נאד

וַיַּעֲשׂ֤וּ גַם־הֵ֨מָּה֙ בְּעָרְמָ֔ה וַיֵּלְכ֖וּ וַיִּצְטַיָּ֑רוּ וַיִּקְח֞וּ שַׂקִּ֤ים בָּלִים֙ לַחֲמ֣וֹרֵיהֶ֔ם וְנֹאד֥וֹת יַ֨יִן֙ בָּלִ֔ים וּמְבֻקָּעִ֖ים וּמְצֹרָרִֽים

Onlar da kurnazlıkla hareket ettiler; gittiler ve elçi gibi davrandılar, eşekleri için eski çuvallar ve eski, yırtık ve yamanmış şarap tulumları aldılar.

נֹדִי֮ סָפַ֪רְתָּ֫ה אָ֥תָּה שִׂ֣ימָה דִמְעָתִ֣י בְנֹאדֶ֑ךָ הֲ֝לֹ֗א בְּסִפְרָתֶֽךָ

Sen dolaşmamı saydın; gözyaşımı tulumuna koy; senin kitabında değil mi?

כִּֽי־הָ֭יִיתִי כְּנֹ֣אד בְּקִיט֑וֹר חֻ֝קֶּ֗יךָ לֹ֣א שָׁכָֽחְתִּי

Çünkü dumanda tulum gibi oldum; kurallarını unutmadım.

וְאֵ֨לֶּה נֹאד֤וֹת הַיַּ֨יִן֙ אֲשֶׁ֣ר מִלֵּ֣אנוּ חֲדָשִׁ֔ים וְהִנֵּ֖ה הִתְבַּקָּ֑עוּ וְאֵ֤לֶּה שַׂלְמוֹתֵ֨ינוּ֙ וּנְעָלֵ֔ינוּ בָּל֕וּ מֵרֹ֥ב הַדֶּ֖רֶךְ מְאֹֽד

Ve doldurduğumuz bu şarap tulumları yeniydi ve işte yırtıldılar; ve bu giysilerimiz ve çarıklarımız yolun çokluğundan çok eskidiler.

וַיֹּ֧אמֶר אֵלֶ֛יהָ הַשְׁקִינִי־נָ֥א מְעַט־מַ֖יִם כִּ֣י צָמֵ֑אתִי וַתִּפְתַּ֞ח אֶת־נֹ֧אוד הֶחָלָ֛ב וַתַּשְׁקֵ֖הוּ וַתְּכַסֵּֽהוּ

Ona dedi: 'Lütfen bana biraz su içir, çünkü susadım.' O da süt tulumunu açtı, ona içirdi ve onu örttü.

וַיִּקַּ֨ח יִשַׁ֜י חֲמ֥וֹר לֶ֨חֶם֙ וְנֹ֣אד יַ֔יִן וּגְדִ֥י עִזִּ֖ים אֶחָ֑ד וַיִּשְׁלַ֛ח בְּיַד־דָּוִ֥ד בְּנ֖וֹ אֶל־שָׁאֽוּל

İşay ekmek yüklü bir eşek, bir tulum şarap ve bir keçi oğlağı aldı ve oğlu Davut'un eliyle Şaul'a gönderdi.