ποιμαινω

και συ βηθλεεμ γη ιουδα ουδαμως ελαχιστη ει εν τοις ηγεμοσιν ιουδα εκ σου γαρ εξελευσεται ηγουμενος οστις ποιμανει τον λαον μου τον ισραηλ

'Ve sen, Yahuda diyarı Beytlehem, Yahuda önderleri arasında hiç de en küçük değilsin; çünkü benim halkım İsrail'i güdecek olan önder senden çıkacaktır.'

και ποιμανει αυτους εν ραβδω σιδηρα ως τα σκευη τα κεραμικα συντριβεται ως καγω ειληφα παρα του πατρος μου

Ve çömlek kapların kırıldığı gibi, onları demir bir değnekle güdecek; benim de Babamdan aldığım gibi.

οτι το αρνιον το ανα μεσον του θρονου ποιμανει αυτους και οδηγησει αυτους επι ζωσας πηγας υδατων και εξαλειψει ο θεος παν δακρυον απο των οφθαλμων αυτων

Çünkü tahtın ortasındaki Kuzu onları güdecek ve onları suların yaşayan pınarlarına yönlendirecek ve Tanrı onların gözlerinden her gözyaşını silecek.

και εκ του στοματος αυτου εκπορευεται ρομφαια οξεια ινα εν αυτη πατασση τα εθνη και αυτος ποιμανει αυτους εν ραβδω σιδηρα και αυτος πατει την ληνον του οινου του θυμου και της οργης του θεου του παντοκρατορος

Ve ulusları onunla vursun diye onun ağzından keskin bir kılıç çıkıyor ve kendisi onları demir bir değnekle güdecek ve kendisi Her Şeye Gücü Yeten Tanrı'nın öfkesinin ve gazabının şarabının cenderesini çiğniyor.

προσεχετε ουν εαυτοις και παντι τω ποιμνιω εν ω υμας το πνευμα το αγιον εθετο επισκοπους ποιμαινειν την εκκλησιαν του θεου ην περιεποιησατο δια του ιδιου αιματος

O halde kendinize ve Kutsal Ruh'un sizi içinde gözetmenler olarak koyduğu bütün sürüye dikkat edin, Tanrı'nın kendi kanı aracılığıyla edindiği topluluğunu gütmek için.

και ετεκεν υιον αρρενα ος μελλει ποιμαινειν παντα τα εθνη εν ραβδω σιδηρα και ηρπασθη το τεκνον αυτης προς τον θεον και τον θρονον αυτου

Ve bütün ulusları demir bir değnekle güdecek olan erkek bir oğul doğurdu ve onun çocuğu Tanrı'ya ve O'nun tahtına doğru kapılıp götürüldü.

λεγει αυτω παλιν δευτερον σιμων ιωνα αγαπας με λεγει αυτω ναι κυριε συ οιδας οτι φιλω σε λεγει αυτω ποιμαινε τα προβατα μου

Ona yine ikinci kez dedi: 'Yunus oğlu Simun, beni seviyor musun?' Ona dedi: 'Evet, Efendi, seni sevdiğimi sen biliyorsun.' Ona dedi: 'Koyunlarımı güt.'

τις δε εξ υμων δουλον εχων αροτριωντα η ποιμαινοντα ος εισελθοντι εκ του αγρου ερει ευθεως παρελθων αναπεσαι

Ve sizden kim, çift süren veya çobanlık yapan kölesi olan, tarladan geldiğinde ona hemen diyecek: 'Geçerek otur'?

τις στρατευεται ιδιοις οψωνιοις ποτε τις φυτευει αμπελωνα και εκ του καρπου αυτου ουκ εσθιει η τις ποιμαινει ποιμνην και εκ του γαλακτος της ποιμνης ουκ εσθιει

Kim kendi masraflarıyla askerlik yapar? Kim bir bağ diker ve onun meyvesinden yemez? Veya kim bir sürü güder ve sürünün sütünden yemez?

ουτοι εισιν εν ταις αγαπαις υμων σπιλαδες συνευωχουμενοι υμιν αφοβως εαυτους ποιμαινοντες νεφελαι ανυδροι υπο ανεμων περιφερομεναι δενδρα φθινοπωρινα ακαρπα δις αποθανοντα εκριζωθεντα

Bunlar sizin sevgi şölenlerinizde gizli kayalardır; korkusuzca sizinle birlikte ziyafet çeken, kendilerini güden, rüzgarlar tarafından sürüklenen susuz bulutlar, iki kez ölmüş, kökünden sökülmüş meyvesiz sonbahar ağaçlarıdır.

ποιμανατε το εν υμιν ποιμνιον του θεου επισκοπουντες μη αναγκαστως αλλ εκουσιως μηδε αισχροκερδως αλλα προθυμως

Aranızdaki Tanrı'nın sürüsünü güdün; zorunlulukla değil ama gönüllü olarak, utanç verici kazanç için değil ama istekle gözetmenlik yaparak;