و ط ر

وَإِذۡ تَقُولُ لِلَّذِيٓ أَنۡعَمَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِ وَأَنۡعَمۡتَ عَلَيۡهِ أَمۡسِكۡ عَلَيۡكَ زَوۡجَكَ وَٱتَّقِ ٱللَّهَ وَتُخۡفِي فِي نَفۡسِكَ مَا ٱللَّهُ مُبۡدِيهِ وَتَخۡشَى ٱلنَّاسَ وَٱللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخۡشَىٰهُۖ فَلَمَّا قَضَىٰ زَيۡدٞ مِّنۡهَا وَطَرٗا زَوَّجۡنَٰكَهَا لِكَيۡ لَا يَكُونَ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ حَرَجٞ فِيٓ أَزۡوَٰجِ أَدۡعِيَآئِهِمۡ إِذَا قَضَوۡاْ مِنۡهُنَّ وَطَرٗاۚ وَكَانَ أَمۡرُ ٱللَّهِ مَفۡعُولٗا

Ve hani Allah'ın kendisine nimet verdiği ve senin kendisine nimet verdiğin kimseye 'Eşini yanında tut ve Allah'tan sakın' demiştin. Ve Allah'ın açığa çıkaracağı şeyi nefsinde gizliyordun. Ve insanlardan korkuyordun, oysa Allah kendisinden korkmana daha layıktır. Bunun üzerine Zeyd ondan ihtiyacını bitirince onu seninle evlendirdik ki, onlardan ihtiyaçlarını bitirdiklerinde inananların üzerine evlatlıklarının eşleri konusunda bir zorluk olmasın. Ve Allah'ın işi yapılmıştır.