104. Hümeze

وَيۡلٞ لِّكُلِّ هُمَزَةٖ لُّمَزَةٍ

ٱلَّذِي جَمَعَ مَالٗا وَعَدَّدَهُۥ

يَحۡسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخۡلَدَهُۥ

كَلَّاۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِي ٱلۡحُطَمَةِ

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحُطَمَةُ

نَارُ ٱللَّهِ ٱلۡمُوقَدَةُ

ٱلَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى ٱلۡأَفۡـِٔدَةِ

إِنَّهَا عَلَيۡهِم مُّؤۡصَدَةٞ

فِي عَمَدٖ مُّمَدَّدَةِۭ