יתב

חָזֵ֣ה הֲוֵ֗ית עַ֣ד דִּ֤י כָרְסָוָן֙ רְמִ֔יו וְעַתִּ֥יק יוֹמִ֖ין יְתִ֑ב לְבוּשֵׁ֣הּ כִּתְלַ֣ג חִוָּ֗ר וּשְׂעַ֤ר רֵאשֵׁהּ֙ כַּעֲמַ֣ר נְקֵ֔א כָּרְסְיֵהּ֙ שְׁבִיבִ֣ין דִּי־נ֔וּר גַּלְגִּלּ֖וֹהִי נ֥וּר דָּלִֽק

Tahtlar konulana ve günlerin eskisi oturana kadar görüyordum; onun giysisi kar gibi beyaz ve başının saçı temiz yapağı gibiydi, onun tahtı ateşin alevleri, onun tekerlekleri yanan ateşti.

נְהַ֣ר דִּי־נ֗וּר נָגֵ֤ד וְנָפֵק֙ מִן־קֳדָמ֔וֹהִי אֶ֤לֶף אַלְפִין֙ יְשַׁמְּשׁוּנֵּ֔הּ וְרִבּ֥וֹ רִבְבָ֖ן קָֽדָמ֣וֹהִי יְקוּמ֑וּן דִּינָ֥א יְתִ֖ב וְסִפְרִ֥ין פְּתִֽיחוּ

Ateşin ırmağı akıyordu ve onun önünden çıkıyordu; bin binler ona hizmet ediyordu ve on bin on binler onun önünde duruyordu; yargı oturdu ve kitaplar açıldı.

וְדִינָ֖א יִתִּ֑ב וְשָׁלְטָנֵ֣הּ יְהַעְדּ֔וֹן לְהַשְׁמָדָ֥ה וּלְהוֹבָדָ֖ה עַד־סוֹפָֽא

Ama yargı oturacak ve sona kadar yok etmek ve helak etmek için onun egemenliğini alacaklar.

פִּתְגָמָ֞א שְׁלַ֣ח מַלְכָּ֗א עַל־רְח֤וּם בְּעֵל־טְעֵם֙ וְשִׁמְשַׁ֣י סָֽפְרָ֔א וּשְׁאָר֙ כְּנָוָ֣תְה֔וֹן דִּ֥י יָתְבִ֖ין בְּשָֽׁמְרָ֑יִן וּשְׁאָ֧ר עֲבַֽר־נַהֲרָ֛ה שְׁלָ֖ם וּכְעֶֽת

Kral, komutan Rehum'a, yazman Şimşay'a, Samiriye'de oturan diğer arkadaşlarına ve Irmağın ötesindeki diğerlerine şu sözü gönderdi: 'Esenlik olsun; ve şimdi.'

וּשְׁאָ֣ר אֻמַּיָּ֗א דִּ֤י הַגְלִי֙ אָסְנַפַּר֙ רַבָּ֣א וְיַקִּירָ֔א וְהוֹתֵ֣ב הִמּ֔וֹ בְּקִרְיָ֖ה דִּ֣י שָׁמְרָ֑יִן וּשְׁאָ֥ר עֲבַֽר־נַהֲרָ֖ה וּכְעֶֽנֶת

ve büyük ve saygın Asnappar'ın sürgün edip Samiriye şehrine ve Irmağın ötesindeki diğer yerlere yerleştirdiği diğer uluslar; ve şimdi.