בהל

וַיִּשְׁמַ֣ע בֶּן־שָׁא֗וּל כִּ֣י מֵ֤ת אַבְנֵר֙ בְּחֶבְר֔וֹן וַיִּרְפּ֖וּ יָדָ֑יו וְכָל־יִשְׂרָאֵ֖ל נִבְהָֽלוּ

Ve Şaul oğlu Avner'in Hevron'da öldüğünü duydu ve elleri gevşedi, bütün İsrail de dehşete düştü.

וְהַמַּעְבָּר֣וֹת נִתְפָּ֔שׂוּ וְאֶת־הָאֲגַמִּ֖ים שָׂרְפ֣וּ בָאֵ֑שׁ וְאַנְשֵׁ֥י הַמִּלְחָמָ֖ה נִבְהָֽלוּ

Ve geçitler ele geçirildi ve sazlıkları ateşte yaktılar ve savaş adamları dehşete düştü.

חָנֵּ֥נִי יְהוָה֮ כִּ֤י אֻמְלַ֫ל אָ֥נִי רְפָאֵ֥נִי יְהוָ֑ה כִּ֖י נִבְהֲל֣וּ עֲצָמָֽי

Lütfet bana Yahve, çünkü ben zayıf düştüm; şifa ver bana Yahve, çünkü kemiklerim sarsıldı.

הֵ֣מָּה רָ֭אוּ כֵּ֣ן תָּמָ֑הוּ נִבְהֲל֥וּ נֶחְפָּֽזוּ

Onlar gördüler, böylece şaştılar; dehşete düştüler, aceleyle kaçtılar.

וַיֹּ֨אמֶר יוֹסֵ֤ף אֶל־אֶחָיו֙ אֲנִ֣י יוֹסֵ֔ף הַע֥וֹד אָבִ֖י חָ֑י וְלֹֽא־יָכְל֤וּ אֶחָיו֙ לַעֲנ֣וֹת אֹת֔וֹ כִּ֥י נִבְהֲל֖וּ מִפָּנָֽיו

Ve Yusuf kardeşlerine dedi: "Ben Yusuf'um; babam hâlâ yaşıyor mu?" Ve kardeşleri ona cevap veremediler, çünkü onun yüzünden dehşete düştüler.

אַל־תְּבַהֵ֨ל עַל־פִּ֜יךָ וְלִבְּךָ֧ אַל־יְמַהֵ֛ר לְהוֹצִ֥יא דָבָ֖ר לִפְנֵ֣י הָאֱלֹהִ֑ים כִּ֣י הָאֱלֹהִ֤ים בַּשָּׁמַ֨יִם֙ וְאַתָּ֣ה עַל־הָאָ֔רֶץ עַֽל־כֵּ֛ן יִהְי֥וּ דְבָרֶ֖יךָ מְעַטִּֽים

Ağzınla acele etme ve kalbin Tanrı'nın önünde bir söz çıkarmak için acele etmesin; çünkü Tanrı göklerdedir ve sen yerdesin; bu yüzden sözlerin az olsun.

אַל־תְּבַהֵ֥ל בְּרֽוּחֲךָ֖ לִכְע֑וֹס כִּ֣י כַ֔עַס בְּחֵ֥יק כְּסִילִ֖ים יָנֽוּחַ

Ruhunda öfkelenmek için acele etme; çünkü öfke akılsızların bağrında dinlenir.

אַל־תִּבָּהֵ֤ל מִפָּנָיו֙ תֵּלֵ֔ךְ אַֽל־תַּעֲמֹ֖ד בְּדָבָ֣ר רָ֑ע כִּ֛י כָּל־אֲשֶׁ֥ר יַחְפֹּ֖ץ יַעֲשֶֽׂה

Onun önünden gitmeye acele etme, kötü bir şeyde durma; çünkü her ne isterse yapar.

יֵבֹ֤שׁוּ וְיִבָּהֲל֣וּ מְ֭אֹד כָּל־אֹיְבָ֑י יָ֝שֻׁ֗בוּ יֵבֹ֥שׁוּ רָֽגַע

Bütün düşmanlarım utanacak ve çok dehşete düşecekler; geri dönecekler, bir anda utanacaklar.

יֵבֹ֖שׁוּ וְיִבָּהֲל֥וּ עֲדֵי־עַ֗ד וְֽיַחְפְּר֥וּ וְיֹאבֵֽדוּ

Sonsuza dek utansınlar ve dehşete düşsünler ve rezil olsunlar ve yok olsunlar.

עוֹדָם֙ מְדַבְּרִ֣ים עִמּ֔וֹ וְסָרִיסֵ֥י הַמֶּ֖לֶךְ הִגִּ֑יעוּ וַיַּבְהִ֨לוּ֙ לְהָבִ֣יא אֶת־הָמָ֔ן אֶל־הַמִּשְׁתֶּ֖ה אֲשֶׁר־עָשְׂתָ֥ה אֶסְתֵּֽר

Onlar onunla konuşurken, kralın hadımları geldiler ve Haman'ı Ester'in yaptığı ziyafete getirmek için acele ettirdiler.

וַתָּב֤וֹא הָֽאִשָּׁה֙ אֶל־שָׁא֔וּל וַתֵּ֖רֶא כִּי־נִבְהַ֣ל מְאֹ֑ד וַתֹּ֣אמֶר אֵלָ֗יו הִנֵּ֨ה שָׁמְעָ֤ה שִׁפְחָֽתְךָ֙ בְּקוֹלֶ֔ךָ וָאָשִׂ֤ים נַפְשִׁי֙ בְּכַפִּ֔י וָֽאֶשְׁמַע֙ אֶת־דְּבָרֶ֔יךָ אֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֖רְתָּ אֵלָֽי

Kadın Saul'a geldi, onun çok dehşete düştüğünü gördü ve ona dedi: 'İşte, cariyen senin sesini dinledi, canımı avucuma koydum ve bana söylediğin sözlerini dinledim.

יְֽהוָ֗ה בִּרְצוֹנְךָ֮ הֶעֱמַ֪דְתָּה לְֽהַרְרִ֫י עֹ֥ז הִסְתַּ֥רְתָּ פָנֶ֗יךָ הָיִ֥יתִי נִבְהָֽל

Yahve, lütfunla dağıma güç diktin; yüzünü gizledin, dehşete düştüm.

נִֽבֳהָ֥ל לַה֗וֹן אִ֭ישׁ רַ֣ע עָ֑יִן וְלֹֽא־יֵ֝דַע כִּי־חֶ֥סֶר יְבֹאֶֽנּוּ

Kötü gözlü adam servete acele eder, ve eksikliğin ona geleceğini bilmez.

עַתָּה֙ יֶחְרְד֣וּ הָֽאִיִּ֔ן י֖וֹם מַפַּלְתֵּ֑ךְ וְנִבְהֲל֛וּ הָאִיִּ֥ים אֲשֶׁר־בַּיָּ֖ם מִצֵּאתֵֽךְ

Şimdi düşüşünün gününde adalar titreyecek; ve denizdeki adalar senin çıkışından dehşete düşecekler.

וְֽנִבְהָ֓לוּ צִירִ֤ים וַֽחֲבָלִים֙ יֹֽאחֵז֔וּן כַּיּוֹלֵדָ֖ה יְחִיל֑וּן אִ֤ישׁ אֶל־רֵעֵ֨הוּ֙ יִתְמָ֔הוּ פְּנֵ֥י לְהָבִ֖ים פְּנֵיהֶֽם

Ve dehşete düşecekler; onları sancılar ve ağrılar yakalayacak, doğuran kadın gibi kıvranacaklar; adam arkadaşına şaşarak bakacak, yüzleri alevlerin yüzleridir.

וְאִ֤ישׁ יִשְׂרָאֵל֙ הָפַ֔ךְ וַיִּבָּהֵ֖ל אִ֣ישׁ בִּנְיָמִ֑ן כִּ֣י רָאָ֔ה כִּֽי־נָגְעָ֥ה עָלָ֖יו הָרָעָֽה

İsrail adamları döndü ve Bünyamin adamları dehşete düştü; çünkü kötülüğün kendisine yaklaştığını gördü.

וַתִּיטַ֨ב הַנַּעֲרָ֣ה בְעֵינָיו֮ וַתִּשָּׂ֣א חֶ֣סֶד לְפָנָיו֒ וַ֠יְבַהֵל אֶת־תַּמְרוּקֶ֤יהָ וְאֶת־מָנוֹתֶ֨הָ֙ לָתֵ֣ת לָ֔הּ וְאֵת֙ שֶׁ֣בַע הַנְּעָר֔וֹת הָרְאֻי֥וֹת לָֽתֶת־לָ֖הּ מִבֵּ֣ית הַמֶּ֑לֶךְ וַיְשַׁנֶּ֧הָ וְאֶת־נַעֲרוֹתֶ֛יהָ לְט֖וֹב בֵּ֥ית הַנָּשִֽׁים

Ve genç kız onun gözlerinde iyi oldu ve onun önünde sadakat buldu; ve ona vermek için güzellik malzemelerini ve paylarını acele ettirdi ve kralın evinden ona verilmeye uygun yedi genç kızı verdi; ve onu ve genç kızlarını kadınlar evinin iyi yerine değiştirdi.

גַּם־כַּסְפָּ֨ם גַּם־זְהָבָ֜ם לֹֽא־יוּכַ֣ל לְהַצִּילָ֗ם בְּיוֹם֙ עֶבְרַ֣ת יְהוָ֔ה וּבְאֵשׁ֙ קִנְאָת֔וֹ תֵּאָכֵ֖ל כָּל־הָאָ֑רֶץ כִּֽי־כָלָ֤ה אַךְ־נִבְהָלָה֙ יַֽעֲשֶׂ֔ה אֵ֥ת כָּל־יֹשְׁבֵ֖י הָאָֽרֶץ

Yahve'nin gazap gününde ne gümüşleri ne de altınları onları kurtarabilecek; bütün yer onun kıskançlığının ateşinde yiyip bitirilecek. Çünkü yerde oturanların hepsine tam, gerçekten dehşetli bir son yapacak.

וְ֭נַפְשִׁי נִבְהֲלָ֣ה מְאֹ֑ד וְאַתָּ֥ה יְ֝הוָ֗ה עַד־מָתָֽי

Ve canım çok sarsıldı; ve sen Yahve, ne zamana kadar?

נַ֭חֲלָה מְבֹהֶ֣לֶת בָּרִאשֹׁנָ֑ה וְ֝אַחֲרִיתָ֗הּ לֹ֣א תְבֹרָֽךְ

Başlangıçta aceleyle alınan miras; ve onun sonu bereketlenmez.

עַל־כֵּ֭ן סְבִיבוֹתֶ֣יךָ פַחִ֑ים וִֽ֝יבַהֶלְךָ פַּ֣חַד פִּתְאֹֽם

Bu yüzden etrafında tuzaklar var ve aniden korku seni dehşete düşürür.

וַיִּשְׁלַ֣ח אֵלָ֣יו מַלְאָכִ֣ים לֵאמֹר֩ מַה־לִּ֨י וָלָ֜ךְ מֶ֣לֶךְ יְהוּדָ֗ה לֹא־עָלֶ֨יךָ אַתָּ֤ה הַיּוֹם֙ כִּ֚י אֶל־בֵּ֣ית מִלְחַמְתִּ֔י וֵאלֹהִ֖ים אָמַ֣ר לְבַֽהֲלֵ֑נִי חֲדַל־לְךָ֛ מֵאֱלֹהִ֥ים אֲשֶׁר־עִמִּ֖י וְאַל־יַשְׁחִיתֶֽךָ

Neko ona elçiler göndererek dedi ki: 'Benimle senin aranda ne var, ey Yahuda kralı? Bugün sana karşı değil, savaşımın evine karşı geliyorum ve Tanrı acele etmemi söyledi. Benimle olan Tanrı'dan vazgeç ki seni yok etmesin.'

וַיִּ֣פֶן אֵלָ֡יו עֲזַרְיָהוּ֩ כֹהֵ֨ן הָרֹ֜אשׁ וְכָל־הַכֹּהֲנִ֗ים וְהִנֵּה־ה֤וּא מְצֹרָע֙ בְּמִצְח֔וֹ וַיַּבְהִל֖וּהוּ מִשָּׁ֑ם וְגַם־הוּא֙ נִדְחַ֣ף לָצֵ֔את כִּ֥י נִגְּע֖וֹ יְהוָֽה

Ve baş kâhin Azarya ve bütün kâhinler ona döndü ve işte o alnında cüzzamlıydı; ve onu oradan aceleyle çıkardılar ve o da çıkmak için acele etti, çünkü Yahve ona vurdu.

וַיִּקְרְא֨וּ בְקוֹל־גָּד֜וֹל יְהוּדִ֗ית עַל־עַ֤ם יְרוּשָׁלִַ֨ם֙ אֲשֶׁ֣ר עַל־הַֽחוֹמָ֔ה לְיָֽרְאָ֖ם וּֽלְבַהֲלָ֑ם לְמַ֖עַן יִלְכְּד֥וּ אֶת־הָעִֽיר

Ve şehri ele geçirsinler amacıyla onları korkutmak için ve onları dehşete düşürmek için duvarın üzerinde olan Yeruşalim halkına büyük bir sesle Yahudice bağırdılar.

כִּ֤י עַתָּ֨ה תָּב֣וֹא אֵלֶ֣יךָ וַתֵּ֑לֶא תִּגַּ֥ע עָ֝דֶ֗יךָ וַתִּבָּהֵֽל

Çünkü şimdi sana geliyor ve yoruluyorsun; sana dokunuyor ve dehşete düşüyorsun.

וַיְהִי֙ עַם־הָאָ֔רֶץ מְרַפִּ֖ים יְדֵ֣י עַם־יְהוּדָ֑ה וּֽמְבַהֲלִ֥ים אוֹתָ֖ם לִבְנֽוֹת

Böylece yerin halkı, Yahuda halkının ellerini zayıflatıyordu ve onları inşa etmekten korkutuyordu.

עַל־כֵּ֭ן מִפָּנָ֣יו אֶבָּהֵ֑ל אֶ֝תְבּוֹנֵ֗ן וְאֶפְחַ֥ד מִמֶּֽנּוּ

Bu yüzden O'nun yüzünden dehşete düşerim; düşünürüm ve O'ndan korkarım.

הַמֶּ֣לֶךְ יִתְאַבָּ֗ל וְנָשִׂיא֙ יִלְבַּ֣שׁ שְׁמָמָ֔ה וִידֵ֥י עַם־הָאָ֖רֶץ תִּבָּהַ֑לְנָה מִדַּרְכָּ֞ם אֶעֱשֶׂ֤ה אוֹתָם֙ וּבְמִשְׁפְּטֵיהֶ֣ם אֶשְׁפְּטֵ֔ם וְיָדְע֖וּ כִּֽי־אֲנִ֥י יְהוָֽה

Kral yas tutacak ve önder ıssızlık giyinecek ve yerin halkının elleri dehşete düşecek; onlara yollarına göre yapacağım ve onları kendi yargılarıyla yargılayacağım ve bilecekler ki ben Yahve'yim.

כִּֽי־כָלִ֥ינוּ בְאַפֶּ֑ךָ וּֽבַחֲמָתְךָ֥ נִבְהָֽלְנוּ

Çünkü senin öfkende tükendik ve senin gazabında dehşete düştük.

כֵּ֭ן תִּרְדְּפֵ֣ם בְּסַעֲרֶ֑ךָ וּבְסוּפָתְךָ֥ תְבַהֲלֵֽם

Böylece onları fırtınanla kovala ve kasırganla onları dehşete düşür.

תַּסְתִּ֥יר פָּנֶיךָ֮ יִֽבָּהֵ֫ל֥וּן תֹּסֵ֣ף ר֭וּחָם יִגְוָע֑וּן וְֽאֶל־עֲפָרָ֥ם יְשׁוּבֽוּן

Yüzünü gizlersin, dehşete düşerler; ruhlarını alırsın, son nefeslerini verirler ve topraklarına dönerler.

וְאִם־זָכַ֥רְתִּי וְנִבְהָ֑לְתִּי וְאָחַ֥ז בְּ֝שָׂרִ֗י פַּלָּצֽוּת

Ve hatırladığımda dehşete düşerim; ve etimi titreme tutar.