רע

אַף־עַל־יָת֥וֹם תַּפִּ֑ילוּ וְ֝תִכְר֗וּ עַל־רֵֽיעֲכֶֽם

Hatta yetim üzerine düşürürsünüz ve dostunuzun üzerine kazarsınız.

אָכֵ֛ן בָּגְדָ֥ה אִשָּׁ֖ה מֵרֵעָ֑הּ כֵּ֣ן בְּגַדְתֶּ֥ם בִּ֛י בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל נְאֻם־יְהוָֽה

Gerçekten bir kadın dostuna nasıl hainlik ederse, siz de bana öyle hainlik ettiniz, ey İsrail evi, Yahve'nin bildirisidir.

כְּרֵֽעַ־כְּאָ֣ח לִ֭י הִתְהַלָּ֑כְתִּי כַּאֲבֶל־אֵ֝֗ם קֹדֵ֥ר שַׁחֽוֹתִי

Benim dostum, kardeşim gibi dolaştım; anne yası tutan gibi karalar giymiş olarak eğildim.

וּבִשְׁלֹ֣שֶׁת רֵעָיו֮ חָרָ֪ה אַ֫פּ֥וֹ עַ֤ל אֲשֶׁ֣ר לֹא־מָצְא֣וּ מַעֲנֶ֑ה וַ֝יַּרְשִׁ֗יעוּ אֶת־אִיּֽוֹב

Ve üç dostuna öfkesi alevlendi, cevap bulamadıkları ve Eyyup'u suçlu çıkardıkları için.

וַֽיִּשְׁמְע֞וּ שְׁלֹ֣שֶׁת רֵעֵ֣י אִיּ֗וֹב אֵ֣ת כָּל־הָרָעָ֣ה הַזֹּאת֮ הַבָּ֣אָה עָלָיו֒ וַיָּבֹ֨אוּ֙ אִ֣ישׁ מִמְּקֹמ֔וֹ אֱלִיפַ֤ז הַתֵּימָנִי֙ וּבִלְדַּ֣ד הַשּׁוּחִ֔י וְצוֹפַ֖ר הַנַּֽעֲמָתִ֑י וַיִּוָּעֲד֣וּ יַחְדָּ֔ו לָב֥וֹא לָנֽוּד־ל֖וֹ וּֽלְנַחֲמֽוֹ

Ve Eyyup'un üç dostu onun üzerine gelen bütün bu kötülüğü duydular, ve her adam kendi yerinden geldiler: Temanlı Elifaz ve Şuhalı Bildad ve Naamalı Tsofar. Ve ona acımak ve onu teselli etmek için gelmek üzere birlikte buluştular.

הִרְחַ֣קְתָּ מִ֭מֶּנִּי אֹהֵ֣ב וָרֵ֑עַ מְֽיֻדָּעַ֥י מַחְשָֽׁךְ

Seveni ve dostu benden uzaklaştırdın; tanıdıklarım karanlıktır.

בָּכ֨וֹ תִבְכֶּ֜ה בַּלַּ֗יְלָה וְדִמְעָתָהּ֙ עַ֣ל לֶֽחֱיָ֔הּ אֵֽין־לָ֥הּ מְנַחֵ֖ם מִכָּל־אֹהֲבֶ֑יהָ כָּל־רֵעֶ֨יהָ֙ בָּ֣גְדוּ בָ֔הּ הָ֥יוּ לָ֖הּ לְאֹיְבִֽים

Geceleyin kesinlikle ağlar ve gözyaşı yanağının üzerindedir; tüm sevenlerinden onu avutan yoktur; tüm dostları ona hainlik ettiler, ona düşman oldular.

אַל־תַּאֲמִ֣ינוּ בְרֵ֔עַ אַֽל־תִּבְטְח֖וּ בְּאַלּ֑וּף מִשֹּׁכֶ֣בֶת חֵיקֶ֔ךָ שְׁמֹ֖ר פִּתְחֵי־פִֽיךָ

Arkadaşa inanmayın, dosta güvenmeyin; koynunda yatandan ağzının kapılarını koru.

וַיְהִ֨י בְמָלְכ֜וֹ כְּשִׁבְתּ֣וֹ עַל־כִּסְא֗וֹ הִכָּה֙ אֶת־כָּל־בֵּ֣ית בַּעְשָׁ֔א לֹֽא־הִשְׁאִ֥יר ל֖וֹ מַשְׁתִּ֣ין בְּקִ֑יר וְגֹאֲלָ֖יו וְרֵעֵֽהוּ

Ve kral olduğunda, tahtına oturduğu gibi Baaşa'nın tüm evini vurdu; ona duvara işeyen, akrabalarını ve dostunu bırakmadı.

עַתָּ֕ה לָ֥מָּה תָרִ֖יעִי רֵ֑עַ הֲמֶ֣לֶךְ אֵֽין־בָּ֗ךְ אִֽם־יוֹעֲצֵךְ֙ אָבָ֔ד כִּֽי־הֶחֱזִיקֵ֥ךְ חִ֖יל כַּיּוֹלֵדָֽה

Şimdi neden yüksek sesle bağırıyorsun? Sende kral yok mu, yoksa danışmanın mı yok oldu ki doğuran kadın gibi ağrı seni tuttu?

יַגִּ֣יד עָלָ֣יו רֵע֑וֹ מִ֝קְנֶ֗ה אַ֣ף עַל־עוֹלֶֽה

Onun gürültüsü onu bildirir; sürüler de yaklaşanı.

וַיִּשְׁמַ֧ע יְהוֹשֻׁ֛עַ אֶת־ק֥וֹל הָעָ֖ם בְּרֵעֹ֑ה וַיֹּ֨אמֶר֙ אֶל־מֹשֶׁ֔ה ק֥וֹל מִלְחָמָ֖ה בַּֽמַּחֲנֶה

Yeşu halkın bağırış sesini duydu ve Musa'ya dedi: 'Ordugahta savaş sesi var.'

אַתָּ֣ה יָ֭דַעְתָּ שִׁבְתִּ֣י וְקוּמִ֑י בַּ֥נְתָּה לְ֝רֵעִ֗י מֵרָחֽוֹק

Sen benim oturuşumu ve kalkışımı bildin; düşüncemi uzaktan anladın.

וְלִ֗י מַה־יָּקְר֣וּ רֵעֶ֣יךָ אֵ֑ל מֶ֥ה עָ֝צְמוּ רָאשֵׁיהֶֽם

Ve bana senin düşüncelerin ne kadar değerlidir, ey Tanrı; onların toplamı ne kadar büyüktür!