παροιμια

ταυτην την παροιμιαν ειπεν αυτοις ο ιησους εκεινοι δε ουκ εγνωσαν τινα ην α ελαλει αυτοις

İsa onlara bu meseli dedi; onlar ise onlara konuştuğu şeylerin ne olduğunu anlamadılar.

λεγουσιν αυτω οι μαθηται αυτου ιδε νυν παρρησια λαλεις και παροιμιαν ουδεμιαν λεγεις

Onun öğrencileri ona diyorlar: 'İşte şimdi açıkça konuşuyorsun ve hiçbir mesel söylemiyorsun.'

ταυτα εν παροιμιαις λελαληκα υμιν αλλ ερχεται ωρα οτε ουκ ετι εν παροιμιαις λαλησω υμιν αλλα παρρησια περι του πατρος αναγγελω υμιν

Bunları size mesellerle konuştum; ama saat geliyor, o zaman size artık mesellerle konuşmayacağım ama Baba hakkında size açıkça bildireceğim.

συμβεβηκεν δε αυτοις το της αληθους παροιμιας κυων επιστρεψας επι το ιδιον εξεραμα και υς λουσαμενη εις κυλισμα βορβορου

Onlara ise o doğru özdeyişin dediği olmuştur: Köpek kendi kustuğuna döndü ve domuz yıkandıktan sonra çamurun içine yuvarlanmaya.