יחל

וְֽאַל־תַּצֵּ֬ל מִפִּ֣י דְבַר־אֱמֶ֣ת עַד־מְאֹ֑ד כִּ֖י לְמִשְׁפָּטֶ֣ךָ יִחָֽלְתִּי

Ve gerçek sözünü ağzımdan tamamen alma, çünkü yargılarına umut bağladım.

יְ֭רֵאֶיךָ יִרְא֣וּנִי וְיִשְׂמָ֑חוּ כִּ֖י לִדְבָרְךָ֣ יִחָֽלְתִּי

Senden korkanlar beni görecekler ve sevinecekler; çünkü sözüne umut bağladım.

כָּלְתָ֣ה לִתְשׁוּעָתְךָ֣ נַפְשִׁ֑י לִדְבָרְךָ֥ יִחָֽלְתִּי

Canım kurtarışın için tükendi; sözüne umut bağladım.

סִתְרִ֣י וּמָגִנִּ֣י אָ֑תָּה לִדְבָרְךָ֥ יִחָֽלְתִּי

Sığınağım ve kalkanım sensin; senin sözüne umut bağladım.

קִדַּ֣מְתִּי בַ֭נֶּשֶׁף וָאֲשַׁוֵּ֑עָה לִדְבָרְךָ֥ יִחָֽלְתִּי

Şafakta önce davrandım ve feryat ettim; senin sözüne umut bağladım.

וַ֭אֲנִי תָּמִ֣יד אֲיַחֵ֑ל וְ֝הוֹסַפְתִּ֗י עַל־כָּל־תְּהִלָּתֶֽךָ

Ve ben sürekli umut edeceğim ve bütün övgünün üzerine ekleyeceğim.

מַה־כֹּחִ֥י כִֽי־אֲיַחֵ֑ל וּמַה־קִּ֝צִּ֗י כִּֽי־אַאֲרִ֥יךְ נַפְשִֽׁי

Gücüm nedir ki umut edeyim? Ve sonum nedir ki canımı uzatayım?

הֵ֣ן יִ֭קְטְלֵנִי ל֣וֹ אֲיַחֵ֑ל אַךְ־דְּ֝רָכַ֗י אֶל־פָּנָ֥יו אוֹכִֽיחַ

İşte, beni öldürse de O'na umut bağlayacağım; ancak yollarımı O'nun yüzüne karşı kanıtlayacağım.

אִם־יָמ֥וּת גֶּ֗בֶר הֲיִ֫חְיֶ֥ה כָּל־יְמֵ֣י צְבָאִ֣י אֲיַחֵ֑ל עַד־בּ֝֗וֹא חֲלִיפָתִֽי

Eğer adam ölürse yaşar mı? Hizmetimin bütün günleri umutla beklerdim, değişimim gelene kadar.

מַה־תִּשְׁתּ֬וֹחֲחִ֨י נַפְשִׁי֮ וַתֶּהֱמִ֪י עָ֫לָ֥י הוֹחִ֣ילִי לֵֽ֭אלֹהִים כִּי־ע֥וֹד אוֹדֶ֗נּוּ יְשׁוּע֥וֹת פָּנָֽיו

Neden çöküyorsun canım ve içimde inliyorsun? Tanrı'ya umut et, çünkü yüzünün kurtuluşları için ona yine şükredeceğim.

מַה־תִּשְׁתּ֬וֹחֲחִ֨י נַפְשִׁי֮ וּֽמַה־תֶּהֱמִ֪י עָ֫לָ֥י הוֹחִ֣ילִי לֵֽ֭אלֹהִים כִּי־ע֣וֹד אוֹדֶ֑נּוּ יְשׁוּעֹ֥ת פָּ֝נַ֗י וֵֽאלֹהָֽי

Neden çöküyorsun canım ve neden içimde inliyorsun? Tanrı'ya umut et, çünkü yüzümün kurtuluşları ve Tanrım olan ona yine şükredeceğim.

מַה־תִּשְׁתּ֬וֹחֲחִ֨י נַפְשִׁי֮ וּֽמַה־תֶּהֱמִ֪י עָ֫לָ֥י הוֹחִ֣ילִי לֵֽ֭אלֹהִים כִּי־ע֣וֹד אוֹדֶ֑נּוּ יְשׁוּעֹ֥ת פָּ֝נַ֗י וֵֽאלֹהָֽי

Neden çöküyorsun canım ve neden üzerimde inliyorsun? Tanrı'ya umut et, çünkü yine ona şükredeceğim; yüzümün kurtuluşu ve Tanrım.

עוֹדֶ֨נּוּ֙ מְדַבֵּ֣ר עִמָּ֔ם וְהִנֵּ֥ה הַמַּלְאָ֖ךְ יֹרֵ֣ד אֵלָ֑יו וַיֹּ֗אמֶר הִנֵּֽה־זֹ֤את הָֽרָעָה֙ מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה מָֽה־אוֹחִ֥יל לַיהוָ֖ה עֽוֹד

O henüz onlarla konuşurken, işte haberci ona iniyordu. Dedi ki: 'İşte bu kötülük Yahve tarafındandır; daha Yahve'yi ne bekleyeyim?'

זֹ֛את אָשִׁ֥יב אֶל־לִבִּ֖י עַל־כֵּ֥ן אוֹחִֽיל

Bunu kalbime döndürürüm, bu yüzden umut ederim.

חֶלְקִ֤י יְהוָה֙ אָמְרָ֣ה נַפְשִׁ֔י עַל־כֵּ֖ן אוֹחִ֥יל לֽוֹ

Canım dedi: Payım Yahve'dir, bu yüzden O'na umut edeceğim.

כִּֽי־לְךָ֣ יְהוָ֣ה הוֹחָ֑לְתִּי אַתָּ֥ה תַ֝עֲנֶ֗ה אֲדֹנָ֥י אֱלֹהָֽי

Çünkü sana umut bağladım Yahve; sen cevap vereceksin Efendim Tanrım.

קִוִּ֣יתִי יְ֭הוָה קִוְּתָ֣ה נַפְשִׁ֑י וְֽלִדְבָר֥וֹ הוֹחָֽלְתִּי

Yahve'yi bekledim, canım bekledi; ve O'nun sözüne umut bağladım.

הֵ֤ן הוֹחַ֨לְתִּי לְֽדִבְרֵיכֶ֗ם אָ֭זִין עַד־תְּב֥וּנֹֽתֵיכֶ֑ם עַֽד־תַּחְקְר֥וּן מִלִּֽין

İşte sözlerinizi bekledim, anlayışlarınıza kulak verdim, kelimeleri araştırmanıza kadar.

יַחֵ֥ל יִשְׂרָאֵ֗ל אֶל־יְה֫וָה כִּֽי־עִם־יְהוָ֥ה הַחֶ֑סֶד וְהַרְבֵּ֖ה עִמּ֣וֹ פְדֽוּת

İsrail Yahve'ye umut bağlasın; çünkü sadakat Yahve iledir ve O'nunla çok kurtuluş vardır.

יַחֵ֣ל יִ֭שְׂרָאֵל אֶל־יְהוָ֑ה מֵֽ֝עַתָּ֗ה וְעַד־עוֹלָֽם

İsrail Yahve'ye umut bağlasın; şimdiden ve sonsuza dek.

חָ֤זוּ שָׁוְא֙ וְקֶ֣סֶם כָּזָ֔ב הָאֹֽמְרִים֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וַֽיהוָ֖ה לֹ֣א שְׁלָחָ֑ם וְיִֽחֲל֖וּ לְקַיֵּ֥ם דָּבָֽר

Boş görüm gördüler ve yalan fal baktılar; Yahve onları göndermediği halde 'Yahve'nin bildirisidir' diyorlar ve sözün gerçekleşmesini umuyorlar.

וְיִֽחֲל֣וּ כַמָּטָ֣ר לִ֑י וּ֝פִיהֶ֗ם פָּעֲר֥וּ לְמַלְקֽוֹשׁ

Ve yağmur gibi beni beklerlerdi ve son yağmura ağızlarını açarlardı.

חִ֭זְקוּ וְיַאֲמֵ֣ץ לְבַבְכֶ֑ם כָּל־הַ֝מְיַחֲלִ֗ים לַיהוָֽה

Güçlü olun ve kalbiniz cesur olsun, Yahve'ye umut bağlayan bütün sizler.

רוֹצֶ֣ה יְ֭הוָה אֶת־יְרֵאָ֑יו אֶת־הַֽמְיַחֲלִ֥ים לְחַסְדּֽוֹ

Yahve ondan korkanlardan, onun sadakatine umut edenlerden hoşlanır.

מֵעַ֣י מֵעַ֨י אוֹחִ֜ילָה קִיר֥וֹת לִבִּ֛י הֹֽמֶה־לִּ֥י לִבִּ֖י לֹ֣א אַחֲרִ֑ישׁ כִּ֣י ק֤וֹל שׁוֹפָר֙ שָׁמַ֣עַתְּ נַפְשִׁ֔י תְּרוּעַ֖ת מִלְחָמָֽה

Bağırsaklarım, bağırsaklarım, kıvranıyorum! Kalbimin duvarları! Kalbim bende inliyor, susmayacağım; çünkü boru sesini, savaş narasını işittin, canım.

וַאֲנִי֙ בַּיהוָ֣ה אֲצַפֶּ֔ה אוֹחִ֖ילָה לֵאלֹהֵ֣י יִשְׁעִ֑י יִשְׁמָעֵ֖נִי אֱלֹהָֽי

Ve ben Yahve'ye bakacağım, kurtuluşumun Tanrısı'nı bekleyeceğim; Tanrım beni işitecektir.

זְכֹר־דָּבָ֥ר לְעַבְדֶּ֑ךָ עַ֝֗ל אֲשֶׁ֣ר יִֽחַלְתָּֽנִי

Kuluna sözü hatırla, ki onun üzerine bana umut verdin.

יְהִֽי־חַסְדְּךָ֣ יְהוָ֣ה עָלֵ֑ינוּ כַּ֝אֲשֶׁ֗ר יִחַ֥לְנוּ לָֽךְ

Sana umut bağladığımız gibi, merhametin üzerimizde olsun, Yahve.

וְיָרַדְתָּ֣ לְפָנַי֮ הַגִּלְגָּל֒ וְהִנֵּ֤ה אָֽנֹכִי֙ יֹרֵ֣ד אֵלֶ֔יךָ לְהַעֲל֣וֹת עֹל֔וֹת לִזְבֹּ֖חַ זִבְחֵ֣י שְׁלָמִ֑ים שִׁבְעַ֨ת יָמִ֤ים תּוֹחֵל֙ עַד־בּוֹאִ֣י אֵלֶ֔יךָ וְהוֹדַעְתִּ֣י לְךָ֔ אֵ֖ת אֲשֶׁ֥ר תַּעֲשֶֽׂה

Önümden Gilgal'a ineceksin ve işte ben yakmalık sunular sunmak, esenlik kurbanları kurban etmek için sana iniyorum. Sana gelmeme kadar yedi gün bekleyeceksin ve yapacağın şeyi sana bildireceğim.

וַתֵּ֨רֶא֙ כִּ֣י נֽוֹחֲלָ֔ה אָבְדָ֖ה תִּקְוָתָ֑הּ וַתִּקַּ֛ח אֶחָ֥ד מִגֻּרֶ֖יהָ כְּפִ֥יר שָׂמָֽתְהוּ

Ve beklediğini, umudunun kaybolduğunu gördü; ve yavrularından birini aldı, onu genç aslan yaptı.

וַיִּיָּ֣חֶל ע֔וֹד שִׁבְעַ֥ת יָמִ֖ים אֲחֵרִ֑ים וַיְשַׁלַּח֙ אֶת־הַיּוֹנָ֔ה וְלֹֽא־יָסְפָ֥ה שׁוּב־אֵלָ֖יו עֽוֹד

Başka yedi gün daha bekledi ve güvercini gönderdi; o bir daha ona dönmedi.

קָר֤וֹב צִדְקִי֙ יָצָ֣א יִשְׁעִ֔י וּזְרֹעַ֖י עַמִּ֣ים יִשְׁפֹּ֑טוּ אֵלַי֙ אִיִּ֣ים יְקַוּ֔וּ וְאֶל־זְרֹעִ֖י יְיַחֵלֽוּן

Doğruluğum yakındır, kurtuluşum çıktı ve kollarım halkları yargılayacak; adalar bana umut bağlayacak ve kolumu bekleyecekler.

וַיּ֣וֹחֶל שִׁבְעַ֣ת יָמִ֗ים לַמּוֹעֵד֙ אֲשֶׁ֣ר שְׁמוּאֵ֔ל וְלֹא־בָ֥א שְׁמוּאֵ֖ל הַגִּלְגָּ֑ל וַיָּ֥פֶץ הָעָ֖ם מֵעָלָֽיו

Samuel'in belirlediği zamana göre yedi gün bekledi, ancak Samuel Gilgal'a gelmedi ve halk onun yanından dağıldı.

לִֽי־שָׁמְע֥וּ וְיִחֵ֑לּוּ וְ֝יִדְּמ֗וּ לְמ֣וֹ עֲצָתִֽי

Beni dinlediler ve beklediler ve öğüdüm için sustular.

וְהָיָ֣ה שְׁאֵרִ֣ית יַעֲקֹ֗ב בְּקֶ֨רֶב֙ עַמִּ֣ים רַבִּ֔ים כְּטַל֙ מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה כִּרְבִיבִ֖ים עֲלֵי־עֵ֑שֶׂב אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־יְקַוֶּה֙ לְאִ֔ישׁ וְלֹ֥א יְיַחֵ֖ל לִבְנֵ֥י אָדָֽם

Ve Yakup'un kalıntısı birçok halkın ortasında Yahve'den çiy gibi, ot üzerindeki sağanaklar gibi olacak; ki adamı beklemez ve insanın oğullarına umut bağlamaz.

וַיֹּ֣אמֶר יוֹאָ֔ב לֹא־כֵ֖ן אֹחִ֣ילָה לְפָנֶ֑יךָ וַיִּקַּח֩ שְׁלֹשָׁ֨ה שְׁבָטִ֜ים בְּכַפּ֗וֹ וַיִּתְקָעֵם֙ בְּלֵ֣ב אַבְשָׁל֔וֹם עוֹדֶ֥נּוּ חַ֖י בְּלֵ֥ב הָאֵלָֽה

Yoav dedi: 'Senin önünde böyle beklemeyeceğim.' Avucunda üç mızrak aldı ve o meşenin kalbinde henüz canlıyken onları Avşalom'un kalbine sapladı.

לֹ֤א יִכְהֶה֙ וְלֹ֣א יָר֔וּץ עַד־יָשִׂ֥ים בָּאָ֖רֶץ מִשְׁפָּ֑ט וּלְתוֹרָת֖וֹ אִיִּ֥ים יְיַחֵֽילוּ

Yerde adaleti koyana kadar sönmeyecek ve ezilmeyecek; ve adalar onun yasasını bekleyecekler.