַיִּכָּלְא֖וּ מַ֣יִם רַבִּ֑ים וָאַקְדִּ֤ר עָלָיו֙ לְבָנ֔וֹן וְכָל־עֲצֵ֥י הַשָּׂדֶ֖ה עָלָ֥יו עֻלְפֶּֽה

Efendi Yahve şöyle dedi: Onun Şeol'e indiği gün yas tutturttum, onun üzerine engini örttüm ve onun ırmaklarını alıkoydum, çok sular tutuldu; onun üzerine Lübnan'ı kararttım ve kırın bütün ağaçları onun üzerine soldu.

כִּ֤י שֶׁ֨מֶשׁ וּמָגֵן֮ יְהוָ֪ה אֱלֹ֫הִ֥ים חֵ֣ן וְ֭כָבוֹד יִתֵּ֣ן יְהוָ֑ה לֹ֥א יִמְנַע־ט֝֗וֹב לַֽהֹלְכִ֥ים בְּתָמִֽים

Çünkü Tanrı Yahve güneş ve kalkandır; Yahve lütuf ve yücelik verir; kusursuzlukta yürüyenlerden iyiliği esirgemez.

חִגְר֨וּ וְסִפְד֜וּ הַכֹּהֲנִ֗ים הֵילִ֨ילוּ֙ מְשָׁרְתֵ֣י מִזְבֵּ֔חַ בֹּ֚אוּ לִ֣ינוּ בַשַּׂקִּ֔ים מְשָׁרְתֵ֖י אֱלֹהָ֑י כִּ֥י נִמְנַ֛ע מִבֵּ֥ית אֱלֹהֵיכֶ֖ם מִנְחָ֥ה וָנָֽסֶךְ

Kuşanın ve dövünün, ey kâhinler; feryat edin, ey sunağın hizmetkârları; gelin, çullar içinde geceleyin, ey Tanrımın hizmetkârları; çünkü Tanrınızın evinden tahıl sunusu ve dökmelik sunu esirgendi.

וְאוּלָ֗ם חַי־יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֣ר מְנָעַ֔נִי מֵהָרַ֖ע אֹתָ֑ךְ כִּ֣י לוּלֵ֣י מִהַ֗רְתְּ וַתָּבֹאת֙ לִקְרָאתִ֔י כִּ֣י אִם־נוֹתַ֧ר לְנָבָ֛ל עַד־א֥וֹר הַבֹּ֖קֶר מַשְׁתִּ֥ין בְּקִֽיר

Ancak sana kötülük yapmaktan beni alıkoyan İsrail'in Tanrısı Yahve yaşıyor; çünkü eğer acele edip beni karşılamaya gelmeseydin, sabahın ışığına kadar Nabal'a duvara işeyen biri kesinlikle kalmazdı.

וּבֶן־הֵ֖לֶם אָחִ֑יו צוֹפַ֥ח וְיִמְנָ֖ע וְשֵׁ֥לֶשׁ וְעָמָֽל

Ve onun kardeşi Helem'in oğulları: Tsofah ve Yimna ve Şeleş ve Amal.

וְיִמָּנַ֣ע אוֹרָ֑ם וּזְר֥וֹעַ רָ֝מָ֗ה תִּשָּׁבֵֽר

Ve onların ışığı esirgenir ve kalkan kol kırılır.