απωθεομαι

ο δε αδικων τον πλησιον απωσατο αυτον ειπων τις σε κατεστησεν αρχοντα και δικαστην εφ ημας

Ama komşusuna haksızlık eden onu itti ve dedi: 'Seni üzerimize yönetici ve yargıç kim atadı?'

λεγω ουν μη απωσατο ο θεος τον λαον αυτου μη γενοιτο και γαρ εγω ισραηλιτης ειμι εκ σπερματος αβρααμ φυλης βενιαμιν

O halde diyorum: Tanrı kendi halkını itti mi? Asla olmasın! Çünkü ben de İbrahim'in tohumundan, Benyamin oymağından bir İsrailliyim.

ουκ απωσατο ο θεος τον λαον αυτου ον προεγνω η ουκ οιδατε εν ηλια τι λεγει η γραφη ως εντυγχανει τω θεω κατα του ισραηλ λεγων

Tanrı önceden bildiği kendi halkını itmedi. Veya İlyas'ta yazının ne dediğini bilmiyor musunuz? İsrail'e karşı Tanrı'ya nasıl yakararak diyor:

εχων πιστιν και αγαθην συνειδησιν ην τινες απωσαμενοι περι την πιστιν εναυαγησαν

İnanca ve iyi vicdana sahip olarak; bazıları onu iterek inanç konusunda gemi kazası geçirdiler.

ω ουκ ηθελησαν υπηκοοι γενεσθαι οι πατερες ημων αλλ απωσαντο και εστραφησαν ταις καρδιαις αυτων εις αιγυπτον

Atalarımız ona itaatkâr olmak istemediler, ama onu ittiler ve yüreklerinde Mısır'a döndüler.

παρρησιασαμενοι δε ο παυλος και ο βαρναβας ειπον υμιν ην αναγκαιον πρωτον λαληθηναι τον λογον του θεου επειδη δε απωθεισθε αυτον και ουκ αξιους κρινετε εαυτους της αιωνιου ζωης ιδου στρεφομεθα εις τα εθνη

Ve Pavlus ve Barnaba cesaretle konuşarak dediler: 'Tanrı'nın sözünün önce size konuşulması gerekliydi; ama mademki onu itiyorsunuz ve kendinizi sonsuz yaşama layık yargılamıyorsunuz, işte uluslara dönüyoruz.'