أ ه ل

مَّا يَوَدُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ وَلَا ٱلۡمُشۡرِكِينَ أَن يُنَزَّلَ عَلَيۡكُم مِّنۡ خَيۡرٖ مِّن رَّبِّكُمۡۚ وَٱللَّهُ يَخۡتَصُّ بِرَحۡمَتِهِۦ مَن يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ ذُو ٱلۡفَضۡلِ ٱلۡعَظِيمِ

Kitap ehlinden örten kimseler ve ortak koşanlar Rabbinizden üzerinize bir iyilik indirilmesini arzu etmez. Ve Allah dilediği kimseyi merhametiyle özel kılar. Ve Allah büyük lütfun sahibidir.

وَدَّ كَثِيرٞ مِّنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ لَوۡ يَرُدُّونَكُم مِّنۢ بَعۡدِ إِيمَٰنِكُمۡ كُفَّارًا حَسَدٗا مِّنۡ عِندِ أَنفُسِهِم مِّنۢ بَعۡدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ ٱلۡحَقُّۖ فَٱعۡفُواْ وَٱصۡفَحُواْ حَتَّىٰ يَأۡتِيَ ٱللَّهُ بِأَمۡرِهِۦٓۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ

Kitap ehlinden çoğu, gerçek onlara açıklandıktan sonra nefslerinin katından kıskançlıktan inancınızdan sonra sizi örtenler olarak döndürmeyi arzu etti. Bunun üzerine Allah emrini getirinceye kadar silin ve yüz çevirin. Şüphesiz Allah her şeye Güç Yetirendir.

وَدَّت طَّآئِفَةٞ مِّنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ لَوۡ يُضِلُّونَكُمۡ وَمَا يُضِلُّونَ إِلَّآ أَنفُسَهُمۡ وَمَا يَشۡعُرُونَ

Kitap ehlinden bir grup sizi saptırmayı arzuladı. Ve onlar nefislerinden başkasını saptırmazlar ve farkında olmazlar.

وَقَالَت طَّآئِفَةٞ مِّنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ ءَامِنُواْ بِٱلَّذِيٓ أُنزِلَ عَلَى ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَجۡهَ ٱلنَّهَارِ وَٱكۡفُرُوٓاْ ءَاخِرَهُۥ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ

Ve kitap ehlinden bir grup dedi: 'İnanan kimselerin üzerine indirilene gündüzün başlangıcında inanın ve onun sonunda örtün; umulur ki dönerler.'

۞وَمِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ مَنۡ إِن تَأۡمَنۡهُ بِقِنطَارٖ يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيۡكَ وَمِنۡهُم مَّنۡ إِن تَأۡمَنۡهُ بِدِينَارٖ لَّا يُؤَدِّهِۦٓ إِلَيۡكَ إِلَّا مَا دُمۡتَ عَلَيۡهِ قَآئِمٗاۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَالُواْ لَيۡسَ عَلَيۡنَا فِي ٱلۡأُمِّيِّـۧنَ سَبِيلٞ وَيَقُولُونَ عَلَى ٱللَّهِ ٱلۡكَذِبَ وَهُمۡ يَعۡلَمُونَ

Ve kitap ehlinden kimse vardır ki, eğer ona bir kantar ile güvenirsen onu sana teslim eder. Ve onlardan kimse vardır ki, eğer ona bir dinar ile güvenirsen, onun üzerinde dikilmeye devam ettiğin sürece hariç, onu sana teslim etmez. Bu, onların: 'Ümmiler hakkında bizim aleyhimize bir yol yoktur' demeleri sebebiyledir. Ve onlar bile bile Allah'a karşı yalanı söylerler.

قُلۡ يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ تَعَالَوۡاْ إِلَىٰ كَلِمَةٖ سَوَآءِۭ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَكُمۡ أَلَّا نَعۡبُدَ إِلَّا ٱللَّهَ وَلَا نُشۡرِكَ بِهِۦ شَيۡـٔٗا وَلَا يَتَّخِذَ بَعۡضُنَا بَعۡضًا أَرۡبَابٗا مِّن دُونِ ٱللَّهِۚ فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَقُولُواْ ٱشۡهَدُواْ بِأَنَّا مُسۡلِمُونَ

De ki: 'Ey kitap ehli, bizimle sizin aranızda eşit olan bir kelimeye gelin: Allah'tan başkasına kulluk etmeyelim, O'na hiçbir şeyi ortak koşmayalım ve Allah'ın dışında bir kısmımız bir kısmımızı rabler edinmesin.' Eğer dönerlerse, deyin ki: 'Şüphesiz bizim Müslümanlar olduğumuza tanık olun.'

يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ لِمَ تُحَآجُّونَ فِيٓ إِبۡرَٰهِيمَ وَمَآ أُنزِلَتِ ٱلتَّوۡرَىٰةُ وَٱلۡإِنجِيلُ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِهِۦٓۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ

Ey kitap ehli, İbrahim hakkında neden tartışıyorsunuz? Ve Tevrat ve İncil ancak ondan sonra indirildi. Akletmez misiniz?

يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ لِمَ تَكۡفُرُونَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَأَنتُمۡ تَشۡهَدُونَ

Ey kitap ehli, siz tanık olduğunuz halde Allah'ın ayetlerini neden örtüyorsunuz?

يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ لِمَ تَلۡبِسُونَ ٱلۡحَقَّ بِٱلۡبَٰطِلِ وَتَكۡتُمُونَ ٱلۡحَقَّ وَأَنتُمۡ تَعۡلَمُونَ

Ey kitap ehli, siz bildiğiniz halde gerçeği batılla neden karıştırıyorsunuz ve gerçeği gizliyorsunuz?

قُلۡ يَـٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ لِمَ تَكۡفُرُونَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَٱللَّهُ شَهِيدٌ عَلَىٰ مَا تَعۡمَلُونَ

De ki: 'Ey kitap ehli! Niçin Allah'ın ayetlerini örtüyorsunuz? Ve Allah yaptığınız şeyin üzerine Tanık'tır.'

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلشَّهۡرِ ٱلۡحَرَامِ قِتَالٖ فِيهِۖ قُلۡ قِتَالٞ فِيهِ كَبِيرٞۚ وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَكُفۡرُۢ بِهِۦ وَٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِ وَإِخۡرَاجُ أَهۡلِهِۦ مِنۡهُ أَكۡبَرُ عِندَ ٱللَّهِۚ وَٱلۡفِتۡنَةُ أَكۡبَرُ مِنَ ٱلۡقَتۡلِۗ وَلَا يَزَالُونَ يُقَٰتِلُونَكُمۡ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمۡ عَن دِينِكُمۡ إِنِ ٱسۡتَطَٰعُواْۚ وَمَن يَرۡتَدِدۡ مِنكُمۡ عَن دِينِهِۦ فَيَمُتۡ وَهُوَ كَافِرٞ فَأُوْلَـٰٓئِكَ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۖ وَأُوْلَـٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ

Sana kutsal aydan, onda savaşmaktan soruyorlar. De ki: 'Onda savaşmak büyüktür. Allah'ın yolundan alıkoymak, O'nu örtmek, Kutsal Mescit'ten alıkoymak ve halkını oradan çıkarmak Allah katında daha büyüktür. Sınamak, katletmekten daha büyüktür.' Eğer güç yetirirlerse, sizi dininizden döndürünceye kadar sizinle savaşmaya devam ederler. Sizden kim dininden döner ve örten olarak ölürse, işte onların işleri dünyada ve ahirette boşa gitmiştir. Onlar ateşin arkadaşlarıdır; orada kalıcıdırlar.

وَإِنۡ خِفۡتُمۡ شِقَاقَ بَيۡنِهِمَا فَٱبۡعَثُواْ حَكَمٗا مِّنۡ أَهۡلِهِۦ وَحَكَمٗا مِّنۡ أَهۡلِهَآ إِن يُرِيدَآ إِصۡلَٰحٗا يُوَفِّقِ ٱللَّهُ بَيۡنَهُمَآۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا خَبِيرٗا

Ve eğer ikisinin arasının ayrılığından korkarsanız, onun ailesinden bir hakem ve onun ailesinden bir hakem gönderin. Eğer ikisi düzeltmek isterse, Allah ikisinin arasını uyumlu kılar. Şüphesiz Allah Bilendir, Haberdardır.

وَمَا كَانَ لِمُؤۡمِنٍ أَن يَقۡتُلَ مُؤۡمِنًا إِلَّا خَطَـٔٗاۚ وَمَن قَتَلَ مُؤۡمِنًا خَطَـٔٗا فَتَحۡرِيرُ رَقَبَةٖ مُّؤۡمِنَةٖ وَدِيَةٞ مُّسَلَّمَةٌ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦٓ إِلَّآ أَن يَصَّدَّقُواْۚ فَإِن كَانَ مِن قَوۡمٍ عَدُوّٖ لَّكُمۡ وَهُوَ مُؤۡمِنٞ فَتَحۡرِيرُ رَقَبَةٖ مُّؤۡمِنَةٖۖ وَإِن كَانَ مِن قَوۡمِۭ بَيۡنَكُمۡ وَبَيۡنَهُم مِّيثَٰقٞ فَدِيَةٞ مُّسَلَّمَةٌ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ وَتَحۡرِيرُ رَقَبَةٖ مُّؤۡمِنَةٖۖ فَمَن لَّمۡ يَجِدۡ فَصِيَامُ شَهۡرَيۡنِ مُتَتَابِعَيۡنِ تَوۡبَةٗ مِّنَ ٱللَّهِۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمٗا

Bir inananın bir inananı hata ile olması hariç katletmesi olmaz. Kim bir inananı hata ile katlederse, inanan bir boynu özgür bırakmak ve onların sadaka olarak bağışlaması hariç onun ailesine teslim edilen bir diyet gerekir. Fakat eğer o size düşman olan bir topluluktan ise ve o inanan ise, inanan bir boynu özgür bırakmak gerekir. Ve eğer o sizinle aralarında bir sözleşme olan bir topluluktan ise, onun ailesine teslim edilen bir diyet ve inanan bir boynu özgür bırakmak gerekir. Kim bulamazsa, Allah'tan bir dönüş olarak peş peşe iki ay oruç tutmaktır. Ve Allah Bilen'dir, Hikmetli'dir.

قَالُواْ تَقَاسَمُواْ بِٱللَّهِ لَنُبَيِّتَنَّهُۥ وَأَهۡلَهُۥ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِيِّهِۦ مَا شَهِدۡنَا مَهۡلِكَ أَهۡلِهِۦ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ

Dediler ki: 'Allah'a yeminleşin, ona ve ailesine gece baskını yapacağız, sonra onun koruyucusuna diyeceğiz ki: Ailesinin yok edilişine tanık olmadık ve şüphesiz biz doğru söyleyenleriz.'

فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجۡلٖ سَمِينٖ

Bunun üzerine ailesine gizlice gitti ve semiz bir buzağı getirdi.

كُنتُمۡ خَيۡرَ أُمَّةٍ أُخۡرِجَتۡ لِلنَّاسِ تَأۡمُرُونَ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَتَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَتُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِۗ وَلَوۡ ءَامَنَ أَهۡلُ ٱلۡكِتَٰبِ لَكَانَ خَيۡرٗا لَّهُمۚ مِّنۡهُمُ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَأَكۡثَرُهُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ

Siz insanlar için çıkarılan en hayırlı topluluk oldunuz. Bilineni emrediyorsunuz ve bilinmeyenden yasaklıyorsunuz ve Allah'a inanıyorsunuz. Ve eğer kitap ehli inansaydı, kesinlikle onlar için daha hayırlı olurdu. İnananlar onlardandır ve onların çoğu yoldan çıkanlardır.

يَسۡـَٔلُكَ أَهۡلُ ٱلۡكِتَٰبِ أَن تُنَزِّلَ عَلَيۡهِمۡ كِتَٰبٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِۚ فَقَدۡ سَأَلُواْ مُوسَىٰٓ أَكۡبَرَ مِن ذَٰلِكَ فَقَالُوٓاْ أَرِنَا ٱللَّهَ جَهۡرَةٗ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ بِظُلۡمِهِمۡۚ ثُمَّ ٱتَّخَذُواْ ٱلۡعِجۡلَ مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡبَيِّنَٰتُ فَعَفَوۡنَا عَن ذَٰلِكَۚ وَءَاتَيۡنَا مُوسَىٰ سُلۡطَٰنٗا مُّبِينٗا

Kitap ehli, gökten onlara bir kitap indirmeni senden istiyor. Kesinlikle Musa'dan bundan daha büyüğünü istemişlerdi ve 'Allah'ı bize açıkça göster' demişlerdi. Bunun üzerine zulümleri sebebiyle onları yıldırım yakaladı. Sonra açık deliller onlara geldikten sonra buzağıyı edindiler. Bunun üzerine bunu sildik ve Musa'ya apaçık bir yetki verdik.

وَلۡيَحۡكُمۡ أَهۡلُ ٱلۡإِنجِيلِ بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ فِيهِۚ وَمَن لَّمۡ يَحۡكُم بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ فَأُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ

Ve İncil ehli, Allah'ın onda indirdiği şeyle hükmetsin. Ve kim Allah'ın indirdiği şeyle hükmetmezse, o halde işte onlar yoldan çıkanlardır.

أَفَأَمِنَ أَهۡلُ ٱلۡقُرَىٰٓ أَن يَأۡتِيَهُم بَأۡسُنَا بَيَٰتٗا وَهُمۡ نَآئِمُونَ

Şehirlerin halkı, onlar uyuyanlar iken geceleyin zorluğumuzun onlara gelmesinden güvende mi hissetti?

أَوَأَمِنَ أَهۡلُ ٱلۡقُرَىٰٓ أَن يَأۡتِيَهُم بَأۡسُنَا ضُحٗى وَهُمۡ يَلۡعَبُونَ

Yoksa şehirlerin halkı, onlar oynuyorlar iken kuşluk vakti zorluğumuzun onlara gelmesinden güvende mi hissetti?

وَلَوۡ أَنَّ أَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ ءَامَنُواْ وَٱتَّقَوۡاْ لَكَفَّرۡنَا عَنۡهُمۡ سَيِّـَٔاتِهِمۡ وَلَأَدۡخَلۡنَٰهُمۡ جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ

Ve eğer kitap ehli inansalardı ve sakınsalardı, kesinlikle onların kötülüklerini örterdik ve kesinlikle onları nimet bahçelerine girdirirdik.

وَلَوۡ أَنَّ أَهۡلَ ٱلۡقُرَىٰٓ ءَامَنُواْ وَٱتَّقَوۡاْ لَفَتَحۡنَا عَلَيۡهِم بَرَكَٰتٖ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ وَلَٰكِن كَذَّبُواْ فَأَخَذۡنَٰهُم بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ

Ve eğer şehirlerin halkı inansalardı ve sakınsalardı, kesinlikle onların üzerine gökten ve yerden bereketler açardık. Fakat yalanladılar, bunun üzerine kazandıkları sebebiyle onları yakaladık.

قَالُوٓاْ أَتَعۡجَبِينَ مِنۡ أَمۡرِ ٱللَّهِۖ رَحۡمَتُ ٱللَّهِ وَبَرَكَٰتُهُۥ عَلَيۡكُمۡ أَهۡلَ ٱلۡبَيۡتِۚ إِنَّهُۥ حَمِيدٞ مَّجِيدٞ

Dediler ki: 'Allah'ın emrine şaşıyor musun? Allah'ın merhameti ve O'nun bereketleri sizin üzerinizedir ey evin halkı. Şüphesiz O Övülen'dir, Şanlı'dır.'

وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ إِلَّا رِجَالٗا نُّوحِيٓ إِلَيۡهِمۡۖ فَسۡـَٔلُوٓاْ أَهۡلَ ٱلذِّكۡرِ إِن كُنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ

Ve senden önce kendilerine vahiy ettiğimiz adamlardan başkasını göndermedik. O halde eğer bilmiyorsanız zikir ehline sorun.

فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَآ أَتَيَآ أَهۡلَ قَرۡيَةٍ ٱسۡتَطۡعَمَآ أَهۡلَهَا فَأَبَوۡاْ أَن يُضَيِّفُوهُمَا فَوَجَدَا فِيهَا جِدَارٗا يُرِيدُ أَن يَنقَضَّ فَأَقَامَهُۥۖ قَالَ لَوۡ شِئۡتَ لَتَّخَذۡتَ عَلَيۡهِ أَجۡرٗا

Bunun üzerine yola çıktılar; bir şehrin halkına geldiklerinde onun halkından yiyecek istediler, fakat onları misafir etmekten kaçındılar. Orada yıkılmak isteyen bir duvar buldular, onu doğrulttu. Dedi: 'Eğer dileseydin, onun üzerine bir ücret alırdın.'

وَمَآ أَرۡسَلۡنَا فِي قَرۡيَةٖ مِّن نَّبِيٍّ إِلَّآ أَخَذۡنَآ أَهۡلَهَا بِٱلۡبَأۡسَآءِ وَٱلضَّرَّآءِ لَعَلَّهُمۡ يَضَّرَّعُونَ

Ve bir şehre hiçbir nebi göndermedik, ancak umulur ki yalvarırlar diye onun halkını zorlukla ve sıkıntıyla yakaladık.

قَالَ فِرۡعَوۡنُ ءَامَنتُم بِهِۦ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّ هَٰذَا لَمَكۡرٞ مَّكَرۡتُمُوهُ فِي ٱلۡمَدِينَةِ لِتُخۡرِجُواْ مِنۡهَآ أَهۡلَهَاۖ فَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَ

Firavun dedi: 'Ben size izin vermeden önce O'na inandınız mı? Şüphesiz bu, onun halkını ondan çıkarmak için şehirde kurduğunuz kesinlikle bir tuzaktır; böylece yakında bileceksiniz.'

فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَا رَكِبَا فِي ٱلسَّفِينَةِ خَرَقَهَاۖ قَالَ أَخَرَقۡتَهَا لِتُغۡرِقَ أَهۡلَهَا لَقَدۡ جِئۡتَ شَيۡـًٔا إِمۡرٗا

Bunun üzerine yola çıktılar; gemiye bindiklerinde onu deldi. Dedi: 'Halkını batırmak için mi onu deldin? Kesinlikle sen büyük bir şey getirdin.'

فَٱنطَلَقَا حَتَّىٰٓ إِذَآ أَتَيَآ أَهۡلَ قَرۡيَةٍ ٱسۡتَطۡعَمَآ أَهۡلَهَا فَأَبَوۡاْ أَن يُضَيِّفُوهُمَا فَوَجَدَا فِيهَا جِدَارٗا يُرِيدُ أَن يَنقَضَّ فَأَقَامَهُۥۖ قَالَ لَوۡ شِئۡتَ لَتَّخَذۡتَ عَلَيۡهِ أَجۡرٗا

Bunun üzerine yola çıktılar; bir şehrin halkına geldiklerinde onun halkından yiyecek istediler, fakat onları misafir etmekten kaçındılar. Orada yıkılmak isteyen bir duvar buldular, onu doğrulttu. Dedi: 'Eğer dileseydin, onun üzerine bir ücret alırdın.'

إِنَّ فِرۡعَوۡنَ عَلَا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَجَعَلَ أَهۡلَهَا شِيَعٗا يَسۡتَضۡعِفُ طَآئِفَةٗ مِّنۡهُمۡ يُذَبِّحُ أَبۡنَآءَهُمۡ وَيَسۡتَحۡيِۦ نِسَآءَهُمۡۚ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُفۡسِدِينَ

Şüphesiz Firavun yeryüzünde büyüklük tasladı ve onun halkını gruplar kıldı. Onlardan bir grubu zayıflatıyordu; oğullarını boğazlıyordu ve kadınlarını sağ bırakıyordu. Şüphesiz o bozgunculardandı.

فَأَنجَيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ كَانَتۡ مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ

Böylece onu ve ailesini kurtardık, karısı hariç; o geride kalanlardan oldu.

فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

Bunun üzerine onu ve ailesini topluca kurtardık.

فَأَنجَيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ قَدَّرۡنَٰهَا مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ

Bunun üzerine onu ve ailesini kurtardık, karısı hariç; onu geride kalanlardan takdir ettik.

قَالَ إِنَّ فِيهَا لُوطٗاۚ قَالُواْ نَحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَن فِيهَاۖ لَنُنَجِّيَنَّهُۥ وَأَهۡلَهُۥٓ إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ كَانَتۡ مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ

Dedi: 'Şüphesiz onun içinde Lut vardır.' Dediler: 'Biz onun içindeki kimseyi daha iyi bileniz. Kesinlikle onu ve ailesini kurtaracağız, geride kalanlardan olan karısı hariç.'

إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ

Hani onu ve ailesini topluca kurtarmıştık.

وَإِنۡ خِفۡتُمۡ شِقَاقَ بَيۡنِهِمَا فَٱبۡعَثُواْ حَكَمٗا مِّنۡ أَهۡلِهِۦ وَحَكَمٗا مِّنۡ أَهۡلِهَآ إِن يُرِيدَآ إِصۡلَٰحٗا يُوَفِّقِ ٱللَّهُ بَيۡنَهُمَآۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا خَبِيرٗا

Ve eğer ikisinin arasının ayrılığından korkarsanız, onun ailesinden bir hakem ve onun ailesinden bir hakem gönderin. Eğer ikisi düzeltmek isterse, Allah ikisinin arasını uyumlu kılar. Şüphesiz Allah Bilendir, Haberdardır.

أَوَلَمۡ يَهۡدِ لِلَّذِينَ يَرِثُونَ ٱلۡأَرۡضَ مِنۢ بَعۡدِ أَهۡلِهَآ أَن لَّوۡ نَشَآءُ أَصَبۡنَٰهُم بِذُنُوبِهِمۡۚ وَنَطۡبَعُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ فَهُمۡ لَا يَسۡمَعُونَ

Yeri onun halkından sonra miras alanlara belli olmadı mı ki, eğer dileseydik günahları sebebiyle onlara isabet ettirirdik; ve kalplerinin üzerini mühürleriz, böylece onlar işitmezler.

قَالَ هِيَ رَٰوَدَتۡنِي عَن نَّفۡسِيۚ وَشَهِدَ شَاهِدٞ مِّنۡ أَهۡلِهَآ إِن كَانَ قَمِيصُهُۥ قُدَّ مِن قُبُلٖ فَصَدَقَتۡ وَهُوَ مِنَ ٱلۡكَٰذِبِينَ

Dedi: 'O benim nefsimden murat almak istedi.' Ve onun ailesinden bir tanık tanıklık etti: 'Eğer onun gömleği önden yırtılmışsa, o zaman o doğru söylemiştir ve o yalan söyleyenlerdendir.'

قَالَتۡ إِنَّ ٱلۡمُلُوكَ إِذَا دَخَلُواْ قَرۡيَةً أَفۡسَدُوهَا وَجَعَلُوٓاْ أَعِزَّةَ أَهۡلِهَآ أَذِلَّةٗۚ وَكَذَٰلِكَ يَفۡعَلُونَ

Dedi: 'Şüphesiz krallar bir şehre girdiklerinde onu bozarlar ve onun halkının üstünlerini aşağılık kılarlar. Ve işte böyle yaparlar.'

وَإِذۡ قَالَ إِبۡرَٰهِـۧمُ رَبِّ ٱجۡعَلۡ هَٰذَا بَلَدًا ءَامِنٗا وَٱرۡزُقۡ أَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ مَنۡ ءَامَنَ مِنۡهُم بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِۚ قَالَ وَمَن كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُۥ قَلِيلٗا ثُمَّ أَضۡطَرُّهُۥٓ إِلَىٰ عَذَابِ ٱلنَّارِۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ

Ve hani İbrahim demişti: 'Rabbim, bunu güvenli bir şehir yap ve onun halkından Allah'a ve son güne inanan kimseyi ürünlerden rızıklandır.' Dedi: 'Ve kim örterse, onu biraz faydalandırırım, sonra onu ateşin azabına zorlarım. Ve o varış yeri ne kötüdür.'

وَكَانَ يَأۡمُرُ أَهۡلَهُۥ بِٱلصَّلَوٰةِ وَٱلزَّكَوٰةِ وَكَانَ عِندَ رَبِّهِۦ مَرۡضِيّٗا

Ve ailesine salatı ve zekatı emrederdi ve Rabbinin katında hoşnut olunandı.

فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ فَكَشَفۡنَا مَا بِهِۦ مِن ضُرّٖۖ وَءَاتَيۡنَٰهُ أَهۡلَهُۥ وَمِثۡلَهُم مَّعَهُمۡ رَحۡمَةٗ مِّنۡ عِندِنَا وَذِكۡرَىٰ لِلۡعَٰبِدِينَ

Bunun üzerine ona cevap verdik ve ondaki zararı kaldırdık. Katımızdan bir merhamet ve kulluk edenler için bir hatırlatma olarak ona ailesini ve onlarla beraber bir mislini verdik.

وَوَهَبۡنَا لَهُۥٓ أَهۡلَهُۥ وَمِثۡلَهُم مَّعَهُمۡ رَحۡمَةٗ مِّنَّا وَذِكۡرَىٰ لِأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ

Ve bizden bir merhamet ve temiz akıl sahipleri için bir hatırlatma olarak ona ailesini ve onlarla beraber onların bir mislini karşılıksız verdik.

۞إِنَّ ٱللَّهَ يَأۡمُرُكُمۡ أَن تُؤَدُّواْ ٱلۡأَمَٰنَٰتِ إِلَىٰٓ أَهۡلِهَا وَإِذَا حَكَمۡتُم بَيۡنَ ٱلنَّاسِ أَن تَحۡكُمُواْ بِٱلۡعَدۡلِۚ إِنَّ ٱللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُم بِهِۦٓۗ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ سَمِيعَۢا بَصِيرٗا

Şüphesiz Allah emanetleri onun ehline vermenizi ve insanların arasında hükmettiğiniz zaman adaletle hükmetmenizi size emreder. Şüphesiz Allah'ın onunla size öğüt verdiği ne güzeldir. Şüphesiz Allah İşitendir, Görendir.

وَٱذۡكُرۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ مَرۡيَمَ إِذِ ٱنتَبَذَتۡ مِنۡ أَهۡلِهَا مَكَانٗا شَرۡقِيّٗا

Ve kitapta Meryem'i an. Hani ailesinden doğudaki bir mekana çekilmişti.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَدۡخُلُواْ بُيُوتًا غَيۡرَ بُيُوتِكُمۡ حَتَّىٰ تَسۡتَأۡنِسُواْ وَتُسَلِّمُواْ عَلَىٰٓ أَهۡلِهَاۚ ذَٰلِكُمۡ خَيۡرٞ لَّكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ

Ey inananlar, izin isteyene ve halkına esenlik verene kadar evlerinizden başka evlere girmeyin. İşte bu sizin için daha iyidir; umulur ki hatırlarsınız.

وَدَخَلَ ٱلۡمَدِينَةَ عَلَىٰ حِينِ غَفۡلَةٖ مِّنۡ أَهۡلِهَا فَوَجَدَ فِيهَا رَجُلَيۡنِ يَقۡتَتِلَانِ هَٰذَا مِن شِيعَتِهِۦ وَهَٰذَا مِنۡ عَدُوِّهِۦۖ فَٱسۡتَغَٰثَهُ ٱلَّذِي مِن شِيعَتِهِۦ عَلَى ٱلَّذِي مِنۡ عَدُوِّهِۦ فَوَكَزَهُۥ مُوسَىٰ فَقَضَىٰ عَلَيۡهِۖ قَالَ هَٰذَا مِنۡ عَمَلِ ٱلشَّيۡطَٰنِۖ إِنَّهُۥ عَدُوّٞ مُّضِلّٞ مُّبِينٞ

Ve halkının habersizlik vaktinde şehre girdi. Orada birbiriyle dövüşen iki adam buldu; bu onun grubundan ve bu onun düşmanındandı. Bunun üzerine onun grubundan olan kimse, onun düşmanından olan kimseye karşı ondan yardım istedi. Bunun üzerine Musa ona yumruk attı ve onun işini bitirdi. Dedi: 'Bu şeytanın işindendir. Şüphesiz o saptıran apaçık bir düşmandır.'

وَأۡمُرۡ أَهۡلَكَ بِٱلصَّلَوٰةِ وَٱصۡطَبِرۡ عَلَيۡهَاۖ لَا نَسۡـَٔلُكَ رِزۡقٗاۖ نَّحۡنُ نَرۡزُقُكَۗ وَٱلۡعَٰقِبَةُ لِلتَّقۡوَىٰ

Ve ailene salatı emret ve onun üzerine sabırla devam et. Senden bir rızık istemiyoruz, Biz seni rızıklandırırız. Ve sonuç sakınanlarındır.

قَالَ إِنَّمَآ أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلۡمٍ عِندِيٓۚ أَوَلَمۡ يَعۡلَمۡ أَنَّ ٱللَّهَ قَدۡ أَهۡلَكَ مِن قَبۡلِهِۦ مِنَ ٱلۡقُرُونِ مَنۡ هُوَ أَشَدُّ مِنۡهُ قُوَّةٗ وَأَكۡثَرُ جَمۡعٗاۚ وَلَا يُسۡـَٔلُ عَن ذُنُوبِهِمُ ٱلۡمُجۡرِمُونَ

Dedi: 'O bana ancak yanımdaki bir bilgi üzerine verildi.' Ve o, şüphesiz Allah'ın ondan önceki nesillerden, güç bakımından ondan daha çetin ve birikim bakımından daha çok olan kimseleri kesinlikle yok ettiğini bilmedi mi? Ve suçlulara günahları hakkında sorulmaz.

وَأَنَّهُۥٓ أَهۡلَكَ عَادًا ٱلۡأُولَىٰ

Ve şüphesiz O, ilk Ad'ı helak etti;

حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَمۡرُنَا وَفَارَ ٱلتَّنُّورُ قُلۡنَا ٱحۡمِلۡ فِيهَا مِن كُلّٖ زَوۡجَيۡنِ ٱثۡنَيۡنِ وَأَهۡلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيۡهِ ٱلۡقَوۡلُ وَمَنۡ ءَامَنَۚ وَمَآ ءَامَنَ مَعَهُۥٓ إِلَّا قَلِيلٞ

Bizim emrimiz geldiği ve tandır kaynadığı zaman dedik: 'Onun içinde her şeyden iki eşi ve aleyhine söz geçmiş olan kimse hariç aileni ve inanan kimseleri taşı.' Ve onunla beraber azdan başkası inanmadı.

فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡهِ أَنِ ٱصۡنَعِ ٱلۡفُلۡكَ بِأَعۡيُنِنَا وَوَحۡيِنَا فَإِذَا جَآءَ أَمۡرُنَا وَفَارَ ٱلتَّنُّورُ فَٱسۡلُكۡ فِيهَا مِن كُلّٖ زَوۡجَيۡنِ ٱثۡنَيۡنِ وَأَهۡلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيۡهِ ٱلۡقَوۡلُ مِنۡهُمۡۖ وَلَا تُخَٰطِبۡنِي فِي ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ إِنَّهُم مُّغۡرَقُونَ

Bunun üzerine ona vahyettik: 'Gözlerimizle ve vahyimizle gemiyi yap. Bunun üzerine emrimiz geldiği ve fırın kaynadığı zaman, her iki eşten ikisini ve onlardan aleyhine söz geçmiş kimse hariç aileni onun içine koy. Ve zulmeden kimseler hakkında bana hitap etme, şüphesiz onlar batırılacaklardır.'

وَلَمَّآ أَن جَآءَتۡ رُسُلُنَا لُوطٗا سِيٓءَ بِهِمۡ وَضَاقَ بِهِمۡ ذَرۡعٗاۖ وَقَالُواْ لَا تَخَفۡ وَلَا تَحۡزَنۡ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهۡلَكَ إِلَّا ٱمۡرَأَتَكَ كَانَتۡ مِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ

Ve elçilerimiz Lut'a geldiklerinde onlar sebebiyle kötüleşti ve onlar sebebiyle göğsü daraldı. Ve dediler: 'Korkma ve üzülme. Şüphesiz biz seni ve aileni kurtaranlarız, geride kalanlardan olan karın hariç.'

ذَٰلِكَ أَن لَّمۡ يَكُن رَّبُّكَ مُهۡلِكَ ٱلۡقُرَىٰ بِظُلۡمٖ وَأَهۡلُهَا غَٰفِلُونَ

İşte bu, onun halkı habersizlerken Rabbinin şehirleri zulüm ile helak edici olmamasındandır.

وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهۡلِكَ ٱلۡقُرَىٰ بِظُلۡمٖ وَأَهۡلُهَا مُصۡلِحُونَ

Ve Rabbin, halkı düzeltici kimselerken şehirleri zulümle helak edecek değildi.

وَمَا كَانَ رَبُّكَ مُهۡلِكَ ٱلۡقُرَىٰ حَتَّىٰ يَبۡعَثَ فِيٓ أُمِّهَا رَسُولٗا يَتۡلُواْ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتِنَاۚ وَمَا كُنَّا مُهۡلِكِي ٱلۡقُرَىٰٓ إِلَّا وَأَهۡلُهَا ظَٰلِمُونَ

Ve senin Rabbin, onun anasına onlara ayetlerimizi okuyan bir resul gönderene kadar şehirleri helak edici değildir. Ve Biz, halkı zalimler olmadan şehirleri helak ediciler değiliz.

وَنُوحًا إِذۡ نَادَىٰ مِن قَبۡلُ فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ

Ve Nuh'u, hani önceden seslenmişti, bunun üzerine ona karşılık verdik. Ve onu ve ailesini büyük sıkıntıdan kurtardık.

قَالُواْ تَقَاسَمُواْ بِٱللَّهِ لَنُبَيِّتَنَّهُۥ وَأَهۡلَهُۥ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِيِّهِۦ مَا شَهِدۡنَا مَهۡلِكَ أَهۡلِهِۦ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ

Dediler ki: 'Allah'a yeminleşin, ona ve ailesine gece baskını yapacağız, sonra onun koruyucusuna diyeceğiz ki: Ailesinin yok edilişine tanık olmadık ve şüphesiz biz doğru söyleyenleriz.'

وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ

Ve onu ve ailesini büyük sıkıntıdan kurtardık.

قَالُواْ يَٰلُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَن يَصِلُوٓاْ إِلَيۡكَۖ فَأَسۡرِ بِأَهۡلِكَ بِقِطۡعٖ مِّنَ ٱلَّيۡلِ وَلَا يَلۡتَفِتۡ مِنكُمۡ أَحَدٌ إِلَّا ٱمۡرَأَتَكَۖ إِنَّهُۥ مُصِيبُهَا مَآ أَصَابَهُمۡۚ إِنَّ مَوۡعِدَهُمُ ٱلصُّبۡحُۚ أَلَيۡسَ ٱلصُّبۡحُ بِقَرِيبٖ

Dediler ki: 'Ey Lut, şüphesiz biz senin Rabbinin resulleriyiz, sana asla ulaşamayacaklar. Bunun üzerine geceden bir bölümde aileni gece yürüt ve senin karın hariç sizden hiç kimse dönüp bakmasın. Şüphesiz onlara isabet eden şey ona isabet edicidir. Şüphesiz onların buluşma zamanı sabahtır. Sabah yakın değil midir?'

وَٱسۡتَبَقَا ٱلۡبَابَ وَقَدَّتۡ قَمِيصَهُۥ مِن دُبُرٖ وَأَلۡفَيَا سَيِّدَهَا لَدَا ٱلۡبَابِۚ قَالَتۡ مَا جَزَآءُ مَنۡ أَرَادَ بِأَهۡلِكَ سُوٓءًا إِلَّآ أَن يُسۡجَنَ أَوۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ

Ve ikisi kapıya yarıştılar ve onun gömleğini arkadan yırttı ve kapının yanında onun efendisini buldular. Dedi: 'Senin ailene kötülük isteyen kimsenin karşılığı, hapsedilmesinden veya acı verici bir azaptan başka nedir?'

فَأَسۡرِ بِأَهۡلِكَ بِقِطۡعٖ مِّنَ ٱلَّيۡلِ وَٱتَّبِعۡ أَدۡبَٰرَهُمۡ وَلَا يَلۡتَفِتۡ مِنكُمۡ أَحَدٞ وَٱمۡضُواْ حَيۡثُ تُؤۡمَرُونَ

Bunun üzerine gecenin bir bölümünde aileni gece yürüt ve onların arkalarını izle; sizden hiç kimse dönüp bakmasın ve emrolunduğunuz yere gidin.

إِذۡ رَءَا نَارٗا فَقَالَ لِأَهۡلِهِ ٱمۡكُثُوٓاْ إِنِّيٓ ءَانَسۡتُ نَارٗا لَّعَلِّيٓ ءَاتِيكُم مِّنۡهَا بِقَبَسٍ أَوۡ أَجِدُ عَلَى ٱلنَّارِ هُدٗى

Hani bir ateş görmüştü, bunun üzerine ailesine demişti: 'Bekleyin, şüphesiz ben bir ateş gördüm; umulur ki ondan size bir kor getiririm veya ateşin üzerinde bir yol gösterme bulurum.'

۞فَلَمَّا قَضَىٰ مُوسَى ٱلۡأَجَلَ وَسَارَ بِأَهۡلِهِۦٓ ءَانَسَ مِن جَانِبِ ٱلطُّورِ نَارٗاۖ قَالَ لِأَهۡلِهِ ٱمۡكُثُوٓاْ إِنِّيٓ ءَانَسۡتُ نَارٗا لَّعَلِّيٓ ءَاتِيكُم مِّنۡهَا بِخَبَرٍ أَوۡ جَذۡوَةٖ مِّنَ ٱلنَّارِ لَعَلَّكُمۡ تَصۡطَلُونَ

Musa süreyi yerine getirdiğinde ve ailesiyle yürüdüğünde, Tur'un yanından bir ateş gördü. Ailesine dedi: 'Bekleyin, şüphesiz ben bir ateş gördüm. Umulur ki ondan size bir haber veya ateşten bir kor getiririm; umulur ki ısınırsınız.'

وَنَادَىٰ نُوحٞ رَّبَّهُۥ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ٱبۡنِي مِنۡ أَهۡلِي وَإِنَّ وَعۡدَكَ ٱلۡحَقُّ وَأَنتَ أَحۡكَمُ ٱلۡحَٰكِمِينَ

Ve Nuh Rabbine seslendi ve dedi: 'Rabbim, şüphesiz benim oğlum benim ailemdendir. Ve şüphesiz Senin vaadin gerçektir. Ve Sen hüküm verenlerin en iyi hüküm verenisin.'

وَٱجۡعَل لِّي وَزِيرٗا مِّنۡ أَهۡلِي

Ve ailemden benim için bir yardımcı kıl.

وَقَالَ لِفِتۡيَٰنِهِ ٱجۡعَلُواْ بِضَٰعَتَهُمۡ فِي رِحَالِهِمۡ لَعَلَّهُمۡ يَعۡرِفُونَهَآ إِذَا ٱنقَلَبُوٓاْ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمۡ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ

Ve gençlerine dedi: 'Sermayelerini yüklerinin içine koyun, umulur ki ailelerine döndükleri zaman onu tanırlar, umulur ki geri dönerler.'

فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ تَوۡصِيَةٗ وَلَآ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمۡ يَرۡجِعُونَ

Bunun üzerine bir vasiyete güç yetiremezler ve ailelerine dönmezler.

فَٱعۡبُدُواْ مَا شِئۡتُم مِّن دُونِهِۦۗ قُلۡ إِنَّ ٱلۡخَٰسِرِينَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ وَأَهۡلِيهِمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۗ أَلَا ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡخُسۡرَانُ ٱلۡمُبِينُ

'Öyleyse O'nun astından dilediğiniz şeye kulluk edin. De ki: 'Şüphesiz hüsrana uğrayanlar, kalkış günü nefslerini ve ailelerini hüsrana uğratan kimselerdir.' Dikkat edin, işte bu apaçık hüsrandır.'

وَتَرَىٰهُمۡ يُعۡرَضُونَ عَلَيۡهَا خَٰشِعِينَ مِنَ ٱلذُّلِّ يَنظُرُونَ مِن طَرۡفٍ خَفِيّٖۗ وَقَالَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِنَّ ٱلۡخَٰسِرِينَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ وَأَهۡلِيهِمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۗ أَلَآ إِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ فِي عَذَابٖ مُّقِيمٖ

Ve onları zilletten boyun eğmiş olarak ona sunulurken görürsün, gizli bir bakıştan bakarlar. Ve inanan kimseler dedi: 'Şüphesiz hüsrana uğrayanlar, kalkış günü nefslerini ve ailelerini hüsrana uğratan kimselerdir.' Dikkat edin, şüphesiz zalimler kalıcı bir azap içindedirler.

وَإِذۡ غَدَوۡتَ مِنۡ أَهۡلِكَ تُبَوِّئُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ مَقَٰعِدَ لِلۡقِتَالِۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

Ve ailenden erkenden ayrılmıştın, inananları savaş için oturma yerlerine yerleştiriyordun. Ve Allah İşitendir, Bilendir.

قَالَ يَٰنُوحُ إِنَّهُۥ لَيۡسَ مِنۡ أَهۡلِكَۖ إِنَّهُۥ عَمَلٌ غَيۡرُ صَٰلِحٖۖ فَلَا تَسۡـَٔلۡنِ مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٌۖ إِنِّيٓ أَعِظُكَ أَن تَكُونَ مِنَ ٱلۡجَٰهِلِينَ

Dedi: 'Ey Nuh, şüphesiz o senin ailenden değildir. Şüphesiz o doğru olmayan bir iştir. Öyleyse senin için onun hakkında bir bilgi olmayan şeyi benden isteme. Şüphesiz ben cahillerden olmandan sana öğüt veriyorum.'