غ ل م

قَالَ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَٰمٞ وَقَدۡ بَلَغَنِيَ ٱلۡكِبَرُ وَٱمۡرَأَتِي عَاقِرٞۖ قَالَ كَذَٰلِكَ ٱللَّهُ يَفۡعَلُ مَا يَشَآءُ

Dedi: 'Rabbim, bana yaşlılık ulaşmışken ve karım kısırken benim nasıl bir oğlum olur?' Dedi: 'Böyledir, Allah dilediğini yapar.'

وَجَآءَتۡ سَيَّارَةٞ فَأَرۡسَلُواْ وَارِدَهُمۡ فَأَدۡلَىٰ دَلۡوَهُۥۖ قَالَ يَٰبُشۡرَىٰ هَٰذَا غُلَٰمٞۚ وَأَسَرُّوهُ بِضَٰعَةٗۚ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِمَا يَعۡمَلُونَ

Ve bir kervan geldi, bunun üzerine sucularını gönderdiler, o da kovasını sarkıttı. Dedi: 'Ey müjde! Bu bir oğlandır.' Ve onu bir ticaret malı olarak gizlediler. Ve Allah onların yaptıklarını Bilendir.

قَالَ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَٰمٞ وَكَانَتِ ٱمۡرَأَتِي عَاقِرٗا وَقَدۡ بَلَغۡتُ مِنَ ٱلۡكِبَرِ عِتِيّٗا

Demişti: 'Rabbim, karım kısırken ve ben yaşlılıktan son sınıra kesinlikle ulaşmışken benim nasıl bir oğlan çocuğum olur?'

قَالَتۡ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَٰمٞ وَلَمۡ يَمۡسَسۡنِي بَشَرٞ وَلَمۡ أَكُ بَغِيّٗا

Demişti: 'Bana bir insan dokunmamışken ve ben bir azgın değilken benim nasıl bir oğlan çocuğum olur?'

قَالُواْ لَا تَوۡجَلۡ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٖ

Dediler ki: 'Korkma, şüphesiz biz seni bilen bir oğlan çocuğu ile müjdeliyoruz.'

يَٰزَكَرِيَّآ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَٰمٍ ٱسۡمُهُۥ يَحۡيَىٰ لَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ مِن قَبۡلُ سَمِيّٗا

'Ey Zekeriya, şüphesiz biz seni ismi Yahya olan bir oğlan çocuğuyla müjdeleriz. Önceden ona bir adaş yapmadık.'

فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٖ

Bunun üzerine onu yumuşak başlı bir oğlan çocuğuyla müjdeledik.

فَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةٗۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٖ

Bunun üzerine onlardan bir korku hissetti. 'Korkma' dediler ve onu bilen bir oğlan çocuğuyla müjdelediler.

فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَا لَقِيَا غُلَٰمٗا فَقَتَلَهُۥ قَالَ أَقَتَلۡتَ نَفۡسٗا زَكِيَّةَۢ بِغَيۡرِ نَفۡسٖ لَّقَدۡ جِئۡتَ شَيۡـٔٗا نُّكۡرٗا

Bunun üzerine yola çıktılar; bir oğlanla karşılaştıklarında onu katletti. Dedi: 'Bir nefs karşılığı olmaksızın temiz bir nefsi mi katlettin? Kesinlikle sen çirkin bir şey getirdin.'

قَالَ إِنَّمَآ أَنَا۠ رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَٰمٗا زَكِيّٗا

Demişti: 'Ben ancak sana temiz bir oğlan çocuğu karşılıksız vermek için Rabbinin resulüyüm.'

۞وَيَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ غِلۡمَانٞ لَّهُمۡ كَأَنَّهُمۡ لُؤۡلُؤٞ مَّكۡنُونٞ

Ve etraflarında kendilerine ait gençler dolaşır; sanki onlar saklanmış incidir.

وَأَمَّا ٱلۡجِدَارُ فَكَانَ لِغُلَٰمَيۡنِ يَتِيمَيۡنِ فِي ٱلۡمَدِينَةِ وَكَانَ تَحۡتَهُۥ كَنزٞ لَّهُمَا وَكَانَ أَبُوهُمَا صَٰلِحٗا فَأَرَادَ رَبُّكَ أَن يَبۡلُغَآ أَشُدَّهُمَا وَيَسۡتَخۡرِجَا كَنزَهُمَا رَحۡمَةٗ مِّن رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلۡتُهُۥ عَنۡ أَمۡرِيۚ ذَٰلِكَ تَأۡوِيلُ مَا لَمۡ تَسۡطِع عَّلَيۡهِ صَبۡرٗا

Duvara gelince, şehirdeki iki yetim oğlanındı ve onun altında onlara ait bir hazine vardı ve onların babası doğru bir kimseydi. Böylece Rabbin onların güçlerine ulaşmalarını ve Rabbinden bir merhamet olarak hazinelerini çıkarmalarını istedi. Ve onu kendi emrimden yapmadım. İşte bu, üzerine sabretmeye güç yetiremediğin şeyin yorumudur.

وَأَمَّا ٱلۡغُلَٰمُ فَكَانَ أَبَوَاهُ مُؤۡمِنَيۡنِ فَخَشِينَآ أَن يُرۡهِقَهُمَا طُغۡيَٰنٗا وَكُفۡرٗا

Oğlana gelince, onun babası ve annesi inananlardı; onlara taşkınlık ve örtme yüklemesinden korktuk.