דכן

אַ֣נְתְּה מַלְכָּ֗א חָזֵ֤ה הֲוַ֨יְתָ֙ וַאֲל֨וּ צְלֵ֥ם חַד֙ שַׂגִּ֔יא צַלְמָ֨א דִּכֵּ֥ן רַ֛ב וְזִיוֵ֥הּ יַתִּ֖יר קָאֵ֣ם לְקָבְלָ֑ךְ וְרֵוֵ֖הּ דְּחִֽיל

Sen, ey kral, bakıyordun ve işte büyük bir heykel; bu heykel büyüktü ve parlaklığı olağanüstüydü, senin önünde duruyordu ve görünüşü korkunçtu.

וְעַל־קַרְנַיָּ֤א עֲשַׂר֙ דִּ֣י בְרֵאשַׁ֔הּ וְאָחֳרִי֙ דִּ֣י סִלְקַ֔ת וּנְפַ֥לָה מִן־קֳדָמַ֖הּ תְּלָ֑ת וְקַרְנָ֨א דִכֵּ֜ן וְעַיְנִ֣ין לַ֗הּ וְפֻם֙ מְמַלִּ֣ל רַבְרְבָ֔ן וְחֶזְוַ֖הּ רַ֥ב מִן־חַבְרָתַֽהּ

Ve onun başındaki on boynuzlar üzerine ve çıkan ve onun önünden üçü düşen başka boynuz üzerine; ve o boynuzun gözleri ve büyük şeyler konuşan ağzı vardı ve onun görünüşü arkadaşlarından büyüktü.

חָזֵ֣ה הֲוֵ֔ית וְקַרְנָ֣א דִכֵּ֔ן עָבְדָ֥ה קְרָ֖ב עִם־קַדִּישִׁ֑ין וְיָכְלָ֖ה לְהֽוֹן

Görüyordum ve o boynuz kutsallarla savaş yapıyordu ve onlara üstün geliyordu;