צר

כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה עַל־שְׁלֹשָׁה֙ פִּשְׁעֵי־צֹ֔ר וְעַל־אַרְבָּעָ֖ה לֹ֣א אֲשִׁיבֶ֑נּוּ עַֽל־הַסְגִּירָ֞ם גָּל֤וּת שְׁלֵמָה֙ לֶאֱד֔וֹם וְלֹ֥א זָכְר֖וּ בְּרִ֥ית אַחִֽים

Yahve şöyle dedi: 'Sur'un üç isyanı için ve dört isyanı için onu geri çevirmeyeceğim; çünkü tam bir sürgünü Edom'a teslim ettiler ve kardeşler antlaşmasını hatırlamadılar.'

וְשִׁלַּ֥חְתִּי אֵ֖שׁ בְּח֣וֹמַת צֹ֑ר וְאָכְלָ֖ה אַרְמְנֹתֶֽיהָ

Ve Sur'un duvarına ateş göndereceğim ve saraylarını yiyecek.

לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה הִנְנִ֥י עָלַ֖יִךְ צֹ֑ר וְהַעֲלֵיתִ֤י עָלַ֨יִךְ֙ גּוֹיִ֣ם רַבִּ֔ים כְּהַעֲל֥וֹת הַיָּ֖ם לְגַלָּֽיו

Bu yüzden Efendi Yahve şöyle dedi: İşte ben sana karşıyım, ey Sur; ve denizin dalgalarını çıkardığı gibi, sana karşı birçok ulus çıkaracağım.

וְשִׁחֲת֞וּ חֹמ֣וֹת צֹ֗ר וְהָֽרְסוּ֙ מִגְדָּלֶ֔יהָ וְסִֽחֵיתִ֥י עֲפָרָ֖הּ מִמֶּ֑נָּה וְנָתַתִּ֥י אוֹתָ֖הּ לִצְחִ֥יחַ סָֽלַע

Ve Sur'un surlarını harap edecekler ve kulelerini yıkacaklar; ondan toprağını kazıyacağım ve onu çıplak bir kaya yapacağım.

כִּ֣י כֹ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה הִנְנִ֧י מֵבִ֣יא אֶל־צֹ֗ר נְבוּכַדְרֶאצַּ֧ר מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֛ל מִצָּפ֖וֹן מֶ֣לֶךְ מְלָכִ֑ים בְּס֛וּס וּבְרֶ֥כֶב וּבְפָרָשִׁ֖ים וְקָהָ֥ל וְעַם־רָֽב

Çünkü Efendi Yahve şöyle dedi: İşte ben kuzeyden kralların kralı Babil kralı Nebukadnessar'ı atla, arabayla, atlılarla, bir toplulukla ve büyük bir halkla Sur'a getiriyorum.

וְאָמַרְתָּ֣ לְצ֗וֹר הַיֹּשֶׁ֨בֶת֙ עַל־מְבוֹאֹ֣ת יָ֔ם רֹכֶ֨לֶת֙ הָֽעַמִּ֔ים אֶל־אִיִּ֖ים רַבִּ֑ים כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה צ֕וֹר אַ֣תְּ אָמַ֔רְתְּ אֲנִ֖י כְּלִ֥ילַת יֹֽפִי

Sonra denizin girişlerinde oturan, birçok adalara halkların tüccarı olan Sur'a diyeceksin: Efendi Yahve şöyle dedi: Ey Sur, sen dedin: Ben güzelliğin kusursuzuyum.

יֹשְׁבֵ֤י צִידוֹן֙ וְאַרְוַ֔ד הָי֥וּ שָׁטִ֖ים לָ֑ךְ חֲכָמַ֤יִךְ צוֹר֙ הָ֣יוּ בָ֔ךְ הֵ֖מָּה חֹבְלָֽיִךְ

Sayda ve Arvad'da oturanlar senin kürekçilerindi; ey Sur, senin bilgelerin sendeydi, onlar senin kaptanlarındı.

בֶּן־אָדָ֕ם שָׂ֥א קִינָ֖ה עַל־מֶ֣לֶךְ צ֑וֹר וְאָמַ֣רְתָּ לּ֗וֹ כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה אַתָּה֙ חוֹתֵ֣ם תָּכְנִ֔ית מָלֵ֥א חָכְמָ֖ה וּכְלִ֥יל יֹֽפִי

İnsanoğlu, Sur kralı üzerine ağıt kaldır ve ona de ki: Efendi Yahve şöyle dedi: Sen ölçünün mührüsün, bilgelik dolusun ve güzellikte kusursuzsun.

וַ֠יִּשְׁלַח חִירָ֨ם מֶֽלֶךְ־צ֤וֹר אֶת־עֲבָדָיו֙ אֶל־שְׁלֹמֹ֔ה כִּ֣י שָׁמַ֔ע כִּ֥י אֹת֛וֹ מָשְׁח֥וּ לְמֶ֖לֶךְ תַּ֣חַת אָבִ֑יהוּ כִּ֣י אֹהֵ֗ב הָיָ֥ה חִירָ֛ם לְדָוִ֖ד כָּל־הַיָּמִֽים

Sur kralı Hiram kullarını Süleyman'a gönderdi, çünkü babasının yerine onu kral olarak meshettiklerini duymuştu; çünkü Hiram bütün günler boyunca Davut'u severdi.

כֹּ֥ה אָמַ֛ר אֲדֹנָ֥י יְהוִ֖ה לְצ֑וֹר הֲלֹ֣א מִקּ֣וֹל מַפַּלְתֵּ֗ךְ בֶּאֱנֹ֨ק חָלָ֜ל בֵּהָ֤רֵֽג הֶ֨רֶג֙ בְּתוֹכֵ֔ךְ יִרְעֲשׁ֖וּ הָאִיִּֽים

Efendi Yahve Sur'a şöyle dedi: Düşüşünün sesinden, yaralılar inlediğinde, senin içinde katliam yapıldığında adalar sarsılmayacak mı?

וְאָמַרְתָּ֣ לְצ֗וֹר הַיֹּשֶׁ֨בֶת֙ עַל־מְבוֹאֹ֣ת יָ֔ם רֹכֶ֨לֶת֙ הָֽעַמִּ֔ים אֶל־אִיִּ֖ים רַבִּ֑ים כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה צ֕וֹר אַ֣תְּ אָמַ֔רְתְּ אֲנִ֖י כְּלִ֥ילַת יֹֽפִי

Sonra denizin girişlerinde oturan, birçok adalara halkların tüccarı olan Sur'a diyeceksin: Efendi Yahve şöyle dedi: Ey Sur, sen dedin: Ben güzelliğin kusursuzuyum.

אֶפְרַ֛יִם כַּאֲשֶׁר־רָאִ֥יתִי לְצ֖וֹר שְׁתוּלָ֣ה בְנָוֶ֑ה וְאֶפְרַ֕יִם לְהוֹצִ֥יא אֶל־הֹרֵ֖ג בָּנָֽיו

Efrayim, Sur'a gördüğüm gibi otlakta dikilmiştir; ve Efrayim oğullarını öldürene çıkaracak.

עַל־הַיּ֗וֹם הַבָּא֙ לִשְׁד֣וֹד אֶת־כָּל־פְּלִשְׁתִּ֔ים לְהַכְרִ֤ית לְצֹר֙ וּלְצִיד֔וֹן כֹּ֖ל שָׂרִ֣יד עֹזֵ֑ר כִּֽי־שֹׁדֵ֤ד יְהוָה֙ אֶת־פְּלִשְׁתִּ֔ים שְׁאֵרִ֖ית אִ֥י כַפְתּֽוֹר

Bütün Filistlileri yıkmak için, Sur'dan ve Sayda'dan sağ kalan bütün yardımcıları kesip atmak için gelen günden dolayı; çünkü Yahve Filistlileri, Kaftor adasının kalanını yıkıyor.

וְהָיָה֙ בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא וְנִשְׁכַּ֤חַת צֹר֙ שִׁבְעִ֣ים שָׁנָ֔ה כִּימֵ֖י מֶ֣לֶךְ אֶחָ֑ד מִקֵּ֞ץ שִׁבְעִ֤ים שָׁנָה֙ יִהְיֶ֣ה לְצֹ֔ר כְּשִׁירַ֖ת הַזּוֹנָֽה

Ve o günde Sur, bir kralın günleri gibi yetmiş yıl unutulacak; yetmiş yılın sonunda Sur'a fahişenin şarkısı gibi olacak:

בֶּן־אָדָ֗ם נְבוּכַדְרֶאצַּ֣ר מֶֽלֶךְ־בָּ֠בֶל הֶעֱבִ֨יד אֶת־חֵיל֜וֹ עֲבֹדָ֤ה גְדֹלָה֙ אֶל־צֹ֔ר כָּל־רֹ֣אשׁ מֻקְרָ֔ח וְכָל־כָּתֵ֖ף מְרוּטָ֑ה וְ֠שָׂכָר לֹא־הָ֨יָה ל֤וֹ וּלְחֵילוֹ֙ מִצֹּ֔ר עַל־הָעֲבֹדָ֖ה אֲשֶׁר־עָבַ֥ד עָלֶֽיהָ

İnsanoğlu, Babil kralı Nebukadnessar ordusuna Sur'a karşı büyük bir hizmet yaptırdı; her baş kel oldu ve her omuz soyuldu; ama onun ve ordusunun Sur'dan, ona karşı yaptığı hizmet için ücreti olmadı.

וַיֵּצֵ֤א חִירָם֙ מִצֹּ֔ר לִרְאוֹת֙ אֶת־הֶ֣עָרִ֔ים אֲשֶׁ֥ר נָתַן־ל֖וֹ שְׁלֹמֹ֑ה וְלֹ֥א יָשְׁר֖וּ בְּעֵינָֽיו

Ve Hiram Süleyman'ın ona verdiği şehirleri görmek için Sur'dan çıktı; ve onun gözlerinde uygun olmadılar.

בֶּן־אָדָ֗ם יַ֠עַן אֲשֶׁר־אָ֨מְרָה צֹּ֤ר עַל־יְרוּשָׁלִַ֨ם֙ הֶאָ֔ח נִשְׁבְּרָ֛ה דַּלְת֥וֹת הָעַמִּ֖ים נָסֵ֣בָּה אֵלָ֑י אִמָּלְאָ֖ה הָחֳרָֽבָה

İnsan oğlu, Sur Yeruşalim hakkında, 'Aha! Halkların kapıları kırıldı, bana döndü; o viraneye döndüğü için ben dolacağım' dediğinden,

כַּֽאֲשֶׁר־שֵׁ֖מַע לְמִצְרָ֑יִם יָחִ֖ילוּ כְּשֵׁ֥מַע צֹֽר

Haber Mısır'a ulaştığında, Sur'un haberiyle kıvranacaklar.

וַיִּשְׁלַח֙ הַמֶּ֣לֶךְ שְׁלֹמֹ֔ה וַיִּקַּ֥ח אֶת־חִירָ֖ם מִצֹּֽר

Ve Kral Süleyman adam gönderdi ve Hiram'ı Sur'dan getirtti.

וְנָשְׂא֨וּ אֵלַ֤יִךְ בְּנִיהֶם֙ קִינָ֔ה וְקוֹנְנ֖וּ עָלָ֑יִךְ מִ֣י כְצ֔וֹר כְּדֻמָ֖ה בְּת֥וֹךְ הַיָּֽם

Böylece feryatlarında senin için bir ağıt yükseltecekler ve senin üzerine ağıt yakacaklar: Denizin içinde sessizliğe bürünen Sur gibi kim var?

גְּבָ֣ל וְ֭עַמּוֹן וַעֲמָלֵ֑ק פְּ֝לֶ֗שֶׁת עִם־יֹ֥שְׁבֵי צֽוֹר

Geval ve Ammon ve Amalek, Sur'un oturanlarıyla birlikte Filist,

אַזְכִּ֤יר רַ֥הַב וּבָבֶ֗ל לְֽיֹ֫דְעָ֥י הִנֵּ֤ה פְלֶ֣שֶׁת וְצ֣וֹר עִם־כּ֑וּשׁ זֶ֝֗ה יֻלַּד־שָֽׁם

Beni bilenlere Rahav'ı ve Babil'i anacağım; işte Filist ve Sur, Kuş ile: Bu orada doğdu.

בַּצַּר־לִי֙ אֶקְרָ֣א יְהוָ֔ה וְאֶל־אֱלֹהַ֖י אֶקְרָ֑א וַיִּשְׁמַ֤ע מֵהֵֽיכָלוֹ֙ קוֹלִ֔י וְשַׁוְעָתִ֖י בְּאָזְנָֽיו

Sıkıntımda Yahve'yi çağırdım ve Tanrı'ma seslendim; tapınağından sesimi duydu ve feryadım onun kulaklarındaydı.

אֵלֵ֤ךְ אָשׁ֨וּבָה֙ אֶל־מְקוֹמִ֔י עַ֥ד אֲשֶֽׁר־יֶאְשְׁמ֖וּ וּבִקְשׁ֣וּ פָנָ֑י בַּצַּ֥ר לָהֶ֖ם יְשַׁחֲרֻֽנְנִי

Gideceğim, yerime döneceğim, suçlarını kabul edene ve yüzümü arayana kadar; onlara sıkıntıda beni gayretle arayacaklar.

כִּֽי־הָיִ֨יתָ מָע֥וֹז לַדָּ֛ל מָע֥וֹז לָאֶבְי֖וֹן בַּצַּר־ל֑וֹ מַחְסֶ֤ה מִזֶּ֨רֶם֙ צֵ֣ל מֵחֹ֔רֶב כִּ֛י ר֥וּחַ עָרִיצִ֖ים כְּזֶ֥רֶם קִֽיר

Çünkü yoksula bir sığınak, sıkıntısında muhtaca bir sığınak, fırtınadan bir barınak, sıcaktan bir gölge oldun; çünkü acımasızların rüzgarı duvara çarpan fırtına gibidir.

יְהוָ֖ה בַּצַּ֣ר פְּקָד֑וּךָ צָק֣וּן לַ֔חַשׁ מוּסָרְךָ֖ לָֽמוֹ

Yahve, sıkıntıda seni yokladılar; senin terbiyen onların üzerindeyken fısıltı döktüler.

בַּצַּר־לִ֤י אֶֽקְרָ֣א יְהוָה֮ וְאֶל־אֱלֹהַ֪י אֲשַׁ֫וֵּ֥עַ יִשְׁמַ֣ע מֵהֵיכָל֣וֹ קוֹלִ֑י וְ֝שַׁוְעָתִ֗י לְפָנָ֤יו תָּב֬וֹא בְאָזְנָֽיו

Sıkıntımda Yahve'yi çağırırım ve Tanrıma feryat ederim; tapınağından sesimi işitir ve onun önündeki feryadım kulaklarına gelir.

הָֽבָה־לָּ֣נוּ עֶזְרָ֣ת מִצָּ֑ר וְ֝שָׁ֗וְא תְּשׁוּעַ֥ת אָדָם

Bize sıkıntıdan yardım ver; ve insanın kurtarışı boştur.

הָֽבָה־לָּ֣נוּ עֶזְרָ֣ת מִצָּ֑ר וְ֝שָׁ֗וְא תְּשׁוּעַ֥ת אָדָֽם

Düşmandan bize yardım ver, ve insanın kurtarışı boştur.

גַּם־אֲנִי֮ לֹ֤א אֶחֱשָׂ֫ךְ פִּ֥י אֲֽ֭דַבְּרָה בְּצַ֣ר רוּחִ֑י אָ֝שִׂ֗יחָה בְּמַ֣ר נַפְשִֽׁי

Ben de ağzımı esirgemeyeceğim; ruhumun sıkıntısında konuşacağım, canımın acısında şikayet edeceğim.

אַתָּ֤ה סֵ֥תֶר לִי֮ מִצַּ֪ר תִּ֫צְּרֵ֥נִי רָנֵּ֥י פַלֵּ֑ט תְּס֖וֹבְבֵ֣נִי סֶֽלָה

Sen benim için sığınaksın; beni sıkıntıdan korursun, kurtuluş sevinç çığlıklarıyla beni kuşatırsın. Sela.

בְּקָרְאִ֡י עֲנֵ֤נִי אֱלֹ֘הֵ֤י צִדְקִ֗י בַּ֭צָּר הִרְחַ֣בְתָּ לִּ֑י חָ֝נֵּ֗נִי וּשְׁמַ֥ע תְּפִלָּתִֽי

Çağırdığımda cevap ver bana, doğruluğumun Tanrısı! Sıkıntıda bana genişlik verdin; bana lütfet ve duamı işit.

אֲשֶׁ֤ר חִצָּיו֙ שְׁנוּנִ֔ים וְכָל־קַשְּׁתֹתָ֖יו דְּרֻכ֑וֹת פַּרְס֤וֹת סוּסָיו֙ כַּצַּ֣ר נֶחְשָׁ֔בוּ וְגַלְגִּלָּ֖יו כַּסּוּפָֽה

Ki onun okları sivridir ve bütün yayları gerilmiştir; atlarının toynakları çakmaktaşı gibi sayılır ve tekerlekleri kasırga gibidir.

דָּרַ֨ךְ קַשְׁתּ֜וֹ כְּאוֹיֵ֗ב נִצָּ֤ב יְמִינוֹ֙ כְּצָ֔ר וַֽיַּהֲרֹ֔ג כֹּ֖ל מַחֲמַדֵּי־עָ֑יִן בְּאֹ֨הֶל֙ בַּת־צִיּ֔וֹן שָׁפַ֥ךְ כָּאֵ֖שׁ חֲמָתֽוֹ

Yayını düşman gibi gerdi, sağ eliyle sıkıştıran gibi durdu ve gözün tüm arzulananlarını öldürdü; Siyon kızının çadırında öfkesini ateş gibi döktü.

וְסָ֨רָה֙ קִנְאַ֣ת אֶפְרַ֔יִם וְצֹרְרֵ֥י יְהוּדָ֖ה יִכָּרֵ֑תוּ אֶפְרַ֨יִם֙ לֹֽא־יְקַנֵּ֣א אֶת־יְהוּדָ֔ה וִֽיהוּדָ֖ה לֹֽא־יָצֹ֥ר אֶת־אֶפְרָֽיִם

Efrayim'in kıskançlığı kalkacak ve Yahuda'nın düşmanları kesilip atılacak; Efrayim Yahuda'yı kıskanmayacak ve Yahuda Efrayim'i sıkıştırmayacak.

וַיֹּ֤אמֶר יִפְתָּח֙ לְזִקְנֵ֣י גִלְעָ֔ד הֲלֹ֤א אַתֶּם֙ שְׂנֵאתֶ֣ם אוֹתִ֔י וַתְּגָרְשׁ֖וּנִי מִבֵּ֣ית אָבִ֑י וּמַדּ֜וּעַ בָּאתֶ֤ם אֵלַי֙ עַ֔תָּה כַּאֲשֶׁ֖ר צַ֥ר לָכֶֽם

Yiftah Gilad ihtiyarlarına dedi: 'Siz benden nefret etmediniz mi ve beni babamın evinden kovmadınız mı? Ve şimdi sıkıntıda olduğunuzda neden bana geldiniz?'

לָכֵ֗ן כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה צַ֖ר וּסְבִ֣יב הָאָ֑רֶץ וְהוֹרִ֤ד מִמֵּךְ֙ עֻזֵּ֔ךְ וְנָבֹ֖זּוּ אַרְמְנוֹתָֽיִךְ

Bu yüzden Efendi Yahve şöyle dedi: 'Düşman yerin etrafındadır ve senden gücünü indirecek ve sarayların yağmalanacak.'

וַיֹּ֧אמֶר דָּוִ֛ד אֶל־גָּ֖ד צַר־לִ֣י מְאֹ֑ד נִפְּלָה־נָּ֤א בְיַד־יְהוָה֙ כִּֽי־רַבִּ֣ים רַֽחֲמָ֔יו וּבְיַד־אָדָ֖ם אַל־אֶפֹּֽלָה

Ve Davut Gad'a dedi: 'Çok sıkıntım var; lütfen Yahve'nin eline düşelim, çünkü onun merhameti çoktur; ve insanın eline düşmeyeyim.'

וְהִבַּטְתָּ֙ צַ֣ר מָע֔וֹן בְּכֹ֥ל אֲשֶׁר־יֵיטִ֖יב אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל וְלֹֽא־יִהְיֶ֥ה זָקֵ֛ן בְּבֵיתְךָ֖ כָּל־הַיָּמִֽים

İsrail'e iyilik yapacağı her şeyde konutta sıkıntıya bakacaksın; ve tüm günler evinde yaşlı olmayacak.

וְאִ֨ישׁ יִשְׂרָאֵ֤ל רָאוּ֙ כִּ֣י צַר־ל֔וֹ כִּ֥י נִגַּ֖שׂ הָעָ֑ם וַיִּֽתְחַבְּא֣וּ הָעָ֗ם בַּמְּעָר֤וֹת וּבַֽחֲוָחִים֙ וּבַסְּלָעִ֔ים וּבַצְּרִחִ֖ים וּבַבֹּרֽוֹת

İsrail adamları sıkıntıda olduklarını, halkın sıkıştırıldığını gördüler; halk mağaralarda, çalılıklarda, kayalıklarda, mahzenlerde ve çukurlarda saklandı.

וַיָּבֹא־גָ֥ד אֶל־דָּוִ֖ד וַיַּגֶּד־ל֑וֹ וַיֹּ֣אמֶר ל֡וֹ הֲתָב֣וֹא לְךָ֣ שֶֽׁבַע שָׁנִ֣ים רָעָ֣ב בְּאַרְצֶ֡ךָ אִם־שְׁלֹשָׁ֣ה חֳ֠דָשִׁים נֻסְךָ֨ לִפְנֵֽי־צָרֶ֜יךָ וְה֣וּא רֹדְפֶ֗ךָ וְאִם־הֱ֠יוֹת שְׁלֹ֨שֶׁת יָמִ֥ים דֶּ֨בֶר֙ בְּאַרְצֶ֔ךָ עַתָּה֙ דַּ֣ע וּרְאֵ֔ה מָה־אָשִׁ֥יב שֹׁלְחִ֖י דָּבָֽר

Bunun üzerine Gad Davut'a geldi ve ona bildirdi ve ona dedi: 'Diyarına yedi yıl kıtlık mı gelsin? Yoksa düşmanların seni kovalarken onların önünden üç ay kaçman mı? Yoksa diyarında üç gün salgın hastalık olması mı? Şimdi bil ve gör, beni gönderene ne söz döndüreyim.'

לָכֵ֞ן כָּל־אֹכְלַ֨יִךְ֙ יֵאָכֵ֔לוּ וְכָל־צָרַ֥יִךְ כֻּלָּ֖ם בַּשְּׁבִ֣י יֵלֵ֑כוּ וְהָי֤וּ שֹׁאסַ֨יִךְ֙ לִמְשִׁסָּ֔ה וְכָל־בֹּזְזַ֖יִךְ אֶתֵּ֥ן לָבַֽז

Bu yüzden bütün seni yiyenler yenecekler ve bütün seni sıkıştıranların hepsi esarete gidecekler; seni yağmalayanlar yağmaya uğrayacaklar ve bütün seni talan edenleri talana vereceğim.

יְהוָ֛ה רָ֥מָה יָדְךָ֖ בַּל־יֶחֱזָי֑וּן יֶחֱז֤וּ וְיֵבֹ֨שׁוּ֙ קִנְאַת־עָ֔ם אַף־אֵ֖שׁ צָרֶ֥יךָ תֹאכְלֵֽם

Yahve, elin kalkmıştır, görmezler; halkın gayretini görsünler ve utansınlar; ayrıca düşmanlarının ateşi onları yiyecek.

תָּרֹ֥ם יָדְךָ֖ עַל־צָרֶ֑יךָ וְכָל־אֹיְבֶ֖יךָ יִכָּרֵֽתוּ

Elin hasımlarına karşı yükselsin ve bütün düşmanların kesilip atılsın.

אִם־שָׁל֨וֹשׁ שָׁנִ֜ים רָעָ֗ב וְאִם־שְׁלֹשָׁ֨ה חֳדָשִׁ֜ים נִסְפֶּ֥ה מִפְּנֵי־צָרֶיךָ֮ וְחֶ֣רֶב אוֹיְבֶ֣ךָ לְמַשֶּׂגֶת֒ וְאִם־שְׁלֹ֣שֶׁת יָ֠מִים חֶ֣רֶב יְהוָ֤ה וְדֶ֨בֶר֙ בָּאָ֔רֶץ וּמַלְאַ֣ךְ יְהוָ֔ה מַשְׁחִ֖ית בְּכָל־גְּב֣וּל יִשְׂרָאֵ֑ל וְעַתָּ֣ה רְאֵ֔ה מָֽה־אָשִׁ֥יב אֶת־שֹׁלְחִ֖י דָּבָֽר

Ya üç yıl kıtlık; ya düşmanlarının kılıcı sana yetişirken düşmanlarının önünde yok olacağın üç ay; ya da Yahve'nin kılıcı ve yerde salgın hastalık, Yahve'nin habercisi İsrail'in bütün sınırında yok ederken üç gün. Şimdi gör, beni gönderene ne söz döndüreyim.