אפף

כִּ֤י אָפְפ֥וּ־עָלַ֨י רָע֡וֹת עַד־אֵ֬ין מִסְפָּ֗ר הִשִּׂיג֣וּנִי עֲ֭וֺנֹתַי וְלֹא־יָכֹ֣לְתִּי לִרְא֑וֹת עָצְמ֥וּ מִשַּֽׂעֲר֥וֹת רֹ֝אשִׁ֗י וְלִבִּ֥י עֲזָבָֽנִי

Çünkü sayısız kötülükler üzerimi sardılar, suçlarım bana yetiştiler ve görmeyi yapamadım; başımın saçlarından çoğaldılar ve kalbim beni bıraktı.

אֲפָפ֤וּנִי מַ֨יִם֙ עַד־נֶ֔פֶשׁ תְּה֖וֹם יְסֹבְבֵ֑נִי ס֖וּף חָב֥וּשׁ לְרֹאשִֽׁי

Sular canıma kadar beni kuşattı, engin beni çevreledi; sazlar başıma sarıldı.

אֲפָפ֥וּנִי חֶבְלֵי־מָ֑וֶת וְֽנַחֲלֵ֖י בְלִיַּ֣עַל יְבַֽעֲתֽוּנִי

Ölüm ipleri beni sardı ve yıkım selleri beni dehşete düşürdü.

אֲפָפ֤וּנִי חֶבְלֵי־מָ֗וֶת וּמְצָרֵ֣י שְׁא֣וֹל מְצָא֑וּנִי צָרָ֖ה וְיָג֣וֹן אֶמְצָֽא

Ölüm ipleri beni sardı, ve ölüler diyarının sıkıntıları beni buldu; sıkıntı ve keder buldum.

כִּ֥י אֲפָפֻ֖נִי מִשְׁבְּרֵי־מָ֑וֶת נַחֲלֵ֥י בְלִיַּ֖עַל יְבַעֲתֻֽנִי

Çünkü ölüm dalgaları beni kuşattı, yıkım selleri beni dehşete düşürdü.