רצה

לֹ֤א בִגְבוּרַ֣ת הַסּ֣וּס יֶחְפָּ֑ץ לֹֽא־בְשׁוֹקֵ֖י הָאִ֣ישׁ יִרְצֶֽה

Atın gücünden zevk almaz; adamın bacaklarından hoşlanmaz.

כִּ֤י אֶ֥ת אֲשֶׁ֣ר יֶאֱהַ֣ב יְהוָ֣ה יוֹכִ֑יחַ וּ֝כְאָ֗ב אֶת־בֵּ֥ן יִרְצֶֽה

Çünkü Yahve sevdiğini azarlar ve bir baba gibi hoşnut olduğu oğlunu.

שְׁעֵ֣ה מֵעָלָ֣יו וְיֶחְדָּ֑ל עַד־יִ֝רְצֶ֗ה כְּשָׂכִ֥יר יוֹמֽוֹ

Onun üzerinden bakışını çevir ve o bıraksın, ücretli gibi gününü tamamlayana kadar.

וְאִ֣ם הֵאָכֹ֣ל יֵ֠אָכֵל מִבְּשַׂר־זֶ֨בַח שְׁלָמָ֜יו בַּיּ֣וֹם הַשְּׁלִישִׁי֮ לֹ֣א יֵרָצֶה֒ הַמַּקְרִ֣יב אֹת֗וֹ לֹ֧א יֵחָשֵׁ֛ב ל֖וֹ פִּגּ֣וּל יִהְיֶ֑ה וְהַנֶּ֛פֶשׁ הָאֹכֶ֥לֶת מִמֶּ֖נּוּ עֲוֺנָ֥הּ תִּשָּֽׂא

Ve eğer esenlik kurbanının etinden üçüncü günde yenilecek olursa, kabul edilmeyecek, onu sunana sayılmayacak, iğrenç olacaktır; ve ondan yiyen can suçunu taşıyacaktır.

וְאִ֛ם הֵאָכֹ֥ל יֵאָכֵ֖ל בַּיּ֣וֹם הַשְּׁלִישִׁ֑י פִּגּ֥וּל ה֖וּא לֹ֥א יֵרָצֶֽה

Ve eğer üçüncü günde yenerek yenilirse; o iğrençtir, kabul edilmeyecektir.

זֶ֣ה דַ֭רְכָּם כֵּ֣סֶל לָ֑מוֹ וְאַחֲרֵיהֶ֓ם בְּפִיהֶ֖ם יִרְצ֣וּ סֶֽלָה

Onların yolu kendileri için akılsızlıktır; ve onlardan sonrakiler onların ağzıyla onaylarlar. Selah.

אַ֤ךְ מִשְּׂאֵת֨וֹ יָעֲצ֣וּ לְהַדִּיחַ֮ יִרְצ֪וּ כָ֫זָ֥ב בְּפִ֥יו יְבָרֵ֑כוּ וּ֝בְקִרְבָּ֗ם יְקַלְלוּ־סֶֽלָה

Sadece onu yüksekliğinden itmek için öğüt verdiler; yalandan zevk alırlar; ağzıyla bereketlerler ve içlerinde lanetlerler. Sela.

בָּ֭נָיו יְרַצּ֣וּ דַלִּ֑ים וְ֝יָדָ֗יו תָּשֵׁ֥בְנָה אוֹנֽוֹ

Oğulları yoksulları hoşnut edecek ve elleri onun servetini geri verecek.

וּמִיַּ֣ד בֶּן־נֵכָ֗ר לֹ֥א תַקְרִ֛יבוּ אֶת־לֶ֥חֶם אֱלֹהֵיכֶ֖ם מִכָּל־אֵ֑לֶּה כִּ֣י מָשְׁחָתָ֤ם בָּהֶם֙ מ֣וּם בָּ֔ם לֹ֥א יֵרָצ֖וּ לָכֶֽם

Ve bir yabancı oğlunun elinden Tanrınızın ekmeğini bunların hiçbirinden sunmayacaksınız; çünkü onların bozukluğu onlardadır, onlarda kusur vardır; sizin için kabul edilmeyeceklerdir.

אַף־אֲנִ֗י אֵלֵ֤ךְ עִמָּם֙ בְּקֶ֔רִי וְהֵבֵאתִ֣י אֹתָ֔ם בְּאֶ֖רֶץ אֹיְבֵיהֶ֑ם אוֹ־אָ֣ז יִכָּנַ֗ע לְבָבָם֙ הֶֽעָרֵ֔ל וְאָ֖ז יִרְצ֥וּ אֶת־עֲוֺנָֽם

Ben de onlarla zıtlık içinde yürüyeceğim ve onları düşmanlarının yerine getireceğim; belki o zaman sünnetsiz kalpleri boyun eğer ve o zaman suçlarını kabul ederler.

וַיִּבְחַ֡ר יְהוָ֣ה אֱלֹהֵי֩ יִשְׂרָאֵ֨ל בִּ֜י מִכֹּ֣ל בֵּית־אָבִ֗י לִהְי֨וֹת לְמֶ֤לֶךְ עַל־יִשְׂרָאֵל֙ לְעוֹלָ֔ם כִּ֤י בִֽיהוּדָה֙ בָּחַ֣ר לְנָגִ֔יד וּבְבֵ֥ית יְהוּדָ֖ה בֵּ֣ית אָבִ֑י וּבִבְנֵ֣י אָבִ֔י בִּ֣י רָצָ֔ה לְהַמְלִ֖יךְ עַל־כָּל־יִשְׂרָאֵֽל

İsrail'in Tanrısı Yahve, sonsuza dek İsrail üzerinde kral olmak için babamın bütün evinden beni seçti; çünkü önder olarak Yahuda'yı, Yahuda evinde babamın evini seçti ve babamın oğulları arasında bütün İsrail üzerinde kral yapmak için benden hoşnut oldu.

רְצֵ֣ה יְ֭הוָה לְהַצִּילֵ֑נִי יְ֝הוָ֗ה לְעֶזְרָ֥תִי חֽוּשָׁה

Beni kurtarmaya hoşnut ol Yahve; Yahve, yardımıma acele et.

נִדְב֣וֹת פִּ֭י רְצֵה־נָ֣א יְהוָ֑ה וּֽמִשְׁפָּטֶ֥יךָ לַמְּדֵֽנִי

Ağzımın gönüllü sunularını lütfen kabul et, Yahve, ve yargılarını bana öğret.

לֵ֣ךְ אֱכֹ֤ל בְּשִׂמְחָה֙ לַחְמֶ֔ךָ וּֽשֲׁתֵ֥ה בְלֶב־ט֖וֹב יֵינֶ֑ךָ כִּ֣י כְבָ֔ר רָצָ֥ה הָאֱלֹהִ֖ים אֶֽת־מַעֲשֶֽׂיךָ

Git, ekmeğini sevinçle ye ve şarabını iyi kalple iç; çünkü Tanrı senin işlerinden çoktan hoşnut oldu.

וְיָדַ֣עְתִּי אֱלֹהַ֔י כִּ֤י אַתָּה֙ בֹּחֵ֣ן לֵבָ֔ב וּמֵישָׁרִ֖ים תִּרְצֶ֑ה אֲנִ֗י בְּיֹ֤שֶׁר לְבָבִי֙ הִתְנַדַּ֣בְתִּי כָל־אֵ֔לֶּה וְעַתָּ֗ה עַמְּךָ֙ הַנִּמְצְאוּ־פֹ֔ה רָאִ֥יתִי בְשִׂמְחָ֖ה לְהִֽתְנַדֶּב־לָֽךְ

Ve biliyorum ey Tanrım, sen kalbi sınarsın ve doğruluktan hoşlanırsın. Ben kalbimin doğruluğuyla bütün bunları gönülden verdim ve şimdi burada bulunan halkının sana sevinçle gönülden verdiklerini gördüm.

בָּרֵ֤ךְ יְהוָה֙ חֵיל֔וֹ וּפֹ֥עַל יָדָ֖יו תִּרְצֶ֑ה מְחַ֨ץ מָתְנַ֧יִם קָמָ֛יו וּמְשַׂנְאָ֖יו מִן־יְקוּמֽוּן

Yahve, onun gücünü bereketle ve ellerinin işini kabul et; ona karşı kalkanların ve ondan nefret edenlerin bellerini kır ki kalkamasınlar.

אָז֩ תִּרְצֶ֨ה הָאָ֜רֶץ אֶת־שַׁבְּתֹתֶ֗יהָ כֹּ֚ל יְמֵ֣י הֳשַׁמָּ֔ה וְאַתֶּ֖ם בְּאֶ֣רֶץ אֹיְבֵיכֶ֑ם אָ֚ז תִּשְׁבַּ֣ת הָאָ֔רֶץ וְהִרְצָ֖ת אֶת־שַׁבְּתֹתֶֽיהָ

O zaman yer, ıssızlığın bütün günleri boyunca ve siz düşmanlarınızın yerindeyken Şabatlarını kabul edecek; o zaman yer duracak ve Şabatlarını kabul edecek.

כִּ֣י אִם־תַּעֲלוּ־לִ֥י עֹל֛וֹת וּמִנְחֹתֵיכֶ֖ם לֹ֣א אֶרְצֶ֑ה וְשֶׁ֥לֶם מְרִיאֵיכֶ֖ם לֹ֥א אַבִּֽיט

Çünkü bana yakmalık sunular ve tahıl sunularınızı sunarsanız kabul etmeyeceğim; ve besili hayvanlarınızın esenlik sunusuna bakmayacağım.

בְּרֵ֣יחַ נִיחֹחַ֮ אֶרְצֶ֣ה אֶתְכֶם֒ בְּהוֹצִיאִ֤י אֶתְכֶם֙ מִן־הָ֣עַמִּ֔ים וְקִבַּצְתִּ֣י אֶתְכֶ֔ם מִן־הָ֣אֲרָצ֔וֹת אֲשֶׁ֥ר נְפֹצֹתֶ֖ם בָּ֑ם וְנִקְדַּשְׁתִּ֥י בָכֶ֖ם לְעֵינֵ֥י הַגּוֹיִֽם

Sizi halklardan çıkardığımda ve onlarda dağıldığınız yerlerden sizi topladığımda hoş kokuyla sizden razı olacağım; ve ulusların gözleri önünde sizinle kutsal kılınacağım.

מִ֤י גַם־בָּכֶם֙ וְיִסְגֹּ֣ר דְּלָתַ֔יִם וְלֹֽא־תָאִ֥ירוּ מִזְבְּחִ֖י חִנָּ֑ם אֵֽין־לִ֨י חֵ֜פֶץ בָּכֶ֗ם אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת וּמִנְחָ֖ה לֹֽא־אֶרְצֶ֥ה מִיֶּדְכֶֽם

Aranızda kapıları kapatacak kim var? Ve sunağımı boşuna aydınlatmayacaksınız. Sizde zevkim yok, Ordular Yahve dedi, ve elinizden sunuyu razı olmayacağım.

כֹּֽה־אָמַ֨ר יְהוָ֜ה לָעָ֣ם הַזֶּ֗ה כֵּ֤ן אָֽהֲבוּ֙ לָנ֔וּעַ רַגְלֵיהֶ֖ם לֹ֣א חָשָׂ֑כוּ וַיהוָה֙ לֹ֣א רָצָ֔ם עַתָּה֙ יִזְכֹּ֣ר עֲוֺנָ֔ם וְיִפְקֹ֖ד חַטֹּאתָֽם

Yahve bu halka şöyle dedi: Dolaşmayı böyle sevdiler, ayaklarını esirgemediler; ve Yahve onlardan razı olmadı, şimdi suçlarını hatırlayacak ve günahlarını cezalandıracak.

כִּ֣י יָצֻ֗מוּ אֵינֶ֤נִּי שֹׁמֵ֨עַ֙ אֶל־רִנָּתָ֔ם וְכִ֧י יַעֲל֛וּ עֹלָ֥ה וּמִנְחָ֖ה אֵינֶ֣נִּי רֹצָ֑ם כִּ֗י בַּחֶ֨רֶב֙ וּבָרָעָ֣ב וּבַדֶּ֔בֶר אָנֹכִ֖י מְכַלֶּ֥ה אוֹתָֽם

Çünkü oruç tuttuklarında, onların feryadını işitmiyorum; ve yakmalık sunu ve tahıl sunusu sunduklarında, onlardan razı olmuyorum; çünkü kılıçla, kıtlıkla ve salgın hastalıkla ben onları tüketiyorum.

זִבְחֵ֣י הַבְהָבַ֗י יִזְבְּח֤וּ בָשָׂר֙ וַיֹּאכֵ֔לוּ יְהוָ֖ה לֹ֣א רָצָ֑ם עַתָּ֞ה יִזְכֹּ֤ר עֲוֺנָם֙ וְיִפְקֹ֣ד חַטֹּאותָ֔ם הֵ֖מָּה מִצְרַ֥יִם יָשֽׁוּבוּ

Sunularımın kurbanlarını et olarak kurban ederler ve yerler; Yahve onları kabul etmez; şimdi onların suçunu hatırlayacak ve günahlarını cezalandıracak; onlar Mısır'a dönecekler.

הֵ֤ן עַבְדִּי֙ אֶתְמָךְ־בּ֔וֹ בְּחִירִ֖י רָצְתָ֣ה נַפְשִׁ֑י נָתַ֤תִּי רוּחִי֙ עָלָ֔יו מִשְׁפָּ֖ט לַגּוֹיִ֥ם יוֹצִֽיא

İşte kulum, onu desteklerim; seçilmişim, canım hoşnut oldu; ruhumu onun üzerine verdim, uluslara adalet çıkaracak.

לְמַלֹּ֤אות דְּבַר־יְהוָה֙ בְּפִ֣י יִרְמְיָ֔הוּ עַד־רָצְתָ֥ה הָאָ֖רֶץ אֶת־שַׁבְּתוֹתֶ֑יהָ כָּל־יְמֵ֤י הָשַּׁמָּה֙ שָׁבָ֔תָה לְמַלֹּ֖אות שִׁבְעִ֥ים שָׁנָֽה

Yeremya'nın ağzındaki Yahve'nin sözünü doldurmak için, yer kendi Şabatlarını kabul edene kadar; ıssızlığın bütün günleri boyunca durdu, yetmiş yılı doldurmak için.

רוֹצֶ֣ה יְ֭הוָה אֶת־יְרֵאָ֑יו אֶת־הַֽמְיַחֲלִ֥ים לְחַסְדּֽוֹ

Yahve ondan korkanlardan, onun sadakatine umut edenlerden hoşlanır.

כִּֽי־רוֹצֶ֣ה יְהוָ֣ה בְּעַמּ֑וֹ יְפָאֵ֥ר עֲ֝נָוִ֗ים בִּישׁוּעָֽה

Çünkü Yahve halkından hoşnuttur; alçakgönüllüleri kurtuluşla güzelleştirir.

כִּֽי־רָצ֣וּ עֲ֭בָדֶיךָ אֶת־אֲבָנֶ֑יהָ וְֽאֶת־עֲפָרָ֥הּ יְחֹנֵֽנוּ

Çünkü kulların onun taşlarından hoşnut oldular ve onun tozuna merhamet ederler.

וְסָמַ֣ךְ יָד֔וֹ עַ֖ל רֹ֣אשׁ הָעֹלָ֑ה וְנִרְצָ֥ה ל֖וֹ לְכַפֵּ֥ר עָלָֽיו

Ve elini yakmalık sununun başının üzerine dayayacak ve onun üzerine kefaret etmek için onun için kabul edilecek.

כִּ֤י לֹא־תַחְפֹּ֣ץ זֶ֣בַח וְאֶתֵּ֑נָה ע֝וֹלָ֗ה לֹ֣א תִרְצֶֽה

Çünkü kurban istemezsin ki vereyim; yakmalık sunu kabul etmezsin.

וְכִֽי־תַגִּשׁ֨וּן עִוֵּ֤ר לִזְבֹּ֨חַ֙ אֵ֣ין רָ֔ע וְכִ֥י תַגִּ֛ישׁוּ פִּסֵּ֥חַ וְחֹלֶ֖ה אֵ֣ין רָ֑ע הַקְרִיבֵ֨הוּ נָ֜א לְפֶחָתֶ֗ךָ הֲיִּרְצְךָ֙ א֚וֹ הֲיִשָּׂ֣א פָנֶ֔יךָ אָמַ֖ר יְהוָ֥ה צְבָאֽוֹת

Ve kurban etmek için körü yaklaştırdığınızda kötülük yok mu? Ve topalı ve hastayı yaklaştırdığınızda kötülük yok mu? Lütfen onu valine yaklaştır; senden razı olur mu veya yüzünü kaldırır mı? Ordular Yahve dedi.

כִּֽי־אָ֭מַר לֹ֣א יִסְכָּן־גָּ֑בֶר בִּ֝רְצֹת֗וֹ עִם־אֱלֹהִֽים

Çünkü dedi: 'Tanrı ile hoşnut olması adama yarar sağlamaz.'

וַיֹּ֣אמֶר יַעֲקֹ֗ב אַל־נָא֙ אִם־נָ֨א מָצָ֤אתִי חֵן֙ בְּעֵינֶ֔יךָ וְלָקַחְתָּ֥ מִנְחָתִ֖י מִיָּדִ֑י כִּ֣י עַל־כֵּ֞ן רָאִ֣יתִי פָנֶ֗יךָ כִּרְאֹ֛ת פְּנֵ֥י אֱלֹהִ֖ים וַתִּרְצֵֽנִי

Yakup dedi: 'Lütfen hayır; eğer gözlerinde lütuf bulduysam, armağanımı elimden al. Çünkü yüzünü Tanrı'nın yüzünü görmek gibi gördüm ve beni kabul ettin.'

הַֽ֭לְעוֹלָמִים יִזְנַ֥ח אֲדֹנָ֑י וְלֹֽא־יֹסִ֖יף לִרְצ֣וֹת עֽוֹד

Efendi sonsuza dek mi reddedecek ve bir daha lütfetmeyecek mi?

וִֽיכַלּ֖וּ אֶת־הַיָּמִ֑ים וְהָיָה֩ בַיּ֨וֹם הַשְּׁמִינִ֜י וָהָ֗לְאָה יַעֲשׂ֨וּ הַכֹּהֲנִ֤ים עַל־הַמִּזְבֵּ֨חַ֙ אֶת־עוֹלֽוֹתֵיכֶם֙ וְאֶת־שַׁלְמֵיכֶ֔ם וְרָצִ֣אתִי אֶתְכֶ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהֹוִֽה

Ve günleri bitirecekler; ve sekizinci günde ve sonrasında kâhinler sunağın üzerinde yakmalık sunularınızı ve esenlik sunularınızı yapacaklar, ve sizi kabul edeceğim, Efendi Yahve'nin bildirisidir.

וַאֲמַרְתֶּם֩ הִנֵּ֨ה מַתְּלָאָ֜ה וְהִפַּחְתֶּ֣ם אוֹת֗וֹ אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת וַהֲבֵאתֶ֣ם גָּז֗וּל וְאֶת־הַפִּסֵּ֨חַ֙ וְאֶת־הַ֣חוֹלֶ֔ה וַהֲבֵאתֶ֖ם אֶת־הַמִּנְחָ֑ה הַאֶרְצֶ֥ה אוֹתָ֛הּ מִיֶּדְכֶ֖ם אָמַ֥ר יְהוָֽה

Ve dediniz: 'İşte ne yorgunluk!' Ve ona üflediniz, Ordular Yahve dedi. Ve çalınmışı ve topalı ve hastayı getirdiniz; ve sunuyu getirdiniz. Elinizden ondan razı olur muyum? Yahve dedi.

וַיְדַבְּר֨וּ אֵלָ֜יו לֵאמֹ֗ר אִם־תִּֽהְיֶ֨ה לְט֜וֹב לְהָעָ֤ם הַזֶּה֙ וּרְצִיתָ֔ם וְדִבַּרְתָּ֥ אֲלֵהֶ֖ם דְּבָרִ֣ים טוֹבִ֑ים וְהָי֥וּ לְךָ֛ עֲבָדִ֖ים כָּל־הַיָּמִֽים

Ona konuşarak dediler: 'Eğer bu halka iyi olursan ve onları hoşnut edersen ve onlara iyi sözler konuşursan, bütün günler sana kul olurlar.'

כִּ֣י מָרְדֳּכַ֣י הַיְּהוּדִ֗י מִשְׁנֶה֙ לַמֶּ֣לֶךְ אֲחַשְׁוֵר֔וֹשׁ וְגָדוֹל֙ לַיְּהוּדִ֔ים וְרָצ֖וּי לְרֹ֣ב אֶחָ֑יו דֹּרֵ֥שׁ טוֹב֙ לְעַמּ֔וֹ וְדֹבֵ֥ר שָׁל֖וֹם לְכָל־זַרְעֽוֹ

Çünkü Yahudi Mordekay kral Ahaşveroş'a ikinciydi, Yahudiler için büyüktü ve kardeşlerinin çoğuna makbuldü; halkı için iyilik arayan ve bütün soyu için barış konuşandı.

וְהָאָרֶץ֩ תֵּעָזֵ֨ב מֵהֶ֜ם וְתִ֣רֶץ אֶת־שַׁבְּתֹתֶ֗יהָ בָּהְשַׁמָּה֙ מֵהֶ֔ם וְהֵ֖ם יִרְצ֣וּ אֶת־עֲוֺנָ֑ם יַ֣עַן וּבְיַ֔עַן בְּמִשְׁפָּטַ֣י מָאָ֔סוּ וְאֶת־חֻקֹּתַ֖י גָּעֲלָ֥ה נַפְשָֽׁם

Yer onlar tarafından terk edilecek ve onlardan ıssız kaldığında Şabatlarını kabul edecek; ve onlar suçlarını kabul edecekler, çünkü ve çünkü hükümlerimi reddettiler ve canları kurallarımdan iğrendi.