בן

וְעַתָּ֗ה כִּבְשַׂ֤ר אַחֵ֨ינוּ֙ בְּשָׂרֵ֔נוּ כִּבְנֵיהֶ֖ם בָּנֵ֑ינוּ וְהִנֵּ֣ה אֲנַ֣חְנוּ כֹ֠בְשִׁים אֶת־בָּנֵ֨ינוּ וְאֶת־בְּנֹתֵ֜ינוּ לַעֲבָדִ֗ים וְיֵ֨שׁ מִבְּנֹתֵ֤ינוּ נִכְבָּשׁוֹת֙ וְאֵ֣ין לְאֵ֣ל יָדֵ֔נוּ וּשְׂדֹתֵ֥ינוּ וּכְרָמֵ֖ינוּ לַאֲחֵרִֽים

Ve şimdi etimiz kardeşlerimizin eti gibidir, oğullarımız onların oğulları gibidir; ve işte biz oğullarımıza ve kızlarımıza kullar olarak boyun eğdiriyoruz ve kızlarımızdan boyun eğdirilmiş olanlar vardır ve elimizin gücünde bir şey yoktur ve tarlalarımız ve bağlarımız başkalarınındır.

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֗ה מִלְא֨וּ יֶדְכֶ֤ם הַיּוֹם֙ לַֽיהוָ֔ה כִּ֛י אִ֥ישׁ בִּבְנ֖וֹ וּבְאָחִ֑יו וְלָתֵ֧ת עֲלֵיכֶ֛ם הַיּ֖וֹם בְּרָכָֽה

Musa dedi: 'Bugün elinizi Yahve için doldurun, çünkü her adam oğluna ve kardeşine karşıdır; ve bugün üzerinize bereket vermek için.'

הִנֵּ֣ה יְהוָ֗ה נֹגֵ֛ף מַגֵּפָ֥ה גְדוֹלָ֖ה בְּעַמֶּ֑ךָ וּבְבָנֶ֥יךָ וּבְנָשֶׁ֖יךָ וּבְכָל־רְכוּשֶֽׁךָ

İşte Yahve halkını, oğullarını, kadınlarını ve bütün malını büyük salgınla vuruyor.

וְהָיָ֗ה כִּֽי־מָלְא֤וּ יָמֶ֨יךָ֙ לָלֶ֣כֶת עִם־אֲבֹתֶ֔יךָ וַהֲקִֽימוֹתִ֤י אֶֽת־זַרְעֲךָ֙ אַחֲרֶ֔יךָ אֲשֶׁ֥ר יִהְיֶ֖ה מִבָּנֶ֑יךָ וַהֲכִינוֹתִ֖י אֶת־מַלְכוּתֽוֹ

Atalarınla gitmek için günlerin dolduğu zaman, senden sonra oğullarından olacak soyunu kaldıracağım ve onun krallığını pekiştireceğim.

וָאֶקֹּ֥ד וָֽאֶשְׁתַּחֲוֶ֖ה לַיהוָ֑ה וָאֲבָרֵ֗ךְ אֶת־יְהוָה֙ אֱלֹהֵי֙ אֲדֹנִ֣י אַבְרָהָ֔ם אֲשֶׁ֤ר הִנְחַ֨נִי֙ בְּדֶ֣רֶךְ אֱמֶ֔ת לָקַ֛חַת אֶת־בַּת־אֲחִ֥י אֲדֹנִ֖י לִבְנֽוֹ

'Başımı eğdim ve Yahve'ye secde ettim; efendimin kardeşinin kızını onun oğlu için almak üzere beni gerçek yolda yönlendiren efendim İbrahim'in Tanrısı Yahve'yi bereketledim.'

הָרַכָּ֨ה בְךָ֜ וְהָעֲנֻגָּ֗ה אֲשֶׁ֨ר לֹא־נִסְּתָ֤ה כַף־רַגְלָהּ֙ הַצֵּ֣ג עַל־הָאָ֔רֶץ מֵהִתְעַנֵּ֖ג וּמֵרֹ֑ךְ תֵּרַ֤ע עֵינָהּ֙ בְּאִ֣ישׁ חֵיקָ֔הּ וּבִבְנָ֖הּ וּבְבִתָּֽהּ

Narinlikten ve naziklikten ayağının tabanını yere koymayı denememiş sendeki nazik ve narin kadının gözü bağrının adamına, oğluna ve kızına kötü olacak;

וְאָמְר֞וּ אֶל־זִקְנֵ֣י עִיר֗וֹ בְּנֵ֤נוּ זֶה֙ סוֹרֵ֣ר וּמֹרֶ֔ה אֵינֶ֥נּוּ שֹׁמֵ֖עַ בְּקֹלֵ֑נוּ זוֹלֵ֖ל וְסֹבֵֽא

Ve şehrinin ihtiyarlarına diyecekler: 'Bu oğlumuz inatçı ve isyankârdır, sesimizi dinlemiyor; obur ve ayyaştır.'

וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֔ה אַתָּ֥ה חַ֨סְתָּ֙ עַל־הַקִּ֣יקָי֔וֹן אֲשֶׁ֛ר לֹא־עָמַ֥לְתָּ בּ֖וֹ וְלֹ֣א גִדַּלְתּ֑וֹ שֶׁבִּן־לַ֥יְלָה הָיָ֖ה וּבִן־לַ֥יְלָה אָבָֽד

Yahve dedi: 'Sen, onda emek vermediğin ve onu büyütmediğin, bir gecede var olan ve bir gecede yok olan kikayon bitkisine acıdın.'

הַתְּשִׁיעִי֙ לַחֹ֣דֶשׁ הַתְּשִׁיעִ֔י אֲבִיעֶ֥זֶר הָעַנְּתֹתִ֖י לַבֵּ֣ן יְמִינִ֑י וְעַל֙ מַחֲלֻקְתּ֔וֹ עֶשְׂרִ֥ים וְאַרְבָּעָ֖ה אָֽלֶף

Dokuzuncu ay için dokuzuncusu Benyaminliler'den Anatotlu Aviezer'di; ve onun bölümü üzerinde yirmi dört bin kişi vardı.

בַּת־אִמֵּ֣ךְ אַ֔תְּ גֹּעֶ֥לֶת אִישָׁ֖הּ וּבָנֶ֑יהָ וַאֲח֨וֹת אֲחוֹתֵ֜ךְ אַ֗תְּ אֲשֶׁ֤ר גָּֽעֲ֨לוּ֙ אַנְשֵׁיהֶ֣ן וּבְנֵיהֶ֔ן אִמְּכֶ֣ן חִתִּ֔ית וַאֲבִיכֶ֖ן אֱמֹרִֽי

Sen kocasından ve oğullarından iğrenen annenin kızısın; ve sen kocalarından ve oğullarından iğrenen kız kardeşlerinin kız kardeşisin. Anneniz Hititliydi ve babanız Amorluydu.

וְכָל־פֶּ֤טֶר חֲמֹר֙ תִּפְדֶּ֣ה בְשֶׂ֔ה וְאִם־לֹ֥א תִפְדֶּ֖ה וַעֲרַפְתּ֑וֹ וְכֹ֨ל בְּכ֥וֹר אָדָ֛ם בְּבָנֶ֖יךָ תִּפְדֶּֽה

Ve eşeğin rahmi açan her yavrusunu kuzuyla fidyeyle kurtaracaksın; ve eğer fidyeyle kurtarmazsan, boynunu kıracaksın. Ve oğulların arasındaki her ilk doğan insanı fidyeyle kurtaracaksın.

כִּ֣י נִאֵ֗פוּ וְדָם֙ בִּֽידֵיהֶ֔ן וְאֶת־גִּלּֽוּלֵיהֶ֖ן נִאֵ֑פוּ וְגַ֤ם אֶת־בְּנֵיהֶן֙ אֲשֶׁ֣ר יָֽלְדוּ־לִ֔י הֶעֱבִ֥ירוּ לָהֶ֖ם לְאָכְלָֽה

Çünkü zina ettiler ve ellerinde kan var, ve putlarıyla zina ettiler; ve ayrıca bana doğurdukları oğullarını yiyecek olarak onlara geçirdiler.

וַיַּ֨עַן לָבָ֜ן וַיֹּ֣אמֶר אֶֽל־יַעֲקֹ֗ב הַבָּנ֨וֹת בְּנֹתַ֜י וְהַבָּנִ֤ים בָּנַי֙ וְהַצֹּ֣אן צֹאנִ֔י וְכֹ֛ל אֲשֶׁר־אַתָּ֥ה רֹאֶ֖ה לִי־ה֑וּא וְלִבְנֹתַ֞י מָֽה־אֶֽעֱשֶׂ֤ה לָאֵ֨לֶּה֙ הַיּ֔וֹם א֥וֹ לִבְנֵיהֶ֖ן אֲשֶׁ֥ר יָלָֽדוּ

Laban yanıt verdi ve Yakup'a dedi: 'Kızlar benim kızlarımdır, oğullar benim oğullarımdır, sürü benim sürümüdür ve gördüğün her şey benimdir. Ve kızlarıma, bugün bunlara veya doğurdukları oğullarına ne yapabilirim?'

וַאֲמַרְתֶּ֕ם מַדֻּ֛עַ לֹא־נָשָׂ֥א הַבֵּ֖ן בַּעֲוֺ֣ן הָאָ֑ב וְהַבֵּ֞ן מִשְׁפָּ֧ט וּצְדָקָ֣ה עָשָׂ֗ה אֵ֣ת כָּל־חֻקּוֹתַ֥י שָׁמַ֛ר וַיַּעֲשֶׂ֥ה אֹתָ֖ם חָיֹ֥ה יִחְיֶֽה

Ve dersiniz: 'Neden oğul babanın suçunu taşımadı?' Ve oğul adalet ve doğruluk yaptı, bütün kurallarımı tuttu ve onları yaptı; kesinlikle yaşayacaktır.

וַיֹּ֣אמֶר מֹשֶׁ֔ה בִּנְעָרֵ֥ינוּ וּבִזְקֵנֵ֖ינוּ נֵלֵ֑ךְ בְּבָנֵ֨ינוּ וּבִבְנוֹתֵ֜נוּ בְּצֹאנֵ֤נוּ וּבִבְקָרֵ֨נוּ֙ נֵלֵ֔ךְ כִּ֥י חַג־יְהוָ֖ה לָֽנוּ

Musa dedi: 'Gençlerimizle ve yaşlılarımızla gideceğiz; oğullarımızla ve kızlarımızla, sürülerimizle ve sığırlarımızla gideceğiz; çünkü bizim için Yahve'nin bayramıdır.'

חַ֥י חַ֛י ה֥וּא יוֹדֶ֖ךָ כָּמ֣וֹנִי הַיּ֑וֹם אָ֣ב לְבָנִ֔ים יוֹדִ֖יעַ אֶל־אֲמִתֶּֽךָ

Yaşayan, yaşayan, bugün benim gibi o sana şükreder; baba oğullara senin hakikatini bildirir.

וּֽבְשִׁלְיָתָ֞הּ הַיּוֹצֵ֣ת מִבֵּ֣ין רַגְלֶ֗יהָ וּבְבָנֶ֨יהָ֙ אֲשֶׁ֣ר תֵּלֵ֔ד כִּֽי־תֹאכְלֵ֥ם בְּחֹֽסֶר־כֹּ֖ל בַּסָּ֑תֶר בְּמָצוֹר֙ וּבְמָצ֔וֹק אֲשֶׁ֨ר יָצִ֥יק לְךָ֛ אֹיִבְךָ֖ בִּשְׁעָרֶֽיךָ

Ve ayaklarının arasından çıkan sonuna ve doğuracağı oğullarına; çünkü kapılarında düşmanının seni sıkıştıracağı kuşatmada ve sıkıntıda her şeyin eksikliğinde onları gizlice yiyecek.

וָאָקִ֤ים מִבְּנֵיכֶם֙ לִנְבִיאִ֔ים וּמִבַּחוּרֵיכֶ֖ם לִנְזִרִ֑ים הַאַ֥ף אֵֽין־זֹ֛את בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל נְאֻם־יְהוָֽה

Ve oğullarınızdan peygamberler ve gençlerinizden adanmışlar kaldırdım; bu böyle değil mi, ey İsrailoğulları?' Yahve'nin bildirisidir.

וַיֹּ֨אמֶר יְהוָ֜ה אֶל־שְׁמוּאֵ֗ל עַד־מָתַי֙ אַתָּה֙ מִתְאַבֵּ֣ל אֶל־שָׁא֔וּל וַאֲנִ֣י מְאַסְתִּ֔יו מִמְּלֹ֖ךְ עַל־יִשְׂרָאֵ֑ל מַלֵּ֨א קַרְנְךָ֜ שֶׁ֗מֶן וְלֵ֤ךְ אֶֽשְׁלָחֲךָ֙ אֶל־יִשַׁ֣י בֵּֽית־הַלַּחְמִ֔י כִּֽי־רָאִ֧יתִי בְּבָנָ֛יו לִ֖י מֶֽלֶךְ

Yahve Samuel'e dedi: 'Ben onu İsrail üzerine kral olmaktan reddetmişken, sen ne zamana kadar Şaul için yas tutuyorsun? Boynuzunu yağla doldur ve git; seni Beytlehemli İşay'a göndereceğim, çünkü onun oğulları arasında kendime bir kral gördüm.'

וְאֶל־מֵ֣ת אָדָ֔ם לֹ֥א יָב֖וֹא לְטָמְאָ֑ה כִּ֣י אִם־לְאָ֡ב וּ֠לְאֵם וּלְבֵ֨ן וּלְבַ֜ת לְאָ֗ח וּלְאָח֛וֹת אֲשֶֽׁר־לֹא־הָיְתָ֥ה לְאִ֖ישׁ יִטַּמָּֽאוּ

Ve kirlenmek için insan ölüsüne girmeyecek; ancak baba için ve anne için ve oğul için ve kız için, erkek kardeş için ve bir adama ait olmamış kız kardeş için kirlenecekler.