רעה

וַתְּפוּצֶ֖ינָה מִבְּלִ֣י רֹעֶ֑ה וַתִּהְיֶ֧ינָה לְאָכְלָ֛ה לְכָל־חַיַּ֥ת הַשָּׂדֶ֖ה וַתְּפוּצֶֽינָה

Çoban olmadığından dağıldılar; kırın bütün hayvanlarına yiyecek oldular ve dağıldılar.

חַי־אָ֜נִי נְאֻ֣ם אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה אִם־לֹ֣א יַ֣עַן הֱיֽוֹת־צֹאנִ֣י לָבַ֡ז וַתִּֽהְיֶינָה֩ צֹאנִ֨י לְאָכְלָ֜ה לְכָל־חַיַּ֤ת הַשָּׂדֶה֙ מֵאֵ֣ין רֹעֶ֔ה וְלֹֽא־דָרְשׁ֥וּ רֹעַ֖י אֶת־צֹאנִ֑י וַיִּרְע֤וּ הָֽרֹעִים֙ אוֹתָ֔ם וְאֶת־צֹאנִ֖י לֹ֥א רָעֽוּ

Ben yaşıyorum, Efendi Yahve'nin bildirisidir; kesinlikle sürüm yağma olduğu için, çoban olmadığı için sürüm kırın her hayvanına yiyecek olduğu için, çobanlarım sürümü aramadığı için, çobanlar kendilerini güdüp sürümü gütmedikleri için,

כְּבַקָּרַת֩ רֹעֶ֨ה עֶדְר֜וֹ בְּיוֹם־הֱיוֹת֤וֹ בְתוֹךְ־צֹאנוֹ֙ נִפְרָשׁ֔וֹת כֵּ֖ן אֲבַקֵּ֣ר אֶת־צֹאנִ֑י וְהִצַּלְתִּ֣י אֶתְהֶ֗ם מִכָּל־הַמְּקוֹמֹת֙ אֲשֶׁ֣ר נָפֹ֣צוּ שָׁ֔ם בְּי֥וֹם עָנָ֖ן וַעֲרָפֶֽל

Bir çobanın dağılmış sürüsünün içinde olduğu gün sürüsünü yokladığı gibi, sürümü öyle yoklayacağım; bulut ve koyu karanlık gününde dağıldıkları bütün yerlerden onları kurtaracağım.

וַהֲקִמֹתִ֨י עֲלֵיהֶ֜ם רֹעֶ֤ה אֶחָד֙ וְרָעָ֣ה אֶתְהֶ֔ן אֵ֖ת עַבְדִּ֣י דָוִ֑יד ה֚וּא יִרְעֶ֣ה אֹתָ֔ם וְהֽוּא־יִהְיֶ֥ה לָהֶ֖ן לְרֹעֶֽה

Onların üzerine tek bir çoban dikeceğim ve onları o güdecek, kulum Davut; onları o güdecek ve onlara çoban o olacak.

הִ֠נֵּה כְּאַרְיֵ֞ה יַעֲלֶ֨ה מִגְּא֣וֹן הַיַּרְדֵּן֮ אֶל־נְוֵ֣ה אֵיתָן֒ כִּֽי־אַרְגִּ֤יעָה אֲרִיצֶ֨נּוּ מֵֽעָלֶ֔יהָ וּמִ֥י בָח֖וּר אֵלֶ֣יהָ אֶפְקֹ֑ד כִּ֣י מִ֤י כָמ֨וֹנִי֙ וּמִ֣י יֹעִידֶ֔נִּי וּמִי־זֶ֣ה רֹעֶ֔ה אֲשֶׁ֥ר יַעֲמֹ֖ד לְפָנָֽי

İşte Şeria'nın gururundan kalıcı otlağa aslan gibi çıkacak; çünkü aniden onu onun üzerinden koşturacağım ve kim seçilmişse onun üzerine atayacağım. Çünkü kim benim gibidir ve kim beni çağırabilir? Peki benim önümde duracak bu çoban kimdir?

בֶּן־אָדָ֕ם הִנָּבֵ֖א עַל־רוֹעֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל הִנָּבֵ֣א וְאָמַרְתָּ֩ אֲלֵיהֶ֨ם לָרֹעִ֜ים כֹּ֥ה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה ה֤וֹי רֹעֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֤ר הָיוּ֙ רֹעִ֣ים אוֹתָ֔ם הֲל֣וֹא הַצֹּ֔אן יִרְע֖וּ הָרֹעִֽים

İnsanoğlu, İsrail'in çobanları üzerine peygamberlik et; peygamberlik et ve onlara, çobanlara söyle, Efendi Yahve şöyle dedi: Vay kendilerini güden İsrail'in çobanlarına! Çobanlar sürüyü gütmeli değil mi?

לָכֵ֣ן רֹעִ֔ים שִׁמְע֖וּ אֶת־דְּבַ֥ר יְהוָֽה

Bu yüzden ey çobanlar, Yahve'nin sözünü işitin:

וְנָתַתִּ֥י לָכֶ֛ם רֹעִ֖ים כְּלִבִּ֑י וְרָע֥וּ אֶתְכֶ֖ם דֵּעָ֥ה וְהַשְׂכֵּֽיל

Ve size kalbime göre çobanlar vereceğim ve sizi bilgiyle ve anlayışla güdecekler.

אֵלֶ֛יהָ יָבֹ֥אוּ רֹעִ֖ים וְעֶדְרֵיהֶ֑ם תָּקְע֨וּ עָלֶ֤יהָ אֹהָלִים֙ סָבִ֔יב רָע֖וּ אִ֥ישׁ אֶת־יָדֽוֹ

Ona çobanlar ve sürüleri gelecekler; çevresinde ona karşı çadırlar kurdular, her adam kendi yanını otlattı.

רֹעִ֤ים רַבִּים֙ שִֽׁחֲת֣וּ כַרְמִ֔י בֹּסְס֖וּ אֶת־חֶלְקָתִ֑י נָֽתְנ֛וּ אֶת־חֶלְקַ֥ת חֶמְדָּתִ֖י לְמִדְבַּ֥ר שְׁמָמָֽה

Çok çobanlar bağımı bozdular, payımı çiğnediler; arzu payımı ıssızlık çölüne verdiler.

בֶּן־אָדָ֕ם הִנָּבֵ֖א עַל־רוֹעֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל הִנָּבֵ֣א וְאָמַרְתָּ֩ אֲלֵיהֶ֨ם לָרֹעִ֜ים כֹּ֥ה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה ה֤וֹי רֹעֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֤ר הָיוּ֙ רֹעִ֣ים אוֹתָ֔ם הֲל֣וֹא הַצֹּ֔אן יִרְע֖וּ הָרֹעִֽים

İnsanoğlu, İsrail'in çobanları üzerine peygamberlik et; peygamberlik et ve onlara, çobanlara söyle, Efendi Yahve şöyle dedi: Vay kendilerini güden İsrail'in çobanlarına! Çobanlar sürüyü gütmeli değil mi?

כֹּה־אָמַ֞ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה הִנְנִ֨י אֶֽל־הָרֹעִ֜ים וְֽדָרַשְׁתִּ֧י אֶת־צֹאנִ֣י מִיָּדָ֗ם וְהִשְׁבַּתִּים֙ מֵרְע֣וֹת צֹ֔אן וְלֹא־יִרְע֥וּ ע֛וֹד הָרֹעִ֖ים אוֹתָ֑ם וְהִצַּלְתִּ֤י צֹאנִי֙ מִפִּיהֶ֔ם וְלֹֽא־תִהְיֶ֥יןָ לָהֶ֖ם לְאָכְלָֽה

Efendi Yahve şöyle dedi: İşte ben çobanlara karşıyım; sürümü onların elinden arayacağım, onları sürüyü gütmekten durduracağım ve çobanlar artık kendilerini gütmeyecekler; sürümü onların ağzından kurtaracağım ve onlara yiyecek olmayacaklar.

לֵאמֹ֤ר לַֽאֲסוּרִים֙ צֵ֔אוּ לַאֲשֶׁ֥ר בַּחֹ֖שֶׁךְ הִגָּל֑וּ עַל־דְּרָכִ֣ים יִרְע֔וּ וּבְכָל־שְׁפָיִ֖ים מַרְעִיתָֽם

Tutuklulara çıkın, karanlıkta olanlara açığa çıkın demek için. Yolların üzerinde otlayacaklar ve bütün çıplak tepelerde onların otlağı vardır.

זְאֵ֨ב וְטָלֶ֜ה יִרְע֣וּ כְאֶחָ֗ד וְאַרְיֵה֙ כַּבָּקָ֣ר יֹֽאכַל־תֶּ֔בֶן וְנָחָ֖שׁ עָפָ֣ר לַחְמ֑וֹ לֹֽא־יָרֵ֧עוּ וְלֹֽא־יַשְׁחִ֛יתוּ בְּכָל־הַ֥ר קָדְשִׁ֖י אָמַ֥ר יְהוָֽה

Kurt ve kuzu birlikte otlayacaklar, aslan sığır gibi saman yiyecek ve yılanın ekmeği toprak olacak; bütün kutsal dağımda kötülük yapmayacaklar ve yok etmeyecekler, dedi Yahve.

וַיַּזְעֵ֗ק וַיֹּ֨אמֶר֙ בְּנִֽינְוֵ֔ה מִטַּ֧עַם הַמֶּ֛לֶךְ וּגְדֹלָ֖יו לֵאמֹ֑ר הָאָדָ֨ם וְהַבְּהֵמָ֜ה הַבָּקָ֣ר וְהַצֹּ֗אן אַֽל־יִטְעֲמוּ֙ מְא֔וּמָה אַ֨ל־יִרְע֔וּ וּמַ֖יִם אַל־יִשְׁתּֽוּ

Kralın ve büyüklerinin fermanıyla Ninova'da çağrı yaptırdı ve dedi: 'İnsan ve hayvan, sığır ve sürü hiçbir şey tatmasın; otlamasınlar ve su içmesinler.'

וַיֹּאמַ֓ר יְהוָה֙ מִצִיּ֣וֹן יִשְׁאָ֔ג וּמִירוּשָׁלִַ֖ם יִתֵּ֣ן קוֹל֑וֹ וְאָֽבְלוּ֙ נְא֣וֹת הָרֹעִ֔ים וְיָבֵ֖שׁ רֹ֥אשׁ הַכַּרְמֶֽל

Ve dedi: 'Yahve Siyon'dan kükreyecek ve Yeruşalim'den sesini verecek; çobanların otlakları yas tutacak ve Karmel'in başı kuruyacak.'

כֹּה־אָמַ֞ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה הִנְנִ֨י אֶֽל־הָרֹעִ֜ים וְֽדָרַשְׁתִּ֧י אֶת־צֹאנִ֣י מִיָּדָ֗ם וְהִשְׁבַּתִּים֙ מֵרְע֣וֹת צֹ֔אן וְלֹא־יִרְע֥וּ ע֛וֹד הָרֹעִ֖ים אוֹתָ֑ם וְהִצַּלְתִּ֤י צֹאנִי֙ מִפִּיהֶ֔ם וְלֹֽא־תִהְיֶ֥יןָ לָהֶ֖ם לְאָכְלָֽה

Efendi Yahve şöyle dedi: İşte ben çobanlara karşıyım; sürümü onların elinden arayacağım, onları sürüyü gütmekten durduracağım ve çobanlar artık kendilerini gütmeyecekler; sürümü onların ağzından kurtaracağım ve onlara yiyecek olmayacaklar.

לָ֠כֵן כֹּֽה־אָמַ֨ר יְהוָ֜ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל עַֽל־הָרֹעִים֮ הָרֹעִ֣ים אֶת־עַמִּי֒ אַתֶּ֞ם הֲפִצֹתֶ֤ם אֶת־צֹאנִי֙ וַתַּדִּח֔וּם וְלֹ֥א פְקַדְתֶּ֖ם אֹתָ֑ם הִנְנִ֨י פֹקֵ֧ד עֲלֵיכֶ֛ם אֶת־רֹ֥עַ מַעַלְלֵיכֶ֖ם נְאֻם־יְהוָֽה

Bu yüzden İsrail'in Tanrısı Yahve halkımı güden çobanlar hakkında şöyle dedi: Siz sürümü dağıttınız ve onları sürdünüz ve onları yoklamadınız; işte ben işlerinizin kötülüğünü sizde yoklayacağım, Yahve'nin bildirisidir.

בְּכֹ֥ל אֲשֶֽׁר־הִתְהַלַּכְתִּי֮ בְּכָל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ הֲדָבָ֣ר דִּבַּ֗רְתִּי אֶת־אַחַד֙ שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֣ר צִוִּ֗יתִי לִרְע֛וֹת אֶת־עַמִּ֥י אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר לָ֛מָּה לֹֽא־בְנִיתֶ֥ם לִ֖י בֵּ֥ית אֲרָזִֽים

'Bütün İsrailoğulları'yla dolaştığım her yerde, halkım İsrail'i gütmesini buyurduğum İsrail oymaklarından birine, "Neden bana sedir ağacından bir ev inşa etmediniz?" diyerek bir söz söyledim mi?'

וְדָוִ֛ד הֹלֵ֥ךְ וָשָׁ֖ב מֵעַ֣ל שָׁא֑וּל לִרְע֛וֹת אֶת־צֹ֥אן אָבִ֖יו בֵּֽית־לָֽחֶם

Davut, Beytlehem'de babasının sürüsünü gütmek için Saul'un yanından gidip dönüyordu.

בְּכֹ֥ל אֲשֶֽׁר־הִתְהַלַּכְתִּי֮ בְּכָל־יִשְׂרָאֵל֒ הֲדָבָ֣ר דִּבַּ֗רְתִּי אֶת־אַחַד֙ שֹׁפְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֥ר צִוִּ֛יתִי לִרְע֥וֹת אֶת־עַמִּ֖י לֵאמֹ֑ר לָ֛מָּה לֹא־בְנִיתֶ֥ם לִ֖י בֵּ֥ית אֲרָזִֽים

Bütün İsrail'de yürüdüğüm her yerde, halkımı gütmesini buyurduğum İsrail hakimlerinden birine, 'Neden bana sedir evi inşa etmediniz?' diyerek bir söz söyledim mi?

מֵאַחַ֥ר עָל֗וֹת הֱ֫בִיא֥וֹ לִ֭רְעוֹת בְּיַעֲקֹ֣ב עַמּ֑וֹ וּ֝בְיִשְׂרָאֵ֗ל נַחֲלָתֽוֹ

Emzikli koyunların ardından onu getirdi; halkı Yakup'u ve mirası İsrail'i gütmesi için.

דּוֹדִי֙ יָרַ֣ד לְגַנּ֔וֹ לַעֲרוּג֖וֹת הַבֹּ֑שֶׂם לִרְעוֹת֙ בַּגַּנִּ֔ים וְלִלְקֹ֖ט שֽׁוֹשַׁנִּֽים

Sevgilim bahçesine, baharat tarhlarına indi; bahçelerde otlatmak ve zambaklar toplamak için.

בֶּן־אָדָ֕ם הִנָּבֵ֖א עַל־רוֹעֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל הִנָּבֵ֣א וְאָמַרְתָּ֩ אֲלֵיהֶ֨ם לָרֹעִ֜ים כֹּ֥ה אָמַ֣ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה ה֤וֹי רֹעֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ אֲשֶׁ֤ר הָיוּ֙ רֹעִ֣ים אוֹתָ֔ם הֲל֣וֹא הַצֹּ֔אן יִרְע֖וּ הָרֹעִֽים

İnsanoğlu, İsrail'in çobanları üzerine peygamberlik et; peygamberlik et ve onlara, çobanlara söyle, Efendi Yahve şöyle dedi: Vay kendilerini güden İsrail'in çobanlarına! Çobanlar sürüyü gütmeli değil mi?

חַי־אָ֜נִי נְאֻ֣ם אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה אִם־לֹ֣א יַ֣עַן הֱיֽוֹת־צֹאנִ֣י לָבַ֡ז וַתִּֽהְיֶינָה֩ צֹאנִ֨י לְאָכְלָ֜ה לְכָל־חַיַּ֤ת הַשָּׂדֶה֙ מֵאֵ֣ין רֹעֶ֔ה וְלֹֽא־דָרְשׁ֥וּ רֹעַ֖י אֶת־צֹאנִ֑י וַיִּרְע֤וּ הָֽרֹעִים֙ אוֹתָ֔ם וְאֶת־צֹאנִ֖י לֹ֥א רָעֽוּ

Ben yaşıyorum, Efendi Yahve'nin bildirisidir; kesinlikle sürüm yağma olduğu için, çoban olmadığı için sürüm kırın her hayvanına yiyecek olduğu için, çobanlarım sürümü aramadığı için, çobanlar kendilerini güdüp sürümü gütmedikleri için,

וַיִּזְכֹּ֥ר יְמֵֽי־עוֹלָ֖ם מֹשֶׁ֣ה עַמּ֑וֹ אַיֵּ֣ה הַֽמַּעֲלֵ֣ם מִיָּ֗ם אֵ֚ת רֹעֵ֣י צֹאנ֔וֹ אַיֵּ֛ה הַשָּׂ֥ם בְּקִרְבּ֖וֹ אֶת־ר֥וּחַ קָדְשֽׁוֹ

Ve eski günleri, Musa'yı, halkını hatırladı: 'Sürüsünün çobanlarıyla onları denizden çıkaran nerede? Onun içine kutsal ruhunu koyan nerede?'

מִזְמ֥וֹר לְדָוִ֑ד יְהוָ֥ה רֹ֝עִ֗י לֹ֣א אֶחְסָֽר

Davut'un mezmuru. Yahve çobanımdır; eksiğim olmayacak.

וְהָאֲנָשִׁים֙ רֹ֣עֵי צֹ֔אן כִּֽי־אַנְשֵׁ֥י מִקְנֶ֖ה הָי֑וּ וְצֹאנָ֧ם וּבְקָרָ֛ם וְכָל־אֲשֶׁ֥ר לָהֶ֖ם הֵבִֽיאוּ

Ve adamlar koyun çobanıdırlar, çünkü sürü adamlarıydılar; ve koyunlarını ve sığırlarını ve onlara ait olan her şeyi getirdiler.

וְנָתַתִּ֥י לָכֶ֛ם רֹעִ֖ים כְּלִבִּ֑י וְרָע֥וּ אֶתְכֶ֖ם דֵּעָ֥ה וְהַשְׂכֵּֽיל

Ve size kalbime göre çobanlar vereceğim ve sizi bilgiyle ve anlayışla güdecekler.

וְרָע֥וּ כְבָשִׂ֖ים כְּדָבְרָ֑ם וְחָרְב֥וֹת מֵחִ֖ים גָּרִ֥ים יֹאכֵֽלוּ

Ve kuzular kendi otlaklarındaymış gibi otlayacaklar ve semizlerin harabelerini yabancılar yiyecekler.

וְרָעוּ֙ בְּכוֹרֵ֣י דַלִּ֔ים וְאֶבְיוֹנִ֖ים לָבֶ֣טַח יִרְבָּ֑צוּ וְהֵמַתִּ֤י בָֽרָעָב֙ שָׁרְשֵׁ֔ךְ וּשְׁאֵרִיתֵ֖ךְ יַהֲרֹֽג

Ve yoksulların ilk doğanları otlayacak, ve muhtaçlar güvenlikte yatacaklar; ve senin kökünü kıtlıkla öldüreceğim, ve o senin kalıntını öldürecek.

וְעָמְד֣וּ זָרִ֔ים וְרָע֖וּ צֹאנְכֶ֑ם וּבְנֵ֣י נֵכָ֔ר אִכָּרֵיכֶ֖ם וְכֹרְמֵיכֶֽם

Ve yabancılar duracaklar ve sürünüzü güdecekler; ve yabancı oğulları çiftçileriniz ve bağcılarınızdır.

וְרָע֞וּ אֶת־אֶ֤רֶץ אַשּׁוּר֙ בַּחֶ֔רֶב וְאֶת־אֶ֥רֶץ נִמְרֹ֖ד בִּפְתָחֶ֑יהָ וְהִצִּיל֙ מֵֽאַשּׁ֔וּר כִּֽי־יָב֣וֹא בְאַרְצֵ֔נוּ וְכִ֥י יִדְרֹ֖ךְ בִּגְבוּלֵֽנוּ

Ve Asur diyarını kılıçla ve Nimrod diyarını kapılarında güdecekler; ve Asur diyarımıza geldiğinde ve sınırımıza bastığında ondan kurtaracak.

וַהֲקִמֹתִ֨י עֲלֵיהֶ֜ם רֹעֶ֤ה אֶחָד֙ וְרָעָ֣ה אֶתְהֶ֔ן אֵ֖ת עַבְדִּ֣י דָוִ֑יד ה֚וּא יִרְעֶ֣ה אֹתָ֔ם וְהֽוּא־יִהְיֶ֥ה לָהֶ֖ן לְרֹעֶֽה

Onların üzerine tek bir çoban dikeceğim ve onları o güdecek, kulum Davut; onları o güdecek ve onlara çoban o olacak.

כִּ֣י עִ֤יר בְּצוּרָה֙ בָּדָ֔ד נָוֶ֕ה מְשֻׁלָּ֥ח וְנֶעֱזָ֖ב כַּמִּדְבָּ֑ר שָׁ֣ם יִרְעֶ֥ה עֵ֛גֶל וְשָׁ֥ם יִרְבָּ֖ץ וְכִלָּ֥ה סְעִפֶֽיהָ

Çünkü surlu şehir yalnızdır, çöl gibi bırakılmış ve terk edilmiş meskendir; orada buzağı otlayacak ve orada yatacak ve onun dallarını tüketecek.

וְנָתַן֩ מְטַ֨ר זַרְעֲךָ֜ אֲשֶׁר־תִּזְרַ֣ע אֶת־הָאֲדָמָ֗ה וְלֶ֨חֶם֙ תְּבוּאַ֣ת הָֽאֲדָמָ֔ה וְהָיָ֥ה דָשֵׁ֖ן וְשָׁמֵ֑ן יִרְעֶ֥ה מִקְנֶ֛יךָ בַּיּ֥וֹם הַה֖וּא כַּ֥ר נִרְחָֽב

Ve toprağa ekeceğin tohumunun yağmurunu ve toprağın ürününün ekmeğini verecek; ve bol ve semiz olacak. O günde sürün geniş otlakta otlayacak.

כְּרֹעֶה֙ עֶדְר֣וֹ יִרְעֶ֔ה בִּזְרֹעוֹ֙ יְקַבֵּ֣ץ טְלָאִ֔ים וּבְחֵיק֖וֹ יִשָּׂ֑א עָל֖וֹת יְנַהֵֽל

Çoban gibi sürüsünü güdecek, koluyla kuzuları toplayacak ve bağrında taşıyacak; emzirenleri güdecek.

לֵ֣ב נָ֭בוֹן יְבַקֶּשׁ־דָּ֑עַת וּפִ֥י כְ֝סִילִ֗ים יִרְעֶ֥ה אִוֶּֽלֶת

Anlayışlı kişinin kalbi bilgi arar ve ahmakların ağzı ahmaklıkla beslenir.

חַי־אָ֜נִי נְאֻ֣ם אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה אִם־לֹ֣א יַ֣עַן הֱיֽוֹת־צֹאנִ֣י לָבַ֡ז וַתִּֽהְיֶינָה֩ צֹאנִ֨י לְאָכְלָ֜ה לְכָל־חַיַּ֤ת הַשָּׂדֶה֙ מֵאֵ֣ין רֹעֶ֔ה וְלֹֽא־דָרְשׁ֥וּ רֹעַ֖י אֶת־צֹאנִ֑י וַיִּרְע֤וּ הָֽרֹעִים֙ אוֹתָ֔ם וְאֶת־צֹאנִ֖י לֹ֥א רָעֽוּ

Ben yaşıyorum, Efendi Yahve'nin bildirisidir; kesinlikle sürüm yağma olduğu için, çoban olmadığı için sürüm kırın her hayvanına yiyecek olduğu için, çobanlarım sürümü aramadığı için, çobanlar kendilerini güdüp sürümü gütmedikleri için,

לָכֵן֙ הָֽרֹעִ֔ים שִׁמְע֖וּ דְּבַר־יְהוָֽה

Bu yüzden ey çobanlar, Yahve'nin sözünü dinleyin.

כִּ֤י נִבְעֲרוּ֙ הָֽרֹעִ֔ים וְאֶת־יְהוָ֖ה לֹ֣א דָרָ֑שׁוּ עַל־כֵּן֙ לֹ֣א הִשְׂכִּ֔ילוּ וְכָל־מַרְעִיתָ֖ם נָפֽוֹצָה

Çünkü çobanlar aptallaştı ve Yahve'yi aramadılar; bu yüzden akıllıca davranmadılar ve bütün sürüleri dağıldı.

ק֚וֹל צַעֲקַ֣ת הָֽרֹעִ֔ים וִֽילְלַ֖ת אַדִּירֵ֣י הַצֹּ֑אן כִּֽי־שֹׁדֵ֥ד יְהוָ֖ה אֶת־מַרְעִיתָֽם

Çobanların feryadının sesi ve sürünün soylularının inlemesi var; çünkü Yahve onların otlağını harap ediyor.

עַל־הָֽרֹעִים֙ חָרָ֣ה אַפִּ֔י וְעַל־הָעַתּוּדִ֖ים אֶפְק֑וֹד כִּֽי־פָקַד֩ יְהוָ֨ה צְבָא֤וֹת אֶת־עֶדְרוֹ֙ אֶת־בֵּ֣ית יְהוּדָ֔ה וְשָׂ֣ם אוֹתָ֔ם כְּס֥וּס הוֹד֖וֹ בַּמִּלְחָמָֽה

Çobanlara öfkem alevlendi ve tekeleri cezalandıracağım; çünkü Ordular Yahvesi sürüsünü, Yahuda evini yokladı ve onları savaşta görkemli atı gibi yaptı.

כֹּה֮ אָמַ֣ר יְהוָה֒ כַּאֲשֶׁר֩ יַצִּ֨יל הָרֹעֶ֜ה מִפִּ֧י הָאֲרִ֛י שְׁתֵּ֥י כְרָעַ֖יִם א֣וֹ בְדַל־אֹ֑זֶן כֵּ֣ן יִנָּצְל֞וּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל הַיֹּֽשְׁבִים֙ בְּשֹׁ֣מְר֔וֹן בִּפְאַ֥ת מִטָּ֖ה וּבִדְמֶ֥שֶׁק עָֽרֶשׂ

Yahve şöyle dedi: 'Çoban aslanın ağzından iki bacak veya bir kulak parçası nasıl kurtarırsa, Samiriye'de yatağın köşesinde ve Şam'da divanda oturan İsrail oğulları da öyle kurtulacak.'

דּוֹדִ֥י לִי֙ וַאֲנִ֣י ל֔וֹ הָרֹעֶ֖ה בַּשּׁוֹשַׁנִּֽים

Sevgilim benimdir ve ben onunum; o zambaklar arasında otlatır.

אֲנִ֤י לְדוֹדִי֙ וְדוֹדִ֣י לִ֔י הָרֹעֶ֖ה בַּשׁוֹשַׁנִּֽים

Ben sevgilimim ve sevgilim benimdir, zambaklar arasında otlatan.

וַיְבָ֥רֶךְ אֶת־יוֹסֵ֖ף וַיֹּאמַ֑ר הָֽאֱלֹהִ֡ים אֲשֶׁר֩ הִתְהַלְּכ֨וּ אֲבֹתַ֤י לְפָנָיו֙ אַבְרָהָ֣ם וְיִצְחָ֔ק הָֽאֱלֹהִים֙ הָרֹעֶ֣ה אֹתִ֔י מֵעוֹדִ֖י עַד־הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה

Yusuf'u bereketledi ve dedi: 'Babalarım İbrahim ve İshak'ın önünde yürüdükleri Tanrı, varlığımdan beri bugüne kadar beni güden Tanrı,

גַּם־אֶתְמ֣וֹל גַּם־שִׁלְשׁ֗וֹם בִּהְי֨וֹת שָׁא֥וּל מֶ֨לֶךְ֙ עָלֵ֔ינוּ אַתָּ֗ה הָיִ֛יתָ הַמּוֹצִ֥יא וְהַמֵּבִ֖יא אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה לְךָ֗ אַתָּ֨ה תִרְעֶ֤ה אֶת־עַמִּי֙ אֶת־יִשְׂרָאֵ֔ל וְאַתָּ֛ה תִּהְיֶ֥ה לְנָגִ֖יד עַל־יִשְׂרָאֵֽל

Şaul üzerimizde kral iken dün de önceki gün de İsrail'i çıkaran ve getiren sendin; Yahve sana dedi: 'Halkım İsrail'i sen güdeceksin ve İsrail'in üzerinde önder sen olacaksın.'

כָּל־רֹעַ֨יִךְ֙ תִּרְעֶה־ר֔וּחַ וּֽמְאַהֲבַ֖יִךְ בַּשְּׁבִ֣י יֵלֵ֑כוּ כִּ֣י אָ֤ז תֵּבֹ֨שִׁי֙ וְנִכְלַ֔מְתְּ מִכֹּ֖ל רָעָתֵֽךְ

Bütün çobanlarını rüzgar güdecek ve aşıkların esarete gidecekler; çünkü o zaman bütün kötülüğünden dolayı utanacaksın ve rezil olacaksın.

גַּם־תְּמ֣וֹל גַּם־שִׁלְשׁ֗וֹם גַּ֚ם בִּהְי֣וֹת שָׁא֣וּל מֶ֔לֶךְ אַתָּ֛ה הַמּוֹצִ֥יא וְהַמֵּבִ֖יא אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֹּאמֶר֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ לְךָ֗ אַתָּ֨ה תִרְעֶ֤ה אֶת־עַמִּי֙ אֶת־יִשְׂרָאֵ֔ל וְאַתָּה֙ תִּהְיֶ֣ה נָגִ֔יד עַ֖ל עַמִּ֥י יִשְׂרָאֵֽל

Hem dün hem de önceki gün, Şaul kral iken bile, İsrail'i çıkaran ve getiren sendin; ve Tanrın Yahve sana dedi: 'Halkım İsrail'i sen güdeceksin ve halkım İsrail'in üzerine sen önder olacaksın.'

הַגִּ֣ידָה לִּ֗י שֶׁ֤אָהֲבָה֙ נַפְשִׁ֔י אֵיכָ֣ה תִרְעֶ֔ה אֵיכָ֖ה תַּרְבִּ֣יץ בַּֽצָּהֳרָ֑יִם שַׁלָּמָ֤ה אֶֽהְיֶה֙ כְּעֹ֣טְיָ֔ה עַ֖ל עֶדְרֵ֥י חֲבֵרֶֽיךָ

Canımın sevdiği, bana bildir; nerede otlatıyorsun, öğleyin nerede yatırıyorsun? Neden arkadaşlarının sürülerinin yanında örtünen biri gibi olayım?

בְּמִרְעֶה־טּוֹב֙ אֶרְעֶ֣ה אֹתָ֔ם וּבְהָרֵ֥י מְרֽוֹם־יִשְׂרָאֵ֖ל יִהְיֶ֣ה נְוֵהֶ֑ם שָׁ֤ם תִּרְבַּ֨צְנָה֙ בְּנָ֣וֶה טּ֔וֹב וּמִרְעֶ֥ה שָׁמֵ֛ן תִּרְעֶ֖ינָה אֶל־הָרֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

Onları iyi bir otlakta güdeceğim ve onların ağılı İsrail'in yüksek dağlarında olacak; orada iyi bir ağılda yatacaklar ve İsrail dağlarında semiz bir otlakta otlayacaklar.

אֲנִ֨י אֶרְעֶ֤ה צֹאנִי֙ וַאֲנִ֣י אַרְבִּיצֵ֔ם נְאֻ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה

Sürümü ben güdeceğim ve onları ben yatıracağım, Efendi Yahve'nin bildirisidir.

וָאֹמַ֕ר לֹ֥א אֶרְעֶ֖ה אֶתְכֶ֑ם הַמֵּתָ֣ה תָמ֗וּת וְהַנִּכְחֶ֨דֶת֙ תִּכָּחֵ֔ד וְהַ֨נִּשְׁאָר֔וֹת תֹּאכַ֕לְנָה אִשָּׁ֖ה אֶת־בְּשַׂ֥ר רְעוּתָֽהּ

Ve dedim: Sizi gütmeyeceğim; ölen ölsün ve yok olan yok olsun ve kalanlar her biri diğerinin etini yesin.

וַיֹּ֖אמֶר מָ֣ה אֶתֶּן־לָ֑ךְ וַיֹּ֤אמֶר יַעֲקֹב֙ לֹא־תִתֶּן־לִ֣י מְא֔וּמָה אִם־תַּֽעֲשֶׂה־לִּי֙ הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה אָשׁ֛וּבָה אֶרְעֶ֥ה צֹֽאנְךָ֖ אֶשְׁמֹֽר

Lavan dedi: 'Sana ne vereyim?' Yakup dedi: 'Bana hiçbir şey vermeyeceksin; eğer benim için bu şeyi yaparsan, dönüp sürünü güdeceğim ve koruyacağım.'

רֹ֘עֵ֤ה יִשְׂרָאֵ֨ל הַאֲזִ֗ינָה נֹהֵ֣ג כַּצֹּ֣אן יוֹסֵ֑ף יֹשֵׁ֖ב הַכְּרוּבִ֣ים הוֹפִֽיעָה

Ey İsrail'in Çobanı, kulak ver; Yusuf'u bir sürü gibi yöneten, keruvlar üzerinde oturan, parla.

וַתֹּ֣סֶף לָלֶ֔דֶת אֶת־אָחִ֖יו אֶת־הָ֑בֶל וַֽיְהִי־הֶ֨בֶל֙ רֹ֣עֵה צֹ֔אן וְקַ֕יִן הָיָ֖ה עֹבֵ֥ד אֲדָמָֽה

Tekrar kardeşi Habil'i doğurdu; Habil sürü çobanı oldu, Kayin ise toprak işleyen oldu.

וַאֲמַרְתֶּ֗ם אַנְשֵׁ֨י מִקְנֶ֜ה הָי֤וּ עֲבָדֶ֨יךָ֙ מִנְּעוּרֵ֣ינוּ וְעַד־עַ֔תָּה גַּם־אֲנַ֖חְנוּ גַּם־אֲבֹתֵ֑ינוּ בַּעֲב֗וּר תֵּשְׁבוּ֙ בְּאֶ֣רֶץ גֹּ֔שֶׁן כִּֽי־תוֹעֲבַ֥ת מִצְרַ֖יִם כָּל־רֹ֥עֵה צֹֽאן

Diyeceksiniz: 'Kulların gençliğimizden şimdiye kadar sürü adamlarıydılar, hem biz hem de babalarımız'; öyle ki Goşen diyarında oturasınız, çünkü her koyun çobanı Mısır'ın iğrendiği bir şeydir.

וַיֹּ֧אמֶר פַּרְעֹ֛ה אֶל־אֶחָ֖יו מַה־מַּעֲשֵׂיכֶ֑ם וַיֹּאמְר֣וּ אֶל־פַּרְעֹ֗ה רֹעֵ֥ה צֹאן֙ עֲבָדֶ֔יךָ גַּם־אֲנַ֖חְנוּ גַּם־אֲבוֹתֵֽינוּ

Bunun üzerine Firavun kardeşlerine dedi: 'İşleriniz nedir?' Onlar da Firavun'a dediler: 'Kulların koyun çobanıdır, hem biz hem de babalarımız.'

כִּ֚י כְּפָרָ֣ה סֹֽרֵרָ֔ה סָרַ֖ר יִשְׂרָאֵ֑ל עַתָּה֙ יִרְעֵ֣ם יְהוָ֔ה כְּכֶ֖בֶשׂ בַּמֶּרְחָֽב

Çünkü inatçı inek gibi İsrail inat etti; şimdi Yahve onları genişlikte kuzu gibi güdecek.

גֹּ֥רֶן וָיֶ֖קֶב לֹ֣א יִרְעֵ֑ם וְתִיר֖וֹשׁ יְכַ֥חֶשׁ בָּֽהּ

Harman yeri ve şarap teknesi onları beslemeyecek; ve yeni şarap onda tükenecek.

כַּצֹּ֤אן לִֽשְׁא֣וֹל שַׁתּוּ֮ מָ֤וֶת יִ֫רְעֵ֥ם וַיִּרְדּ֘וּ בָ֤ם יְשָׁרִ֨ים לַבֹּ֗קֶר וְ֭צוּרָם לְבַלּ֥וֹת שְׁא֗וֹל מִזְּבֻ֥ל לֽוֹ

Koyunlar gibi Şeol'e atandılar; ölüm onları güdecek ve sabahleyin doğrular onlara egemen olacak; ve onların biçimini Şeol tüketecek, onun için konut kalmayacak.

בְּמִרְעֶה־טּוֹב֙ אֶרְעֶ֣ה אֹתָ֔ם וּבְהָרֵ֥י מְרֽוֹם־יִשְׂרָאֵ֖ל יִהְיֶ֣ה נְוֵהֶ֑ם שָׁ֤ם תִּרְבַּ֨צְנָה֙ בְּנָ֣וֶה טּ֔וֹב וּמִרְעֶ֥ה שָׁמֵ֛ן תִּרְעֶ֖ינָה אֶל־הָרֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל

Onları iyi bir otlakta güdeceğim ve onların ağılı İsrail'in yüksek dağlarında olacak; orada iyi bir ağılda yatacaklar ve İsrail dağlarında semiz bir otlakta otlayacaklar.

וְצֹאנִ֑י מִרְמַ֤ס רַגְלֵיכֶם֙ תִּרְעֶ֔ינָה וּמִרְפַּ֥שׂ רַגְלֵיכֶ֖ם תִּשְׁתֶּֽינָה

Ve sürüm ayaklarınızın çiğnediğini otluyor ve ayaklarınızın bulandırdığını içiyor.

וּפָרָ֤ה וָדֹב֙ תִּרְעֶ֔ינָה יַחְדָּ֖ו יִרְבְּצ֣וּ יַלְדֵיהֶ֑ן וְאַרְיֵ֖ה כַּבָּקָ֥ר יֹֽאכַל־תֶּֽבֶן

İnek ve ayı birlikte otlayacak, yavruları bir arada yatacak; aslan sığır gibi saman yiyecek.

כִּ֧י הַתְּרָפִ֣ים דִּבְּרוּ־אָ֗וֶן וְהַקּֽוֹסְמִים֙ חָ֣זוּ שֶׁ֔קֶר וַֽחֲלֹמוֹת֙ הַשָּׁ֣וא יְדַבֵּ֔רוּ הֶ֖בֶל יְנַֽחֵמ֑וּן עַל־כֵּן֙ נָסְע֣וּ כְמוֹ־צֹ֔אן יַעֲנ֖וּ כִּֽי־אֵ֥ין רֹעֶֽה

Çünkü terafimler kötülük konuştu ve falcılar yalan gördü ve boş düşler konuşuyorlar, boşuna teselli ediyorlar; bu yüzden sürü gibi göçtüler, çoban olmadığı için sıkıntı çekiyorlar.

אֲשֶׁר־יֵצֵ֣א לִפְנֵיהֶ֗ם וַאֲשֶׁ֤ר יָבֹא֙ לִפְנֵיהֶ֔ם וַאֲשֶׁ֥ר יוֹצִיאֵ֖ם וַאֲשֶׁ֣ר יְבִיאֵ֑ם וְלֹ֤א תִהְיֶה֙ עֲדַ֣ת יְהוָ֔ה כַּצֹּ֕אן אֲשֶׁ֥ר אֵין־לָהֶ֖ם רֹעֶֽה

ki o onların önünde çıksın ve onların önünde girsin, onları çıkarsın ve onları getirsin; ve Yahve'nin topluluğu çobanı olmayan koyunlar gibi olmasın.'

רְעֵ֧ה עַמְּךָ֣ בְשִׁבְטֶ֗ךָ צֹ֚אן נַֽחֲלָתֶ֔ךָ שֹׁכְנִ֣י לְבָדָ֔ד יַ֖עַר בְּת֣וֹךְ כַּרְמֶ֑ל יִרְע֥וּ בָשָׁ֛ן וְגִלְעָ֖ד כִּימֵ֥י עוֹלָֽם

Halkını, mirasının sürüsünü değneğinle güt; onlar Karmel'in ortasında ormanda yalnız oturuyorlar; eski günlerdeki gibi Başan'da ve Gilat'ta otlasınlar.

כֹּ֥ה אָמַ֖ר יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑י רְעֵ֖ה אֶת־צֹ֥אן הַהֲרֵגָֽה

Tanrım Yahve şöyle dedi: Kesimlik sürüyü güt.

שִׁמְע֤וּ דְבַר־יְהוָה֙ גּוֹיִ֔ם וְהַגִּ֥ידוּ בָאִיִּ֖ים מִמֶּרְחָ֑ק וְאִמְר֗וּ מְזָרֵ֤ה יִשְׂרָאֵל֙ יְקַבְּצֶ֔נּוּ וּשְׁמָר֖וֹ כְּרֹעֶ֥ה עֶדְרֽוֹ

Yahve'nin sözünü işitin uluslar ve uzaktan adalarda bildirin ve deyin: İsrail'i dağıtan onu toplayacak ve çoban kendi sürüsünü koruduğu gibi onu koruyacak.

כְּרֹעֶה֙ עֶדְר֣וֹ יִרְעֶ֔ה בִּזְרֹעוֹ֙ יְקַבֵּ֣ץ טְלָאִ֔ים וּבְחֵיק֖וֹ יִשָּׂ֑א עָל֖וֹת יְנַהֵֽל

Çoban gibi sürüsünü güdecek, koluyla kuzuları toplayacak ve bağrında taşıyacak; emzirenleri güdecek.

וְהִצַּ֣תִּי אֵ֗שׁ בְּבָתֵּי֙ אֱלֹהֵ֣י מִצְרַ֔יִם וּשְׂרָפָ֖ם וְשָׁבָ֑ם וְעָטָה֩ אֶת־אֶ֨רֶץ מִצְרַ֜יִם כַּאֲשֶׁר־יַעְטֶ֤ה הָֽרֹעֶה֙ אֶת־בִּגְד֔וֹ וְיָצָ֥א מִשָּׁ֖ם בְּשָׁלֽוֹם

Ve Mısır'ın ilahlarının evlerinde ateş tutuşturacağım; ve onları yakacak ve onları tutsak alacak; ve çobanın giysisine sarınması gibi Mısır diyarına sarınacak, ve oradan esenlikle çıkacak.

חֶ֗רֶב עוּרִ֤י עַל־רֹעִי֙ וְעַל־גֶּ֣בֶר עֲמִיתִ֔י נְאֻ֖ם יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת הַ֤ךְ אֶת־הָֽרֹעֶה֙ וּתְפוּצֶ֣יןָ הַצֹּ֔אן וַהֲשִׁבֹתִ֥י יָדִ֖י עַל־הַצֹּעֲרִֽים

Ey kılıç, çobanıma karşı ve yoldaşım olan adama karşı uyan, Ordular Yahve'nin bildirisidir: Çobanı vur ve sürü dağılsın; ve elimi küçükler üzerine döndüreceğim.

וַאֲנִ֞י לֹא־אַ֣צְתִּי מֵרֹעֶ֣ה אַחֲרֶ֗יךָ וְי֥וֹם אָנ֛וּשׁ לֹ֥א הִתְאַוֵּ֖יתִי אַתָּ֣ה יָדָ֑עְתָּ מוֹצָ֣א שְׂפָתַ֔י נֹ֥כַח פָּנֶ֖יךָ הָיָֽה

Ve ben senin ardınca çoban olmaktan aceleyle kaçmadım ve şifa bulmaz günü arzulamadım, sen bildin; dudaklarımdan çıkan senin yüzünün önündeydi.

דִּבְרֵ֤י חֲכָמִים֙ כַּדָּ֣רְבֹנ֔וֹת וּֽכְמַשְׂמְר֥וֹת נְטוּעִ֖ים בַּעֲלֵ֣י אֲסֻפּ֑וֹת נִתְּנ֖וּ מֵרֹעֶ֥ה אֶחָֽד

Bilgelerin sözleri üvendireler gibidir, ve toplananların sahipleri çakılmış çiviler gibidir; bir çobandan verildiler.