οδυναω

και ιδοντες αυτον εξεπλαγησαν και προς αυτον η μητηρ αυτου ειπεν τεκνον τι εποιησας ημιν ουτως ιδου ο πατηρ σου καγω οδυνωμενοι εζητουμεν σε

Ve onu görünce şaştılar ve onun annesi ona dedi: 'Çocuğum, bize neden böyle yaptın? İşte, senin baban ve ben acı çekerek seni arıyorduk.'

οδυνωμενοι μαλιστα επι τω λογω ω ειρηκει οτι ουκετι μελλουσιν το προσωπον αυτου θεωρειν προεπεμπον δε αυτον εις το πλοιον

Ve en çok da onun söylemiş olduğu, artık onun yüzünü görmeyecekleri sözü üzerine kederlenerek onu gemiye uğurluyorlardı.

και αυτος φωνησας ειπεν πατερ αβρααμ ελεησον με και πεμψον λαζαρον ινα βαψη το ακρον του δακτυλου αυτου υδατος και καταψυξη την γλωσσαν μου οτι οδυνωμαι εν τη φλογι ταυτη

Ve kendisi seslenerek dedi: 'Baba İbrahim, bana merhamet et ve Lazarus'u gönder ki, onun parmağının ucunu suya batırsın ve benim dilimi serinletsin; çünkü bu alev içinde acı çekiyorum.'

ειπεν δε αβρααμ τεκνον μνησθητι οτι απελαβες συ τα αγαθα σου εν τη ζωη σου και λαζαρος ομοιως τα κακα νυν δε οδε παρακαλειται συ δε οδυνασαι

Ama İbrahim dedi: 'Çocuk, hatırla ki sen kendi yaşamında senin iyiliklerini aldın ve Lazarus aynı şekilde kötülükleri; şimdi ise o burada teselli ediliyor, sen ise acı çekiyorsun.'