חטא

וְהָרָשָׁ֗ע כִּ֤י יָשׁוּב֙ מִכָּל־חַטֹּאתָיו֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה וְשָׁמַר֙ אֶת־כָּל־חֻקּוֹתַ֔י וְעָשָׂ֥ה מִשְׁפָּ֖ט וּצְדָקָ֑ה חָיֹ֥ה יִחְיֶ֖ה לֹ֥א יָמֽוּת

Ve kötü kişi yaptığı bütün günahlarından dönerse ve bütün kurallarımı tutarsa ve adalet ve doğruluk yaparsa, kesinlikle yaşayacaktır, ölmeyecektir.

כָּל־חַטֹּאתָיו֙ אֲשֶׁ֣ר חָטָ֔א לֹ֥א תִזָּכַ֖רְנָה ל֑וֹ מִשְׁפָּ֧ט וּצְדָקָ֛ה עָשָׂ֖ה חָי֥וֹ יִֽחְיֶֽה

İşlediği bütün günahları ona hatırlanmayacaktır; adalet ve doğruluk yapmıştır, kesinlikle yaşayacaktır.

עַל־חַטֹּאתָיו֙ אֲשֶׁ֣ר חָטָ֔א לַעֲשׂ֥וֹת הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה לָלֶ֨כֶת֙ בְּדֶ֣רֶךְ יָרָבְעָ֔ם וּבְחַטָּאתוֹ֙ אֲשֶׁ֣ר עָשָׂ֔ה לְהַחֲטִ֖יא אֶת־יִשְׂרָאֵֽל

Yahve'nin gözlerinde kötü olanı yaparak işlediği günahları yüzünden; Yarovam'ın yolunda yürümesi ve İsrail'e günah işlettiği günahı yüzünden.

כִּֽי־עֲוֺנִ֥י אַגִּ֑יד אֶ֝דְאַ֗ג מֵֽחַטָּאתִֽי

Çünkü suçumu bildireceğim, günahımdan kaygılanacağım.

מִֽי־יֹ֭אמַר זִכִּ֣יתִי לִבִּ֑י טָ֝הַ֗רְתִּי מֵחַטָּאתִֽי

Kim diyebilir: 'Kalbimi arıttım, günahımdan temizlendim'?

כִּֽי־תֹ֭אמַר מַה־יִּסְכָּן־לָ֑ךְ מָֽה־אֹ֝עִ֗יל מֵֽחַטָּאתִֽי

Çünkü diyorsun: 'Sana ne yararı var? Günahımdan ne fayda sağlarım?'

וַיִּגְדַּל֙ עֲוֺ֣ן בַּת־עַמִּ֔י מֵֽחַטַּ֖את סְדֹ֑ם הַֽהֲפוּכָ֣ה כְמוֹ־רָ֔גַע וְלֹא־חָ֥לוּ בָ֖הּ יָדָֽיִם

Halkımın kızının suçu, bir anda altüst olan ve içinde ellerin yorulmadığı Sodom'un günahından büyüdü.

מֵֽחַטֹּ֣את נְבִיאֶ֔יהָ עֲוֺנ֖וֹת כֹּהֲנֶ֑יהָ הַשֹּׁפְכִ֥ים בְּקִרְבָּ֖הּ דַּ֥ם צַדִּיקִֽים

Peygamberlerinin günahlarından, onun içinde doğru kişilerin kanını döken kâhinlerinin suçlarından dolayıdır.

אֵין־מְתֹ֣ם בִּ֭בְשָׂרִי מִפְּנֵ֣י זַעְמֶ֑ךָ אֵין־שָׁל֥וֹם בַּ֝עֲצָמַ֗י מִפְּנֵ֥י חַטָּאתִֽי

Öfken yüzünden etimde sağlamlık yoktur; günahım yüzünden kemiklerimde esenlik yoktur.

כִּֽי־עַ֭תָּה צְעָדַ֣י תִּסְפּ֑וֹר לֹֽא־תִ֝שְׁמ֗וֹר עַל־חַטָּאתִֽי

Çünkü şimdi adımlarımı sayıyorsun; günahımı gözetlemez misin?

חֵילְךָ֧ וְאוֹצְרוֹתֶ֛יךָ לָבַ֥ז אֶתֵּ֖ן לֹ֣א בִמְחִ֑יר וּבְכָל־חַטֹּאותֶ֖יךָ וּבְכָל־גְּבוּלֶֽיךָ

Servetini ve hazinelerini, bir bedel karşılığında değil, bütün günahların için ve bütün sınırlarında yağmaya vereceğim.

מָחִ֤יתִי כָעָב֙ פְּשָׁעֶ֔יךָ וְכֶעָנָ֖ן חַטֹּאותֶ֑יךָ שׁוּבָ֥ה אֵלַ֖י כִּ֥י גְאַלְתִּֽיךָ

İsyanlarını kalın bir bulut gibi ve günahlarını bir bulut gibi sildim; bana dön, çünkü seni kurtardım.

עֲוֺנוֹתֵיכֶ֖ם הִטּוּ־אֵ֑לֶּה וְחַטֹּ֣אותֵיכֶ֔ם מָנְע֥וּ הַטּ֖וֹב מִכֶּֽם

Suçlarınız bunları uzaklaştırdı ve günahlarınız iyiliği sizden alıkoydu.

כִּ֤י אִם־עֲוֺנֹֽתֵיכֶם֙ הָי֣וּ מַבְדִּלִ֔ים בֵּינֵכֶ֕ם לְבֵ֖ין אֱלֹֽהֵיכֶ֑ם וְחַטֹּֽאותֵיכֶ֗ם הִסְתִּ֧ירוּ פָנִ֛ים מִכֶּ֖ם מִשְּׁמֽוֹעַ

Ancak suçlarınız sizinle Tanrınız arasında ayıran oldu ve günahlarınız işitmekten yüzü sizden gizledi.

אֶ֚ל כָּל־חַטֹּ֣אות בַּעְשָׁ֔א וְחַטֹּ֖אות אֵלָ֣ה בְנ֑וֹ אֲשֶׁ֣ר חָטְא֗וּ וַאֲשֶׁ֤ר הֶחֱטִ֨יאוּ֙ אֶת־יִשְׂרָאֵ֔ל לְהַכְעִ֗יס אֶת־יְהוָ֛ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל בְּהַבְלֵיהֶֽם

Baaşa'nın tüm günahları ve oğlu Ela'nın günahları yüzünden; işledikleri ve İsrail'e işlettikleri günahlarla, boş şeyleriyle İsrail'in Tanrısı Yahve'yi öfkelendirmek için.

כַּמָּ֣ה לִ֭י עֲוֺנ֣וֹת וְחַטָּא֑וֹת פִּֽשְׁעִ֥י וְ֝חַטָּאתִ֗י הֹדִיעֵֽנִי

Benim ne kadar suçlarım ve günahlarım var? İsyanımı ve günahımı bana bildir.

רַ֠ק בְּחַטֹּ֞אות יָרָבְעָ֧ם בֶּֽן־נְבָ֛ט אֲשֶׁר־הֶחֱטִ֥יא אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל דָּבֵ֑ק לֹא־סָ֖ר מִמֶּֽנָּה

Ancak İsrail'i günaha sürükleyen Nevat oğlu Yarovam'ın günahlarına yapıştı; ondan ayrılmadı.

וַיְהִי֙ הֲנָקֵ֣ל לֶכְתּ֔וֹ בְּחַטֹּ֖אות יָרָבְעָ֣ם בֶּן־נְבָ֑ט וַיִּקַּ֨ח אִשָּׁ֜ה אֶת־אִיזֶ֗בֶל בַּת־אֶתְבַּ֨עַל֙ מֶ֣לֶךְ צִידֹנִ֔ים וַיֵּ֨לֶךְ֙ וַֽיַּעֲבֹ֣ד אֶת־הַבַּ֔עַל וַיִּשְׁתַּ֖חוּ לֽוֹ

Ve Nevat oğlu Yarovam'ın günahlarında yürümesi hafif bir şeymiş gibi, Saydalıların kralı Etbaal'ın kızı İzebel'i eş olarak aldı; ve gidip Baal'a kulluk etti ve ona secde etti.

וְלֹ֧א יְלַמְּד֣וּ ע֗וֹד אִ֣ישׁ אֶת־רֵעֵ֜הוּ וְאִ֤ישׁ אֶת־אָחִיו֙ לֵאמֹ֔ר דְּע֖וּ אֶת־יְהוָ֑ה כִּֽי־כוּלָּם֩ יֵדְע֨וּ אוֹתִ֜י לְמִקְטַנָּ֤ם וְעַד־גְּדוֹלָם֙ נְאֻם־יְהוָ֔ה כִּ֤י אֶסְלַח֙ לַֽעֲוֺנָ֔ם וּלְחַטָּאתָ֖ם לֹ֥א אֶזְכָּר־עֽוֹד

Ve artık kişi komşusuna ve kişi kardeşine, 'Yahve'yi bilin' diyerek öğretmeyecek; çünkü küçüklerinden büyüklerine kadar hepsi beni bilecekler, Yahve'nin bildirisidir; çünkü suçlarını bağışlayacağım ve günahlarını artık hatırlamayacağım.

אוּלַ֤י יִשְׁמְעוּ֙ בֵּ֣ית יְהוּדָ֔ה אֵ֚ת כָּל־הָ֣רָעָ֔ה אֲשֶׁ֛ר אָנֹכִ֥י חֹשֵׁ֖ב לַעֲשׂ֣וֹת לָהֶ֑ם לְמַ֣עַן יָשׁ֗וּבוּ אִ֚ישׁ מִדַּרְכּ֣וֹ הָרָעָ֔ה וְסָלַחְתִּ֥י לַעֲוֺנָ֖ם וּלְחַטָּאתָֽם

Belki Yahuda evi onlara yapmayı düşündüğüm bütün kötülüğü dinler; böylece her adam kötü yolundan döner ve ben de onların suçunu ve günahını bağışlarım.

הֲרָרִי֙ בַּשָּׂדֶ֔ה חֵילְךָ֥ כָל־אוֹצְרוֹתֶ֖יךָ לָבַ֣ז אֶתֵּ֑ן בָּמֹתֶ֕יךָ בְּחַטָּ֖את בְּכָל־גְּבוּלֶֽיךָ

Kırdaki dağım, servetini, bütün hazinelerini, bütün sınırların içindeki günahın yüzünden yüksek yerlerini yağmaya vereceğim.

אַ֣ךְ עַל־פִּ֣י יְהוָ֗ה הָֽיְתָה֙ בִּֽיהוּדָ֔ה לְהָסִ֖יר מֵעַ֣ל פָּנָ֑יו בְּחַטֹּ֣את מְנַשֶּׁ֔ה כְּכֹ֖ל אֲשֶׁ֥ר עָשָֽׂה

Ancak Manaşe'nin yaptığı tümüne göre günahları yüzünden onları yüzünün üzerinden kaldırmak için Yahve'nin sözüne göre Yahuda'ya oldu.

כִּֽי־פְ֭שָׁעַי אֲנִ֣י אֵדָ֑ע וְחַטָּאתִ֖י נֶגְדִּ֣י תָמִֽיד

Çünkü ben isyanlarımı bilirim ve günahım daima önümdedir.

כַּמָּ֣ה לִ֭י עֲוֺנ֣וֹת וְחַטָּא֑וֹת פִּֽשְׁעִ֥י וְ֝חַטָּאתִ֗י הֹדִיעֵֽנִי

Benim ne kadar suçlarım ve günahlarım var? İsyanımı ve günahımı bana bildir.

וַיַּ֧עַשׂ יְהוּדָ֛ה הָרַ֖ע בְּעֵינֵ֣י יְהוָ֑ה וַיְקַנְא֣וּ אֹת֗וֹ מִכֹּל֙ אֲשֶׁ֣ר עָשׂ֣וּ אֲבֹתָ֔ם בְּחַטֹּאתָ֖ם אֲשֶׁ֥ר חָטָֽאוּ

Yahuda Yahve'nin gözünde kötü olanı yaptı; işledikleri günahlarıyla atalarının yaptığı her şeyden daha çok onu kıskandırdılar.

יַ֗עַן אֲשֶׁ֤ר הֲרִימֹתִ֨יךָ֙ מִן־הֶ֣עָפָ֔ר וָאֶתֶּנְךָ֣ נָגִ֔יד עַ֖ל עַמִּ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַתֵּ֣לֶךְ בְּדֶ֣רֶךְ יָרָבְעָ֗ם וַֽתַּחֲטִא֙ אֶת־עַמִּ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לְהַכְעִיסֵ֖נִי בְּחַטֹּאתָֽם

Seni topraktan kaldırdığım ve halkım İsrail üzerine önder yaptığım halde, Yarovam'ın yolunda yürüdün ve günahlarıyla beni öfkelendirmek için halkım İsrail'e günah işlettin.

רְאֵ֣ה עָ֭נְיִי וַעֲמָלִ֑י וְ֝שָׂ֗א לְכָל־חַטֹּאותָֽי

Düşkünlüğümü ve zahmetimi gör ve tüm günahlarımı kaldır.

אָנֹכִ֨י אָנֹכִ֥י ה֛וּא מֹחֶ֥ה פְשָׁעֶ֖יךָ לְמַעֲנִ֑י וְחַטֹּאתֶ֖יךָ לֹ֥א אֶזְכֹּֽר

Ben, ben kendim için isyanlarını silen O'yum; ve günahlarını hatırlamayacağım.

וְהָיָ֗ה כִּ֤י תַגִּיד֙ לָעָ֣ם הַזֶּ֔ה אֵ֥ת כָּל־הַדְּבָרִ֖ים הָאֵ֑לֶּה וְאָמְר֣וּ אֵלֶ֗יךָ עַל־מֶה֩ דִבֶּ֨ר יְהוָ֤ה עָלֵ֨ינוּ֙ אֵ֣ת כָּל־הָרָעָ֤ה הַגְּדוֹלָה֙ הַזֹּ֔את וּמֶ֤ה עֲוֺנֵ֨נוּ֙ וּמֶ֣ה חַטָּאתֵ֔נוּ אֲשֶׁ֥ר חָטָ֖אנוּ לַֽיהוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ

Ve bu halka bütün bu sözleri bildirdiğinde, ve sana, 'Yahve neden üzerimize bütün bu büyük kötülüğü söyledi? Ve suçumuz nedir ve Tanrımız Yahve'ye karşı işlediğimiz günahımız nedir?' dediklerinde,

וְאַתָּ֣ה בֶן־אָדָ֗ם אֱמֹר֙ אֶל־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל כֵּ֤ן אֲמַרְתֶּם֙ לֵאמֹ֔ר כִּֽי־פְשָׁעֵ֥ינוּ וְחַטֹּאתֵ֖ינוּ עָלֵ֑ינוּ וּבָ֛ם אֲנַ֥חְנוּ נְמַקִּ֖ים וְאֵ֥יךְ נִֽחְיֶֽה

Ve sen İnsanoğlu, İsrail evine söyle, siz şöyle diyerek dediniz: 'İsyanlarımız ve günahlarımız üzerimizdedir ve biz onların içinde eriyoruz; o halde nasıl yaşarız?'

לְלֶ֣חֶם הַֽמַּעֲרֶ֡כֶת וּמִנְחַ֣ת הַתָּמִ֣יד וּלְעוֹלַ֣ת הַ֠תָּמִיד הַשַּׁבָּת֨וֹת הֶחֳדָשִׁ֜ים לַמּוֹעֲדִ֗ים וְלַקֳּדָשִׁים֙ וְלַ֣חַטָּא֔וֹת לְכַפֵּ֖ר עַל־יִשְׂרָאֵ֑ל וְכֹ֖ל מְלֶ֥אכֶת בֵּית־אֱלֹהֵֽינוּ

Diziliş ekmeği, sürekli sunu, sürekli yakmalık sunu, Şabatlar, yeni aylar, belirli zamanlar, kutsal şeyler, İsrail üzerine kefaret etmek için günah sunuları ve Tanrımızın evinin tüm işi için.

בְּהֵעָצֵ֧ר הַשָּׁמַ֛יִם וְלֹֽא־יִהְיֶ֥ה מָטָ֖ר כִּ֣י יֶֽחֶטְאוּ־לָ֑ךְ וְהִֽתְפַּלְל֞וּ אֶל־הַמָּק֤וֹם הַזֶּה֙ וְהוֹד֣וּ אֶת־שְׁמֶ֔ךָ מֵחַטָּאתָ֥ם יְשׁוּב֖וּן כִּ֥י תַעֲנֵֽם

Sana karşı günah işledikleri için gökler kapatıldığında ve yağmur olmadığında ve bu yere dua ederlerse ve adını ikrar ederlerse, onları sıkıntıya soktuğun için günahlarından dönerlerse;

בְּפֶ֤שַׁע יַֽעֲקֹב֙ כָּל־זֹ֔את וּבְחַטֹּ֖אות בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֑ל מִֽי־פֶ֣שַׁע יַעֲקֹ֗ב הֲלוֹא֙ שֹֽׁמְר֔וֹן וּמִי֙ בָּמ֣וֹת יְהוּדָ֔ה הֲל֖וֹא יְרוּשָׁלִָֽם

Bütün bunlar Yakup'un isyanı ve İsrail evinin günahları yüzündendir. Yakup'un isyanı nedir? Samiriye değil mi? Ve Yahuda'nın yüksek yerleri nedir? Yeruşalim değil mi?

לֹא־קָנִ֨יתָ לִּ֤י בַכֶּ֨סֶף֙ קָנֶ֔ה וְחֵ֥לֶב זְבָחֶ֖יךָ לֹ֣א הִרְוִיתָ֑נִי אַ֗ךְ הֶעֱבַדְתַּ֨נִי֙ בְּחַטֹּאותֶ֔יךָ הוֹגַעְתַּ֖נִי בַּעֲוֺנֹתֶֽיךָ

Gümüşle bana kamış satın almadın ve kurbanlarının yağıyla beni doyurmadın; ancak günahlarınla bana hizmet ettirdin, suçlarınla beni yordun.