ق و ل

وَإِذۡ قَالَ ٱللَّهُ يَٰعِيسَى ٱبۡنَ مَرۡيَمَ ءَأَنتَ قُلۡتَ لِلنَّاسِ ٱتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَٰهَيۡنِ مِن دُونِ ٱللَّهِۖ قَالَ سُبۡحَٰنَكَ مَا يَكُونُ لِيٓ أَنۡ أَقُولَ مَا لَيۡسَ لِي بِحَقٍّۚ إِن كُنتُ قُلۡتُهُۥ فَقَدۡ عَلِمۡتَهُۥۚ تَعۡلَمُ مَا فِي نَفۡسِي وَلَآ أَعۡلَمُ مَا فِي نَفۡسِكَۚ إِنَّكَ أَنتَ عَلَّـٰمُ ٱلۡغُيُوبِ

Ve hani Allah demişti: 'Ey Meryem oğlu İsa! İnsanlara: Allah'ın dışında beni ve annemi iki ilah edinin, sen mi dedin?' Dedi: 'Sen uzaksın, benim için bir hak olmayan şeyi demem benim için olmaz. Eğer onu demiş idiysem, bunun üzerine kesinlikle Sen onu bilmişsindir. Sen benim nefsimin içindeki şeyi bilirsin ve ben Senin nefsinin içindeki şeyi bilmem. Şüphesiz Sen, görünmeyenleri Çok İyi Bilen'sin.'

حَقِيقٌ عَلَىٰٓ أَن لَّآ أَقُولَ عَلَى ٱللَّهِ إِلَّا ٱلۡحَقَّۚ قَدۡ جِئۡتُكُم بِبَيِّنَةٖ مِّن رَّبِّكُمۡ فَأَرۡسِلۡ مَعِيَ بَنِيٓ إِسۡرَـٰٓءِيلَ

Allah'ın üzerine gerçekten başkasını söylememem üzerime gerçektir; kesinlikle Rabbinizden açık bir delille size geldim, böylece İsrail oğullarını benimle beraber gönder.

فَلَمَّا سَمِعَتۡ بِمَكۡرِهِنَّ أَرۡسَلَتۡ إِلَيۡهِنَّ وَأَعۡتَدَتۡ لَهُنَّ مُتَّكَـٔٗا وَءَاتَتۡ كُلَّ وَٰحِدَةٖ مِّنۡهُنَّ سِكِّينٗا وَقَالَتِ ٱخۡرُجۡ عَلَيۡهِنَّۖ فَلَمَّا رَأَيۡنَهُۥٓ أَكۡبَرۡنَهُۥ وَقَطَّعۡنَ أَيۡدِيَهُنَّ وَقُلۡنَ حَٰشَ لِلَّهِ مَا هَٰذَا بَشَرًا إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا مَلَكٞ كَرِيمٞ

Bunun üzerine onların düzenini işittiğinde onlara gönderdi ve onlar için yaslanacak bir yer hazırladı ve onlardan her birine bir bıçak verdi ve dedi: 'Onların karşısına çık.' Bunun üzerine onu gördüklerinde onu büyüttüler ve ellerini kestiler ve dediler: 'Allah uzaktır! Bu bir insan değildir. Bu, cömert bir melekten başkası değildir.'

يَٰنِسَآءَ ٱلنَّبِيِّ لَسۡتُنَّ كَأَحَدٖ مِّنَ ٱلنِّسَآءِ إِنِ ٱتَّقَيۡتُنَّۚ فَلَا تَخۡضَعۡنَ بِٱلۡقَوۡلِ فَيَطۡمَعَ ٱلَّذِي فِي قَلۡبِهِۦ مَرَضٞ وَقُلۡنَ قَوۡلٗا مَّعۡرُوفٗا

Ey nebinin kadınları, eğer sakınırsanız kadınlardan herhangi biri gibi değilsiniz. Söz ile yumuşaklık göstermeyin, yoksa kalbinde hastalık olan kimse tamah eder. Ve bilinen bir söz söyleyin.

أَن تَقُولُوٓاْ إِنَّمَآ أُنزِلَ ٱلۡكِتَٰبُ عَلَىٰ طَآئِفَتَيۡنِ مِن قَبۡلِنَا وَإِن كُنَّا عَن دِرَاسَتِهِمۡ لَغَٰفِلِينَ

'Kitap ancak bizden önceki iki grubun üzerine indirildi ve şüphesiz biz onların okumasından kesinlikle habersizlerdik' dememeniz için.

أَوۡ تَقُولُوٓاْ إِنَّمَآ أَشۡرَكَ ءَابَآؤُنَا مِن قَبۡلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةٗ مِّنۢ بَعۡدِهِمۡۖ أَفَتُهۡلِكُنَا بِمَا فَعَلَ ٱلۡمُبۡطِلُونَ

Veya: 'Ancak babalarımız önceden ortak koştu ve biz onlardan sonra gelen bir soyduk. Boş işler yapanların yaptıkları sebebiyle bizi helak mi edeceksin?' dememeniz için.

إِنَّمَا قَوۡلُنَا لِشَيۡءٍ إِذَآ أَرَدۡنَٰهُ أَن نَّقُولَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ

Bir şeyi dilediğimizde ona sözümüz sadece ona 'Ol' dememizdir, böylece olur.

ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰٓ إِلَى ٱلسَّمَآءِ وَهِيَ دُخَانٞ فَقَالَ لَهَا وَلِلۡأَرۡضِ ٱئۡتِيَا طَوۡعًا أَوۡ كَرۡهٗا قَالَتَآ أَتَيۡنَا طَآئِعِينَ

Sonra o bir duman iken göğe yöneldi, ona ve yere dedi: 'İsteyerek veya zorla ikiniz gelin.' İkisi dediler: 'İsteyenler olarak geldik.'

وَأَمَّا مَنۡ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحٗا فَلَهُۥ جَزَآءً ٱلۡحُسۡنَىٰۖ وَسَنَقُولُ لَهُۥ مِنۡ أَمۡرِنَا يُسۡرٗا

Ve inanıp doğru olanı yapana gelince, onun için karşılık olarak en güzeli vardır; ve ona emrimizden bir kolaylık söyleyeceğiz.'

يَوۡمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ ٱمۡتَلَأۡتِ وَتَقُولُ هَلۡ مِن مَّزِيدٖ

O gün cehenneme 'Doldun mu?' deriz ve o 'Daha fazlası var mı?' der.

قَدۡ قَالَهَا ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ فَمَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ

Kesinlikle onlardan öncekiler de onu söylemişti. Fakat kazanmakta oldukları şeyler onlara fayda sağlamadı.

مَا قُلۡتُ لَهُمۡ إِلَّا مَآ أَمَرۡتَنِي بِهِۦٓ أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمۡۚ وَكُنتُ عَلَيۡهِمۡ شَهِيدٗا مَّا دُمۡتُ فِيهِمۡۖ فَلَمَّا تَوَفَّيۡتَنِي كُنتَ أَنتَ ٱلرَّقِيبَ عَلَيۡهِمۡۚ وَأَنتَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ شَهِيدٌ

Ben onlara bana emrettiğin şeyden başkasını demedim: 'Benim Rabbim ve sizin Rabbiniz Allah'a kulluk edin' diye. Ve onların içinde kaldığım sürece onların üzerine bir tanık idim. Bunun üzerine ne zaman ki Sen beni vefat ettirdin, onların üzerine Gözetleyen Sen oldun. Ve Sen her şeyin üzerine bir tanıksın.

إِذۡ تَمۡشِيٓ أُخۡتُكَ فَتَقُولُ هَلۡ أَدُلُّكُمۡ عَلَىٰ مَن يَكۡفُلُهُۥۖ فَرَجَعۡنَٰكَ إِلَىٰٓ أُمِّكَ كَيۡ تَقَرَّ عَيۡنُهَا وَلَا تَحۡزَنَۚ وَقَتَلۡتَ نَفۡسٗا فَنَجَّيۡنَٰكَ مِنَ ٱلۡغَمِّ وَفَتَنَّـٰكَ فُتُونٗاۚ فَلَبِثۡتَ سِنِينَ فِيٓ أَهۡلِ مَدۡيَنَ ثُمَّ جِئۡتَ عَلَىٰ قَدَرٖ يَٰمُوسَىٰ

Hani kız kardeşin yürüyordu ve diyordu: 'Ona bakacak kimseyi size göstereyim mi?' Bunun üzerine gözünün aydınlanması ve üzülmemesi için seni annene döndürmüştük. Ve bir nefsi katletmiştin, bunun üzerine seni kederden kurtarmıştık ve seni tamamen bir sınamayla sınamıştık. Bunun üzerine Medyen halkı içinde yıllarca kalmıştın, sonra bir ölçü üzerine geldin ey Musa.

وَإِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُنَا قَالُواْ قَدۡ سَمِعۡنَا لَوۡ نَشَآءُ لَقُلۡنَا مِثۡلَ هَٰذَآ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّآ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ

Ve onlara ayetlerimiz okunduğunda dediler: 'Kesinlikle işittik; eğer dileseydik kesinlikle bunun gibisini söylerdik. Şüphesiz bu, öncekilerin masallarından başkası değildir.'

أَفَأَصۡفَىٰكُمۡ رَبُّكُم بِٱلۡبَنِينَ وَٱتَّخَذَ مِنَ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ إِنَٰثًاۚ إِنَّكُمۡ لَتَقُولُونَ قَوۡلًا عَظِيمٗا

O halde sizin Rabbiniz sizi oğullarla seçkin mi kıldı ve meleklerden dişiler edindi? Şüphesiz siz elbette büyük bir söz söylüyorsunuz.

قَالُواْ تَقَاسَمُواْ بِٱللَّهِ لَنُبَيِّتَنَّهُۥ وَأَهۡلَهُۥ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِيِّهِۦ مَا شَهِدۡنَا مَهۡلِكَ أَهۡلِهِۦ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ

Dediler ki: 'Allah'a yeminleşin, ona ve ailesine gece baskını yapacağız, sonra onun koruyucusuna diyeceğiz ki: Ailesinin yok edilişine tanık olmadık ve şüphesiz biz doğru söyleyenleriz.'

وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا دَاوُۥدَ وَسُلَيۡمَٰنَ عِلۡمٗاۖ وَقَالَا ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي فَضَّلَنَا عَلَىٰ كَثِيرٖ مِّنۡ عِبَادِهِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ

Ve kesinlikle Davut'a ve Süleyman'a bir bilgi verdik. Ve dediler: 'Övgü, bizi inanan kullarından birçoğuna üstün kılan Allah'adır.'

فَقُولَا لَهُۥ قَوۡلٗا لَّيِّنٗا لَّعَلَّهُۥ يَتَذَكَّرُ أَوۡ يَخۡشَىٰ

Bunun üzerine ona yumuşak bir söz söyleyin, umulur ki o hatırlar veya korkar.

فَدَلَّىٰهُمَا بِغُرُورٖۚ فَلَمَّا ذَاقَا ٱلشَّجَرَةَ بَدَتۡ لَهُمَا سَوۡءَٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخۡصِفَانِ عَلَيۡهِمَا مِن وَرَقِ ٱلۡجَنَّةِۖ وَنَادَىٰهُمَا رَبُّهُمَآ أَلَمۡ أَنۡهَكُمَا عَن تِلۡكُمَا ٱلشَّجَرَةِ وَأَقُل لَّكُمَآ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ لَكُمَا عَدُوّٞ مُّبِينٞ

Böylece aldanışla ikisini düşürdü. İkisi ağacı tattığında ikisinin çirkinlikleri ikisine açığa çıktı ve bahçenin yapraklarından ikisinin üzerine örtmeye başladılar. İkisinin Rabbi ikisine seslendi: 'İkinizi o ağaçtan yasaklamadım mı ve ikinize şüphesiz şeytan ikiniz için açık bir düşmandır demedim mi?'

۞وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّآ إِيَّاهُ وَبِٱلۡوَٰلِدَيۡنِ إِحۡسَٰنًاۚ إِمَّا يَبۡلُغَنَّ عِندَكَ ٱلۡكِبَرَ أَحَدُهُمَآ أَوۡ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُل لَّهُمَآ أُفّٖ وَلَا تَنۡهَرۡهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوۡلٗا كَرِيمٗا

Ve senin Rabbin, O'ndan başkasına kulluk etmemenize ve anne babaya iyilik yapmanıza hükmetti. Eğer senin yanında onların ikisinden biri veya onların ikisi yaşlılığa ulaşırsa, o halde onların ikisine 'öf' deme ve onların ikisini azarlama ve onların ikisine değerli bir söz söyle.

وَلَوۡ أَنَّآ أَهۡلَكۡنَٰهُم بِعَذَابٖ مِّن قَبۡلِهِۦ لَقَالُواْ رَبَّنَا لَوۡلَآ أَرۡسَلۡتَ إِلَيۡنَا رَسُولٗا فَنَتَّبِعَ ءَايَٰتِكَ مِن قَبۡلِ أَن نَّذِلَّ وَنَخۡزَىٰ

Ve eğer şüphesiz biz ondan önce onları bir azap ile yok etseydik, kesinlikle derlerdi: 'Rabbimiz, aşağılanmamız ve rezil olmamız öncesinden senin ayetlerine uymamız için niçin bize bir resul göndermedin?'

وَقَالَت طَّآئِفَةٞ مِّنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ ءَامِنُواْ بِٱلَّذِيٓ أُنزِلَ عَلَى ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَجۡهَ ٱلنَّهَارِ وَٱكۡفُرُوٓاْ ءَاخِرَهُۥ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ

Ve kitap ehlinden bir grup dedi: 'İnanan kimselerin üzerine indirilene gündüzün başlangıcında inanın ve onun sonunda örtün; umulur ki dönerler.'

وَكَذَٰلِكَ فَتَنَّا بَعۡضَهُم بِبَعۡضٖ لِّيَقُولُوٓاْ أَهَـٰٓؤُلَآءِ مَنَّ ٱللَّهُ عَلَيۡهِم مِّنۢ بَيۡنِنَآۗ أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِأَعۡلَمَ بِٱلشَّـٰكِرِينَ

Ve işte böyle, 'Allah bizim aramızdan bunların üzerine mi lütfetti?' desinler diye onların bazısını bazısıyla sınadık. Allah şükredenleri daha iyi bilen değil mi?