עשׂב

וְהָיָ֗ה אִם־כִּלָּה֙ לֶֽאֱכוֹל֙ אֶת־עֵ֣שֶׂב הָאָ֔רֶץ וָאֹמַ֗ר אֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ סְֽלַֽח־נָ֔א מִ֥י יָק֖וּם יַֽעֲקֹ֑ב כִּ֥י קָטֹ֖ן הֽוּא

Ve yerin otunu yemeyi bitirdiğinde dedim: 'Efendi Yahve, lütfen bağışla! Yakup nasıl ayakta kalacak? Çünkü o küçüktür.'

וּפְרָאִים֙ עָמְד֣וּ עַל־שְׁפָיִ֔ם שָׁאֲפ֥וּ ר֖וּחַ כַּתַּנִּ֑ים כָּל֥וּ עֵינֵיהֶ֖ם כִּי־אֵ֥ין עֵֽשֶׂב

Ve yaban eşekleri çıplak tepeler üzerinde durdu, çakallar gibi rüzgarı soludular; ot olmadığı için gözleri tükendi.

וְיֹֽשְׁבֵיהֶן֙ קִצְרֵי־יָ֔ד חַ֖תּוּ וַיֵּבֹ֑שׁוּ הָי֞וּ עֵ֤שֶׂב שָׂדֶה֙ וִ֣ירַק דֶּ֔שֶׁא חֲצִ֣יר גַּגּ֔וֹת וּשְׁדֵפָ֖ה לִפְנֵ֥י קָמָֽה

Ve onların oturanları kısa elliydi, dehşete düştüler ve utandılar; kır otu ve çimen yeşilliği, damların otu ve büyümeden önce kavrulmuş ekin oldular.

וְיֹֽשְׁבֵיהֶן֙ קִצְרֵי־יָ֔ד חַ֖תּוּ וָבֹ֑שׁוּ הָי֞וּ עֵ֤שֶׂב שָׂדֶה֙ וִ֣ירַק דֶּ֔שֶׁא חֲצִ֣יר גַּגּ֔וֹת וּשְׁדֵמָ֖ה לִפְנֵ֥י קָמָֽה

Onların oturanlarının elleri kısaydı, dehşete düştüler ve utandılar; kır otu, yeşil bitki, damlardaki ot ve büyümeden önce kavrulan ekin gibi oldular.

וְהָיָ֣ה שְׁאֵרִ֣ית יַעֲקֹ֗ב בְּקֶ֨רֶב֙ עַמִּ֣ים רַבִּ֔ים כְּטַל֙ מֵאֵ֣ת יְהוָ֔ה כִּרְבִיבִ֖ים עֲלֵי־עֵ֑שֶׂב אֲשֶׁ֤ר לֹֽא־יְקַוֶּה֙ לְאִ֔ישׁ וְלֹ֥א יְיַחֵ֖ל לִבְנֵ֥י אָדָֽם

Ve Yakup'un kalıntısı birçok halkın ortasında Yahve'den çiy gibi, ot üzerindeki sağanaklar gibi olacak; ki adamı beklemez ve insanın oğullarına umut bağlamaz.

יְהִ֤י פִסַּת־בַּ֨ר בָּאָרֶץ֮ בְּרֹ֪אשׁ הָ֫רִ֥ים יִרְעַ֣שׁ כַּלְּבָנ֣וֹן פִּרְי֑וֹ וְיָצִ֥יצוּ מֵ֝עִ֗יר כְּעֵ֣שֶׂב הָאָֽרֶץ

Yerde, dağların başında tahıl bolluğu olsun; onun meyvesi Lübnan gibi sarsılacak; ve şehirden yerin otu gibi çiçek açacaklar.

הוּכָּֽה־כָ֭עֵשֶׂב וַיִּבַ֣שׁ לִבִּ֑י כִּֽי־שָׁ֝כַ֗חְתִּי מֵאֲכֹ֥ל לַחְמִֽי

Kalbim ot gibi vuruldu ve kurudu; çünkü ekmeğimi yemeyi unuttum.

יָ֭מַי כְּצֵ֣ל נָט֑וּי וַ֝אֲנִ֗י כָּעֵ֥שֶׂב אִיבָֽשׁ

Günlerim uzayan gölge gibidir ve ben ot gibi kuruyorum.

וְֽ֭יָדַעְתָּ כִּי־רַ֣ב זַרְעֶ֑ךָ וְ֝צֶאֱצָאֶ֗יךָ כְּעֵ֣שֶׂב הָאָֽרֶץ

Ve soyunun çok olduğunu ve torunlarının yerin otu gibi olduğunu bileceksin.

עַד־מָתַי֙ תֶּאֱבַ֣ל הָאָ֔רֶץ וְעֵ֥שֶׂב כָּל־הַשָּׂדֶ֖ה יִיבָ֑שׁ מֵרָעַ֣ת יֹֽשְׁבֵי־בָ֗הּ סָפְתָ֤ה בְהֵמוֹת֙ וָע֔וֹף כִּ֣י אָמְר֔וּ לֹ֥א יִרְאֶ֖ה אֶת־אַחֲרִיתֵֽנוּ

Ne zamana kadar yer yas tutacak ve bütün kırın otu kuruyacak? Onda oturanların kötülüğünden hayvanlar ve kuşlar silinip gitti; çünkü 'Sonumuzu göremeyecek' dediler.

מַצְמִ֤יחַ חָצִ֨יר לַבְּהֵמָ֗ה וְ֭עֵשֶׂב לַעֲבֹדַ֣ת הָאָדָ֑ם לְה֥וֹצִיא לֶ֝֗חֶם מִן־הָאָֽרֶץ

Hayvan için ot ve insanın hizmeti için bitki bitirir; yerden ekmek çıkarmak için.

אַחֲרִ֤יב הָרִים֙ וּגְבָע֔וֹת וְכָל־עֶשְׂבָּ֖ם אוֹבִ֑ישׁ וְשַׂמְתִּ֤י נְהָרוֹת֙ לָֽאִיִּ֔ים וַאֲגַמִּ֖ים אוֹבִֽישׁ

Dağları ve tepeleri viran edeceğim ve onların bütün otunu kurutacağım; ve ırmakları adalara yapacağım ve göletleri kurutacağım.

גָּלָ֣ה חָ֭צִיר וְנִרְאָה־דֶ֑שֶׁא וְ֝נֶאֶסְפ֗וּ עִשְּׂב֥וֹת הָרִֽים

Otlar kaldırılır ve taze ot görünür ve dağların bitkileri toplanır.

וַיְכַ֞ס אֶת־עֵ֣ין כָּל־הָאָרֶץ֮ וַתֶּחְשַׁ֣ךְ הָאָרֶץ֒ וַיֹּ֜אכַל אֶת־כָּל־עֵ֣שֶׂב הָאָ֗רֶץ וְאֵת֙ כָּל־פְּרִ֣י הָעֵ֔ץ אֲשֶׁ֥ר הוֹתִ֖יר הַבָּרָ֑ד וְלֹא־נוֹתַ֨ר כָּל־יֶ֧רֶק בָּעֵ֛ץ וּבְעֵ֥שֶׂב הַשָּׂדֶ֖ה בְּכָל־אֶ֥רֶץ מִצְרָֽיִם

Bütün yerin gözünü kapladı ve yer karardı; yerin bütün otunu ve dolunun bıraktığı ağacın bütün meyvesini yedi; bütün Mısır diyarında ağaçta ve kırın otunda hiçbir yeşillik kalmadı.