גרן

וַיָּבֹ֖אוּ עַד־גֹּ֣רֶן נָכ֑וֹן וַיִּשְׁלַ֨ח עֻזָּ֜א אֶל־אֲר֤וֹן הָֽאֱלֹהִים֙ וַיֹּ֣אחֶז בּ֔וֹ כִּ֥י שָׁמְט֖וּ הַבָּקָֽר

Nakon'un harman yerine kadar geldiler; Uzza Tanrı'nın sandığına uzandı ve onu tuttu, çünkü sığırlar tökezlediler.

וַיִּשְׁלַח֩ יָד֨וֹ הַמַּלְאָ֥ךְ יְרֽוּשָׁלִַם֮ לְשַׁחֲתָהּ֒ וַיִּנָּ֤חֶם יְהוָה֙ אֶל־הָ֣רָעָ֔ה וַ֠יֹּאמֶר לַמַּלְאָ֞ךְ הַמַּשְׁחִ֤ית בָּעָם֙ רַ֔ב עַתָּ֖ה הֶ֣רֶף יָדֶ֑ךָ וּמַלְאַ֤ךְ יְהוָה֙ הָיָ֔ה עִם־גֹּ֖רֶן הָאֲרַ֥וְנָה הַיְבֻסִֽי

Ve haberci onu yok etmek için elini Yeruşalim'e uzattı; ve Yahve kötülükten vazgeçti ve halkı yok eden haberciye dedi: 'Yeter, şimdi elini çek.' Ve Yahve'nin habercisi Yevuslu Aravna'nın harman yerinin yanındaydı.

גֹּ֥רֶן וָיֶ֖קֶב לֹ֣א יִרְעֵ֑ם וְתִיר֖וֹשׁ יְכַ֥חֶשׁ בָּֽהּ

Harman yeri ve şarap teknesi onları beslemeyecek; ve yeni şarap onda tükenecek.

וַיָּבֹ֖אוּ עַד־גֹּ֣רֶן כִּידֹ֑ן וַיִּשְׁלַ֨ח עֻזָּ֜א אֶת־יָד֗וֹ לֶאֱחֹז֙ אֶת־הָ֣אָר֔וֹן כִּ֥י שָֽׁמְט֖וּ הַבָּקָֽר

Ve Kidon'un harman yerine kadar geldiler; ve Uzza sandığı tutmak için elini uzattı, çünkü sığırlar tökezlediler.

וַיִּשְׁלַח֩ הָאֱלֹהִ֨ים מַלְאָ֥ךְ לִֽירוּשָׁלִַם֮ לְהַשְׁחִיתָהּ֒ וּכְהַשְׁחִ֗ית רָאָ֤ה יְהוָה֙ וַיִּנָּ֣חֶם עַל־הָֽרָעָ֔ה וַיֹּ֨אמֶר לַמַּלְאָ֤ךְ הַמַּשְׁחִית֙ רַ֔ב עַתָּ֖ה הֶ֣רֶף יָדֶ֑ךָ וּמַלְאַ֤ךְ יְהוָה֙ עֹמֵ֔ד עִם־גֹּ֖רֶן אָרְנָ֥ן הַיְבוּסִֽי

Tanrı onu yok etmesi için Yeruşalim'e bir haberci gönderdi; o yok ederken Yahve gördü ve kötülükten vazgeçti, yok eden haberciye dedi: 'Yeter, şimdi elini bırak.' Yahve'nin habercisi Yebuslu Ornan'ın harman yerinin yanında duruyordu.

וַיֹּ֣אמֶר אֲרַ֔וְנָה מַדּ֛וּעַ בָּ֥א אֲדֹנִֽי־הַמֶּ֖לֶךְ אֶל־עַבְדּ֑וֹ וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜ד לִקְנ֧וֹת מֵעִמְּךָ֣ אֶת־הַגֹּ֗רֶן לִבְנ֤וֹת מִזְבֵּ֨חַ֙ לַֽיהוָ֔ה וְתֵעָצַ֥ר הַמַּגֵּפָ֖ה מֵעַ֥ל הָעָֽם

Ve Aravna dedi: 'Efendim kral neden kuluna geldi?' Ve Davut dedi: 'Yahve'ye bir sunak inşa etmek için harman yerini senden satın almak için, ve salgın halkın üzerinden dursun diye.'

וַיֹּ֨אמֶר הַמֶּ֜לֶךְ אֶל־אֲרַ֗וְנָה לֹ֚א כִּֽי־קָנ֨וֹ אֶקְנֶ֤ה מֵאֽוֹתְךָ֙ בִּמְחִ֔יר וְלֹ֧א אַעֲלֶ֛ה לַיהוָ֥ה אֱלֹהַ֖י עֹל֣וֹת חִנָּ֑ם וַיִּ֨קֶן דָּוִ֤ד אֶת־הַגֹּ֨רֶן֙ וְאֶת־הַבָּקָ֔ר בְּכֶ֖סֶף שְׁקָלִ֥ים חֲמִשִּֽׁים

Fakat kral Aravna'ya dedi: 'Hayır, çünkü onu senden kesinlikle bir bedelle satın alacağım; ve Tanrım Yahve'ye karşılıksız yakmalık sunular sunmayacağım.' Ve Davut harman yerini ve sığırları elli şekel (~550 gram) gümüşle satın aldı.

וַיֹּ֨אמֶר֙ אַל־יוֹשִׁעֵ֣ךְ יְהוָ֔ה מֵאַ֖יִן אֽוֹשִׁיעֵ֑ךְ הֲמִן־הַגֹּ֖רֶן א֥וֹ מִן־הַיָּֽקֶב

Dedi ki: 'Yahve seni kurtarmasın; seni nereden kurtarayım? Harmandan mı yoksa şarap cenderesinden mi?'

וַיָּבֹ֥א דָוִ֖יד עַד־אָרְנָ֑ן וַיַּבֵּ֤ט אָרְנָן֙ וַיַּ֣רְא אֶת־דָּוִ֔יד וַיֵּצֵא֙ מִן־הַגֹּ֔רֶן וַיִּשְׁתַּ֧חוּ לְדָוִ֛יד אַפַּ֖יִם אָֽרְצָה

Davut Ornan'a geldi; Ornan baktı ve Davut'u gördü, harman yerinden çıktı ve yüzleri yere doğru Davut'a eğildi.

וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜יד אֶל־אָרְנָ֗ן תְּנָה־לִּי֙ מְק֣וֹם הַגֹּ֔רֶן וְאֶבְנֶה־בּ֥וֹ מִזְבֵּ֖חַ לַיהוָ֑ה בְּכֶ֤סֶף מָלֵא֙ תְּנֵ֣הוּ לִ֔י וְתֵעָצַ֥ר הַמַּגֵּפָ֖ה מֵעַ֥ל הָעָֽם

Davut Ornan'a dedi: 'Harman yerinin yerini bana ver, orada Yahve'ye bir sunak yapayım; onu bana tam gümüşle ver, salgın hastalık halkın üzerinden dursun.'

הִנֵּ֣ה אָנֹכִ֗י מַצִּ֛יג אֶת־גִּזַּ֥ת הַצֶּ֖מֶר בַּגֹּ֑רֶן אִ֡ם טַל֩ יִהְיֶ֨ה עַֽל־הַגִּזָּ֜ה לְבַדָּ֗הּ וְעַל־כָּל־הָאָ֨רֶץ֙ חֹ֔רֶב וְיָדַעְתִּ֗י כִּֽי־תוֹשִׁ֧יעַ בְּיָדִ֛י אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבַּֽרְתָּ

İşte ben harmana yün yapağısı koyuyorum. Eğer yalnızca yapağının üzerinde çiy olur ve bütün yerin üzerinde kuruluk olursa, konuştuğun gibi İsrail'i benim elimle kurtaracağını bileceğim.'

וַיָּבֹא־גָ֥ד אֶל־דָּוִ֖ד בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ עֲלֵה֙ הָקֵ֤ם לַֽיהוָה֙ מִזְבֵּ֔חַ בְּגֹ֖רֶן אֲרַ֥וְנָה הַיְבֻסִֽי

Ve o günde Gad Davut'a geldi ve ona dedi: 'Çık, Yevuslu Aravna'nın harman yerinde Yahve'ye bir sunak dik.'

וּמֶ֣לֶךְ יִשְׂרָאֵ֡ל וִֽיהוֹשָׁפָ֣ט מֶֽלֶךְ־יְהוּדָ֡ה יֹשְׁבִים֩ אִ֨ישׁ עַל־כִּסְא֜וֹ מְלֻבָּשִׁ֤ים בְּגָדִים֙ בְּגֹ֔רֶן פֶּ֖תַח שַׁ֣עַר שֹׁמְר֑וֹן וְכָ֨ל־הַנְּבִיאִ֔ים מִֽתְנַבְּאִ֖ים לִפְנֵיהֶֽם

İsrail kralı ve Yahuda kralı Yehoşafat, Şomron kapısının girişindeki harmanda giysiler giyinmiş olarak her biri kendi tahtında oturuyordu ve bütün peygamberler onların önünde peygamberlik ediyordu.

וּמַלְאַ֧ךְ יְהוָ֛ה אָמַ֥ר אֶל־גָּ֖ד לֵאמֹ֣ר לְדָוִ֑יד כִּ֣י יַעֲלֶ֣ה דָוִ֗יד לְהָקִ֤ים מִזְבֵּ֨חַ֙ לַיהוָ֔ה בְּגֹ֖רֶן אָרְנָ֥ן הַיְבֻסִֽי

Yahve'nin habercisi Gad'a Davut'a söylemesini dedi: 'Davut çıksın, Yebuslu Ornan'ın harman yerinde Yahve'ye bir sunak diksin.'

בָּעֵ֣ת הַהִ֔יא בִּרְא֤וֹת דָּוִיד֙ כִּי־עָנָ֣הוּ יְהוָ֔ה בְּגֹ֖רֶן אָרְנָ֣ן הַיְבוּסִ֑י וַיִּזְבַּ֖ח שָֽׁם

O zamanda Davut Yahve'nin Yebuslu Ornan'ın harman yerinde ona cevap verdiğini görünce, orada kurban kesti.

וַיַּגִּ֥דוּ לְדָוִ֖ד לֵאמֹ֑ר הִנֵּ֤ה פְלִשְׁתִּים֙ נִלְחָמִ֣ים בִּקְעִילָ֔ה וְהֵ֖מָּה שֹׁסִ֥ים אֶת־הַגֳּרָנֽוֹת

Davut'a bildirerek dediler: 'İşte Filistliler Keila'da savaşıyorlar ve harman yerlerini yağmalıyorlar.'

וּמָלְא֥וּ הַגֳּרָנ֖וֹת בָּ֑ר וְהֵשִׁ֥יקוּ הַיְקָבִ֖ים תִּיר֥וֹשׁ וְיִצְהָֽר

Ve harman yerleri tahılla dolacak ve sıkım çukurları taze şarapla ve taze yağla taşacak.

וְהֵ֗מָּה לֹ֤א יָֽדְעוּ֙ מַחְשְׁב֣וֹת יְהוָ֔ה וְלֹ֥א הֵבִ֖ינוּ עֲצָת֑וֹ כִּ֥י קִבְּצָ֖ם כֶּעָמִ֥יר גֹּֽרְנָה

Ama onlar Yahve'nin düşüncelerini bilmediler ve onun öğüdünü anlamadılar; çünkü onları harman yerine demet gibi topladı.

מְדֻשָׁתִ֖י וּבֶן־גָּרְנִ֑י אֲשֶׁ֣ר שָׁמַ֗עְתִּי מֵאֵ֨ת יְהוָ֧ה צְבָא֛וֹת אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל הִגַּ֥דְתִּי לָכֶֽם

Ey dövülmüşüm ve harman yerimin oğlu! İsrail'in Tanrısı Ordular Yahvesi'nden işittiğimi size bildirdim.

אַל־תִּשְׂמַ֨ח יִשְׂרָאֵ֤ל אֶל־גִּיל֙ כָּֽעַמִּ֔ים כִּ֥י זָנִ֖יתָ מֵעַ֣ל אֱלֹהֶ֑יךָ אָהַ֣בְתָּ אֶתְנָ֔ן עַ֖ל כָּל־גָּרְנ֥וֹת דָּגָֽן

Ey İsrail, halklar gibi coşkuyla sevinme; çünkü Tanrından ayrılarak zina ettin; bütün tahıl harman yerlerinde fahişe ücretini sevdin.

כִּי֩ כֹ֨ה אָמַ֜ר יְהוָ֤ה צְבָאוֹת֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בַּת־בָּבֶ֕ל כְּגֹ֖רֶן עֵ֣ת הִדְרִיכָ֑הּ ע֣וֹד מְעַ֔ט וּבָ֥אָה עֵֽת־הַקָּצִ֖יר לָֽהּ

Çünkü Ordular Yahve, İsrail'in Tanrısı şöyle dedi: Babil kızı çiğnenme zamanında harman yeri gibidir; biraz daha ve onun için hasat zamanı gelir.

הַעֲנֵ֤יק תַּעֲנִיק֙ ל֔וֹ מִצֹּ֣אנְךָ֔ וּמִֽגָּרְנְךָ֖ וּמִיִּקְבֶ֑ךָ אֲשֶׁ֧ר בֵּרַכְךָ֛ יְהוָ֥ה אֱלֹהֶ֖יךָ תִּתֶּן־לֽוֹ

Süründen, harmanından ve şırahanenden ona kesinlikle bolca vereceksin; Tanrın Yahve'nin seni bereketlediği şeyden ona vereceksin.

לָכֵ֗ן יִֽהְיוּ֙ כַּעֲנַן־בֹּ֔קֶר וְכַטַּ֖ל מַשְׁכִּ֣ים הֹלֵ֑ךְ כְּמֹץ֙ יְסֹעֵ֣ר מִגֹּ֔רֶן וּכְעָשָׁ֖ן מֵאֲרֻבָּֽה

Bu nedenle sabah bulutu gibi ve erkenden giden çiy gibi, harman yerinden savrulan saman çöpü gibi ve bacadan duman gibi olacaklar.

חַ֧ג הַסֻּכֹּ֛ת תַּעֲשֶׂ֥ה לְךָ֖ שִׁבְעַ֣ת יָמִ֑ים בְּאָ֨סְפְּךָ֔ מִֽגָּרְנְךָ֖ וּמִיִּקְבֶֽךָ

Harmanından ve şırahanenden topladığında kendine yedi gün Çardaklar Bayramı yapacaksın.

הֲתַאֲמִ֣ין בּ֭וֹ כִּי־יָשִׁ֣יב זַרְעֶ֑ךָ וְֽגָרְנְךָ֥ יֶאֱסֹֽף

Senin tohumunu geri getireceğine ve senin harman yerine toplayacağına ona inanır mısın?

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֗ה יַ֚עַן כִּ֤י גָֽבְהוּ֙ בְּנ֣וֹת צִיּ֔וֹן וַתֵּלַ֨כְנָה֙ נְטוּי֣וֹת גָּר֔וֹן וּֽמְשַׂקְּר֖וֹת עֵינָ֑יִם הָל֤וֹךְ וְטָפֹף֙ תֵּלַ֔כְנָה וּבְרַגְלֵיהֶ֖ם תְּעַכַּֽסְנָה

Ve Yahve dedi: Siyon'un kızları gururlandıkları, uzatılmış boyunla ve gözleri süzerek yürüdükleri, yürüyerek ve sekerek yürüdükleri ve ayaklarıyla şıngırdattıkları için,

יְדֵיהֶ֤ם וְלֹ֬א יְמִישׁ֗וּן רַ֭גְלֵיהֶם וְלֹ֣א יְהַלֵּ֑כוּ לֹֽא־יֶ֝הְגּ֗וּ בִּגְרוֹנָֽם

Elleri var ama dokunmazlar, ayakları var ama yürümezler; boğazlarıyla ses çıkarmazlar.

רוֹמְמ֣וֹת אֵ֭ל בִּגְרוֹנָ֑ם וְחֶ֖רֶב פִּֽיפִיּ֣וֹת בְּיָדָֽם

Tanrı'nın yüceltmeleri boğazlarında ve iki ağızlı kılıç ellerinde;

מִנְעִ֤י רַגְלֵךְ֙ מִיָּחֵ֔ף וּגְרוֹנֵ֖ךְ מִצִּמְאָ֑ה וַתֹּאמְרִ֣י נוֹאָ֔שׁ ל֕וֹא כִּֽי־אָהַ֥בְתִּי זָרִ֖ים וְאַחֲרֵיהֶ֥ם אֵלֵֽךְ

Ayağını çıplaklıktan ve boğazını susuzluktan alıkoy; ama sen dedin: 'Umutsuz, hayır; çünkü yabancıları sevdim ve onların ardınca gideceğim.'

קְרָ֤א בְגָרוֹן֙ אַל־תַּחְשֹׂ֔ךְ כַּשּׁוֹפָ֖ר הָרֵ֣ם קוֹלֶ֑ךָ וְהַגֵּ֤ד לְעַמִּי֙ פִּשְׁעָ֔ם וּלְבֵ֥ית יַעֲקֹ֖ב חַטֹּאתָֽם

Boğazdan çağır, esirgeme, sesini şofar gibi yükselt; ve halkıma isyanlarını ve Yakup evine günahlarını bildir.

כִּ֤י אֵ֪ין בְּפִ֡יהוּ נְכוֹנָה֮ קִרְבָּ֪ם הַ֫וּ֥וֹת קֶֽבֶר־פָּת֥וּחַ גְּרוֹנָ֑ם לְ֝שׁוֹנָ֗ם יַחֲלִֽיקוּן

Çünkü onun ağzında doğruluk yoktur; onların içi yıkımdır, onların boğazı açık mezardır, dilleriyle yaltaklanırlar.

יָגַ֣עְתִּי בְקָרְאִי֮ נִחַ֪ר גְּר֫וֹנִ֥י כָּל֥וּ עֵינַ֑י מְ֝יַחֵ֗ל לֵאלֹהָֽי

Çağırmaktan yoruldum, boğazım kurudu; Tanrımı beklerken gözlerim tükendi.

וָאֶעְדֵּ֖ךְ עֶ֑דִי וָאֶתְּנָ֤ה צְמִידִים֙ עַל־יָדַ֔יִךְ וְרָבִ֖יד עַל־גְּרוֹנֵֽךְ

Ve seni süsle süsledim ve kollarına bilezikler ve boynuna zincir koydum.