בכי

וַיָּבֹ֤א הָעָם֙ בֵּֽית־אֵ֔ל וַיֵּ֤שְׁבוּ שָׁם֙ עַד־הָעֶ֔רֶב לִפְנֵ֖י הָאֱלֹהִ֑ים וַיִּשְׂא֣וּ קוֹלָ֔ם וַיִּבְכּ֖וּ בְּכִ֥י גָדֽוֹל

Halk Beytel'e geldi ve orada akşama kadar Tanrı'nın önünde oturdular; seslerini kaldırdılar ve büyük bir ağlayışla ağladılar.

וַיְהִ֣י כְּכַלֹּת֣וֹ לְדַבֵּ֗ר וְהִנֵּ֤ה בְנֵֽי־הַמֶּ֨לֶךְ֙ בָּ֔אוּ וַיִּשְׂא֥וּ קוֹלָ֖ם וַיִּבְכּ֑וּ וְגַם־הַמֶּ֨לֶךְ֙ וְכָל־עֲבָדָ֔יו בָּכ֕וּ בְּכִ֖י גָּד֥וֹל מְאֹֽד

Konuşmasını bitirdiğinde, ve işte kralın oğulları geldi; seslerini kaldırdılar ve ağladılar. Ve ayrıca kral ve bütün kulları çok büyük bir ağlayışla ağladılar.

ק֚וֹל עַל־שְׁפָיִ֣ים נִשְׁמָ֔ע בְּכִ֥י תַחֲנוּנֵ֖י בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל כִּ֤י הֶעֱוּוּ֙ אֶת־דַּרְכָּ֔ם שָׁכְח֖וּ אֶת־יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵיהֶֽם

Çıplak tepeler üzerinde bir ses işitiliyor, İsrail oğullarının ağlayışı ve yalvarışları; çünkü yollarını saptırdılar, Tanrıları Yahve'yi unuttular.

עַל־הֶ֨הָרִ֜ים אֶשָּׂ֧א בְכִ֣י וָנֶ֗הִי וְעַל־נְא֤וֹת מִדְבָּר֙ קִינָ֔ה כִּ֤י נִצְּתוּ֙ מִבְּלִי־אִ֣ישׁ עֹבֵ֔ר וְלֹ֥א שָׁמְע֖וּ ק֣וֹל מִקְנֶ֑ה מֵע֤וֹף הַשָּׁמַ֨יִם֙ וְעַד־בְּהֵמָ֔ה נָדְד֖וּ הָלָֽכוּ

Dağlar için ağlayış ve feryat, çölün otlakları için ağıt yükselteceğim; çünkü yandılar, öyle ki geçen adam yok ve sürünün sesini duymadılar; göklerin kuşundan hayvana kadar kaçtılar, gittiler.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה ק֣וֹל בְּרָמָ֤ה נִשְׁמָע֙ נְהִי֙ בְּכִ֣י תַמְרוּרִ֔ים רָחֵ֖ל מְבַכָּ֣ה עַל־בָּנֶ֑יהָ מֵאֲנָ֛ה לְהִנָּחֵ֥ם עַל־בָּנֶ֖יהָ כִּ֥י אֵינֶֽנּוּ

Yahve şöyle dedi: Rama'da ses duyuluyor, ağıt, acı ağlayış; Rahel kendi oğulları için ağlıyor, kendi oğulları için teselli edilmeyi reddediyor, çünkü yokturlar.

בִּבְכִ֣י יָבֹ֗אוּ וּֽבְתַחֲנוּנִים֮ אֽוֹבִילֵם֒ אֽוֹלִיכֵם֙ אֶל־נַ֣חֲלֵי מַ֔יִם בְּדֶ֣רֶךְ יָשָׁ֔ר לֹ֥א יִכָּשְׁל֖וּ בָּ֑הּ כִּֽי־הָיִ֤יתִי לְיִשְׂרָאֵל֙ לְאָ֔ב וְאֶפְרַ֖יִם בְּכֹ֥רִי הֽוּא

Ağlayışla gelecekler ve yalvarışlarla onları getireceğim; onları su akarsularına doğru, onda tökezlemeyecekleri doğru yolda yürüteceğim; çünkü İsrail'e baba oldum ve Efrayim benim ilk doğanımdır.

כִּ֚י מַעֲלֵ֣ה הַלּוּחִ֔ית בִּבְכִ֖י יַֽעֲלֶה־בֶּ֑כִי כִּ֚י בְּמוֹרַ֣ד חוֹרֹנַ֔יִם צָרֵ֥י צַֽעֲקַת־שֶׁ֖בֶר שָׁמֵֽעוּ

Çünkü Luhit yokuşunda ağlayışla ağlayış çıkacak; çünkü Horonayim inişinde kırılma feryadının sıkıntısını işittiler.

בְּחוּצֹתָ֖יו חָ֣גְרוּ שָׂ֑ק עַ֣ל גַּגּוֹתֶ֧יהָ וּבִרְחֹבֹתֶ֛יהָ כֻּלֹּ֥ה יְיֵלִ֖יל יֹרֵ֥ד בַּבֶּֽכִי

Onun sokaklarında çul kuşandılar; onun damlarının üzerinde ve onun meydanlarında onun bütünü feryat ediyor, ağlayışla iniyor.

לִבִּי֙ לְמוֹאָ֣ב יִזְעָ֔ק בְּרִיחֶ֕הָ עַד־צֹ֖עַר עֶגְלַ֣ת שְׁלִשִׁיָּ֑ה כִּ֣י מַעֲלֵ֣ה הַלּוּחִ֗ית בִּבְכִי֙ יַֽעֲלֶה־בּ֔וֹ כִּ֚י דֶּ֣רֶךְ חוֹרֹנַ֔יִם זַעֲקַת־שֶׁ֖בֶר יְעֹעֵֽרוּ

Kalbim Moav için çığlık atıyor, onun kaçakları Tsoar'a, üç yıllık düveye kadar; çünkü Luhit yokuşunda ağlayışla onda çıkıyor, çünkü Horonayim yolunda kırılma çığlığını uyandırıyorlar.

עַל־כֵּ֡ן אֶבְכֶּ֞ה בִּבְכִ֤י יַעְזֵר֙ גֶּ֣פֶן שִׂבְמָ֔ה אֲרַיָּ֨וֶךְ֙ דִּמְעָתִ֔י חֶשְׁבּ֖וֹן וְאֶלְעָלֵ֑ה כִּ֧י עַל־קֵיצֵ֛ךְ וְעַל־קְצִירֵ֖ךְ הֵידָ֥ד נָפָֽל

Bu yüzden Yazer'in ağlayışıyla Sivma'nın asması için ağlayacağım; seni gözyaşımla sulayacağım, Heşbon ve Elale; çünkü senin yaz meyvenin üzerine ve senin hasadının üzerine sevinç çığlığı düştü.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה מִנְעִ֤י קוֹלֵךְ֙ מִבֶּ֔כִי וְעֵינַ֖יִךְ מִדִּמְעָ֑ה כִּי֩ יֵ֨שׁ שָׂכָ֤ר לִפְעֻלָּתֵךְ֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה וְשָׁ֖בוּ מֵאֶ֥רֶץ אוֹיֵֽב

Yahve şöyle dedi: Sesini ağlamaktan ve gözlerini gözyaşından tut; çünkü senin işin için ödül var, Yahve'nin bildirisidir; düşman diyarından dönecekler.

מִבְּכִ֨י יַעְזֵ֤ר אֶבְכֶּה־לָּךְ֙ הַגֶּ֣פֶן שִׂבְמָ֔ה נְטִֽישֹׁתַ֨יִךְ֙ עָ֣בְרוּ יָ֔ם עַ֛ד יָ֥ם יַעְזֵ֖ר נָגָ֑עוּ עַל־קֵיצֵ֥ךְ וְעַל־בְּצִירֵ֖ךְ שֹׁדֵ֥ד נָפָֽל

Yazer'in ağlayışından çok sana ağlayacağım, Sivma asması; senin dalların denizi geçtiler, Yazer denizine kadar dokundular; senin yaz meyvenin üzerine ve senin bağ bozumu üzerine yıkıcı düştü.

מִ֭בְּכִי נְהָר֣וֹת חִבֵּ֑שׁ וְ֝תַעֲלֻמָ֗הּ יֹ֣צִא אֽוֹר

Irmakları sızmaktan bağladı ve onun gizli şeyini ışığa çıkarır.

עָלָ֨ה הַבַּ֧יִת וְדִיבֹ֛ן הַבָּמ֖וֹת לְבֶ֑כִי עַל־נְב֞וֹ וְעַ֤ל מֵֽידְבָא֙ מוֹאָ֣ב יְיֵלִ֔יל בְּכָל־רֹאשָׁ֣יו קָרְחָ֔ה כָּל־זָקָ֖ן גְּרוּעָֽה

Ağlamak için ev ve Divon yüksek yerlere çıktı; Nevo üzerine ve Medeva üzerine Moav feryat ediyor; onun bütün başlarında kellik vardır, bütün sakal kesilmiştir.

וַיִּקְרָ֗א אֲדֹנָ֧י יְהוִ֛ה צְבָא֖וֹת בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא לִבְכִי֙ וּלְמִסְפֵּ֔ד וּלְקָרְחָ֖ה וְלַחֲגֹ֥ר שָֽׂק

Ve o gün Ordular Yahvesi Efendi ağlamaya, yas tutmaya, saçı kazıtmaya ve çul kuşanmaya çağırdı.

וּבְכָל־מְדִינָ֣ה וּמְדִינָ֗ה מְקוֹם֙ אֲשֶׁ֨ר דְּבַר־הַמֶּ֤לֶךְ וְדָתוֹ֙ מַגִּ֔יעַ אֵ֤בֶל גָּדוֹל֙ לַיְּהוּדִ֔ים וְצ֥וֹם וּבְכִ֖י וּמִסְפֵּ֑ד שַׂ֣ק וָאֵ֔פֶר יֻצַּ֖ע לָֽרַבִּֽים

Kralın sözünün ve yasasının ulaştığı her eyalette Yahudiler için büyük bir yas, oruç, ağlayış ve dövünme vardı; birçoğu için çul ve kül serildi.

וְגַם־עַתָּה֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה שֻׁ֥בוּ עָדַ֖י בְּכָל־לְבַבְכֶ֑ם וּבְצ֥וֹם וּבְבְכִ֖י וּבְמִסְפֵּֽד

Ve şimdi bile, Yahve'nin bildirisidir, bütün kalbinizle ve oruçla ve ağlamayla ve yasla bana dönün.

ס֣וּרוּ מִ֭מֶּנִּי כָּל־פֹּ֣עֲלֵי אָ֑וֶן כִּֽי־שָׁמַ֥ע יְ֝הוָ֗ה ק֣וֹל בִּכְיִֽי

Benden uzaklaşın, bütün kötülük yapanlar! Çünkü Yahve ağlayışımın sesini işitti.