בוז

שֹׁפֵ֣ךְ בּ֭וּז עַל־נְדִיבִ֑ים וַ֝יַּתְעֵ֗ם בְּתֹ֣הוּ לֹא־דָֽרֶךְ

Soylular üzerine horgörü döker ve onları yol olmayan boşlukta dolaştırır.

חָנֵּ֣נוּ יְהוָ֣ה חָנֵּ֑נוּ כִּֽי־רַ֝֗ב שָׂבַ֥עְנוּ בֽוּז

Bize lütfet Yahve, bize lütfet; çünkü aşağılanmaya çok doyduk.

בְּֽבוֹא־רָ֭שָׁע בָּ֣א גַם־בּ֑וּז וְֽעִם־קָל֥וֹן חֶרְפָּֽה

Kötü kişi geldiğinde aşağılama da gelir ve onursuzlukla birlikte kınama gelir.

לַפִּ֣יד בּ֭וּז לְעַשְׁתּ֣וּת שַׁאֲנָ֑ן נָ֝כ֗וֹן לְמ֣וֹעֲדֵי רָֽגֶל

Rahat olanın düşüncesine göre felaket küçümsemedir; ayak kayanlar için hazırdır.

שׁוֹפֵ֣ךְ בּ֭וּז עַל־נְדִיבִ֑ים וּמְזִ֖יחַ אֲפִיקִ֣ים רִפָּֽה

Soyluların üzerine küçümseme döker ve güçlülerin kuşağını gevşetir.

לְֽפִי־שִׂ֭כְלוֹ יְהֻלַּל־אִ֑ישׁ וְנַעֲוֵה־לֵ֝֗ב יִהְיֶ֥ה לָבֽוּז

Adam aklına göre övülür; çarpık kalpli ise hor görülür.

וַיֹּ֤אמֶר יְהוּדָה֙ תִּֽקַּֽח־לָ֔הּ פֶּ֖ן נִהְיֶ֣ה לָב֑וּז הִנֵּ֤ה שָׁלַ֨חְתִּי֙ הַגְּדִ֣י הַזֶּ֔ה וְאַתָּ֖ה לֹ֥א מְצָאתָֽהּ

Ve Yahuda dedi: 'Onları kendine alsın, yoksa alay konusu olacağız; işte bu keçi yavrusunu gönderdim ve sen onu bulmadın.'

תֵּ֥אָלַ֗מְנָה שִׂפְתֵ֫י שָׁ֥קֶר הַדֹּבְר֖וֹת עַל־צַדִּ֥יק עָתָ֗ק בְּגַאֲוָ֥ה וָבֽוּז

Doğru kişiye karşı gururla ve küçümsemeyle küstahça konuşan yalan dudakları dilsiz olsun.

גַּ֣ל מֵֽ֭עָלַי חֶרְפָּ֣ה וָב֑וּז כִּ֖י עֵדֹתֶ֣יךָ נָצָֽרְתִּי

Üzerimden kınamayı ve aşağılamayı kaldır; çünkü senin tanıklıklarını korudum.

כִּ֤י אֶֽעֱר֨וֹץ הָ֘מ֤וֹן רַבָּ֗ה וּבוּז־מִשְׁפָּח֥וֹת יְחִתֵּ֑נִי וָ֝אֶדֹּ֗ם לֹא־אֵ֥צֵא פָֽתַח

Çünkü büyük kalabalıktan korktum ve ailelerin aşağılaması beni dehşete düşürdü ve sustum, kapıdan çıkmadım.

רַבַּת֮ שָֽׂבְעָה־לָּ֪הּ נַ֫פְשֵׁ֥נוּ הַלַּ֥עַג הַשַּׁאֲנַנִּ֑ים הַ֝בּ֗וּז לִגְאֵ֥יוֹנִֽים

Canımız rahat olanların alayına, kibirlilerin aşağılamasına çok doydu.

יִרְאַ֣ת יְ֭הוָה רֵאשִׁ֣ית דָּ֑עַת חָכְמָ֥ה וּ֝מוּסָ֗ר אֱוִילִ֥ים בָּֽזוּ

Yahve korkusu bilginin başlangıcıdır; ahmaklar bilgeliği ve terbiyeyi hor görürler.

מִ֤י יִתֶּנְךָ֙ כְּאָ֣ח לִ֔י יוֹנֵ֖ק שְׁדֵ֣י אִמִּ֑י אֶֽמְצָאֲךָ֤ בַחוּץ֙ אֶשָׁ֣קְךָ֔ גַּ֖ם לֹא־יָב֥וּזוּ לִֽי

Kim seni bana annemin memelerini emen bir kardeş gibi verir? Seni dışarıda bulurdum, seni öperdim, yine de beni hor görmezlerdi.

מַ֣יִם רַבִּ֗ים לֹ֤א יֽוּכְלוּ֙ לְכַבּ֣וֹת אֶת־הָֽאַהֲבָ֔ה וּנְהָר֖וֹת לֹ֣א יִשְׁטְפ֑וּהָ אִם־יִתֵּ֨ן אִ֜ישׁ אֶת־כָּל־ה֤וֹן בֵּיתוֹ֙ בָּאַהֲבָ֔ה בּ֖וֹז יָב֥וּזוּ לֽוֹ

Engin sular aşkı söndüremez ve ırmaklar onu süpüremez; eğer bir adam evinin bütün servetini aşk için verseydi, onu kesinlikle hor görürlerdi.

לֹא־יָב֣וּזוּ לַ֭גַּנָּב כִּ֣י יִגְנ֑וֹב לְמַלֵּ֥א נַ֝פְשׁ֗וֹ כִּ֣י יִרְעָֽב

Acıktığında canını doyurmak için çalarsa hırsızı hor görmezler.

בָּז־לְרֵעֵ֥הוּ חֲסַר־לֵ֑ב וְאִ֖ישׁ תְּבוּנ֣וֹת יַחֲרִֽישׁ

Kalbi eksik olan komşusunu küçümser, anlayışlı adam ise susar.

בָּ֣ז לְ֭דָבָר יֵחָ֣בֶל ל֑וֹ וִירֵ֥א מִ֝צְוָ֗ה ה֣וּא יְשֻׁלָּֽם

Sözü hor gören yıkıma uğrar, ve buyruktan korkan ödüllendirilir.

בָּז־לְרֵעֵ֥הוּ חוֹטֵ֑א וּמְחוֹנֵ֖ן עֲנָוִ֣ים אַשְׁרָֽיו

Komşusunu hor gören günah işler, ve mazlumlara lütfedene ne mutlu.

שְׁמַ֣ע לְ֭אָבִיךָ זֶ֣ה יְלָדֶ֑ךָ וְאַל־תָּ֝ב֗וּז כִּֽי־זָקְנָ֥ה אִמֶּֽךָ

Seni doğuran babanı dinle ve yaşlandığında anneni küçümseme.

מַ֣יִם רַבִּ֗ים לֹ֤א יֽוּכְלוּ֙ לְכַבּ֣וֹת אֶת־הָֽאַהֲבָ֔ה וּנְהָר֖וֹת לֹ֣א יִשְׁטְפ֑וּהָ אִם־יִתֵּ֨ן אִ֜ישׁ אֶת־כָּל־ה֤וֹן בֵּיתוֹ֙ בָּאַהֲבָ֔ה בּ֖וֹז יָב֥וּזוּ לֽוֹ

Engin sular aşkı söndüremez ve ırmaklar onu süpüremez; eğer bir adam evinin bütün servetini aşk için verseydi, onu kesinlikle hor görürlerdi.

כִּ֣י מִ֣י בַז֮ לְי֣וֹם קְטַנּוֹת֒ וְשָׂמְח֗וּ וְרָא֞וּ אֶת־הָאֶ֧בֶן הַבְּדִ֛יל בְּיַ֥ד זְרֻבָּבֶ֖ל שִׁבְעָה־אֵ֑לֶּה עֵינֵ֣י יְהוָ֔ה הֵ֥מָּה מְשׁוֹטְטִ֖ים בְּכָל־הָאָֽרֶץ

Çünkü kim küçük şeylerin gününü küçümsedi? Sevinecekler ve Zerubbabel'in elinde çekül taşını görecekler. Bunlar Yahve'nin yedi gözleridir, onlar bütün yerde dolaşırlar.

עַ֤יִן תִּֽלְעַ֣ג לְאָב֮ וְתָב֪וּז לִֽיקֲּהַ֫ת־אֵ֥ם יִקְּר֥וּהָ עֹרְבֵי־נַ֑חַל וְֽיֹאכְל֥וּהָ בְנֵי־נָֽשֶׁר

Babayla alay eden ve anneye itaati hor gören gözü; vadinin kargaları onu oyacaklar ve kartalın yavruları onu yiyecekler.

בְּאָזְנֵ֣י כְ֭סִיל אַל־תְּדַבֵּ֑ר כִּֽי־יָ֝ב֗וּז לְשֵׂ֣כֶל מִלֶּֽיךָ

Akılsızın kulaklarına konuşma; çünkü sözlerinin aklını küçümseyecektir.

וַיִּ֤חַר אַ֨ף אֱלִיה֣וּא בֶן־בַּרַכְאֵ֣ל הַבּוּזִי֮ מִמִּשְׁפַּ֪חַ֫ת רָ֥ם בְּ֭אִיּוֹב חָרָ֣ה אַפּ֑וֹ עַֽל־צַדְּק֥וֹ נַ֝פְשׁ֗וֹ מֵאֱלֹהִֽים

Ve Ram ailesinden Buzlu Barakel oğlu Elihu'nun öfkesi alevlendi; Eyyup'a öfkesi alevlendi, kendini Tanrı'dan doğru çıkarması yüzünden.

וַיַּ֤עַן אֱלִיה֖וּא בֶן־בַּֽרַכְאֵ֥ל הַבּוּזִ֗י וַיֹּ֫אמַ֥ר צָ֘עִ֤יר אֲנִ֣י לְ֭יָמִים וְאַתֶּ֣ם יְשִׁישִׁ֑ים עַל־כֵּ֖ן זָחַ֥לְתִּי וָֽאִירָ֓א מֵחַוֺּ֖ת דֵּעִ֣י אֶתְכֶֽם

Ve Buzlu Barakel oğlu Elihu cevap verdi ve dedi: 'Ben günlerce küçüğüm ve siz yaşlılarsınız; bunun için çekindim ve bilgimi size bildirmekten korktum.'

וְאֶת־דְּדָ֤ן וְאֶת־תֵּימָא֙ וְאֶת־בּ֔וּז וְאֵ֖ת כָּל־קְצוּצֵ֥י פֵאָֽה

Dedan'ı, Tema'yı, Buz'u ve saçlarının kenarlarını kesenlerin hepsini;

אֶת־ע֥וּץ בְּכֹר֖וֹ וְאֶת־בּ֣וּז אָחִ֑יו וְאֶת־קְמוּאֵ֖ל אֲבִ֥י אֲרָֽם

İlk oğlu Uts'u, kardeşi Buz'u ve Aram'ın babası Kemuel'i,

אֵ֣לֶּה בְּנֵ֣י אֲבִיחַ֗יִל בֶּן־חוּרִ֡י בֶּן־יָ֠רוֹחַ בֶּן־גִּלְעָ֧ד בֶּן־מִיכָאֵ֛ל בֶּן־יְשִׁישַׁ֥י בֶּן־יַחְדּ֖וֹ בֶּן־בּֽוּז

Bunlar Buz oğlu Yahdo oğlu Yeşişay oğlu Mikael oğlu Gileat oğlu Yaroah oğlu Huri oğlu Avihayil'in oğullarıydı.

שְׁמַ֤ע אֱלֹהֵ֨ינוּ֙ כִּֽי־הָיִ֣ינוּ בוּזָ֔ה וְהָשֵׁ֥ב חֶרְפָּתָ֖ם אֶל־רֹאשָׁ֑ם וּתְנֵ֥ם לְבִזָּ֖ה בְּאֶ֥רֶץ שִׁבְיָֽה

Dinle ey Tanrımız, çünkü biz hor görüldük; onların aşağılamasını kendi başlarına döndür ve onları esaret diyarında yağmaya ver.

הָיֹ֣ה הָיָ֣ה דְבַר־יְ֠הוָה אֶל־יְחֶזְקֵ֨אל בֶּן־בּוּזִ֧י הַכֹּהֵ֛ן בְּאֶ֥רֶץ כַּשְׂדִּ֖ים עַל־נְהַר־כְּבָ֑ר וַתְּהִ֥י עָלָ֛יו שָׁ֖ם יַד־יְהוָֽה

Kildaniler diyarında Kevar ırmağı üzerinde kâhin Buzi oğlu Hezekiel'e Yahve'nin sözü kesinlikle oldu; ve orada Yahve'nin eli onun üzerinde oldu.