שׁלו

וּזְהִירִ֥ין הֱו֛וֹ שָׁל֖וּ לְמֶעְבַּ֣ד עַל־דְּנָ֑ה לְמָה֙ יִשְׂגֵּ֣א חֲבָלָ֔א לְהַנְזָקַ֖ת מַלְכִֽין

Ve bu konuda ihmalkârlık yapmaktan sakının; kralların zararına olacak yıkım neden çoğalsın?

וּמִנִּי֮ שִׂ֣ים טְעֵם֒ דִּי֩ כָל־עַ֨ם אֻמָּ֜ה וְלִשָּׁ֗ן דִּֽי־יֵאמַ֤ר שָׁלוּ֙ עַ֣ל אֱלָהֲה֗וֹן דִּֽי־שַׁדְרַ֤ךְ מֵישַׁךְ֙ וַעֲבֵ֣ד נְג֔וֹא הַדָּמִ֣ין יִתְעֲבֵ֔ד וּבַיְתֵ֖הּ נְוָלִ֣י יִשְׁתַּוֵּ֑ה כָּל־קֳבֵ֗ל דִּ֣י לָ֤א אִיתַי֙ אֱלָ֣ה אָחֳרָ֔ן דִּֽי־יִכֻּ֥ל לְהַצָּלָ֖ה כִּדְנָֽה

Ve benden bir buyruk konuluyor ki Şadrak'ın, Meşak'ın ve Aved-Nego'nun Tanrısına karşı yanlış söyleyecek her halk, ulus ve dil parçalar yapılacaktır, ve onun evi çöplük yapılacaktır; çünkü bunun gibi kurtarabilen başka bir ilah yoktur.

אֱדַ֨יִן סָֽרְכַיָּ֜א וַאֲחַשְׁדַּרְפְּנַיָּ֗א הֲו֨וֹ בָעַ֧יִן עִלָּ֛ה לְהַשְׁכָּחָ֥ה לְדָנִיֵּ֖אל מִצַּ֣ד מַלְכוּתָ֑א וְכָל־עִלָּ֨ה וּשְׁחִיתָ֜ה לָא־יָכְלִ֣ין לְהַשְׁכָּחָ֗ה כָּל־קֳבֵל֙ דִּֽי־מְהֵימַ֣ן ה֔וּא וְכָל־שָׁלוּ֙ וּשְׁחִיתָ֔ה לָ֥א הִשְׁתְּכַ֖חַת עֲלֽוֹהִי

O zaman vezirler ve satraplar krallık yönünden Daniel'e karşı bir bahane bulmaya çalışıyorlardı; ama hiçbir bahane ve bozukluk bulamıyorlardı, çünkü o güvenilirdi ve onda hiçbir ihmal ve bozukluk bulunmadı.

וּמָ֣ה חַשְׁחָ֡ן וּבְנֵ֣י תוֹרִ֣ין וְדִכְרִ֣ין וְאִמְּרִ֣ין לַעֲלָוָ֣ן לֶאֱלָ֪הּ שְׁמַיָּ֟א חִנְטִ֞ין מְלַ֣ח חֲמַ֣ר וּמְשַׁ֗ח כְּמֵאמַ֨ר כָּהֲנַיָּ֤א דִי־בִירֽוּשְׁלֶם֙ לֶהֱוֵ֨א מִתְיְהֵ֥ב לְהֹ֛ם י֥וֹם בְּי֖וֹם דִּי־לָ֥א שָׁלֽוּ

Ve neye ihtiyaçları varsa, göklerin Tanrısı'na yakmalık sunular için boğalar, koçlar ve kuzular, buğday, tuz, şarap ve yağ, Yeruşalim'deki kâhinlerin sözüne göre, onlara günden güne ihmal edilmeden verilsin.

וְק֣וֹל הָמוֹן֮ שָׁלֵ֣ו בָהּ֒ וְאֶל־אֲנָשִׁים֙ מֵרֹ֣ב אָדָ֔ם מוּבָאִ֥ים סָבָאִ֖ים מִמִּדְבָּ֑ר וַֽיִּתְּנ֤וּ צְמִידִים֙ אֶל־יְדֵיהֶ֔ן וַעֲטֶ֥רֶת תִּפְאֶ֖רֶת עַל־רָאשֵׁיהֶֽן

Ve kaygısız kalabalığın sesi ondaydı; ve insan çokluğundan çölden getirilen sarhoş adamlarla birlikte, ellerine bilezikler ve başlarına güzellik tacı taktılar.

שָׁ֘לֵ֤ו הָיִ֨יתִי וַֽיְפַרְפְּרֵ֗נִי וְאָחַ֣ז בְּ֭עָרְפִּי וַֽיְפַצְפְּצֵ֑נִי וַיְקִימֵ֥נִי ל֝֗וֹ לְמַטָּרָֽה

Rahattım ve o beni parçaladı; ensemi tuttu ve beni paramparça etti; ve beni kendisine hedef olarak dikti.

כִּ֤י לֹא־יָדַ֣ע שָׁלֵ֣ו בְּבִטְנ֑וֹ בַּ֝חֲמוּד֗וֹ לֹ֣א יְמַלֵּֽט

Çünkü karnında rahatlık bilmedi; arzuladığıyla kurtarmayacak.

הֲל֣וֹא אֶת־הַדְּבָרִ֗ים אֲשֶׁ֨ר קָרָ֤א יְהוָה֙ בְּיַד֙ הַנְּבִיאִ֣ים הָרִֽאשֹׁנִ֔ים בִּהְי֤וֹת יְרוּשָׁלִַ֨ם֙ יֹשֶׁ֣בֶת וּשְׁלֵוָ֔ה וְעָרֶ֖יהָ סְבִיבֹתֶ֑יהָ וְהַנֶּ֥גֶב וְהַשְּׁפֵלָ֖ה יֹשֵֽׁב

Yeruşalim ve etrafındaki şehirleri oturuyor ve rahat iken, ve Negev ve Şefela oturuyor iken, Yahve'nin önceki peygamberlerin eliyle ilan ettiği sözler değil mi?

וַֽיִּמְצְא֤וּ מִרְעֶה֙ שָׁמֵ֣ן וָט֔וֹב וְהָאָ֨רֶץ֙ רַחֲבַ֣ת יָדַ֔יִם וְשֹׁקֶ֖טֶת וּשְׁלֵוָ֑ה כִּ֣י מִן־חָ֔ם הַיֹּשְׁבִ֥ים שָׁ֖ם לְפָנִֽים

Ve semiz ve iyi bir otlak buldular; ve yer geniş alanlı, sakin ve huzurluydu; çünkü önceden orada oturanlar Ham'dandı.

זֶ֗ה יָ֭מוּת בְּעֶ֣צֶם תֻּמּ֑וֹ כֻּ֝לּ֗וֹ שַׁלְאֲנַ֥ן וְשָׁלֵֽיו

Biri kusursuzluğunun gücünde, tamamen rahat ve huzurlu olarak ölür.

הִנֵּה־אֵ֥לֶּה רְשָׁעִ֑ים וְשַׁלְוֵ֥י ע֝וֹלָ֗ם הִשְׂגּוּ־חָֽיִל

İşte bunlar kötülerdir ve sonsuz rahat olanlar serveti çoğalttılar.

ק֣וּמוּ עֲל֗וּ אֶל־גּ֥וֹי שְׁלֵ֛יו יוֹשֵׁ֥ב לָבֶ֖טַח נְאֻם־יְהוָ֑ה לֹא־דְלָתַ֧יִם וְלֹֽא־בְרִ֛יחַ ל֖וֹ בָּדָ֥ד יִשְׁכֹּֽנוּ

Kalkın, güvenlik içinde oturan rahat ulusa çıkın, Yahve'nin bildirisidir; onun kapıları ve sürgüsü yoktur, yalnız yaşarlar.

וַ֭אֲנִי אָמַ֣רְתִּי בְשַׁלְוִ֑י בַּל־אֶמּ֥וֹט לְעוֹלָֽם

Ve ben rahatlığımda dedim: Sonsuza dek sarsılmayacağım.