משׁס

לָכֵ֞ן כָּל־אֹכְלַ֨יִךְ֙ יֵאָכֵ֔לוּ וְכָל־צָרַ֥יִךְ כֻּלָּ֖ם בַּשְּׁבִ֣י יֵלֵ֑כוּ וְהָי֤וּ שֹׁאסַ֨יִךְ֙ לִמְשִׁסָּ֔ה וְכָל־בֹּזְזַ֖יִךְ אֶתֵּ֥ן לָבַֽז

Bu yüzden bütün seni yiyenler yenecekler ve bütün seni sıkıştıranların hepsi esarete gidecekler; seni yağmalayanlar yağmaya uğrayacaklar ve bütün seni talan edenleri talana vereceğim.

מִֽי־נָתַ֨ן לִמְשִׁסָּ֧ה יַעֲקֹ֛ב וְיִשְׂרָאֵ֥ל לְבֹזְזִ֖ים הֲל֣וֹא יְהוָ֑ה ז֚וּ חָטָ֣אנוּ ל֔וֹ וְלֹֽא־אָב֤וּ בִדְרָכָיו֙ הָל֔וֹךְ וְלֹ֥א שָׁמְע֖וּ בְּתוֹרָתֽוֹ

Yakup'u soyguna ve İsrail'i yağmacılara kim verdi? Ona günah işlediğimiz Yahve değil mi? Ve onun yollarında yürümek istemediler ve onun yasasını işitmediler.

וְהָיָ֤ה חֵילָם֙ לִמְשִׁסָּ֔ה וּבָתֵּיהֶ֖ם לִשְׁמָמָ֑ה וּבָנ֤וּ בָתִּים֙ וְלֹ֣א יֵשֵׁ֔בוּ וְנָטְע֣וּ כְרָמִ֔ים וְלֹ֥א יִשְׁתּ֖וּ אֶת־יֵינָֽם

Onların serveti yağma ve evleri virane olacak; evler yapacaklar ama oturmayacaklar, bağlar dikecekler ama şaraplarını içmeyecekler.

הֲל֣וֹא פֶ֗תַע יָק֨וּמוּ֙ נֹשְׁכֶ֔יךָ וְיִקְצ֖וּ מְזַעְזְעֶ֑יךָ וְהָיִ֥יתָ לִמְשִׁסּ֖וֹת לָֽמוֹ

Seni ısıranlar aniden kalkmayacak mı ve seni sarsanlar uyanmayacak mı? Ve sen onlara ganimet olacaksın.

וְהוּא֮ עַם־בָּז֣וּז וְשָׁסוּי֒ הָפֵ֤חַ בַּֽחוּרִים֙ כֻּלָּ֔ם וּבְבָתֵּ֥י כְלָאִ֖ים הָחְבָּ֑אוּ הָי֤וּ לָבַז֙ וְאֵ֣ין מַצִּ֔יל מְשִׁסָּ֖ה וְאֵין־אֹמֵ֥ר הָשַֽׁב

Ve o yağmalanmış ve soyulmuş halktır; hepsi deliklerde tuzağa düşürülmüş ve hapishane evlerinde gizlendiler; yağmaya oldular ve kurtaran yok, soyguna oldular ve "Geri ver" diyen yok.

וְנָטַשְׁתִּ֗י אֵ֚ת שְׁאֵרִ֣ית נַחֲלָתִ֔י וּנְתַתִּ֖ים בְּיַ֣ד אֹֽיְבֵיהֶ֑ם וְהָי֥וּ לְבַ֛ז וְלִמְשִׁסָּ֖ה לְכָל־אֹיְבֵיהֶֽם

Mirasımın geri kalanını terk edeceğim ve onları düşmanlarının eline vereceğim; bütün düşmanları için bir ganimet ve bir yağma olacaklar.