זבח

וַנֹּ֕אמֶר וְהָיָ֗ה כִּֽי־יֹאמְר֥וּ אֵלֵ֛ינוּ וְאֶל־דֹּרֹתֵ֖ינוּ מָחָ֑ר וְאָמַ֡רְנוּ רְא֣וּ אֶת־תַּבְנִית֩ מִזְבַּ֨ח יְהוָ֜ה אֲשֶׁר־עָשׂ֣וּ אֲבוֹתֵ֗ינוּ לֹ֤א לְעוֹלָה֙ וְלֹ֣א לְזֶ֔בַח כִּי־עֵ֣ד ה֔וּא בֵּינֵ֖ינוּ וּבֵינֵיכֶֽם

Ve dedik: Ve olacak ki yarın bize ve kuşaklarımıza dedikleri zaman, ve diyeceğiz: Atalarımızın yaptığı Yahve'nin sunağının örneğini görün; yakmalık sunu için değil ve kurban için değil, çünkü o aramızda ve aranızda tanıktır.

וְאִם־מִן־הַצֹּ֧אן קָרְבָּנ֛וֹ לְזֶ֥בַח שְׁלָמִ֖ים לַיהוָ֑ה זָכָר֙ א֣וֹ נְקֵבָ֔ה תָּמִ֖ים יַקְרִיבֶֽנּוּ

Ve eğer Yahve'ye esenlik kurbanı için sunusu sürüdense, erkek veya dişi, onu kusursuz sunacaktır.

וַעֲשִׂיתֶ֛ם שְׂעִיר־עִזִּ֥ים אֶחָ֖ד לְחַטָּ֑את וּשְׁנֵ֧י כְבָשִׂ֛ים בְּנֵ֥י שָׁנָ֖ה לְזֶ֥בַח שְׁלָמִֽים

Ve günah sunusu için bir erkek keçi ve esenlik kurbanı için bir yaşında iki erkek kuzu sunacaksınız.

לָמָּה־זֶּ֨ה לִ֤י לְבוֹנָה֙ מִשְּׁבָ֣א תָב֔וֹא וְקָנֶ֥ה הַטּ֖וֹב מֵאֶ֣רֶץ מֶרְחָ֑ק עֹלֽוֹתֵיכֶם֙ לֹ֣א לְרָצ֔וֹן וְזִבְחֵיכֶ֖ם לֹא־עָ֥רְבוּ לִֽי

Neden bu günnük Şeba'dan ve iyi kamış uzak diyardan bana gelir? Yakmalık sunularınız kabul için değildir ve kurbanlarınız bana tatlı olmadı.

וַהֲבֵאתֶ֣ם שָׁ֗מָּה עֹלֹֽתֵיכֶם֙ וְזִבְחֵיכֶ֔ם וְאֵת֙ מַעְשְׂרֹ֣תֵיכֶ֔ם וְאֵ֖ת תְּרוּמַ֣ת יֶדְכֶ֑ם וְנִדְרֵיכֶם֙ וְנִדְבֹ֣תֵיכֶ֔ם וּבְכֹרֹ֥ת בְּקַרְכֶ֖ם וְצֹאנְכֶֽם

Ve yakmalık sunularınızı, kurbanlarınızı, ondalıklarınızı, elinizin bağışını, adaklarınızı, gönüllü sunularınızı, sığırınızın ve sürünüzün ilk doğanlarını oraya getireceksiniz.

וְהָיָ֣ה הַמָּק֗וֹם אֲשֶׁר־יִבְחַר֩ יְהוָ֨ה אֱלֹהֵיכֶ֥ם בּוֹ֙ לְשַׁכֵּ֤ן שְׁמוֹ֙ שָׁ֔ם שָׁ֣מָּה תָבִ֔יאוּ אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י מְצַוֶּ֣ה אֶתְכֶ֑ם עוֹלֹתֵיכֶ֣ם וְזִבְחֵיכֶ֗ם מַעְשְׂרֹֽתֵיכֶם֙ וּתְרֻמַ֣ת יֶדְכֶ֔ם וְכֹל֙ מִבְחַ֣ר נִדְרֵיכֶ֔ם אֲשֶׁ֥ר תִּדְּר֖וּ לַֽיהוָֽה

Ve Tanrınız Yahve'nin adını yerleştirmek için seçeceği yer olacak; size buyurduğum her şeyi, yakmalık sunularınızı ve kurbanlarınızı, ondalıklarınızı ve elinizin sunusunu ve Yahve'ye adadığınız bütün seçkin adaklarınızı oraya getireceksiniz.

וַיֹּ֣אמֶר שְׁמוּאֵ֗ל הַחֵ֤פֶץ לַֽיהוָה֙ בְּעֹל֣וֹת וּזְבָחִ֔ים כִּשְׁמֹ֖עַ בְּק֣וֹל יְהוָ֑ה הִנֵּ֤ה שְׁמֹ֨עַ֙ מִזֶּ֣בַח ט֔וֹב לְהַקְשִׁ֖יב מֵחֵ֥לֶב אֵילִֽים

Samuel dedi: 'Yahve'nin yakmalık sunulardan ve kurbanlardan hoşnutluğu, Yahve'nin sesini dinlemek kadar mıdır? İşte, dinlemek kurbandan, kulak vermek koçların yağından iyidir.'

וַיִּזְבְּח֣וּ לַיהוָ֣ה זְ֠בָחִים וַיַּעֲל֨וּ עֹל֜וֹת לַיהוָ֗ה לְֽמָחֳרַת֮ הַיּ֣וֹם הַהוּא֒ פָּרִ֨ים אֶ֜לֶף אֵילִ֥ים אֶ֛לֶף כְּבָשִׂ֥ים אֶ֖לֶף וְנִסְכֵּיהֶ֑ם וּזְבָחִ֥ים לָרֹ֖ב לְכָל־יִשְׂרָאֵֽל

O günün ertesi günü Yahve'ye kurbanlar kestiler ve Yahve'ye yakmalık sunular sundular: bin boğa, bin koç, bin kuzu ve onların dökmelik sunularını ve bütün İsrail için bolca kurbanlar.

וַיִּקַּ֞ח יִתְר֨וֹ חֹתֵ֥ן מֹשֶׁ֛ה עֹלָ֥ה וּזְבָחִ֖ים לֵֽאלֹהִ֑ים וַיָּבֹ֨א אַהֲרֹ֜ן וְכֹ֣ל זִקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לֶאֱכָל־לֶ֛חֶם עִם־חֹתֵ֥ן מֹשֶׁ֖ה לִפְנֵ֥י הָאֱלֹהִֽים

Sonra Musa'nın kayınbabası Yitro, Tanrı'ya yakmalık sunu ve kurbanlar aldı; ve Harun ve İsrail'in bütün yaşlıları, Tanrı'nın önünde Musa'nın kayınbabasıyla ekmek yemek için geldiler.

וְאִם־נֶ֣דֶר א֣וֹ נְדָבָ֗ה זֶ֚בַח קָרְבָּנ֔וֹ בְּי֛וֹם הַקְרִיב֥וֹ אֶת־זִבְח֖וֹ יֵאָכֵ֑ל וּמִֽמָּחֳרָ֔ת וְהַנּוֹתָ֥ר מִמֶּ֖נּוּ יֵאָכֵֽל

Ve eğer kurbanının sunusu adak veya gönüllü sunu ise, kurbanını sunduğu gün yenilecek; ve ertesi gün ondan kalanı da yenilecek.

כִּי֩ עֵ֨ד ה֜וּא בֵּינֵ֣ינוּ וּבֵינֵיכֶ֗ם וּבֵ֣ין דֹּרוֹתֵינוּ֮ אַחֲרֵינוּ֒ לַעֲבֹ֞ד אֶת־עֲבֹדַ֤ת יְהוָה֙ לְפָנָ֔יו בְּעֹלוֹתֵ֥ינוּ וּבִזְבָחֵ֖ינוּ וּבִשְׁלָמֵ֑ינוּ וְלֹא־יֹאמְר֨וּ בְנֵיכֶ֤ם מָחָר֙ לְבָנֵ֔ינוּ אֵין־לָכֶ֥ם חֵ֖לֶק בַּיהוָֽה

Çünkü o aramızda ve aranızda ve bizden sonraki kuşaklarımızın arasında, Yahve'nin kulluğunu onun önünde yakmalık sunularımızla, kurbanlarımızla ve esenlik kurbanlarımızla kulluk etmek için tanıktır; ve yarın oğullarınız oğullarımıza demeyecekler: Yahve'de payınız yoktur.

אֲשֶׁ֨ר חֵ֤לֶב זְבָחֵ֨ימוֹ֙ יֹאכֵ֔לוּ יִשְׁתּ֖וּ יֵ֣ין נְסִיכָ֑ם יָק֨וּמוּ֙ וְיַעְזְרֻכֶ֔ם יְהִ֥י עֲלֵיכֶ֖ם סִתְרָֽה

Ki onların kurbanlarının yağını yerlerdi, onların dökme sunularının şarabını içerlerdi; kalksınlar ve size yardım etsinler, üzerinize sığınak olsun.

וְאַרְבָּעָה֩ שֻׁלְחָנ֨וֹת לָעוֹלָ֜ה אַבְנֵ֣י גָזִ֗ית אֹרֶךְ֩ אַמָּ֨ה אַחַ֤ת וָחֵ֨צִי֙ וְרֹ֨חַב אַמָּ֤ה אַחַת֙ וָחֵ֔צִי וְגֹ֖בַהּ אַמָּ֣ה אֶחָ֑ת אֲלֵיהֶ֗ם וְיַנִּ֤יחוּ אֶת־הַכֵּלִים֙ אֲשֶׁ֨ר יִשְׁחֲט֧וּ אֶת־הָעוֹלָ֛ה בָּ֖ם וְהַזָּֽבַח

Ve yakmalık sunu için yontma taşlardan dört masa vardı; uzunluk bir buçuk kubit (~68 cm) ve genişlik bir buçuk kubit (~68 cm) ve yükseklik bir kubitti (~45 cm); yakmalık sunuyu ve kurbanı onlarla kestikleri aletleri onların üzerine koyarlardı.

וַתִּקְרֶ֣אןָ לָעָ֔ם לְזִבְחֵ֖י אֱלֹהֵיהֶ֑ן וַיֹּ֣אכַל הָעָ֔ם וַיִּֽשְׁתַּחֲוּ֖וּ לֵֽאלֹהֵיהֶֽן

Halkı ilahlarının kurbanlarına çağırdılar; halk yedi ve onların ilahlarına eğildiler.

וַאֲכַלְתֶּם־חֵ֣לֶב לְשָׂבְעָ֔ה וּשְׁתִ֥יתֶם דָּ֖ם לְשִׁכָּר֑וֹן מִזִּבְחִ֖י אֲשֶׁר־זָבַ֥חְתִּי לָכֶֽם

Ve size kurban ettiğim kurbanımdan doyana kadar yağ yiyeceksiniz ve sarhoş olana kadar kan içeceksiniz.

וַנֹּ֕אמֶר נַעֲשֶׂה־נָּ֣א לָ֔נוּ לִבְנ֖וֹת אֶת־הַמִּזְבֵּ֑חַ לֹ֥א לְעוֹלָ֖ה וְלֹ֥א לְזָֽבַח

Ve dedik: Lütfen kendimize sunağı inşa etmeyi yapalım; yakmalık sunu için değil ve kurban için değil.

צָרַ֥ר ר֛וּחַ אוֹתָ֖הּ בִּכְנָפֶ֑יהָ וְיֵבֹ֖שׁוּ מִזִּבְחוֹתָֽם

Rüzgar onu kanatlarında sardı ve kurbanlarından utanacaklar.

כִּ֠י לֹֽא־דִבַּ֤רְתִּי אֶת־אֲבֽוֹתֵיכֶם֙ וְלֹ֣א צִוִּיתִ֔ים בְּי֛וֹם הוֹצִיאִ֥י אוֹתָ֖ם מֵאֶ֣רֶץ מִצְרָ֑יִם עַל־דִּבְרֵ֥י עוֹלָ֖ה וָזָֽבַח

Çünkü onları Mısır diyarından çıkardığım gün, atalarınızla yakmalık sunu ve kurban sözleri üzerine konuşmadım ve onlara buyurmadım.

וַהֲבִיאוֹתִ֞ים אֶל־הַ֣ר קָדְשִׁ֗י וְשִׂמַּחְתִּים֙ בְּבֵ֣ית תְּפִלָּתִ֔י עוֹלֹתֵיהֶ֧ם וְזִבְחֵיהֶ֛ם לְרָצ֖וֹן עַֽל־מִזְבְּחִ֑י כִּ֣י בֵיתִ֔י בֵּית־תְּפִלָּ֥ה יִקָּרֵ֖א לְכָל־הָעַמִּֽים

onları kutsal dağıma getireceğim ve dua evimde onları sevindireceğim; yakmalık sunuları ve kurbanları sunağımın üzerinde kabul edilecektir; çünkü evim bütün halklar için dua evi diye çağrılacaktır.

לָ֣מָּה תִבְעֲט֗וּ בְּזִבְחִי֙ וּבְמִנְחָתִ֔י אֲשֶׁ֥ר צִוִּ֖יתִי מָע֑וֹן וַתְּכַבֵּ֤ד אֶת־בָּנֶ֨יךָ֙ מִמֶּ֔נִּי לְהַבְרִֽיאֲכֶ֗ם מֵרֵאשִׁ֛ית כָּל־מִנְחַ֥ת יִשְׂרָאֵ֖ל לְעַמִּֽי

Konutta buyurduğum kurbanımı ve sunumu neden tekmeliyorsunuz? Halkım İsrail'in tüm sunusunun ilklerinden kendinizi semirtmek için oğullarını benden daha çok yücelttin.

לֹֽא־הֵבֵ֤יאתָ לִּי֙ שֵׂ֣ה עֹלֹתֶ֔יךָ וּזְבָחֶ֖יךָ לֹ֣א כִבַּדְתָּ֑נִי לֹ֤א הֶעֱבַדְתִּ֨יךָ֙ בְּמִנְחָ֔ה וְלֹ֥א הוֹגַעְתִּ֖יךָ בִּלְבוֹנָֽה

Yakmalık sunularının koyununu bana getirmedin ve kurbanlarınla beni yüceltmedin; sunuyla sana hizmet ettirmedim ve günlükle seni yormadım.

וַיֹּאמֶר֮ נַעֲמָן֒ וָלֹ֕א יֻתַּן־נָ֣א לְעַבְדְּךָ֔ מַשָּׂ֥א צֶֽמֶד־פְּרָדִ֖ים אֲדָמָ֑ה כִּ֡י לֽוֹא־יַעֲשֶׂה֩ ע֨וֹד עַבְדְּךָ֜ עֹלָ֤ה וָזֶ֨בַח֙ לֵאלֹהִ֣ים אֲחֵרִ֔ים כִּ֖י אִם־לַיהוָֽה

Naaman dedi ki: 'Öyleyse lütfen kuluna bir çift katır yükü toprak verilsin; çünkü kulun artık başka ilahlara yakmalık sunu ve kurban yapmayacak, ancak Yahve'ye yapacak.'

עֲ֭שֹׂה צְדָקָ֣ה וּמִשְׁפָּ֑ט נִבְחָ֖ר לַיהוָ֣ה מִזָּֽבַח

Doğruluk ve adalet yapmak, Yahve'ye kurbandan daha makbuldür.

בְּי֧וֹם זִבְחֲכֶ֛ם יֵאָכֵ֖ל וּמִֽמָּחֳרָ֑ת וְהַנּוֹתָר֙ עַד־י֣וֹם הַשְּׁלִישִׁ֔י בָּאֵ֖שׁ יִשָּׂרֵֽף

Kestiğiniz günde ve ertesi gün yenilecektir; ve üçüncü güne kadar kalan ateşte yakılacaktır.

וּבָ֣אוּ מֵעָרֵֽי־יְ֠הוּדָה וּמִסְּבִיב֨וֹת יְרוּשָׁלִַ֜ם וּמֵאֶ֣רֶץ בִּנְיָמִ֗ן וּמִן־הַשְּׁפֵלָ֤ה וּמִן־הָהָר֙ וּמִן־הַנֶּ֔גֶב מְבִאִ֛ים עוֹלָ֥ה וְזֶ֖בַח וּמִנְחָ֣ה וּלְבוֹנָ֑ה וּמְבִאֵ֥י תוֹדָ֖ה בֵּ֥ית יְהוָֽה

Ve Yahuda şehirlerinden ve Yeruşalim'in çevresinden ve Bünyamin diyarından ve Şefela'dan ve dağdan ve Necef'ten gelecekler; yakmalık sunu ve kurban ve tahıl sunusu ve günnük getirerek ve Yahve'nin evine şükran getirenler.

וּכְכַלּ֤וֹת שְׁלֹמֹה֙ לְהִתְפַּלֵּ֔ל וְהָאֵ֗שׁ יָֽרְדָה֙ מֵֽהַשָּׁמַ֔יִם וַתֹּ֥אכַל הָעֹלָ֖ה וְהַזְּבָחִ֑ים וּכְב֥וֹד יְהוָ֖ה מָלֵ֥א אֶת־הַבָּֽיִת

Süleyman dua etmeyi bitirince, göklerden ateş indi ve yakmalık sunuyu ve kurbanları yedi; ve Yahve'nin yüceliği evi doldurdu.