נשׁה

וַיִּמָּלֵ֨ךְ לִבִּ֜י עָלַ֗י וָאָרִ֨יבָה֙ אֶת־הַחֹרִ֣ים וְאֶת־הַסְּגָנִ֔ים וָאֹמְרָ֣ה לָהֶ֔ם מַשָּׁ֥א אִישׁ־בְּאָחִ֖יו אַתֶּ֣ם נֹשִׁ֑ים וָאֶתֵּ֥ן עֲלֵיהֶ֖ם קְהִלָּ֥ה גְדוֹלָֽה

Bunun üzerine kalbim bana danıştı ve soylularla ve yöneticilerle tartıştım ve onlara dedim: 'Siz her adam kardeşinden borç talep ediyorsunuz.' Ve onlara karşı büyük bir topluluk topladım.

וְגַם־אֲנִי֙ אַחַ֣י וּנְעָרַ֔י נֹשִׁ֥ים בָּהֶ֖ם כֶּ֣סֶף וְדָגָ֑ן נַֽעַזְבָה־נָּ֖א אֶת־הַמַּשָּׁ֥א הַזֶּֽה

Ve ayrıca ben, kardeşlerim ve hizmetkarlarım onlara gümüş ve tahıl ödünç veriyoruz; lütfen bu borcu bırakalım.

הָשִׁיבוּ֩ נָ֨א לָהֶ֜ם כְּהַיּ֗וֹם שְׂדֹתֵיהֶ֛ם כַּרְמֵיהֶ֥ם זֵיתֵיהֶ֖ם וּבָתֵּיהֶ֑ם וּמְאַ֨ת הַכֶּ֤סֶף וְהַדָּגָן֙ הַתִּיר֣וֹשׁ וְהַיִּצְהָ֔ר אֲשֶׁ֥ר אַתֶּ֖ם נֹשִׁ֥ים בָּהֶֽם

Lütfen bugün onlara tarlalarını, bağlarını, zeytinliklerini ve evlerini ve onlardan talep ettiğiniz gümüşün, tahılın, yeni şarabın ve taze yağın yüzdesini geri verin.

וְהָיָ֤ה כָעָם֙ כַּכֹּהֵ֔ן כַּעֶ֨בֶד֙ כַּֽאדֹנָ֔יו כַּשִּׁפְחָ֖ה כַּגְּבִרְתָּ֑הּ כַּקּוֹנֶה֙ כַּמּוֹכֵ֔ר כַּמַּלְוֶה֙ כַּלֹּוֶ֔ה כַּנֹּשֶׁ֕ה כַּאֲשֶׁ֖ר נֹשֶׁ֥א בֽוֹ

Ve halk kâhin gibi, kul efendisi gibi, hizmetçi kadın hanımı gibi, alan satan gibi, ödünç veren ödünç alan gibi, alacaklı ona borçlu olan gibi olacak.

אִם־כֶּ֣סֶף תַּלְוֶ֣ה אֶת־עַמִּ֗י אֶת־הֶֽעָנִי֙ עִמָּ֔ךְ לֹא־תִהְיֶ֥ה ל֖וֹ כְּנֹשֶׁ֑ה לֹֽא־תְשִׂימ֥וּן עָלָ֖יו נֶֽשֶׁךְ

Eğer halkıma, seninle olan fakire gümüş ödünç verirsen, ona alacaklı gibi olmayacaksın; üzerine faiz koymayacaksınız.

יְנַקֵּ֣שׁ נ֭וֹשֶׁה לְכָל־אֲשֶׁר־ל֑וֹ וְיָבֹ֖זּוּ זָרִ֣ים יְגִיעֽוֹ

Alacaklı onun olan her şeye el koysun, ve yabancılar emeğini yağmalasınlar.

אֽוֹי־לִ֣י אִמִּ֔י כִּ֣י יְלִדְתִּ֗נִי אִ֥ישׁ רִ֛יב וְאִ֥ישׁ מָד֖וֹן לְכָל־הָאָ֑רֶץ לֹֽא־נָשִׁ֥יתִי וְלֹא־נָֽשׁוּ־בִ֖י כֻּלֹּ֥ה מְקַלְלַֽונִי

Vay bana, annem, çünkü beni bütün yer için bir çekişme adamı ve bir kavga adamı olarak doğurdun! Ödünç vermedim ve bana ödünç vermediler, hepsi beni lanetliyor.

אֽוֹי־לִ֣י אִמִּ֔י כִּ֣י יְלִדְתִּ֗נִי אִ֥ישׁ רִ֛יב וְאִ֥ישׁ מָד֖וֹן לְכָל־הָאָ֑רֶץ לֹֽא־נָשִׁ֥יתִי וְלֹא־נָֽשׁוּ־בִ֖י כֻּלֹּ֥ה מְקַלְלַֽונִי

Vay bana, annem, çünkü beni bütün yer için bir çekişme adamı ve bir kavga adamı olarak doğurdun! Ödünç vermedim ve bana ödünç vermediler, hepsi beni lanetliyor.

וְאִשָּׁ֣ה אַחַ֣ת מִנְּשֵׁ֣י בְנֵֽי־הַ֠נְּבִיאִים צָעֲקָ֨ה אֶל־אֱלִישָׁ֜ע לֵאמֹ֗ר עַבְדְּךָ֤ אִישִׁי֙ מֵ֔ת וְאַתָּ֣ה יָדַ֔עְתָּ כִּ֣י עַבְדְּךָ֔ הָיָ֥ה יָרֵ֖א אֶת־יְהוָ֑ה וְהַ֨נֹּשֶׁ֔ה בָּ֗א לָקַ֜חַת אֶת־שְׁנֵ֧י יְלָדַ֛י ל֖וֹ לַעֲבָדִֽים

Peygamber oğullarının karılarından bir kadın Elişa'ya feryat edip dedi: 'Kulun kocam öldü ve sen biliyorsun ki kulun Yahve'den korkardı; ve alacaklı iki çocuğumu kendisine kul olarak almak için geldi.'

בַּח֖וּץ תַּעֲמֹ֑ד וְהָאִ֗ישׁ אֲשֶׁ֤ר אַתָּה֙ נֹשֶׁ֣ה ב֔וֹ יוֹצִ֥יא אֵלֶ֛יךָ אֶֽת־הַעֲב֖וֹט הַחֽוּצָה

Dışarıda duracaksın ve kendisine ödünç verdiğin adam rehni sana dışarı çıkaracak.

כֹּ֣ה אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אֵ֣י זֶ֠ה סֵ֣פֶר כְּרִית֤וּת אִמְּכֶם֙ אֲשֶׁ֣ר שִׁלַּחְתִּ֔יהָ א֚וֹ מִ֣י מִנּוֹשַׁ֔י אֲשֶׁר־מָכַ֥רְתִּי אֶתְכֶ֖ם ל֑וֹ הֵ֤ן בַּעֲוֺנֹֽתֵיכֶם֙ נִמְכַּרְתֶּ֔ם וּבְפִשְׁעֵיכֶ֖ם שֻׁלְּחָ֥ה אִמְּכֶֽם

Yahve böyle dedi: Onu gönderdiğim annenizin boşanma belgesi nerede? Veya sizi ona sattığım alacaklılarımdan kimdir? İşte suçlarınızla satıldınız ve isyanlarınızla anneniz gönderildi.

כִּֽי־תַשֶּׁ֥ה בְרֵֽעֲךָ מַשַּׁ֣את מְא֑וּמָה לֹא־תָבֹ֥א אֶל־בֵּית֖וֹ לַעֲבֹ֥ט עֲבֹטֽוֹ

Komşuna herhangi bir şey ödünç verdiğinde, onun rehnini rehin almak için onun evine girmeyeceksin.

וְזֶה֮ דְּבַ֣ר הַשְּׁמִטָּה֒ שָׁמ֗וֹט כָּל־בַּ֨עַל֙ מַשֵּׁ֣ה יָד֔וֹ אֲשֶׁ֥ר יַשֶּׁ֖ה בְּרֵעֵ֑הוּ לֹֽא־יִגֹּ֤שׂ אֶת־רֵעֵ֨הוּ֙ וְאֶת־אָחִ֔יו כִּֽי־קָרָ֥א שְׁמִטָּ֖ה לַֽיהוָֽה

Ve bağışlamanın sözü budur: komşusuna borç verdiği elinin borcunun her sahibi bağışlasın; komşusunu ve kardeşini sıkıştırmasın, çünkü Yahve'ye bağışlama çağrıldı.

עַל־כֵּ֡ן לֹֽא־יֹאכְל֨וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֜ל אֶת־גִּ֣יד הַנָּשֶׁ֗ה אֲשֶׁר֙ עַל־כַּ֣ף הַיָּרֵ֔ךְ עַ֖ד הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה כִּ֤י נָגַע֙ בְּכַף־יֶ֣רֶךְ יַעֲקֹ֔ב בְּגִ֖יד הַנָּשֶֽׁה

Bu yüzden İsrailoğulları bugüne kadar uyluk kemiğinin başındaki çıkık sinirini yemezler; çünkü o, Yakup'un uyluk kemiğinin başına, çıkık sinirine dokundu.

וְאֶחָ֣יו בְּנֵי־חַ֗יִל אַלְפַּ֛יִם וּשְׁבַ֥ע מֵא֖וֹת רָאשֵׁ֣י הָאָב֑וֹת וַיַּפְקִידֵ֞ם דָּוִ֣יד הַמֶּ֗לֶךְ עַל־הָראוּבֵנִ֤י וְהַגָּדִי֙ וַחֲצִי֙ שֵׁ֣בֶט הַֽמְנַשִּׁ֔י לְכָל־דְּבַ֥ר הָאֱלֹהִ֖ים וּדְבַ֥ר הַמֶּֽלֶךְ

Ve onun kardeşleri, iki bin yedi yüz yetenekli adam, babaların başlarıydı; Kral Davut onları Tanrı'nın her işi ve kralın işi için Rubeniler, Gadlılar ve Manaşe oymağının yarısı üzerine atadı.

וַנִּקַּח֙ אֶת־אַרְצָ֔ם וַנִּתְּנָ֣הּ לְנַחֲלָ֔ה לָרֽאוּבֵנִ֖י וְלַגָּדִ֑י וְלַחֲצִ֖י שֵׁ֥בֶט הַֽמְנַשִּֽׁי

Ve onların diyarını aldık ve onu Rubenlilere, Gadlılara ve Manaşe oymağının yarısına miras olarak verdik.

מִן־הַיַּרְדֵּן֙ מִזְרַ֣ח הַשֶּׁ֔מֶשׁ אֵ֚ת כָּל־אֶ֣רֶץ הַגִּלְעָ֔ד הַגָּדִ֥י וְהָרֻאובֵנִ֖י וְהַֽמְנַשִּׁ֑י מֵעֲרֹעֵר֙ אֲשֶׁ֣ר עַל־נַ֣חַל אַרְנֹ֔ן וְהַגִּלְעָ֖ד וְהַבָּשָֽׁן

Şeria'dan güneşin doğuşuna doğru, bütün Gilat diyarını, Gadlıları, Rubenlileri ve Manaşelileri, Arnon Vadisi üzerindeki Aroer'den Gilat'ı ve Başan'ı vurdu.

אֶת־בֶּ֧צֶר בַּמִּדְבָּ֛ר בְּאֶ֥רֶץ הַמִּישֹׁ֖ר לָרֻֽאוּבֵנִ֑י וְאֶת־רָאמֹ֤ת בַּגִּלְעָד֙ לַגָּדִ֔י וְאֶת־גּוֹלָ֥ן בַּבָּשָׁ֖ן לַֽמְנַשִּֽׁי

Rubenlilere düzlük yerinde, çölde Betser'i; Gadlılara Gilat'ta Ramot'u ve Manaşelilere Başan'da Golan'ı.

וְיַגֶּד־לְךָ֨ תַּֽעֲלֻמ֣וֹת חָכְמָה֮ כִּֽי־כִפְלַ֪יִם לְֽת֫וּשִׁיָּ֥ה וְדַ֡ע כִּֽי־יַשֶּׁ֥ה לְךָ֥ אֱ֝ל֗וֹהַ מֵעֲוֺנֶֽךָ

Ve sana bilgeliğin sırlarını bildirse! Çünkü anlayış için iki katıdır; ve bil ki Tanrı suçundan bir kısmını sana unutturur.

לָכֵ֣ן הִנְנִ֔י וְנָשִׁ֥יתִי אֶתְכֶ֖ם נָשֹׁ֑א וְנָטַשְׁתִּ֣י אֶתְכֶ֗ם וְאֶת־הָעִיר֙ אֲשֶׁ֨ר נָתַ֧תִּי לָכֶ֛ם וְלַאֲבוֹתֵיכֶ֖ם מֵעַ֥ל פָּנָֽי

Bu yüzden işte ben sizi kesinlikle unutacağım; ve sizi ve size ve babalarınıza verdiğim şehri yüzümün üzerinden terk edeceğim.

כִּֽי־הִשָּׁ֣הּ אֱל֣וֹהַּ חָכְמָ֑ה וְלֹא־חָ֥לַק לָ֝֗הּ בַּבִּינָֽה

Çünkü Tanrı ona bilgeliği unutturdu ve anlayışta ona pay vermedi.

וַיִּקְרָ֥א יוֹסֵ֛ף אֶת־שֵׁ֥ם הַבְּכ֖וֹר מְנַשֶּׁ֑ה כִּֽי־נַשַּׁ֤נִי אֱלֹהִים֙ אֶת־כָּל־עֲמָלִ֔י וְאֵ֖ת כָּל־בֵּ֥ית אָבִֽי

Yusuf ilk doğanın adını Manaşe koydu: 'Çünkü Tanrı bana bütün emeğimi ve babamın bütün evini unutturdu.'

וַתִּזְנַ֧ח מִשָּׁל֛וֹם נַפְשִׁ֖י נָשִׁ֥יתִי טוֹבָֽה

Canımı barıştan uzaklaştırdın, iyiliği unuttum.

זְכָר־אֵ֣לֶּה יַעֲקֹ֔ב וְיִשְׂרָאֵ֖ל כִּ֣י עַבְדִּי־אָ֑תָּה יְצַרְתִּ֤יךָ עֶֽבֶד־לִי֙ אַ֔תָּה יִשְׂרָאֵ֖ל לֹ֥א תִנָּשֵֽׁנִי

Bunları hatırla, ey Yakup ve İsrail; çünkü sen benim kulumsun. Seni ben biçimlendirdim, sen bana kulsun; ey İsrail, benim tarafımdan unutulmayacaksın.