ذ أ ب

قَالَ إِنِّي لَيَحۡزُنُنِيٓ أَن تَذۡهَبُواْ بِهِۦ وَأَخَافُ أَن يَأۡكُلَهُ ٱلذِّئۡبُ وَأَنتُمۡ عَنۡهُ غَٰفِلُونَ

Dedi: 'Şüphesiz onu götürmeniz beni kesinlikle üzer. Ve siz ondan habersizken kurdun onu yemesinden korkarım.'

قَالُواْ لَئِنۡ أَكَلَهُ ٱلذِّئۡبُ وَنَحۡنُ عُصۡبَةٌ إِنَّآ إِذٗا لَّخَٰسِرُونَ

Dediler: 'Biz bir topluluk iken eğer kurt onu yerse, şüphesiz biz o zaman kesinlikle kaybedenleriz.'

قَالُواْ يَـٰٓأَبَانَآ إِنَّا ذَهَبۡنَا نَسۡتَبِقُ وَتَرَكۡنَا يُوسُفَ عِندَ مَتَٰعِنَا فَأَكَلَهُ ٱلذِّئۡبُۖ وَمَآ أَنتَ بِمُؤۡمِنٖ لَّنَا وَلَوۡ كُنَّا صَٰدِقِينَ

Dediler: 'Ey babamız! Şüphesiz biz yarışarak gittik ve Yusuf'u eşyamızın yanında bıraktık, bunun üzerine kurt onu yedi. Ve biz doğru söyleyenler olsak da sen bize inanan değilsin.'