κατασκηνοω

ο μικροτερον μεν εστιν παντων των σπερματων οταν δε αυξηθη μειζον των λαχανων εστιν και γινεται δενδρον ωστε ελθειν τα πετεινα του ουρανου και κατασκηνουν εν τοις κλαδοις αυτου

Ki o tüm tohumlardan daha küçüktür ama büyüdüğünde sebzelerden daha büyüktür ve bir ağaç olur; öyle ki göğün kuşları gelir ve onun dallarında konaklarlar.

και οταν σπαρη αναβαινει και γινεται παντων των λαχανων μειζων και ποιει κλαδους μεγαλους ωστε δυνασθαι υπο την σκιαν αυτου τα πετεινα του ουρανου κατασκηνουν

Ve ekildiğinde büyür ve tüm sebzelerden daha büyük olur ve büyük dallar yapar, öyle ki göğün kuşları onun gölgesinin altında konaklayabilir.

δια τουτο ευφρανθη η καρδια μου και ηγαλλιασατο η γλωσσα μου ετι δε και η σαρξ μου κατασκηνωσει επ ελπιδι

Bunun için yüreğim sevindi ve dilim coştu; ve dahası bedenim de umut üzerine konaklayacak.

ομοια εστιν κοκκω σιναπεως ον λαβων ανθρωπος εβαλεν εις κηπον εαυτου και ηυξησεν και εγενετο εις δενδρον μεγα και τα πετεινα του ουρανου κατεσκηνωσεν εν τοις κλαδοις αυτου

Bir adamın alıp kendi bahçesine attığı hardal tohumuna benzerdir; ve büyüdü ve büyük bir ağaç oldu ve göğün kuşları onun dallarında konakladı.'