לוץ

אִם־לַלֵּצִ֥ים הֽוּא־יָלִ֑יץ וְ֝לַעֲנָוִ֗ים יִתֶּן־חֵֽן

Eğer o alaycılarla alay ederse, alçakgönüllülere lütuf verir.

אֱ֭וִלִים יָלִ֣יץ אָשָׁ֑ם וּבֵ֖ין יְשָׁרִ֣ים רָצֽוֹן

Akılsızlar suçla alay eder, ve doğrular arasında lütuf vardır.

עֵ֣ד בְּ֭לִיַּעַל יָלִ֣יץ מִשְׁפָּ֑ט וּפִ֥י רְ֝שָׁעִ֗ים יְבַלַּע־אָֽוֶן

Değersiz şahit adaletle alay eder, ve kötülerin ağzı fesadı yutar.

כִּֽי־אָפֵ֥ס עָרִ֖יץ וְכָ֣לָה לֵ֑ץ וְנִכְרְת֖וּ כָּל־שֹׁ֥קְדֵי אָֽוֶן

Çünkü zorba tükendi ve alaycı bitti ve kötülüğü gözetenlerin bütünü kesilip atıldı.

יֹ֤סֵ֨ר לֵ֗ץ לֹקֵ֣חַֽ ל֣וֹ קָל֑וֹן וּמוֹכִ֖יחַ לְרָשָׁ֣ע מוּמֽוֹ

Alaycıyı terbiye eden kendine utanç alır ve kötü kişiyi azarlayan kendine kusur alır.

אַל־תּ֣וֹכַח לֵ֭ץ פֶּן־יִשְׂנָאֶ֑ךָּ הוֹכַ֥ח לְ֝חָכָ֗ם וְיֶאֱהָבֶֽךָּ

Alaycıyı azarlama, yoksa senden nefret eder; bilgeyi azarla, seni sever.

בִּקֶּשׁ־לֵ֣ץ חָכְמָ֣ה וָאָ֑יִן וְדַ֖עַת לְנָב֣וֹן נָקָֽל

Alaycı bilgeliği arar ve yoktur, ve anlayışlı kişi için bilgi kolaydır.

לֹ֣א יֶאֱהַב־לֵ֭ץ הוֹכֵ֣חַֽ ל֑וֹ אֶל־חֲ֝כָמִ֗ים לֹ֣א יֵלֵֽךְ

Alaycı kişi kendisini azarlayanı sevmez ve bilgelerin yanına gitmez.

אִם־לַלֵּצִ֥ים הֽוּא־יָלִ֑יץ וְ֝לַעֲנָוִ֗ים יִתֶּן־חֵֽן

Eğer o alaycılarla alay ederse, alçakgönüllülere lütuf verir.

נָכ֣וֹנוּ לַלֵּצִ֣ים שְׁפָטִ֑ים וּ֝מַהֲלֻמ֗וֹת לְגֵ֣ו כְּסִילִֽים

Alaycılar için yargılar hazırlanmıştır, ve akılsızların sırtı için vuruşlar.

אַ֥שְֽׁרֵי־הָאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר לֹ֥א הָלַךְ֮ בַּעֲצַ֪ת רְשָׁ֫עִ֥ים וּבְדֶ֣רֶךְ חַ֭טָּאִים לֹ֥א עָמָ֑ד וּבְמוֹשַׁ֥ב לֵ֝צִ֗ים לֹ֣א יָשָֽׁב

Kötülerin öğüdünde yürümeyen, günahkârların yolunda durmayan ve alaycıların meclisinde oturmayan adama ne mutludur.

זֵ֭דִים הֱלִיצֻ֣נִי עַד־מְאֹ֑ד מִ֝תּֽוֹרָתְךָ֗ לֹ֣א נָטִֽיתִי

Küstahlar benimle çok alay ettiler, yasandan sapmadım.

וְהֵם֙ לֹ֣א יָֽדְע֔וּ כִּ֥י שֹׁמֵ֖עַ יוֹסֵ֑ף כִּ֥י הַמֵּלִ֖יץ בֵּינֹתָֽם

Onlar Yusuf'un anladığını bilmiyorlardı, çünkü aralarında çevirmen vardı.

וְעַתָּה֙ אַל־תִּתְלוֹצָ֔צוּ פֶּֽן־יֶחְזְק֖וּ מֽוֹסְרֵיכֶ֑ם כִּֽי־כָלָ֨ה וְנֶחֱרָצָ֜ה שָׁמַ֗עְתִּי מֵאֵ֨ת אֲדֹנָ֧י יְהוִ֛ה צְבָא֖וֹת עַל־כָּל־הָאָֽרֶץ

Ve şimdi alay etmeyin, bağlarınız güçlenmesin diye; çünkü Ordular Efendi Yahve tarafından bütün yerin üzerine kararlaştırılmış yok oluş işittim.

וְכֵ֞ן בִּמְלִיצֵ֣י שָׂרֵ֣י בָּבֶ֗ל הַֽמְשַׁלְּחִ֤ים עָלָיו֙ לִדְרֹ֗שׁ הַמּוֹפֵת֙ אֲשֶׁ֣ר הָיָ֣ה בָאָ֔רֶץ עֲזָב֖וֹ הָֽאֱלֹהִ֑ים לְנַ֨סּוֹת֔וֹ לָדַ֖עַת כָּל־בִּלְבָבֽוֹ

Ve böylece yerde olan belirtiyi sormak için ona gönderen Babil yöneticilerinin elçilerinde, Tanrı kalbindeki her şeyi bilmek için onu sınamak amacıyla onu bıraktı.

בֵּ֣ן חָ֭כָם מ֣וּסַר אָ֑ב וְ֝לֵ֗ץ לֹא־שָׁמַ֥ע גְּעָרָֽה

Bilge oğul babanın terbiyesidir; alaycı ise azarlamayı dinlemez.

עַד־מָתַ֣י פְּתָיִם֮ תְּֽאֵהֲב֫וּ פֶ֥תִי וְלֵצִ֗ים לָ֭צוֹן חָמְד֣וּ לָהֶ֑ם וּ֝כְסִילִ֗ים יִשְׂנְאוּ־דָֽעַת

'Ne zamana kadar saflar saflığı seveceksiniz, ve alaycılar kendileri için alay etmeyi arzulayacaklar ve akılsızlar bilgiden nefret edecekler?

מְלִיצַ֥י רֵעָ֑י אֶל־אֱ֝ל֗וֹהַ דָּלְפָ֥ה עֵינִֽי

Dostlarım benimle alay edenlerdir; gözüm Tanrı'ya damlıyor.

אָבִ֥יךָ הָרִאשׁ֖וֹן חָטָ֑א וּמְלִיצֶ֖יךָ פָּ֥שְׁעוּ בִֽי

İlk baban günah işledi ve sözcüleriniz bana isyan ettiler.

אִם־יֵ֤שׁ עָלָ֨יו מַלְאָ֗ךְ מֵלִ֗יץ אֶחָ֥ד מִנִּי־אָ֑לֶף לְהַגִּ֖יד לְאָדָ֣ם יָשְׁרֽוֹ

Eğer onun üzerinde bir elçi, binden bir aracı varsa, insana onun doğruluğunu bildirmek için;

אִם־חָ֭כַמְתָּ חָכַ֣מְתָּ לָּ֑ךְ וְ֝לַ֗צְתָּ לְֽבַדְּךָ֥ תִשָּֽׂא

Eğer bilgeysen kendin için bilgesin ve alay edersen tek başına taşırsın.

הֲלוֹא־אֵ֣לֶּה כֻלָּ֗ם עָלָיו֙ מָשָׁ֣ל יִשָּׂ֔אוּ וּמְלִיצָ֖ה חִיד֣וֹת ל֑וֹ וְיֹאמַ֗ר ה֚וֹי הַמַּרְבֶּ֣ה לֹּא־ל֔וֹ עַד־מָתַ֕י וּמַכְבִּ֥יד עָלָ֖יו עַבְטִֽיט

Bunların hepsi ona karşı bir deyiş ve alay, onun için bilmeceler kaldırmayacak mı? Ve diyecek: 'Vay kendisine ait olmayanı çoğaltana, ne zamana kadar? Ve kendi üzerine rehinleri ağırlaştırana!'

לְהָבִ֣ין מָ֭שָׁל וּמְלִיצָ֑ה דִּבְרֵ֥י חֲ֝כָמִ֗ים וְחִידֹתָֽם

Özdeyişi ve kinayeyi, bilgelerin sözlerini ve onların bilmecelerini anlamak için.