ح ص ح ص

قَالَ مَا خَطۡبُكُنَّ إِذۡ رَٰوَدتُّنَّ يُوسُفَ عَن نَّفۡسِهِۦۚ قُلۡنَ حَٰشَ لِلَّهِ مَا عَلِمۡنَا عَلَيۡهِ مِن سُوٓءٖۚ قَالَتِ ٱمۡرَأَتُ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡـَٰٔنَ حَصۡحَصَ ٱلۡحَقُّ أَنَا۠ رَٰوَدتُّهُۥ عَن نَّفۡسِهِۦ وَإِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ

Dedi: 'Yusuf'u nefsinden arzuladığınızda durumunuz neydi?' Dediler: 'Allah uzaktır, onun üzerinde hiçbir kötülük bilmedik.' Üstün olanın karısı dedi: 'Şimdi gerçek ortaya çıktı, onu nefsinden ben arzuladım ve şüphesiz o kesinlikle doğru olanlardandır.'