בשׁת

וַיַּחְמֹ֣ל הַמֶּ֔לֶךְ עַל־מְפִי־בֹ֖שֶׁת בֶּן־יְהוֹנָתָ֣ן בֶּן־שָׁא֑וּל עַל־שְׁבֻעַ֤ת יְהוָה֙ אֲשֶׁ֣ר בֵּֽינֹתָ֔ם בֵּ֣ין דָּוִ֔ד וּבֵ֖ין יְהוֹנָתָ֥ן בֶּן־שָׁאֽוּל

Kral, aralarındaki, Davut ile Şaul oğlu Yonatan arasındaki Yahve'nin andı yüzünden Şaul oğlu Yonatan oğlu Mefiboşet'i esirgedi.

הַאֹתִ֛י הֵ֥ם מַכְעִסִ֖ים נְאֻם־יְהוָ֑ה הֲל֣וֹא אֹתָ֔ם לְמַ֖עַן בֹּ֥שֶׁת פְּנֵיהֶֽם

Onlar beni mi öfkelendiriyorlar, Yahve'nin bildirisidir; kendi yüzlerinin utancı için kendilerini değil mi?

נָסֹ֤גוּ אָחוֹר֙ יֵבֹ֣שׁוּ בֹ֔שֶׁת הַבֹּטְחִ֖ים בַּפָּ֑סֶל הָאֹמְרִ֥ים לְמַסֵּכָ֖ה אַתֶּ֥ם אֱלֹהֵֽינוּ

Arkaya geri çekildiler, oyma puta güvenenler, dökme puta "Siz ilahlarımızsınız" diyenler utançla utanacaklar.

אַל־תִּֽירְאִי֙ כִּי־לֹ֣א תֵב֔וֹשִׁי וְאַל־תִּכָּלְמִ֖י כִּ֣י לֹ֣א תַחְפִּ֑ירִי כִּ֣י בֹ֤שֶׁת עֲלוּמַ֨יִךְ֙ תִּשְׁכָּ֔חִי וְחֶרְפַּ֥ת אַלְמְנוּתַ֖יִךְ לֹ֥א תִזְכְּרִי־עֽוֹד

Korkma, çünkü utanmayacaksın; ve utanma, çünkü rezil olmayacaksın; çünkü gençliğinin utancını unutacaksın ve dulluğunun kınanmasını artık hatırlamayacaksın.

עִבְרִ֥י לָכֶ֛ם יוֹשֶׁ֥בֶת שָׁפִ֖יר עֶרְיָה־בֹ֑שֶׁת לֹ֤א יָֽצְאָה֙ יוֹשֶׁ֣בֶת צַֽאֲנָ֔ן מִסְפַּד֙ בֵּ֣ית הָאֵ֔צֶל יִקַּ֥ח מִכֶּ֖ם עֶמְדָּתֽוֹ

Çıplaklık utancıyla geç, ey Şafir'de oturan; Tsaanan'da oturan çıkmadı; Beyt-Haetsel'in dövünmesi sizden onun duruşunu alacak.

הִנְנִ֥י עֹשֶׂ֛ה אֶת־כָּל־מְעַנַּ֖יִךְ בָּעֵ֣ת הַהִ֑יא וְהוֹשַׁעְתִּ֣י אֶת־הַצֹּלֵעָ֗ה וְהַנִּדָּחָה֙ אֲקַבֵּ֔ץ וְשַׂמְתִּים֙ לִתְהִלָּ֣ה וּלְשֵׁ֔ם בְּכָל־הָאָ֖רֶץ בָּשְׁתָּֽם

İşte o zamanda bütün sana eziyet edenlerle uğraşacağım; topal olanı kurtaracağım ve sürülmüş olanı toplayacağım; utançlarının olduğu bütün yerde onları bir övgü ve bir isim yapacağım.

יָ֭שֹׁמּוּ עַל־עֵ֣קֶב בָּשְׁתָּ֑ם הָאֹמְרִ֥ים לִ֝֗י הֶ֘אָ֥ח הֶאָֽח

Bana, 'Aha, aha!' diyenler utançları yüzünden dehşete düşsünler.

יָ֭שׁוּבוּ עַל־עֵ֣קֶב בָּשְׁתָּ֑ם הָ֝אֹמְרִ֗ים הֶ֘אָ֥ח הֶאָֽח

Aha, aha diyenler utançlarının sonucunda dönsünler.

יִלְבְּשׁ֣וּ שׂוֹטְנַ֣י כְּלִמָּ֑ה וְיַעֲט֖וּ כַמְעִ֣יל בָּשְׁתָּֽם

Düşmanlarım aşağılanmayı giysinler ve bir cübbe gibi utançlarıyla örtünsünler.

כָּל־הַ֭יּוֹם כְּלִמָּתִ֣י נֶגְדִּ֑י וּבֹ֖שֶׁת פָּנַ֣י כִּסָּֽתְנִי

Bütün gün utancım karşımdadır ve yüzümün utancı beni örttü.

וְהָיָ֥ה לָכֶ֛ם מָע֥וֹז פַּרְעֹ֖ה לְבֹ֑שֶׁת וְהֶחָס֥וּת בְּצֵל־מִצְרַ֖יִם לִכְלִמָּֽה

Ve Firavun'un sığınağı size utanç, ve Mısır'ın gölgesine sığınma rezillik olacak.

כֹּ֣ל הֹבִ֔ישׁ עַל־עַ֖ם לֹא־יוֹעִ֣ילוּ לָ֑מוֹ לֹ֤א לְעֵ֨זֶר֙ וְלֹ֣א לְהוֹעִ֔יל כִּ֥י לְבֹ֖שֶׁת וְגַם־לְחֶרְפָּֽה

Hepsi onlara yarar sağlamayan halk yüzünden utandı; yardım için değil ve yarar sağlamak için değil, ancak utanç için ve ayrıca ayıp için.

לָ֤מָּה זֶּה֙ מֵרֶ֣חֶם יָצָ֔אתִי לִרְא֥וֹת עָמָ֖ל וְיָג֑וֹן וַיִּכְל֥וּ בְּבֹ֖שֶׁת יָמָֽי

Neden zahmet ve keder görmek için rahimden çıktım da günlerim utanç içinde tükendi?

וַיִּשְׁלַ֤ח יְהוָה֙ מַלְאָ֔ךְ וַיַּכְחֵ֞ד כָּל־גִּבּ֥וֹר חַ֨יִל֙ וְנָגִ֣יד וְשָׂ֔ר בְּמַחֲנֵ֖ה מֶ֣לֶךְ אַשּׁ֑וּר וַיָּשָׁב֩ בְּבֹ֨שֶׁת פָּנִ֜ים לְאַרְצ֗וֹ וַיָּבֹא֙ בֵּ֣ית אֱלֹהָ֔יו וּמִֽיצִיאֵ֣י מֵעָ֔יו שָׁ֖ם הִפִּילֻ֥הוּ בֶחָֽרֶב

Ve Yahve bir elçi gönderdi ve Aşur kralının ordugahında bütün güç yiğitlerini ve önderi ve komutanı yok etti. Ve yüz utancıyla diyarına döndü ve ilahının evine girdi ve onun bağırsaklarından çıkanlar orada onu kılıçla düşürdüler.

כִּ֚י מִסְפַּ֣ר עָרֶ֔יךָ הָי֥וּ אֱלֹהֶ֖יךָ יְהוּדָ֑ה וּמִסְפַּ֞ר חֻצ֣וֹת יְרוּשָׁלִַ֗ם שַׂמְתֶּ֤ם מִזְבְּחוֹת֙ לַבֹּ֔שֶׁת מִזְבְּח֖וֹת לְקַטֵּ֥ר לַבָּֽעַל

Çünkü ey Yahuda, ilahların şehirlerinin sayısı kadar oldu; Yeruşalim'in sokaklarının sayısı kadar utanca sunaklar, Baal'a buhur yakmak için sunaklar koydunuz.

כַּעֲנָבִ֣ים בַּמִּדְבָּ֗ר מָצָ֨אתִי֙ יִשְׂרָאֵ֔ל כְּבִכּוּרָ֤ה בִתְאֵנָה֙ בְּרֵ֣אשִׁיתָ֔הּ רָאִ֖יתִי אֲבֽוֹתֵיכֶ֑ם הֵ֜מָּה בָּ֣אוּ בַֽעַל־פְּע֗וֹר וַיִּנָּֽזְרוּ֙ לַבֹּ֔שֶׁת וַיִּהְי֥וּ שִׁקּוּצִ֖ים כְּאָהֳבָֽם

İsrail'i çölde üzümler gibi buldum, atalarınızı incir ağacında ilk mevsimindeki ilk olgun meyve gibi gördüm; onlar Baal-Peor'a geldiler ve kendilerini utanca adadılar, ve sevdikleri şey gibi iğrençlikler oldular.

תַּ֤חַת בָּשְׁתְּכֶם֙ מִשְׁנֶ֔ה וּכְלִמָּ֖ה יָרֹ֣נּוּ חֶלְקָ֑ם לָכֵ֤ן בְּאַרְצָם֙ מִשְׁנֶ֣ה יִירָ֔שׁוּ שִׂמְחַ֥ת עוֹלָ֖ם תִּֽהְיֶ֥ה לָהֶֽם

Utancınızın yerine iki kat ve aşağılanma yerine paylarına sevinçle haykıracaklar; bu yüzden kendi yerlerinde iki kat miras alacaklar, sonsuz sevinç onlara olacak.

מִימֵ֣י אֲבֹתֵ֗ינוּ אֲנַ֨חְנוּ֙ בְּאַשְׁמָ֣ה גְדֹלָ֔ה עַ֖ד הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה וּבַעֲוֺנֹתֵ֡ינוּ נִתַּ֡נּוּ אֲנַחְנוּ֩ מְלָכֵ֨ינוּ כֹהֲנֵ֜ינוּ בְּיַ֣ד מַלְכֵ֣י הָאֲרָצ֗וֹת בַּחֶ֜רֶב בַּשְּׁבִ֧י וּבַבִּזָּ֛ה וּבְבֹ֥שֶׁת פָּנִ֖ים כְּהַיּ֥וֹם הַזֶּֽה

Atalarımızın günlerinden bu güne kadar biz büyük bir suçluluk içindeyiz; ve suçlarımız yüzünden biz, krallarımız, kâhinlerimiz diyarların krallarının eline, kılıca, tutsaklığa ve yağmaya ve bu günkü gibi yüz utancına verildik.

אַתָּ֤ה יָדַ֗עְתָּ חֶרְפָּתִ֣י וּ֭בָשְׁתִּי וּכְלִמָּתִ֑י נֶ֝גְדְּךָ֗ כָּל־צוֹרְרָֽי

Sen kınanmamı, utancımı ve rezilliğimi bildin; bütün düşmanlarım senin karşındadır.

וַיִּֽחַר־אַ֤ף שָׁאוּל֙ בִּיה֣וֹנָתָ֔ן וַיֹּ֣אמֶר ל֔וֹ בֶּֽן־נַעֲוַ֖ת הַמַּרְדּ֑וּת הֲל֣וֹא יָדַ֗עְתִּי כִּֽי־בֹחֵ֤ר אַתָּה֙ לְבֶן־יִשַׁ֔י לְבָ֨שְׁתְּךָ֔ וּלְבֹ֖שֶׁת עֶרְוַ֥ת אִמֶּֽךָ

Şaul'un öfkesi Yonatan'a alevlendi ve ona dedi: 'Ey sapkın isyankarın oğlu! Senin kendi utancına ve annenin çıplaklığının utancına İşay'ın oğlunu seçtiğini bilmiyor muyum?'

כְּבֹ֤שֶׁת גַּנָּב֙ כִּ֣י יִמָּצֵ֔א כֵּ֥ן הֹבִ֖ישׁוּ בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל הֵ֤מָּה מַלְכֵיהֶם֙ שָֽׂרֵיהֶ֔ם וְכֹהֲנֵיהֶ֖ם וּנְבִיאֵיהֶֽם

Hırsızın bulunduğunda utancı gibi, İsrail evi öyle utandılar; onlar, kralları, önderleri, kâhinleri ve peygamberleri.

נִשְׁכְּבָ֣ה בְּבָשְׁתֵּ֗נוּ וּֽתְכַסֵּנוּ֮ כְּלִמָּתֵנוּ֒ כִּי֩ לַיהוָ֨ה אֱלֹהֵ֜ינוּ חָטָ֗אנוּ אֲנַ֨חְנוּ֙ וַאֲבוֹתֵ֔ינוּ מִנְּעוּרֵ֖ינוּ וְעַד־הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה וְלֹ֣א שָׁמַ֔עְנוּ בְּק֖וֹל יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ

Utancımız içinde yatalım ve rezilliğimiz bizi örtsün; çünkü biz ve atalarımız gençliğimizden bu güne kadar Tanrımız Yahve'ye karşı günah işledik ve Tanrımız Yahve'nin sesini işitmedik.

וַיִּֽחַר־אַ֤ף שָׁאוּל֙ בִּיה֣וֹנָתָ֔ן וַיֹּ֣אמֶר ל֔וֹ בֶּֽן־נַעֲוַ֖ת הַמַּרְדּ֑וּת הֲל֣וֹא יָדַ֗עְתִּי כִּֽי־בֹחֵ֤ר אַתָּה֙ לְבֶן־יִשַׁ֔י לְבָ֨שְׁתְּךָ֔ וּלְבֹ֖שֶׁת עֶרְוַ֥ת אִמֶּֽךָ

Şaul'un öfkesi Yonatan'a alevlendi ve ona dedi: 'Ey sapkın isyankarın oğlu! Senin kendi utancına ve annenin çıplaklığının utancına İşay'ın oğlunu seçtiğini bilmiyor muyum?'

וְהַבֹּ֗שֶׁת אָֽכְלָ֛ה אֶת־יְגִ֥יעַ אֲבוֹתֵ֖ינוּ מִנְּעוּרֵ֑ינוּ אֶת־צֹאנָם֙ וְאֶת־בְּקָרָ֔ם אֶת־בְּנֵיהֶ֖ם וְאֶת־בְּנוֹתֵיהֶֽם

Ve utanç, gençliğimizden beri atalarımızın emeğini, sürülerini ve sığırlarını, oğullarını ve kızlarını yedi.