αποκειμαι

και ετερος ηλθεν λεγων κυριε ιδου η μνα σου ην ειχον αποκειμενην εν σουδαριω

Ve bir diğeri geldi ve dedi: 'Efendi, işte senin minan; onu bir mendilde saklı tutuyordum.'

δια την ελπιδα την αποκειμενην υμιν εν τοις ουρανοις ην προηκουσατε εν τω λογω της αληθειας του ευαγγελιου

göklerde sizin için ayrılmış olan umuttan dolayı; ki bunu iyi haberin gerçeğinin sözünde önceden duydunuz.

λοιπον αποκειται μοι ο της δικαιοσυνης στεφανος ον αποδωσει μοι ο κυριος εν εκεινη τη ημερα ο δικαιος κριτης ου μονον δε εμοι αλλα και πασιν τοις ηγαπηκοσιν την επιφανειαν αυτου

Bundan böyle doğruluğun çelengi benim için ayrılmıştır; doğru yargıç olan Efendi o günde onu bana verecektir; ama sadece bana değil, onun gelişini sevmiş olanların hepsine de.

και καθ οσον αποκειται τοις ανθρωποις απαξ αποθανειν μετα δε τουτο κρισις

Ve insanlara bir kez ölmek, bundan sonra ise yargı ayrıldığı gibi,