צבר

וְיִקְבְּצ֗וּ אֶת־כָּל־אֹ֨כֶל֙ הַשָּׁנִ֣ים הַטֹּבֹ֔ת הַבָּאֹ֖ת הָאֵ֑לֶּה וְיִצְבְּרוּ־בָ֞ר תַּ֧חַת יַד־פַּרְעֹ֛ה אֹ֥כֶל בֶּעָרִ֖ים וְשָׁמָֽרוּ

Gelen bu iyi yılların bütün yiyeceğini toplasınlar; Firavun'un eli altında şehirlerde yiyecek olarak tahıl yığsınlar ve korusunlar.

וַיִּצְבְּר֥וּ אֹתָ֖ם חֳמָרִ֣ם חֳמָרִ֑ם וַתִּבְאַ֖שׁ הָאָֽרֶץ

Onları yığın yığın yığdılar ve diyar koktu.

וְהוּא֙ בַּמְּלָכִ֣ים יִתְקַלָּ֔ס וְרֹזְנִ֖ים מִשְׂחָ֣ק ל֑וֹ ה֚וּא לְכָל־מִבְצָ֣ר יִשְׂחָ֔ק וַיִּצְבֹּ֥ר עָפָ֖ר וַֽיִּלְכְּדָֽהּ

O krallarla alay eder ve yöneticiler onun için bir gülünçlüktür; o her kaleye güler, toprak yığar ve onu ele geçirir.

וַיִּצְבֹּ֨ר יוֹסֵ֥ף בָּ֛ר כְּח֥וֹל הַיָּ֖ם הַרְבֵּ֣ה מְאֹ֑ד עַ֛ד כִּי־חָדַ֥ל לִסְפֹּ֖ר כִּי־אֵ֥ין מִסְפָּֽר

Yusuf denizin kumu gibi çok fazla tahıl yığdı, saymayı bırakana kadar; çünkü sayısı yoktu.

אַךְ־בְּצֶ֤לֶם יִֽתְהַלֶּךְ־אִ֗ישׁ אַךְ־הֶ֥בֶל יֶהֱמָי֑וּן יִ֝צְבֹּ֗ר וְֽלֹא־יֵדַ֥ע מִי־אֹסְפָֽם

Ancak adam gölge olarak yürür, ancak boşluk için gürültü ederler; yığar ve onları kimin toplayacağını bilmez.

אִם־יִצְבֹּ֣ר כֶּעָפָ֣ר כָּ֑סֶף וְ֝כַחֹ֗מֶר יָכִ֥ין מַלְבּֽוּשׁ

Eğer toz gibi gümüş yığarsa ve çamur gibi giysi hazırlarsa;

וַתִּ֥בֶן צֹ֛ר מָצ֖וֹר לָ֑הּ וַתִּצְבָּר־כֶּ֨סֶף֙ כֶּֽעָפָ֔ר וְחָר֖וּץ כְּטִ֥יט חוּצֽוֹת

Ve Sur kendine hisar inşa etti; toprak gibi gümüş ve sokakların çamuru gibi altın yığdı.

וַיָּבֹ֤א הַמַּלְאָךְ֙ וַיַּגֶּד־ל֣וֹ לֵאמֹ֔ר הֵבִ֖יאוּ רָאשֵׁ֣י בְנֵֽי־הַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּ֗אמֶר שִׂ֣ימוּ אֹתָ֞ם שְׁנֵ֧י צִבֻּרִ֛ים פֶּ֥תַח הַשַּׁ֖עַר עַד־הַבֹּֽקֶר

Haberci geldi ve ona bildirdi, diyerek: 'Kralın oğullarının başlarını getirdiler.' Dedi ki: 'Onları sabaha kadar kapının girişine iki yığın halinde koyun.'