חשׁב

נִבְזֶה֙ וַחֲדַ֣ל אִישִׁ֔ים אִ֥ישׁ מַכְאֹב֖וֹת וִיד֣וּעַ חֹ֑לִי וּכְמַסְתֵּ֤ר פָּנִים֙ מִמֶּ֔נּוּ נִבְזֶ֖ה וְלֹ֥א חֲשַׁבְנֻֽהוּ

Hor görüldü ve adamlar tarafından reddedildi, acılar adamıydı ve hastalığı biliyordu; ondan yüzleri gizleyen biri gibiydi, hor görüldü ve onu saymadık.

אָכֵ֤ן חֳלָיֵ֨נוּ֙ ה֣וּא נָשָׂ֔א וּמַכְאֹבֵ֖ינוּ סְבָלָ֑ם וַאֲנַ֣חְנוּ חֲשַׁבְנֻ֔הוּ נָג֛וּעַ מֻכֵּ֥ה אֱלֹהִ֖ים וּמְעֻנֶּֽה

Gerçekten hastalıklarımızı o taşıdı ve acılarımızı o yüklendi; biz ise onu vurulmuş, Tanrı tarafından dövülmüş ve eziyet çekmiş saydık.

בֶּן־אִשָּׁ֞ה מִן־בְּנ֣וֹת דָּ֗ן וְאָבִ֣יו אִישׁ־צֹרִ֡י יוֹדֵ֡עַ לַעֲשׂ֣וֹת בַּזָּֽהָב־וּ֠בַכֶּסֶף בַּנְּחֹ֨שֶׁת בַּבַּרְזֶ֜ל בָּאֲבָנִ֣ים וּבָעֵצִ֗ים בָּאַרְגָּמָ֤ן בַּתְּכֵ֨לֶת֙ וּבַבּ֣וּץ וּבַכַּרְמִ֔יל וּלְפַתֵּ֨חַ֙ כָּל־פִּתּ֔וּחַ וְלַחְשֹׁ֖ב כָּל־מַחֲשָׁ֑בֶת אֲשֶׁ֤ר יִנָּֽתֶן־לוֹ֙ עִם־חֲכָמֶ֔יךָ וְֽחַכְמֵ֔י אֲדֹנִ֖י דָּוִ֥יד אָבִֽיךָ

O, Dan kızlarından bir kadının oğludur ve babası Surlu bir adamdır; altında, gümüşte, tunçta, demirde, taşlarda ve ağaçlarda, erguvanda, lacivertte, ince ketende ve kırmızıda yapmayı, her oymayı oymayı ve ona verilecek her tasarımı tasarlamayı bilir; senin bilgelerinle ve efendim baban Davut'un bilgeleriyle birlikte.

וְלַחְשֹׁ֖ב מַֽחַשָׁבֹ֑ת לַעֲשֹׂ֛ת בַּזָּהָ֥ב וּבַכֶּ֖סֶף וּבַנְּחֹֽשֶׁת

ve altınla, gümüşle ve tunçla çalışmak üzere tasarımlar yapmak için

וַיֹּ֖אמֶר אֵלָ֑י בֶּן־אָדָ֕ם אֵ֣לֶּה הָאֲנָשִׁ֞ים הַחֹשְׁבִ֥ים אָ֛וֶן וְהַיֹּעֲצִ֥ים עֲצַת־רָ֖ע בָּעִ֥יר הַזֹּֽאת

Bana dedi ki: 'İnsan oğlu, bunlar kötülük düşünen ve bu şehirde kötü öğüt veren adamlardır.'

הַחֹשְׁבִ֗ים לְהַשְׁכִּ֤יחַ אֶת־עַמִּי֙ שְׁמִ֔י בַּחֲל֣וֹמֹתָ֔ם אֲשֶׁ֥ר יְסַפְּר֖וּ אִ֣ישׁ לְרֵעֵ֑הוּ כַּאֲשֶׁ֨ר שָׁכְח֧וּ אֲבוֹתָ֛ם אֶת־שְׁמִ֖י בַּבָּֽעַל

Babalarının adımı Baal ile unuttukları gibi, herkesin komşusuna anlattığı rüyalarıyla halkıma adımı unutturmayı düşünenler.

וְנֶחְשַׁ֥ב לָכֶ֖ם תְּרוּמַתְכֶ֑ם כַּדָּגָן֙ מִן־הַגֹּ֔רֶן וְכַֽמְלֵאָ֖ה מִן־הַיָּֽקֶב

Ve sununuz size harmandan tahıl gibi ve üzüm sıkma çukurundan bolluk gibi sayılacak.

וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵהֶ֑ם בַּהֲרִֽימְכֶ֤ם אֶת־חֶלְבּוֹ֙ מִמֶּ֔נּוּ וְנֶחְשַׁב֙ לַלְוִיִּ֔ם כִּתְבוּאַ֥ת גֹּ֖רֶן וְכִתְבוּאַ֥ת יָֽקֶב

Ve onlara diyeceksin: Ondan onun en iyisini sunduğunuzda, Levililere harman ürünü gibi ve üzüm sıkma çukuru ürünü gibi sayılacak.

וַיִּשְׁלַ֨ח סַנְבַלַּ֤ט וְגֶ֨שֶׁם֙ אֵלַ֣י לֵאמֹ֔ר לְכָ֞ה וְנִֽוָּעֲדָ֥ה יַחְדָּ֛ו בַּכְּפִירִ֖ים בְּבִקְעַ֣ת אוֹנ֑וֹ וְהֵ֨מָּה֙ חֹֽשְׁבִ֔ים לַעֲשׂ֥וֹת לִ֖י רָעָֽה

Sanballat ve Geşem bana gönderip dediler: 'Gel ve Ono ovasında köylerde birlikte buluşalım.' Ve onlar bana kötülük yapmayı düşünüyorlardı.

כָּת֣וּב בָּ֗הּ בַּגּוֹיִ֤ם נִשְׁמָע֙ וְגַשְׁמ֣וּ אֹמֵ֔ר אַתָּ֤ה וְהַיְּהוּדִים֙ חֹשְׁבִ֣ים לִמְר֔וֹד עַל־כֵּ֛ן אַתָּ֥ה בוֹנֶ֖ה הַחוֹמָ֑ה וְאַתָּ֗ה הֹוֶ֤ה לָהֶם֙ לְמֶ֔לֶךְ כַּדְּבָרִ֖ים הָאֵֽלֶּה

Onda yazılıydı: 'Uluslar arasında işitiliyor ve Geşem diyor ki, sen ve Yahudiler isyan etmeyi düşünüyorsunuz; bu yüzden sen duvarı inşa ediyorsun ve bu sözlere göre sen onlara kral oluyorsun.

וַיֹּאמְר֗וּ לְכ֨וּ וְנַחְשְׁבָ֣ה עַֽל־יִרְמְיָהוּ֮ מַחֲשָׁבוֹת֒ כִּי֩ לֹא־תֹאבַ֨ד תּוֹרָ֜ה מִכֹּהֵ֗ן וְעֵצָה֙ מֵֽחָכָ֔ם וְדָבָ֖ר מִנָּבִ֑יא לְכוּ֙ וְנַכֵּ֣הוּ בַלָּשׁ֔וֹן וְאַל־נַקְשִׁ֖יבָה אֶל־כָּל־דְּבָרָֽיו

Ve dediler: 'Gelin ve Yeremya'ya karşı düşünceler düşünelim; çünkü kâhidden yasa, bilgeden öğüt ve peygamberden söz yok olmayacak. Gelin ve onu dille vuralım ve onun hiçbir sözüne kulak vermeyelim.'

וַתֹּ֨אמֶר֙ הָֽאִשָּׁ֔ה וְלָ֧מָּה חָשַׁ֛בְתָּה כָּזֹ֖את עַל־עַ֣ם אֱלֹהִ֑ים וּמִדַּבֵּ֨ר הַמֶּ֜לֶךְ הַדָּבָ֤ר הַזֶּה֙ כְּאָשֵׁ֔ם לְבִלְתִּ֛י הָשִׁ֥יב הַמֶּ֖לֶךְ אֶֽת־נִדְּחֽוֹ

Kadın dedi: 'Ve neden Tanrı'nın halkına karşı bunun gibi düşündün? Kralın sürgününü geri getirmemesinden dolayı, kral bu sözü konuşmakla suçlu gibidir.'

מְחַשֵּׁ֥ב לְהָרֵ֑עַ ל֝֗וֹ בַּֽעַל־מְזִמּ֥וֹת יִקְרָֽאוּ

Kötülük yapmayı planlayana entrikalar efendisi diyecekler.

יְֽהוָ֗ה מָה־אָ֭דָם וַתֵּדָעֵ֑הוּ בֶּן־אֱ֝נ֗וֹשׁ וַֽתְּחַשְּׁבֵֽהוּ

Yahve, insan nedir ve onu bilirsin? İnsan oğlu nedir ve onu düşünürsün?

אָ֧ז נִדְבְּר֛וּ יִרְאֵ֥י יְהוָ֖ה אִ֣ישׁ אֶת־רֵעֵ֑הוּ וַיַּקְשֵׁ֤ב יְהוָה֙ וַיִּשְׁמָ֔ע וַ֠יִּכָּתֵב סֵ֣פֶר זִכָּר֤וֹן לְפָנָיו֙ לְיִרְאֵ֣י יְהוָ֔ה וּלְחֹשְׁבֵ֖י שְׁמֽוֹ

O zaman Yahve'den korkanlar, adam arkadaşıyla konuştu; ve Yahve dikkat etti ve işitti, ve Yahve'den korkanlar ve O'nun adını düşünenler için O'nun önünde bir anma kitabı yazıldı.

וָֽ֭אֲחַשְּׁבָה לָדַ֣עַת זֹ֑את עָמָ֖ל ה֣וּא בְעֵינָֽי

Ve bunu bilmek için düşündüm; o gözlerimde zahmetti.

וַתֵּחָ֣שֶׁב ל֭וֹ לִצְדָקָ֑ה לְדֹ֥ר וָ֝דֹ֗ר עַד־עוֹלָֽם

Ve bu ona doğruluk olarak sayıldı, nesilden nesile sonsuza dek.

מַה־תְּחַשְּׁבוּן֙ אֶל־יְהוָ֔ה כָּלָ֖ה ה֣וּא עֹשֶׂ֑ה לֹֽא־תָק֥וּם פַּעֲמַ֖יִם צָרָֽה

Yahve'ye karşı ne tasarlıyorsunuz? O tam bir son yapıyor; sıkıntı iki kez kalkmayacak.

הֲ֭זֹאת חָשַׁ֣בְתָּ לְמִשְׁפָּ֑ט אָ֝מַ֗רְתָּ צִדְקִ֥י מֵאֵֽל

Bunu mu doğru olarak düşündün? 'Doğruluğum Tanrı'dan fazladır' dedin.

מִלֵּ֨א אֹתָ֜ם חָכְמַת־לֵ֗ב לַעֲשׂוֹת֮ כָּל־מְלֶ֣אכֶת חָרָ֣שׁ וְחֹשֵׁב֒ וְרֹקֵ֞ם בַּתְּכֵ֣לֶת וּבָֽאַרְגָּמָ֗ן בְּתוֹלַ֧עַת הַשָּׁנִ֛י וּבַשֵּׁ֖שׁ וְאֹרֵ֑ג עֹשֵׂי֙ כָּל־מְלָאכָ֔ה וְחֹשְׁבֵ֖י מַחֲשָׁבֹֽת

Zanaatkarın, tasarımcının, lacivert, mor, kırmızı ve ince ketenle işleyen nakışçının ve dokumacının her işini yapmaları için onları kalp bilgeliğiyle doldurdu; her işi yapanlar ve tasarılar tasarlayanlar olarak.

נֶ֭חְשַׁבְתִּי עִם־י֣וֹרְדֵי ב֑וֹר הָ֝יִ֗יתִי כְּגֶ֣בֶר אֵֽין־אֱיָֽל

Çukura inenler ile sayıldım; gücü olmayan adam gibi oldum.

כִּ֤י לֹ֥א שָׁל֗וֹם יְדַ֫בֵּ֥רוּ וְעַ֥ל רִגְעֵי־אֶ֑רֶץ דִּבְרֵ֥י מִ֝רְמוֹת יַחֲשֹׁבֽוּן

Çünkü barış konuşmazlar ve yerin sakinlerine karşı hile sözleri düşünürler.

כֹּ֥ה אָמַ֖ר אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה וְהָיָ֣ה בַּיּ֣וֹם הַה֗וּא יַעֲל֤וּ דְבָרִים֙ עַל־לְבָבֶ֔ךָ וְחָשַׁבְתָּ֖ מַחֲשֶׁ֥בֶת רָעָֽה

Efendi Yahve şöyle dedi: Ve o günde kalbinin üzerine şeyler çıkacak ve kötü düşünce düşüneceksin.

לָֽמָּה־פָנֶ֥יךָ תַסְתִּ֑יר וְתַחְשְׁבֵ֖נִי לְאוֹיֵ֣ב לָֽךְ

Neden yüzünü gizliyorsun ve beni sana düşman sayıyorsun?

וַיַּ֣חַר עָלַ֣י אַפּ֑וֹ וַיַּחְשְׁבֵ֖נִי ל֣וֹ כְצָרָֽיו

Ve öfkesi üzerime alevlendi ve beni ona düşmanları gibi saydı.