τρυγαω

εκαστον γαρ δενδρον εκ του ιδιου καρπου γινωσκεται ου γαρ εξ ακανθων συλλεγουσιν συκα ουδε εκ βατου τρυγωσιν σταφυλην

Çünkü her ağaç kendi meyvesinden bilinir. Çünkü dikenlerden incir toplamazlar, ne de çalıdan üzüm devşirirler.

και εβαλεν ο αγγελος το δρεπανον αυτου εις την γην και ετρυγησεν την αμπελον της γης και εβαλεν εις την ληνον του θυμου του θεου την μεγαλην

Ve haberci orağını yere attı ve yerin asmasını topladı ve Tanrı'nın öfkesinin büyük cenderesine attı.

και αλλος αγγελος εξηλθεν εκ του θυσιαστηριου εχων εξουσιαν επι του πυρος και εφωνησεν κραυγη μεγαλη τω εχοντι το δρεπανον το οξυ λεγων πεμψον σου το δρεπανον το οξυ και τρυγησον τους βοτρυας της αμπελου της γης οτι ηκμασαν αι σταφυλαι αυτης

Ve sunaktan ateş üzerinde yetkiye sahip olan başka bir haberci çıktı ve keskin orağı tutana büyük bir bağırışla seslenerek dedi: 'Keskin orağını gönder ve yerin asmasının salkımlarını topla, çünkü onun üzümleri olgunlaştı.'