ز ك ر

فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٖ وَأَنۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنٗا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّاۖ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيۡهَا زَكَرِيَّا ٱلۡمِحۡرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزۡقٗاۖ قَالَ يَٰمَرۡيَمُ أَنَّىٰ لَكِ هَٰذَاۖ قَالَتۡ هُوَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِۖ إِنَّ ٱللَّهَ يَرۡزُقُ مَن يَشَآءُ بِغَيۡرِ حِسَابٍ

Bunun üzerine Rabbi onu güzel bir kabul ile kabul etti ve onu güzel bir bitki gibi yetiştirdi ve onun bakımını Zekeriya'ya verdi. Zekeriya onun yanına mihraba her girdiğinde, onun yanında bir rızık buldu. Dedi: 'Ey Meryem, bu sana nereden?' Dedi: 'O Allah'ın katındandır. Şüphesiz Allah dilediğini hesapsız rızıklandırır.'

هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُۥۖ قَالَ رَبِّ هَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةٗ طَيِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ

Orada Zekeriya Rabbine seslendi. Dedi: 'Rabbim, bana kendi katından temiz bir soy bağışla. Şüphesiz Sen çağrıyı İşiten'sin.'

وَزَكَرِيَّا وَيَحۡيَىٰ وَعِيسَىٰ وَإِلۡيَاسَۖ كُلّٞ مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ

Ve Zekeriya'ya, Yahya'ya, İsa'ya ve İlyas'a; hepsi doğru olanlardandır.

ذِكۡرُ رَحۡمَتِ رَبِّكَ عَبۡدَهُۥ زَكَرِيَّآ

Rabbinin kulu Zekeriya'ya merhametinin hatırlatılmasıdır.

يَٰزَكَرِيَّآ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَٰمٍ ٱسۡمُهُۥ يَحۡيَىٰ لَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ مِن قَبۡلُ سَمِيّٗا

'Ey Zekeriya, şüphesiz biz seni ismi Yahya olan bir oğlan çocuğuyla müjdeleriz. Önceden ona bir adaş yapmadık.'

وَزَكَرِيَّآ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥ رَبِّ لَا تَذَرۡنِي فَرۡدٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡوَٰرِثِينَ

Ve Zekeriya, hani Rabbine seslenmişti: 'Rabbim, beni tek başına bırakma ve Sen mirasçıların en iyisisin.'