תוג

דָּלְפָ֣ה נַ֭פְשִׁי מִתּוּגָ֑ה קַ֝יְּמֵ֗נִי כִּדְבָרֶֽךָ

Canım kederden eridi; senin sözüne göre beni ayakta tut.

גַּם־בִּשְׂח֥וֹק יִכְאַב־לֵ֑ב וְאַחֲרִיתָ֖הּ שִׂמְחָ֣ה תוּגָֽה

Gülüşte bile kalp acı çeker, ve sevincin sonu kederdir.

יֹלֵ֣ד כְּ֭סִיל לְת֣וּגָה ל֑וֹ וְלֹֽא־יִ֝שְׂמַ֗ח אֲבִ֣י נָבָֽל

Akılsız doğuranın kendisine kederi vardır ve ahmak babası sevinmeyecektir.

מִשְׁלֵ֗י שְׁלֹ֫מֹ֥ה בֵּ֣ן חָ֭כָם יְשַׂמַּח־אָ֑ב וּבֵ֥ן כְּ֝סִ֗יל תּוּגַ֥ת אִמּֽוֹ

Süleyman'ın meselleri: Bilge oğul babayı sevindirir ve akılsız oğul annesinin kederidir.