ידע

וַתֵּתַצַּ֥ב אֲחֹת֖וֹ מֵרָחֹ֑ק לְדֵעָ֕ה מַה־יֵּעָשֶׂ֖ה לֽוֹ

Ona ne yapılacağını bilmek için kız kardeşi uzaktan durdu.

וַיֹּ֨אמֶר מֹשֶׁ֜ה אֶל־יְהוָ֗ה רְ֠אֵה אַתָּ֞ה אֹמֵ֤ר אֵלַי֙ הַ֚עַל אֶת־הָעָ֣ם הַזֶּ֔ה וְאַתָּה֙ לֹ֣א הֽוֹדַעְתַּ֔נִי אֵ֥ת אֲשֶׁר־תִּשְׁלַ֖ח עִמִּ֑י וְאַתָּ֤ה אָמַ֨רְתָּ֙ יְדַעְתִּ֣יךָֽ בְשֵׁ֔ם וְגַם־מָצָ֥אתָ חֵ֖ן בְּעֵינָֽי

Musa Yahve'ye dedi: 'Bak, sen bana 'Bu halkı çıkar' diyorsun; ama benimle kimi göndereceğini bana bildirmedin. Ve sen 'Seni isimle bildim ve ayrıca gözlerimde lütuf buldun' dedin.'

יְהוָ֗ה שָׁמַ֣עְתִּי שִׁמְעֲךָ֮ יָרֵאתִי֒ יְהוָ֗ה פָּֽעָלְךָ֙ בְּקֶ֤רֶב שָׁנִים֙ חַיֵּ֔יהוּ בְּקֶ֥רֶב שָׁנִ֖ים תּוֹדִ֑יעַ בְּרֹ֖גֶז רַחֵ֥ם תִּזְכּֽוֹר

Yahve, senin haberini duydum, korktum. Yahve, yılların ortasında işini canlandır, yılların ortasında onu bildir; öfkede merhameti hatırla.

וַיֹּ֖אמֶר שִׁמְעוּ־נָ֣א דְבָרָ֑י אִם־יִֽהְיֶה֙ נְבִ֣יאֲכֶ֔ם יְהוָ֗ה בַּמַּרְאָה֙ אֵלָ֣יו אֶתְוַדָּ֔ע בַּחֲל֖וֹם אֲדַבֶּר־בּֽוֹ

Dedi ki: 'Lütfen sözlerimi dinleyin: Eğer peygamberiniz olursa, ben Yahve ona görümde kendimi bildiririm, rüyada onunla konuşurum.

שַׁ֜בְתִּי וְרָאֹ֣ה תַֽחַת־הַשֶּׁ֗מֶשׁ כִּ֣י לֹא֩ לַקַּלִּ֨ים הַמֵּר֜וֹץ וְלֹ֧א לַגִּבּוֹרִ֣ים הַמִּלְחָמָ֗ה וְ֠גַם לֹ֣א לַחֲכָמִ֥ים לֶ֨חֶם֙ וְגַ֨ם לֹ֤א לַנְּבֹנִים֙ עֹ֔שֶׁר וְגַ֛ם לֹ֥א לַיֹּדְעִ֖ים חֵ֑ן כִּי־עֵ֥ת וָפֶ֖גַע יִקְרֶ֥ה אֶת־כֻּלָּֽם

Döndüm ve güneşin altında gördüm ki yarış hızlılara değil ve savaş yiğitlere değil ve ayrıca ekmek bilgelere değil ve ayrıca zenginlik anlayışlılara değil ve ayrıca lütuf bilenlere değil; çünkü zaman ve olay onların hepsiyle karşılaşır.

אָ֭מַרְתִּי יָמִ֣ים יְדַבֵּ֑רוּ וְרֹ֥ב שָׁ֝נִ֗ים יֹדִ֥יעוּ חָכְמָֽה

Dedim: 'Günler konuşsunlar ve yılların çokluğu bilgeliği bildirsinler.'

מִכָּל־צֹרְרַ֨י הָיִ֪יתִי חֶרְפָּ֡ה וְלִשֲׁכֵנַ֨י מְאֹד֮ וּפַ֪חַד לִֽמְיֻדָּ֫עָ֥י רֹאַ֥י בַּח֑וּץ נָדְד֥וּ מִמֶּֽנִּי

Bütün düşmanlarımdan utanç oldum ve komşularıma çok ve tanıdıklarıma dehşet; dışarıda beni görenler benden kaçtılar.

נִבְזֶה֙ וַחֲדַ֣ל אִישִׁ֔ים אִ֥ישׁ מַכְאֹב֖וֹת וִיד֣וּעַ חֹ֑לִי וּכְמַסְתֵּ֤ר פָּנִים֙ מִמֶּ֔נּוּ נִבְזֶ֖ה וְלֹ֥א חֲשַׁבְנֻֽהוּ

Hor görüldü ve adamlar tarafından reddedildi, acılar adamıydı ve hastalığı biliyordu; ondan yüzleri gizleyen biri gibiydi, hor görüldü ve onu saymadık.

וַיָּבֹ֣אוּ אֵ֠לָיו כָּל־אֶחָ֨יו וְכָל־אַחְיוֹתָ֜יו וְכָל־יֹדְעָ֣יו לְפָנִ֗ים וַיֹּאכְל֨וּ עִמּ֣וֹ לֶחֶם֮ בְּבֵיתוֹ֒ וַיָּנֻ֤דוּ לוֹ֙ וַיְנַחֲמ֣וּ אֹת֔וֹ עַ֚ל כָּל־הָ֣רָעָ֔ה אֲשֶׁר־הֵבִ֥יא יְהוָ֖ה עָלָ֑יו וַיִּתְּנוּ־ל֗וֹ אִ֚ישׁ קְשִׂיטָ֣ה אֶחָ֔ת וְאִ֕ישׁ נֶ֥זֶם זָהָ֖ב אֶחָֽד

Sonra bütün erkek kardeşleri, bütün kız kardeşleri ve onu önceden tanıyanların hepsi ona geldiler ve evinde onunla ekmek yediler; ve Yahve'nin onun üzerine getirdiği bütün kötülük için ona acıdılar ve onu teselli ettiler; ve her biri ona bir kesita ve her biri bir altın küpe verdi.

כִּֽי־רַבּ֤וּ פְשָׁעֵ֨ינוּ֙ נֶגְדֶּ֔ךָ וְחַטֹּאותֵ֖ינוּ עָ֣נְתָה בָּ֑נוּ כִּֽי־פְשָׁעֵ֣ינוּ אִתָּ֔נוּ וַעֲוֺנֹתֵ֖ינוּ יְדַֽעֲנֽוּם

Çünkü isyanlarımız senin önünde çoğaldı ve günahlarımız bize karşı tanıklık etti; çünkü isyanlarımız bizimledir ve suçlarımızı biliyoruz.

לְהוֹדִֽיעֲךָ֗ קֹ֭שְׁטְ אִמְרֵ֣י אֱמֶ֑ת לְהָשִׁ֥יב אֲמָרִ֥ים אֱ֝מֶ֗ת לְשֹׁלְחֶֽיךָ

Gerçeğin sözlerinin doğruluğunu sana bildirmek için, seni gönderenlere gerçek sözler döndürmen için.

כִּי־רָ֣ם יְ֭הוָה וְשָׁפָ֣ל יִרְאֶ֑ה וְ֝גָבֹ֗הַּ מִמֶּרְחָ֥ק יְיֵדָֽע

Çünkü Yahve yüksektir ve alçakgönüllüyü görür; ve kibirliyi uzaktan bilir.

וַיֹּ֤אמֶר שְׁמוּאֵל֙ אֶל־שָׁא֔וּל לָ֥מָּה הִרְגַּזְתַּ֖נִי לְהַעֲל֣וֹת אֹתִ֑י וַיֹּ֣אמֶר שָׁ֠אוּל צַר־לִ֨י מְאֹ֜ד וּפְלִשְׁתִּ֣ים נִלְחָמִ֣ים בִּ֗י וֵֽאלֹהִ֞ים סָ֤ר מֵֽעָלַי֙ וְלֹֽא־עָנָ֣נִי ע֗וֹד גַּ֤ם בְּיַֽד־הַנְּבִיאִם֙ גַּם־בַּ֣חֲלֹמ֔וֹת וָאֶקְרָאֶ֣ה לְךָ֔ לְהוֹדִיעֵ֖נִי מָ֥ה אֶעֱשֶֽׂה

Samuel Saul'a dedi: 'Beni çıkarmak için neden beni rahatsız ettin?' Saul dedi: 'Çok sıkıntıdayım; Filistliler benimle savaşıyorlar, Tanrı benden ayrıldı ve bana artık ne peygamberlerin eliyle ne de rüyalarla cevap vermedi. Ne yapacağımı bana bildirmen için seni çağırdım.'

לִ֖י יִזְעָ֑קוּ אֱלֹהַ֥י יְֽדַעֲנ֖וּךָ יִשְׂרָאֵֽל

Bana feryat ederler: 'Ey Tanrım, biz İsrail seni biliyoruz.'

מִ֤י חָכָם֙ וְיָ֣בֵֽן אֵ֔לֶּה נָב֖וֹן וְיֵֽדָעֵ֑ם כִּֽי־יְשָׁרִ֞ים דַּרְכֵ֣י יְהוָ֗ה וְצַדִּקִים֙ יֵ֣לְכוּ בָ֔ם וּפֹשְׁעִ֖ים יִכָּ֥שְׁלוּ בָֽם

Kim bilgedir ve bunları anlasın? Anlayışlıdır ve onları bilsin? Çünkü Yahve'nin yolları doğrudur ve doğru kişiler onlarda yürüyecekler ve isyan edenler onlarda tökezleyecekler.

וַיֹּאמְר֡וּ שָׁא֣וֹל שָֽׁאַל־הָ֠אִישׁ לָ֣נוּ וּלְמֽוֹלַדְתֵּ֜נוּ לֵאמֹ֗ר הַע֨וֹד אֲבִיכֶ֥ם חַי֙ הֲיֵ֣שׁ לָכֶ֣ם אָ֔ח וַנַ֨גֶּד־ל֔וֹ עַל־פִּ֖י הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֑לֶּה הֲיָד֣וֹעַ נֵדַ֔ע כִּ֣י יֹאמַ֔ר הוֹרִ֖ידוּ אֶת־אֲחִיכֶֽם

Dediler: 'Adam bizim ve soyumuz hakkında kesinlikle sorarak dedi: Babanız hala yaşıyor mu? Kardeşiniz var mı? Biz de ona bu sözlere göre bildirdik. Kardeşinizi indirin diyeceğini kesinlikle bilebilir miydik?'

וַיֹּאמְר֗וּ לְמֶ֣לֶךְ אַשּׁוּר֮ לֵאמֹר֒ הַגּוֹיִ֗ם אֲשֶׁ֤ר הִגְלִ֨יתָ֙ וַתּ֨וֹשֶׁב֙ בְּעָרֵ֣י שֹׁמְר֔וֹן לֹ֣א יָֽדְע֔וּ אֶת־מִשְׁפַּ֖ט אֱלֹהֵ֣י הָאָ֑רֶץ וַיְשַׁלַּח־בָּ֣ם אֶת־הָאֲרָי֗וֹת וְהִנָּם֙ מְמִיתִ֣ים אוֹתָ֔ם כַּאֲשֶׁר֙ אֵינָ֣ם יֹדְעִ֔ים אֶת־מִשְׁפַּ֖ט אֱלֹהֵ֥י הָאָֽרֶץ

Asur kralına dediler: 'Sürdüğün ve Samiriye şehirlerinde oturttuğun uluslar yerin Tanrısı'nın kuralını bilmiyorlar; O da onların arasına aslanlar gönderdi ve işte, yerin Tanrısı'nın kuralını bilmedikleri için onları öldürüyorlar.'

כַּמָּ֣ה לִ֭י עֲוֺנ֣וֹת וְחַטָּא֑וֹת פִּֽשְׁעִ֥י וְ֝חַטָּאתִ֗י הֹדִיעֵֽנִי

Benim ne kadar suçlarım ve günahlarım var? İsyanımı ve günahımı bana bildir.

ה֛וֹי הַמַּעֲמִיקִ֥ים מֵֽיהוָ֖ה לַסְתִּ֣ר עֵצָ֑ה וְהָיָ֤ה בְמַחְשָׁךְ֙ מַֽעֲשֵׂיהֶ֔ם וַיֹּ֣אמְר֔וּ מִ֥י רֹאֵ֖נוּ וּמִ֥י יוֹדְעֵֽנוּ

Vay öğüdü Yahve'den gizlemek için derinleştirenlere! Ve onların işleri karanlıkta oldu ve dediler: 'Kim bizi görür ve kim bizi bilir?'

לִהְי֣וֹת בַּ֭יהוָה מִבְטַחֶ֑ךָ הוֹדַעְתִּ֖יךָ הַיּ֣וֹם אַף־אָֽתָּה

Güveninin Yahve'de olması için bugün sana, hatta sana bildirdim.