פוג

עַל־כֵּן֙ תָּפ֣וּג תּוֹרָ֔ה וְלֹֽא־יֵצֵ֥א לָנֶ֖צַח מִשְׁפָּ֑ט כִּ֤י רָשָׁע֙ מַכְתִּ֣יר אֶת־הַצַּדִּ֔יק עַל־כֵּ֛ן יֵצֵ֥א מִשְׁפָּ֖ט מְעֻקָּֽל

Bu nedenle yasa uyuştu ve adalet asla çıkmıyor; çünkü kötü kişi doğru kişiyi kuşatıyor, bu nedenle adalet çarpıtılmış olarak çıkıyor.

בְּי֥וֹם צָרָתִי֮ אֲדֹנָ֪י דָּ֫רָ֥שְׁתִּי יָדִ֤י לַ֣יְלָה נִ֭גְּרָה וְלֹ֣א תָפ֑וּג מֵאֲנָ֖ה הִנָּחֵ֣ם נַפְשִֽׁי

Sıkıntımın gününde Efendi'yi aradım; gece elim uzatıldı ve yorulmadı, canım teselli bulmayı reddetti.

וַיַּגִּ֨דוּ ל֜וֹ לֵאמֹ֗ר ע֚וֹד יוֹסֵ֣ף חַ֔י וְכִֽי־ה֥וּא מֹשֵׁ֖ל בְּכָל־אֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם וַיָּ֣פָג לִבּ֔וֹ כִּ֥י לֹא־הֶאֱמִ֖ין לָהֶֽם

Ve ona 'Yusuf daha yaşıyor ve bütün Mısır diyarında yöneticidir' diyerek bildirdiler; ve kalbi uyuştu, çünkü onlara inanmadı.

נְפוּג֣וֹתִי וְנִדְכֵּ֣יתִי עַד־מְאֹ֑ד שָׁ֝אַ֗גְתִּי מִֽנַּהֲמַ֥ת לִבִּֽי

Uyuştum ve çok ezildim; kalbimin inlemesinden kükrüyorum.

צָעַ֥ק לִבָּ֖ם אֶל־אֲדֹנָ֑י חוֹמַ֣ת בַּת־צִ֠יּוֹן הוֹרִ֨ידִי כַנַּ֤חַל דִּמְעָה֙ יוֹמָ֣ם וָלַ֔יְלָה אַֽל־תִּתְּנִ֤י פוּגַת֙ לָ֔ךְ אַל־תִּדֹּ֖ם בַּת־עֵינֵֽךְ

Kalpleri Efendi'ye feryat etti: 'Siyon kızının suru, gündüz ve gece ırmak gibi gözyaşı indir; kendine dinlenme verme, gözünün bebeği durmasın.'