şefa
kenar
شَفَا
Anlamlar
kenar
kıyı
uç
Detayli Anlam Hiyerarsisi
kenar
bir yüzeyin veya boşluğun bittiği en uç nokta
uç
düşme veya tehlike sınırındaki son nokta
Morfolojik Analiz
Morfolojik Kalıp
فَعَل
Tür
Kelime Türü
İsim
Yapı
Hal/İ'rab
Mecrûr (Esre)
Anlam Alanı
Paradigma Tablosu(İsim Çekimi)
kenar
şefa
شَفَا
Etimoloji
Kullanım
Genellikle bir çukurun, uçurumun veya tehlikeli bir yerin tam kenarı, sınırı anlamında kullanılır.
Kognat Notu
İbr. שְׁפָיִים (şefayim, çıplak tepeler/kenarlar) ile kökteş — ortak Semitik kök: ş-f-y (uç, kenar, sınır).
Bu bölümdeki açıklamalar yapay zekâ tarafından üretilmiştir ve teolojik yorum içerebilir. Vahiy.org birebir çeviri ilkesini benimser; buradaki bilgiler yalnızca etimolojik bağlam sunmak amacıyla verilmiştir.
Kök Ailesi
ش ف و kökü altındaki tüm kelimeler